บทที่ 370 - ความอัปยศ การแสดง และฟิลเตอร์ที่แตกสลาย

บทที่ 370 - ความอัปยศ การแสดง และฟิลเตอร์ที่แตกสลาย

ซาเจียอวี่รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก รู้ว่าผู้หญิงที่จีบมาเป็นปีมีแฟนแล้วก็พอทำใจได้ สู้ไม่ได้ทุกด้านก็ยอมรับได้

แต่ประเด็นคืออายุพอๆ กัน แต่อีกฝ่ายกลับวางมาดผู้หลักผู้ใหญ่ ตบไหล่เขาแปะๆ บอกให้สู้ๆ นะไอ้หนู

คนอย่างซาเจียอวี่เคยโดนหยามขนาดนี้ที่ไหน?

เขาอยากจะสวนกลับไปแรงๆ ว่า 'เสิ่นหยวน มึงจะเก๊กไปถึงไหน?'

แต่พอเห็นสีหน้าพ่อ เขาจำต้องกลืนเลือดลงคอ

เพื่อค่าขนม เพื่อขาคู่หน้าที่จะยังอยู่ครบ

'เชี่ยเอ๊ย ป๋า ผมลูกแท้ๆ นะเว้ย!'

'ทำไมทำกับผมแบบนี้!'

ซาหย่งซานคิ้วคลายออก เห็นลูกชายอกแตกตายแบบนี้เขาสะใจชะมัด ปกติอยู่บ้านทำตัวเป็นราชาปีศาจ มีแค่เขาที่พอจะกำราบได้

ตอนแรกหวังว่ามหาลัยกับสังคมจะช่วยสอนให้รู้ความ แต่ผ่านไปสามปี ไอ้นี่กลับยิ่งซนหนักกว่าเดิม

ตอนนี้มีคนมากดหัวมันได้ ซาหย่งซานอยากเห็นภาพนี้มานานแล้ว

จะได้ให้มันรู้ซะบ้างว่าอย่าทำตัวกร่าง คนเก่งกว่ามีเยอะแยะ แกมันก็แค่ลูกคนรวยเกาะพ่อกิน จะมาทำเป็นเก่งอะไรนักหนา?

"เจียอวี่ แกกับประธานเสิ่นอายุพอๆ กัน แต่แกยังแบมือขอเงินพ่อ ส่วนประธานเสิ่นเป็นถึงผู้ถือหุ้นเครือเหอมู่แล้ว แกมีอะไรจะพูดไหม?"

ซาหย่งซานถามยิ้มๆ

หน้าซาเจียอวี่เขียวคล้ำ โอเคป๋า เล่นงี้ใช่ไหม กะจะประจานลูกให้ขายขี้หน้าใช่ไหม?

เพื่อค่าขนม เพื่อขาสามขาที่สมบูรณ์ ซาเจียอวี่จำต้องก้มหัวอันสูงส่ง "พ่อครับ ผมควรเรียนรู้จากประธานเสิ่นให้มาก ผมยังมีจุดที่ต้องปรับปรุงอีกเยอะครับ"

เสิ่นหยวนดูออก ตาเฒ่าซานอกจากจะให้ลูกมาขอโทษ ยังอยากดัดสันดานลูกด้วย

ก็จริง ชีวิตลูกคุณหนูแบบนี้สุขสบายเกินไป ไม่เคยลำบาก

ตาเฒ่าซานี่มัน 'พ่อแม่รังแกฉัน' (ให้ลูกลำบาก) ของแท้!

ซาหย่งซาน "อืม" รับคำ "งั้นแกลองบอกมาซิ ว่าต้องปรับปรุงด้านไหน?"

ซาเจียอวี่ชะงัก ป๋ายังไม่จบอีกเหรอ?

เอาวะ ทนอีกนิด เห็นแก่หน้าแบงก์เทา

"ความรู้ ความคิด ความสามารถในการบริหาร วิสัยทัศน์ทางธุรกิจ การสังเกตการณ์..."

