บทที่ 426 - ราชาแห่งตึกและการเสพสุข

บทที่ 426 - ราชาแห่งตึกและการเสพสุข

ครั้งที่แล้วตอนแยกจากหลินอวี้ฉางที่บ้านเธอ เสิ่นหยวนจำได้ว่าค่าความประทับใจอยู่ที่ 86 ผ่านไปแค่ครึ่งวันก็เพิ่มขึ้นมาตั้ง 4 แต้ม

ตัวร้ายอย่างเจิงเสี้ยนหยงโผล่มาสร้างสถานการณ์บ้างก็ดีเหมือนกันแฮะ

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับเงินกองทุนยานพาหนะ 50 ล้านหยวน (ประมาณ 250 ล้านบาท)】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับวิลล่าเดี่ยว 1,568 ตร.ม. ณ 'อิ๋นหูวาน' 1 หลัง】

โฮ่ รางวัลมาแล้ว

คราวที่แล้วได้เงินกองทุนยานพาหนะจากอาจารย์หลี 20 ล้าน คราวนี้จัดหนักให้ 50 ล้านเลยเหรอ

แต่เทียบกับเงินกองทุน เสิ่นหยวนสนใจวิลล่าที่อิ๋นหูวานมากกว่า

อิ๋นหูวานเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในเขตลู่ ปกติไม่เปิดให้คนนอกเข้า เสิ่นหยวนเพิ่งรู้ว่าข้างในมีหมู่บ้านวิลล่าด้วย

“จี้หย่า เธอรู้จักวิลล่าที่อิ๋นหูวานไหม?” เสิ่นหยวนถาม

“เคยได้ยินชื่อสถานที่ท่องเที่ยวค่ะ แต่เรื่องวิลล่าไม่ทราบเลย ให้ช่วยเช็กให้ไหมคะบอส?”

จี้หย่าพูดไปนวดไป

“อื้ม เช็กหน่อย”

“ได้ค่ะ”

จี้หย่าหยุดมือ ล้างน้ำมันนวดออกจากมือ แล้วหยิบมือถือขึ้นมาค้นหาข้อมูลวิลล่าอิ๋นหูวานจากแพลตฟอร์มต่างๆ

หลักสูตรผู้ช่วยเบื้องต้นมีสอนเรื่องนี้ด้วย ค้นหา คัดกรอง และรวบรวมข้อมูล

คล้ายๆ ตรรกะของ AI แต่ไม่มีความเร็วเท่า AI ทว่าการใช้ 'AI มนุษย์' แบบนี้ ให้ความรู้สึกและประสบการณ์ที่แตกต่างจาก AI เย็นชาราวฟ้ากับเหว

“บอสคะ เป็นย่านมหาเศรษฐีค่ะ”

จี้หย่ารายงาน “โครงการนี้ชื่อเดียวกับสถานที่ท่องเที่ยว แบ่งเป็นโซนคอนโดหรู และโซนวิลล่า โซนคอนโดสร้างเสร็จปี 2020 ส่วนโซนวิลล่าสร้างเสร็จปี 2023”

“วิลล่ามีแค่ 8 หลัง เป็นทรัพยากรหายากสุดๆ วิลล่าแต่ละหลังออกแบบเฉพาะตัว ขนาด พื้นที่ใช้สอย และเลย์เอาต์ไม่เหมือนกันเลยค่ะ”

“อิ๋นหูวานเป็นโครงการที่แพงที่สุดในซิงเฉิง ไม่ต้องพูดถึงวิลล่า แค่คอนโดก็ตารางเมตรละ 3-4 หมื่นหยวนแล้ว เหตุผลหนึ่งคือทำเลที่ใกล้เมืองแต่เงียบสงบ บวกกับทิวทัศน์ที่สวยงาม วิสัยทัศน์กว้างไกล นอกจากนี้มาตรฐานการก่อสร้างและการตกแต่งก็เป็นระดับสูงสุด”

“จากข้อมูลใน 3 เว็บอสังหาฯ วิลล่า 7 หลังขายออกไปหมดแล้วเมื่อปีที่แล้ว เหลือแค่ 'ราชาแห่งตึก' หลังเดียวที่ยังไม่มีเจ้าของ และไม่ได้ประกาศขาย”

พูดถึงตรงนี้ จี้หย่าเหมือนนึกอะไรได้ ตาโตขึ้นเล็กน้อย “บอสคะ อย่าบอกนะว่าจะซื้อราชาแห่งตึกที่อิ๋นหูวาน?”

