บทที่ 3 กำเนิด... ปรากฏการณ์ที่น่าสะพรึงกลัว

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเทียนอิ๋น ทุกคนก็ตกตะลึง!

โอ้โห?

ไข่นั่น... เป็นไข่ของเจ้าผู้ครองดินแดนฟีนิกซ์เหรอ?

นี่มันกล้าดียังไงถึงขโมยมาได้?

ไม่กลัวตายเลยหรือไง!!

ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ทันใดนั้นประตูโถงใหญ่ก็เปิดออก สาวใช้คนหนึ่งวิ่งออกมาอย่างรีบร้อน เหงื่อเต็มหน้าผาก

"ท... ท่านเจ้าตระกูล ไม่... ไม่ดีแล้ว นายหญิง... นายหญิงคลอดลำบาก!"

อะไรนะ!?

ทันใดนั้น ทุกคนก็รวมพลังปราณ และรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที

โดยเฉพาะเฉินเทียนเต้า สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

ต้องรู้ว่านี่คือภรรยาของเขา ทั้งสองแต่งงานกันมาสามร้อยสิบสองปีแล้ว ความรักของพวกเขาลึกซึ้งยาวนาน

ทว่า ทันทีที่สาวใช้พูดจบ

ทันใดนั้นก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่นในท้องฟ้า และท้องฟ้าที่เคยสดใสก็เปลี่ยนไปทันที เมฆดำทะมึนปกคลุมไปทั่ว ราวกับวันสิ้นโลก

"โครม!"

เสียงฟ้าผ่าหนึ่งครั้งทำให้ทุกคนตกใจ

สายตาของทุกคนพร้อมใจกันมองไปยังท้องฟ้า

ท้องฟ้ามีปรากฏการณ์ประหลาดต่อเนื่อง!

ในวินาทีต่อมา!

เห็นเพียงดอกบัวสีดำปรากฏขึ้นในท้องฟ้าที่มืดมิด พลังปีศาจจำนวนมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากดอกบัวนั้น

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสคนแรกก็เบิกตากว้างและจำดอกบัวดำนั้นได้

"ท่านเจ้าตระกูล! นั่น... นั่นมันดูเหมือน บัวดำเก้ากลีบ ซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีมารของเรา!!"

บัวดำเก้ากลีบ!

เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในตำนานแห่งวิถีมาร ที่ปรากฏอยู่ในตำราโบราณเท่านั้น ว่ากันว่าเป็นสมบัติคู่กายของ หลัวโห่วบรรพชนมาร

ทันทีที่ผู้อาวุโสคนแรกพูดจบ เฉินเทียนอิ๋นก็อุทานว่า "บ้าไปแล้ว" ออกมา จากนั้นชี้ไปบนฟ้าและกล่าวว่า

"พี่... พี่ใหญ่ ดูสิ บนบัวดำนั้น... เหมือนมีคนนั่งอยู่ด้วย!!"

อะไรนะ!?

เมื่อได้ยินเฉินเทียนอิ๋นพูด ทุกคนก็มองขึ้นไปพร้อมกัน

จากนั้นทุกคนก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น บนบัวดำเก้ากลีบสีดำสนิท มีร่างสวมชุดคลุมสีดำที่มองไม่เห็นใบหน้า กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่

"นี่... นี่มันคือ ปรากฏการณ์อัศจรรย์ระดับนักบุญ... พรจากบรรพชนมาร!?"

เฉินเทียนเต้าตกตะลึงจนพูดไม่ออก ลำคอแห้งผาก และกล่าวด้วยความเหลือเชื่อ

ต้องรู้ว่าเมื่อยอดอัจฉริยะบางคนถือกำเนิด ท้องฟ้ามักจะมีปรากฏการณ์อัศจรรย์ต่างๆ ปรากฏขึ้น และเมื่อเฉินเทียนเต้าถือกำเนิด ก็มีปรากฏการณ์อัศจรรย์คู่กันด้วย

ปรากฏการณ์อัศจรรย์ก็มีแบ่งคุณภาพเช่นกัน

จากต่ำไปสูงคือ: ระดับต่ำ, ระดับกลาง, ระดับสูง, ระดับยอดเยี่ยม และ ปรากฏการณ์อัศจรรย์ระดับนักบุญ ในตำนาน

ปรากฏการณ์อัศจรรย์ที่แตกต่างกันบ่งบอกถึงพรสวรรค์ของยอดอัจฉริยะ

และตอนที่เฉินเทียนเต้าถือกำเนิด ท้องฟ้าก็มี มังกรปีศาจ เคลื่อนไหวไปมา

ปรากฏการณ์มังกรปีศาจ คือปรากฏการณ์อัศจรรย์ระดับยอดเยี่ยม

ดังนั้น นับตั้งแต่ถือกำเนิด เฉินเทียนเต้าจึงสามารถกวาดล้างสามพันดินแดน และนำแดนปีศาจเก้าสวรรค์จากดินแดนกลางขึ้นสู่ระดับดินแดนบนได้

และลูกชายของเขาที่กำลังจะเกิดนี้ กลับดึงดูด พรจากบรรพชนมาร ซึ่งเป็นปรากฏการณ์อัศจรรย์ระดับนักบุญในตำนาน!