"โอเค พอเถอะ"

ซาหย่งซานตัดบท "รู้ตัวว่าต้องปรับปรุงก็ดีแล้ว แต่จำไว้ การกระทำสำคัญกว่าคำพูด"

"ครับ รับทราบครับ"

ซาเจียอวี่พยักหน้า แต่ในใจอาฆาตแค้น '30 ปีแม่น้ำไหลไปทางตะวันออก 30 ปีไหลไปทางตะวันตก (ทีใครทีมัน) รอผมรับมรดกเมื่อไหร่ จะไล่ตาแก่อย่างป๋าไปอดตายข้างถนน!'

แน่นอน ความคิดนี้แวบเดียวก็หายไป ยังไงก็พ่อบังเกิดเกล้า ที่ทำไปก็เพื่อตัวเขาเองทั้งนั้น

ช่างเถอะ ไม่ถือสาคนแก่

ซาหย่งซานเห็นลูกชายว่านอนสอนง่ายก็ไม่พูดอะไรต่อ สั่งเด็กเสิร์ฟยกอาหาร แล้วทั้งสี่ก็เริ่มกินดื่มกัน

รอบนี้ไวน์แดงเป็น Chateau Lafite Rothschild จากบอร์โดซ์ ฝรั่งเศส 1 ใน 5 ไวน์ชั้นนำ ซาหย่งซานกับเกิ่งเลี่ยงเขย่าแก้วไวน์ พ่นคำศัพท์หรูๆ อย่าง "รสสัมผัสเข้มข้น สมดุลละเอียดอ่อน" ออกมาไม่หยุด

เสิ่นหยวนดื่มแล้วไม่รู้เรื่อง ไม่มีความรู้เรื่องไวน์เลยสักนิด

ซาเจียอวี่ภายใต้ความกดดันของซาหย่งซาน จำใจต้องลุกขึ้นยืน ถือแก้วไวน์ด้วยสองมืออย่างนอบน้อม "ท่านประธานเสิ่น เรื่องโจวเพ่ยเหว่ย ผมล่วงเกินท่านไปมาก ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเธอมีแฟนแล้ว ท่านอย่าถือสาหาความผมเลยนะครับ"

เสิ่นหยวนโบกมือ "ไม่จำเป็นหรอก พูดไปแล้วโจวเพ่ยเหว่ยก็ถือเป็นอาสะใภ้เธอ คนกันเองทั้งนั้น"

หน้าซาเจียอวี่กระตุก ยิ้มบิดเบี้ยว แล้วนั่งลงอย่างเจียมเจียม

เสิ่นหยวน มึงนี่ไม่ทำตัวเป็นคนเลยนะ ชอบจี้ใจดำคนอื่นนักใช่ไหม?

เกิ่งเลี่ยงปิดปากแทบไม่ทัน เกือบหลุดขำ ลุกขึ้นยืน "ประธานซา ประธานเสิ่น ผมขอตัวไปห้องน้ำครับ"

ซาหย่งซานเห็นสีหน้าลูกชายก็ขำ เปลี่ยนเรื่องคุย

เสิ่นหยวนไม่แกล้งซาเจียอวี่ต่อ คุยเรื่องในเครือบริษัท

แต่ครั้งนี้ทั้งสองรู้กัน ไม่พูดถึงเรื่องคราวก่อน ตาเฒ่าซาก็ไม่ลองเชิงอีก

สรุปแล้ว ทริปเซี่ยงไฮ้ครั้งนี้คุ้มค่ามาก ขจัดความบาดหมางกับซาหย่งซานได้ ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ตาเฒ่าซาจะไม่มองเขาเป็นศัตรูอย่างเดียว อนาคตยังมีโอกาสร่วมมือกัน

แถมยังพัฒนาความสัมพันธ์กับน้องเพ่ยเพ่ยและหลัวปิงอิ่ง ค่าความประทับใจพุ่งพรวด แถมยังโชคดีได้เหรียญตรา "กุหลาบที่บานสะพรั่ง" ปลดล็อกรางวัลอีกเพียบ