วิลล่าหลังนี้เพิ่งอยู่ได้ไม่กี่เดือน บอสก็เบื่อแล้วเหรอ?

อย่าเพิ่งนะ ฉันเพิ่งแต่งห้องตัวเองเสร็จ

“ซื้อแล้ว” เสิ่นหยวนตอบเรียบๆ

“เวอร์มาก!”

จี้หย่าอดอุทานไม่ได้ “ราคาขายวิลล่าอิ๋นหูวานก่อนหน้านี้อยู่ที่ 43,000 ต่อตารางเมตร ราชาแห่งตึกนี่อย่างต่ำต้อง 45,000 ถ้าไม่ถึง 50,000 นะ ลองคำนวณดู วิลล่า 1,568 ตร.ม. หลังนี้... ราคาปาไป 70 ล้านหยวน (350 ล้านบาท)!”

ปากนิดจมูกหน่อยของจี้หย่าอ้ากว้างจนยัดปาท่องโก๋เข้าไปได้ทั้งชิ้น

ช้อปปิ้งทีละหลายแสนยังพอทน ซื้อบ้านให้สาวๆ สองสามล้านก็เข้าใจได้ สั่งทำ Rolls-Royce Phantom เกือบ 20 ล้านก็สมเหตุสมผลเพราะบอสขาดรถหรู

แต่ทั้งที่มีวิลล่าอยู่แล้ว ยังไปซื้ออีกหลังราคา 70 ล้านนี่ ฉันเข้าไม่ถึงจริงๆ... เงินบอสนี่มันล้นเหลือจริงๆ เหรอเนี่ย

“อื้ม ก็น่าจะประมาณนั้น”

นี่เป็นรางวัลจากระบบ เสิ่นหยวนก็ไม่รู้ราคาเป๊ะๆ แต่ถ้าคิดตามราคาตลาดก็น่าจะราวๆ นั้น

“มีข้อมูลละเอียดกว่านี้ไหม?” เสิ่นหยวนถามต่อ

“ข้อมูลราชาแห่งตึกในเน็ตมีน้อยมากค่ะ รู้แค่ว่าทำเลอยู่สูงที่สุดในบรรดา 8 หลัง แยกส่วนจากโซนคอนโดชัดเจน มีระยะห่างพอสมควร ความเป็นส่วนตัวสูงสุด ทิศทางและวิวก็ดีที่สุด แถมยังมีถนนและประตูทางเข้าแยกต่างหากสำหรับหลังนี้โดยเฉพาะ”

เสิ่นหยวนพยักหน้า “อื้ม ว่างๆ เธอไปช่วยทำเรื่องรับบ้านให้หน่อย เดี๋ยวฉันส่งข้อมูลให้”

จี้หย่ากลืนน้ำลาย “ได้ค่ะบอส”

“บอสคะ ถ้ารับบ้านแล้ว ต่อไปจะไปอยู่โน่นหรืออยู่นี่คะ?”

“ที่โน่นตกแต่งเสร็จหรือยัง หรือเป็นบ้านเปล่า?” เสิ่นหยวนถาม

“ดูจาก 4 หลังที่มีคนอยู่ น่าจะตกแต่งเสร็จพร้อมอยู่ค่ะ เฟอร์นิเจอร์และสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน”

“อาจจะพิจารณาไปอยู่ทางโน้น ที่นี่ไกลตัวเมืองไปหน่อย จะไปไหนทีต้องขับรถอย่างน้อย 30 นาที ต่อไปที่นี่เอาไว้จัดปาร์ตี้ละกัน ปาร์ตี้สระว่ายน้ำ หรือสังสรรค์ส่วนตัว ก็มาที่นี่”

“บอสฉลาดมากค่ะ!”