"โอ้ สวรรค์! คุณชายคนเล็กกำเนิดขึ้นพร้อมกับปรากฏการณ์อัศจรรย์ระดับนักบุญ นี่... นี่คือโชคดีของแดนปีศาจเก้าสวรรค์ของเรา!!"

"พระเจ้าช่วย! คุณชายคนเล็กกำเนิดขึ้น ย่อมจะนำตระกูลเฉินของเรากวาดล้างสามพันดินแดน นี่คือ บุคลิกลักษณะของมหาราชา!!"

"คุณชายไร้เทียมทาน!!"

"……………"

"…………"

ขณะที่ทุกคนตกตะลึงกับปรากฏการณ์อัศจรรย์ที่เฉินเนี่ยนได้ดึงดูดมาก่อนคลอด ทันใดนั้นเฉินเทียนอิ๋นก็เบิกตากว้างอีกครั้ง:

"ข...ข้า ... บ้าไปแล้ว พี่ใหญ่ มะ... มันไม่ถูกต้อง ท้อง... ท้องฟ้าเปลี่ยนไปอีกแล้ว!!"

น้ำเสียงของเฉินเทียนอิ๋นมีความหวาดกลัวเล็กน้อย

ในฐานะผู้แข็งแกร่งระดับ เข้าสู่เซียน เขาไม่ค่อยแสดงความตกใจเช่นนี้

ทว่า ปรากฏการณ์อัศจรรย์บนท้องฟ้าช่างน่าตกใจเกินไป

เห็นเพียงท้องฟ้าที่แต่เดิมดำมืด ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

ส่วนหนึ่งเป็นสีดำ พรจากบรรพชนมาร

อีกส่วนหนึ่งเป็นสีขาว การประทานพรจากทวยเทพ

ทุกคนที่เห็นภาพนี้ต่างตกตะลึง

ต้องรู้ว่า พรจากบรรพชนมาร และ การประทานพรจากทวยเทพ ทั้งสองเป็นปรากฏการณ์อัศจรรย์ระดับนักบุญ แต่ทั้งสองไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้

ปรากฏการณ์อัศจรรย์แต่ละชนิด อาจจะปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียวในหลายแสนปี

ไม่คิดเลยว่าวันนี้ปรากฏการณ์อัศจรรย์ทั้งสองจะปรากฏขึ้นพร้อมกันที่นี่

นี่เป็นเรื่องเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

หากข่าวนี้แพร่ออกไป เกรงว่าโลกสามพันดินแดนทั้งหมดจะต้องตกตะลึง

ในขณะที่ปรากฏการณ์อัศจรรย์ทั้งสองปรากฏขึ้นพร้อมกัน เสียงทารกร้องไห้ก็ดังออกมาจากห้องโถงใหญ่

จากนั้น หมอตำแยก็รีบวิ่งออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และกล่าวด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง

"ท่านเจ้าตระกูล! นายหญิงคลอดแล้ว เป็นคุณชายเล็ก แม่และลูกปลอดภัยดีเจ้าค่ะ!!"

คลอดแล้ว?

แม่และลูกปลอดภัยดี!?

ในทันใด หัวใจของทุกคนก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เฉินเทียนเต้าเองก็เช่นกัน เขาพูดซ้ำไปมา

"ดี! ดีมาก! ผู้อาวุโสคนแรก สั่งการลงไป ตระกูลเฉินทั้งหมดให้รางวัลอย่างงาม โดยเฉพาะหมอตำแย ต้องให้รางวัลอย่างหนัก!!"

ตราบใดที่ภรรยาและลูกปลอดภัย เฉินเทียนเต้าก็ไม่เสียดายรางวัล

โดยเฉพาะหมอตำแย เฉินเทียนเต้าจะไม่ตระหนี่ถี่เหนียวเด็ดขาด

"ขอรับ!"

ผู้อาวุโสคนแรกตอบรับอย่างหนักแน่น

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเทียนเต้า ใบหน้าเหี่ยวย่นของหมอตำแยก็เผยรอยยิ้มออกมา และรีบกล่าวขอบคุณ

เฉินเทียนเต้าไม่สนใจสิ่งอื่นใด รีบเข้าไปในห้องโถง วิ่งไปยังเตียงของเสวียนหลิงเยว่

เขาเหลือบมองลูกชายที่นอนอย่างสงบอยู่ข้างเตียง จากนั้นก็มองเสวียนหลิงเยว่ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความรักใคร่:

"ภรรยา เจ้าเหนื่อยมากแล้ว!!"