บ้านหนึ่งหลัง สโมสรหนึ่งแห่ง แล้วก็บัตรเพิ่มประสิทธิภาพร่างกาย 2 ใบ

ยิ่งไปกว่านั้น คืนนี้ยังมีละครฉากเด็ดรออยู่ นอกจากไตลู่กับหลินอวี้ฉาง จูชิงโหรวก็จะมาด้วย

เสิ่นหยวนเข้าห้องน้ำอยู่ ก็ได้รับข้อความจากหลินอวี้ฉาง

"เสิ่นหยวน คืนนี้คุณจะกลับมากี่โมง? ฉันกับไตลู่อยากออกไปเดินเล่น"

เสิ่นหยวน: "กำลังจะกลับแล้ว พวกคุณจะไปไหน?"

หลินอวี้ฉาง: "แถวนี้มีร้านเหล้า เห็นรีวิวบอกว่านักร้องร้องเพลงเพราะ ลู่ลู่อยากไปลอง"

เสิ่นหยวน: "เอาสิ เดี๋ยวกลับไปแล้วไปพร้อมกัน"

ที่โรงแรมอมันยางหยุน

"จะตายหรือไงอวี้ฉาง บอกแล้วไงว่าเป็นเธอที่อยากไปร้านเหล้า"

ไตลู่จี้เอวหลินอวี้ฉาง

หลินอวี้ฉางหัวเราะคิกคัก หลบไปมา "เอาน่า เราสองคนใครพูดก็เหมือนกันแหละ"

"วันนี้ฉันเหนื่อยมาทั้งวัน ขี้เกียจขยับแล้ว"

"เหนื่อยตรงไหน?" หลินอวี้ฉางถาม

"เมื่อเช้าฟิตเนส บ่ายว่ายน้ำ แล้วอย่าคิดว่าฉันเหมือนเธอ ว่ายไปกลับรอบเดียวแล้วลอยคอเล่น ฉันว่ายไปตั้ง 5 รอบ!"

ไตลู่เชิดหน้า ชู 5 นิ้ว

หลินอวี้ฉางบ่นอุบอิบ "แค่นี้จะนับเป็นอะไร เทียบกับที่ฉันเจอเมื่อคืนไม่ได้สักนิด"

"เฮ้ยๆๆ ฉันได้ยินนะ"

ไตลู่จิ้มเอวนิ่มๆ ของหลินอวี้ฉาง "แหม เมื่อคืนเจอศึกหนักสินะ มาขิงใส่คนไม่มีผัวเหรอ?"

หลินอวี้ฉางหน้าแดง แต่ก็ยังเถียง "ก็จริงนี่นา ออกกำลังกายแบบนั้นใช้แรงเยอะจะตาย"

"เยอะแค่ไหน?"

"ก็แบบ... เหนื่อยมาก! เหนื่อยกว่าว่ายน้ำอีก!"

"เชอะ กีฬาที่เหนื่อยกว่าว่ายน้ำมีเยอะแยะไป"

ปากก็พูดไป แต่ไตลู่อิจฉาจริงๆ เมื่อวานก็รู้ไซซ์ วันนี้เห็นหุ่นเต็มตา

ถ้าตัดเรื่อง "เจ้าชู้" "รักสนุก" "หื่นกาม" ออกไป เสิ่นหยวนคือแฟนในอุดมคติชัดๆ

"ช่างเถอะ เถียงไปก็ไร้ประโยชน์"

"นั่นสิ ความสุขของเธอ ฉันคงไม่มีวันเข้าใจ..."

ไตลู่ทำแก้มป่องอย่างจนใจ

"จริงๆ เธอก็..."

หลินอวี้ฉางหลุดปาก แล้วรีบหุบปากฉับ

"จะพูดอะไร?"

"เปล่า ไม่มีไร..."