จี้หย่าไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่เลียแข้งเลียขาไปก่อน แล้วถามต่อ “งั้นเรื่องทำความสะอาดที่นี่ ฉันยังให้แม่บ้านชุดเดิมมาทำต่อนะคะ แต่อาจจะลดความถี่ลง จาก 2-3 วันครั้ง เป็นอาทิตย์ละ 2 ครั้ง”

“อื้ม เธอจัดการเลย แต่ถ้าไปอยู่ที่โน่น หาแม่บ้านประจำ สักคนดีกว่า ไม่งั้นเธอก็ต้องวิ่งวุ่นทำกับข้าวตลอด”

“ได้ค่ะบอส บอสมีสเปกแม่บ้านไหมคะ อายุ? หน้าตา?” จี้หย่ากะพริบตาซุกซน

“คิดอกุศล!”

เสิ่นหยวนดุ

จี้หย่าเบ้ปาก ใครกันแน่ที่คิดอกุศล ขนาดหาบอดี้การ์ดยังระบุเพศหญิง แถมต้องสวยที่สุด

เสิ่นหยวนสั่งเพิ่ม “หาจากทีมแม่บ้านเดิมนั่นแหละ ขอคนที่ทำกับข้าวถูกปากฉัน ขยันและรู้งาน แม่บ้านคนนี้ให้รับผิดชอบเรื่องอาหารและความสะอาดห้องฉันเป็นหลัก ส่วนพื้นที่ส่วนกลาง บ้านพันกว่าตารางเมตร ยังไงก็ต้องใช้ทีมแม่บ้านมาช่วยเคลียร์”

“รับทราบค่ะบอส”

จี้หย่าพยักหน้า “อีกเรื่องค่ะ บอดี้การ์ดที่บอสเลือก นัดสัมภาษณ์ไว้แล้ว พรุ่งนี้หรือมะรืนก็ได้ บอสสะดวกวันไหนคะ?”

“งั้นพรุ่งนี้ละกัน เช้าหรือบ่ายค่อยว่ากัน”

“ได้ค่ะบอส”

จี้หย่านั่งคร่อมบนสะโพกเสิ่นหยวน ก้มตัวลงนวดต่อ “แล้วก็ เรื่องคณะนางรำที่บอสให้เตือน บอสบอกว่าซ้อมได้ที่แล้ว จะให้มาแสดงเมื่อไหร่คะ?”

“เกือบลืมไปเลยแฮะ อื้ม... สุดสัปดาห์ค่อยเตือนฉันอีกที”

“ได้ค่ะ”

จี้หย่าจดจำทุกเรื่องไว้ในใจ

รายงานจบแล้ว ก้นนิ่มๆ ของเธอแนบชิดกับก้นบอส จี้หย่ารู้สึกคันยุบยิบแปลกๆ

ก้นบอสต่างจากผู้หญิง แข็งกว่านิดหน่อย แต่ไม่ถึงกับแข็งกระด้างจนเจ็บ

มือบีบน้ำมันนวดเพิ่ม ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่มีกล้ามเนื้อชัดเจน สัมผัสถึงลวดลายกล้ามเนื้อ จี้หย่ายิ่งรู้สึกแปลกเข้าไปใหญ่

สายตาพินิจพิเคราะห์ ไหล่กว้าง แขนล่ำสัน แผ่นหลังเป็นรูปสามเหลี่ยมหัวกลับ...

จี้หย่ากัดริมฝีปาก เปลี่ยนจากใช้ฝ่ามือเป็นใช้เล็บ ครูดเบาๆ ไปบนหลังเขา บั้นท้ายบิดส่ายไปมาโดยไม่รู้ตัว

เสิ่นหยวนที่นอนอยู่ข้างล่าง โดนเล็บขูดเบาๆ บวกกับก้อนเนื้อนุ่มนิ่มสองก้อนที่บดเบียดอยู่ด้านบน รู้สึกถึงความผิดปกติทันที

เสิ่นหยวนเลิกคิ้ว “ทำไม ให้มานวดให้ฉัน แต่เธอกลับมาเสพสุขซะเอง?”

“บอสคะ ฉัน... ฉันอดใจไม่ไหว ขออนุญาตได้ไหมคะ?”

(จบตอน)