เสวียนหลิงเยว่ยิ้มเล็กน้อย ใบหน้าที่อ่อนแรงเต็มไปด้วยความอ่อนโยน:

"ไม่เหนื่อยเลยเพคะ!"

สามีภรรยาทั้งสองมองไปยังลูกชายที่อยู่ข้างๆ

เสวียนหลิงเยว่ยิ้มและกล่าวว่า

"ท่านพี่ เจ้าช่วยตั้งชื่อให้ลูกชายของเราหน่อยสิเพคะ!"

ตั้งชื่อ!

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเทียนเต้าต้องทำเรื่องแบบนี้

เขาลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น อุ้มเฉินเนี่ยนขึ้นมา และเดินไปมาในห้องโถงเพื่อคิด

นี่คือลูกชายแท้ๆ ของเขา เป็นคุณชายคนเล็กแห่งแดนปีศาจเก้าสวรรค์ ชื่อย่อมไม่อาจตั้งส่งเดชได้

ทันใดนั้น!

เฉินเทียนเต้าก็ตาสว่างวาบ

"เยว่เอ๋อร์ เจ้าคิดว่าชื่อ เฉินเนี่ยน เป็นอย่างไร?"

พูดตามตรง ขณะที่เฉินเทียนเต้ากำลังคิดชื่อ คำว่า เฉินเนี่ยน ก็แวบเข้ามาในความคิดของเขาทันที

เสวียนหลิงเยว่พึมพำคำว่า เฉินเนี่ยน เบาๆ

ครู่หนึ่ง นางก็พยักหน้าเบาๆ แล้วยิ้ม

"ข้าว่าดีเพคะ มีความหมายลึกซึ้ง... งั้น... ก็ให้ชื่อ เฉินเนี่ยน เถอะ!"

ขณะที่พูด สามีภรรยาทั้งสองก็มองดูเฉินเนี่ยนด้วยรอยยิ้ม และพึมพำเบาๆ ว่า

"ลูกรัก ตั้งแต่นี้ไปเจ้าชื่อเฉินเนี่ยนนะ"

"เฉินเนี่ยนน้อย แม่คือแม่ของลูกนะ!"

ดวงตาของสามีภรรยาคู่นี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ไม่มีร่องรอยของ จอมมาร ผู้เป็นเอกในสามพันดินแดนเลยแม้แต่น้อย!

ในตอนนี้ เฉินเนี่ยนนอนอยู่ในอ้อมแขนของเฉินเทียนเต้าอย่างเงียบๆ และมองทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อได้ยินว่าชื่อของเขาในชาตินี้ก็คือ เฉินเนี่ยน เช่นกัน ดวงตาของเขาก็มีความสุขเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าชาตินี้ นอกจากจะมีระบบแล้ว ภูมิหลังของเขาก็ไม่ธรรมดาเลย

หลังจากเฉินเทียนเต้าตั้งชื่อเสร็จ ผู้อาวุโสและเฉินเทียนอิ๋นก็อดใจไม่ไหว ต่างรีบวิ่งเข้ามา เมื่อเห็นเฉินเนี่ยนที่ดูน่ารักน่าชัง พวกเขาก็ดีใจอย่างยิ่ง

"ฮิๆๆ เฉินเนี่ยนน้อย ข้าคือน้าชายคนที่สองของเจ้านะ มาๆๆ ให้น้าชายกอดหน่อย น้าชายมีของดีติดตัวนะ นั่นคือไข่นกฟีนิกซ์ เอาไว้ให้เจ้าขี่ในอนาคต"

เฉินเทียนอิ๋นมองเฉินเนี่ยนด้วยความยินดีอย่างยิ่ง ตั้งใจจะยื่นมือออกไปอุ้มเขา

เฉินเทียนเต้าดูน้องชายที่ซื่อบื้อคนนี้อย่างช่วยไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ห้าม

ผู้อาวุโสกว่าสามสิบคนล้อมรอบเฉินเนี่ยนไว้ตรงกลาง และทุกคนก็หยิบสมบัติที่ปล้นชิงมาออกมาถวาย

แสงสว่างหลากสีสันส่องประกายไปทั่วห้องโถง

สิ่งนี้ทำให้เฉินเนี่ยนถึงกับงงงวย!

บ้าจริง!

ภูมิหลังสายมารนี้

ดูเหมือนจะดีไม่น้อยเลยแฮะ!