"พอเถอะอวี้ฉาง เรื่องของฉันเธอไม่ต้องห่วงหรอก"

ไตลู่พอจะเดาความหมายหลินอวี้ฉางออก แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก เสิ่นหยวนดีจริง แต่ยังไม่ดีพอที่จะให้เธอยอมเป็นน้อย เธอหาแฟนเพื่อแต่งงาน

"อืม"

เมื่อกี้หลินอวี้ฉางก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ จริงๆ เธอก็ไม่อยากแบ่งเสิ่นหยวนให้ใครเหมือนกัน

ร้านคุณชายหวง

มื้ออาหารใกล้จบ ซาหย่งซานจับมือลาเสิ่นหยวน "ท่านประธานเสิ่น คืนนี้มีโปรแกรมอะไรไหม? ถ้าไม่มี ผมกับเหล่าเกิ่งจะไปร่วมงานเปิดผับเพื่อน มีเน็ตไอดอลกับดาราเกรดสามมาเพียบ บรรยากาศน่าจะดี"

เกิ่งเลี่ยงเสริมยิ้มๆ "จริงๆ แล้วผับนี้ท่านประธานซาก็ร่วมหุ้นด้วย ถ้าท่านประธานเสิ่นสนใจ ไปสนุกด้วยกันได้นะครับ"

"วันนี้ไม่สะดวกครับ นัดแฟนไว้ว่าจะพาไปร้านเหล้า เธอบอกว่านักร้องร้องเพลงเพราะ ขอโทษด้วยครับประธานซา พรุ่งนี้ถ้าว่างผมจะแวะไปอุดหนุน"

"โอเค งั้นไว้วันหลัง"

ซาหย่งซานโบกมืออย่างใจกว้าง แล้วพูดต่อ "แต่นักร้องร้านเหล้าร้องดีแค่ไหน ก็สู้นักร้องอาชีพไม่ได้หรอก ถ้าแฟนคุณชอบฟังดนตรีสด ให้มาที่นี่ก็ได้"

"จริงเหรอครับ มีใครบ้าง?"

เกิ่งเลี่ยงรับช่วงต่อ "เหลียงฮั่นเหวิน จากฮ่องกง เจ้าของเพลง 'Seven Friends' แล้วก็หลิวเจ๋อ เจ้าของเพลง 'ผิด ผิด ผิด' แล้วก็มีวงไต้หวันชื่อ B2Y เป็นวงปิด จะขึ้นตอนตี 1..."

"B2Y ตกอับขนาดนี้แล้วเหรอ?"

เสิ่นหยวนจำได้ว่าสมัยเรียนวงนี้ดังมาก เพื่อนผู้หญิงชอบซื้อสติ๊กเกอร์มาแปะโต๊ะเรียน

เกิ่งเลี่ยงอธิบาย "วงการบันเทิงเก่าไปใหม่มา ทุกปีมีเด็กใหม่เข้าวงการเพียบ B2Y ไปทำหน้ามาก็ผิดมหันต์แล้ว แถมเปลี่ยนแนวจากใสๆ เป็นเซ็กซี่ แฟนคลับหายเพียบ หลังๆ ไม่มีผลงาน ก็เลยเป็นแบบนี้แหละครับ"

เสิ่นหยวนถอนหายใจ "สมัย ม.ต้น สาวๆ ชอบวงนี้มาก น่าเสียดายจริงๆ"

ซาหย่งซานคิดสักพัก ถามว่า "เหล่าเกิ่ง เมื่อกี้บอกว่าวงนี้ขึ้นกี่โมงนะ?"

"ตี 1 ครับ"

"เดี๋ยวฉันโทรหาดู ว่าจะจัดโชว์พิเศษให้ท่านประธานเสิ่นกับแฟนได้ไหม"

เสิ่นหยวนซึ้งใจ "ประธานซา เกรงใจจังครับ"

"โอ๊ย เรื่องเล็กน้อย"

ซาหย่งซานโบกมือ แล้วเดินไปโทรศัพท์

เสิ่นหยวนคิดในใจว่าตาเฒ่าซาใจถึงแฮะ อุตส่าห์ช่วยสอนลูกชายให้

5 นาทีต่อมา ซาหย่งซานเดินกลับมา "ท่านประธานเสิ่น ผมโทรเช็กแล้ว ขอแค่ไม่กระทบเวลาโชว์ตอนตี 1 วงนี้รับงานนอกได้ คืนนี้ก็ว่าง ราคาเรทจ้างงานทั่วไป"

"ดีเลยครับ งั้นสะดวกให้พวกเธอมาที่โรงแรมไหม? บ้านโบราณที่ผมพักกว้างพอสมควร ร้องเต้นสะดวก"

"...ได้แน่นอนครับ"

ซาหย่งซานยิ้ม เสิ่นหยวนดูเป็นคน "เจ้าสำราญ" จริงๆ แต่จะให้ผู้หญิงอื่นมาเต้นต่อหน้าแฟนเนี่ยนะ จะดีเหรอ?

"งั้นผมส่งเบอร์ผู้จัดการผับให้ คุณติดต่อเขาได้เลย"

"ได้ครับ"

เสิ่นหยวนไม่ได้คิดมาก ไปฟังเพลงข้างนอกจะไปสนุกอะไร เรียกฝาแฝดมาร้องเพลง เต้นยั่วๆ สร้างบรรยากาศในห้องไม่ดีกว่าเหรอ?

ประเด็นคือคู่แฝดนี้ก็ถือเป็นดารา เมื่อก่อนเห็นแต่ในทีวี พวกเธอเคยแสดงต่อหน้าคนเป็นล้าน แต่ครั้งนี้ต้องมาแสดงให้เขาดูคนเดียว แค่คิดก็ฟินแล้ว

เสิ่นหยวนโทรหาผู้จัดการแซ่ติง 'เสี่ยวติง' ดูแลผับทั้งหมด เขาเป็นมืออาชีพมาก และรู้ว่าเสิ่นหยวนเป็นแขกวีวีไอพีของซาหย่งซาน เลยให้ความสำคัญเต็มที่

เขาบอกว่าการแสดงต้องมีแสงสีเสียงช่วย ถึงจะได้อารมณ์ เลยแนะนำให้จัดวงดนตรีไปจูนเครื่องดนตรีและจัดแสงให้ด้วย

เสี่ยวติงยังถามจำนวนผู้ชม และถามว่าจะดื่มไหม จะได้จัดบาร์เทนเดอร์ไปให้

เสิ่นหยวนฟังข้อเสนอแล้วแอด WeChat ส่งโลเคชั่นให้ แล้วแจ้งบัตเลอร์ซือซือ

หน้าประตูร้านคุณชายหวง ซาหย่งซานจับมือลาเสิ่นหยวน "ท่านประธานเสิ่น ขอให้สนุกกับค่ำคืนนี้นะครับ"

"ท่านประธานเสิ่น ขอให้สนุกครับ แล้วเจอกันใหม่"

เกิ่งเลี่ยงก็ยิ้มพูด

"ท่านประธานเสิ่น... ขอให้สนุกครับ"

หลานชายตัวดี ซาเจียอวี่ลังเลนิดหน่อย ก็พูดตาม

เสิ่นหยวนตบไหล่เขา "มารยาทดีนะเรา แต่ขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมเรียกอาสักคำ"

ซาเจียอวี่: "..."

นั่งรถอัลพาร์ดกลับถึงโรงแรมก็เกือบ 3 ทุ่ม แต่ที่เสิ่นหยวนแปลกใจคือ เสี่ยวติงทำงานเร็วจริง วงดนตรีกับบาร์เทนเดอร์มาถึงแล้ว

แสงไฟถูกหรี่ลง มีไฟหมุนสีสันสดใสเพิ่มเข้ามา บาร์เทนเดอร์ประจำที่ กำลังง่วนอยู่หน้าบาร์

บรรยากาศเหมือนร้านเหล้าเปี๊ยบ

แต่เทียบกับความอึกทึกของผับ ที่นี่ดูมีรสนิยมกว่า

ไตลู่กับหลินอวี้ฉางยืนดูอยู่นาน ตอนแรกบัตเลอร์พาคนโขยงใหญ่เข้ามา พวกเธอนึกว่าเกิดเรื่องอะไร

พอเห็นฉากนี้ก็ตะลึง วงดนตรี 4 คน กลอง กีตาร์ เบส แต่งตัวเซอร์ๆ ดูเท่ระเบิด

ยังมีบาร์เทนเดอร์สาวหุ่นแซ่บอีกคน ลีลาควงขวดคล่องแคล่วจนตาลาย

เห็นเสิ่นหยวนกลับมา ทั้งสองรีบเข้าไปถาม "เสิ่นหยวน นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

"พวกคุณอยากออกไปฟังเพลงไม่ใช่เหรอ ผมเลยให้วงดนตรีกับนักร้องมาที่นี่เลย ฟังในห้องเรานี่แหละ ดีกว่าไหม?"

"โคตรเจ๋ง!"

ไตลู่ชะงักไปนิด แล้วยกนิ้วโป้งให้

ความรวยจำกัดจินตนาการจริงๆ นึกว่าพักคืนละหลายหมื่นก็หรูแล้ว ไม่นึกว่าจะเล่นใหญ่ขนาดนี้

เรียกวงดนตรีกับนักร้องมาเปิดคอนเสิร์ตส่วนตัวในโรงแรม คนธรรมดาใครจะกล้าคิด?

"วงไหนเหรอ?"

ไตลู่ถามด้วยความอยากรู้

"B2Y เคยได้ยินไหม?"

"เคยสิ! นี่วงโปรดอวี้ฉางสมัยเรียนเลยนะ!"

ไตลู่ตื่นเต้นจนเขย่งเท้า "เมื่อก่อนอวี้ฉางฮัมเพลงบ่อยๆ ฉันยังร้องได้อยู่เลย 'ถ้าเธอรักฉัน ตอบฉันหน่อย ความรักของฉันไม่มี Time Lag!'"

หลินอวี้ฉางโดนแฉ หน้าแดงตีเอวไตลู่ "เพี้ยนแล้ว ร้องแบบนั้นที่ไหนเล่า"

"แหม เนื้อถูกก็พอแล้วน่า"

"..."

ตอนนั้นเอง B2Y ในชุดแสดงสีขาวก็เดินเข้ามา

ถุงน่องยาวถึงเข่า กระโปรงเอวสูง เสื้อคอลึกสีขาว เห็นได้ชัดว่าคู่แฝดนี้ไม่ได้ยัดซิลิโคน หน้าอกเลยแบนราบ

พวกเธอย้อมผมสีน้ำตาลอ่อน แต่งหน้าจัดเต็ม ยิ้มแย้มเดินเข้ามาหาทั้งสาม "สวัสดีค่ะ ท่านไหนคือประธานเสิ่นคะ?"

"ผมเอง"

เสิ่นหยวนยังติดภาพลักษณ์ใสๆ ชุดนักเรียนของพวกเธอ พอมาเจอสไตล์นี้เลยไม่ค่อยชิน

เซ็กซี่ก็จริง แต่หน้ากับจมูกมีร่องรอยมีดหมอชัดเจน เทียบกับหลินอวี้ฉางและไตลู่ที่เป็นของแท้แม่ให้มาไม่ได้เลย

หุ่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง คู่แฝดนี่กระดานเรียกพี่ หลินอวี้ฉางคัพ C ไตลู่คัพ E ใครก็ตบพวกเธอคว่ำ

แต่วันนี้มาฟังเพลงดูเต้น อย่าไปคาดหวังอะไรมาก

"สวัสดีค่ะประธานเสิ่น พวกเรา B2Y ค่ะ"

ทั้งสองโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

หลินอวี้ฉางกับไตลู่มองภาพนี้ รู้สึกเหมือนฝันไป

ดาราที่เห็นแต่ในทีวีและเน็ต มาปรากฏตัวตรงหน้า แถมยังนอบน้อมขนาดนี้

แตกสลาย... ฟิลเตอร์แตกสลายไม่มีชิ้นดี

[จบแล้ว]