บทที่ 60 - การตื่นรู้ของนกน้อยในกรงทอง

บทที่ 60 - การตื่นรู้ของนกน้อยในกรงทอง

หลังจากตกลงราคากันเรียบร้อย พนักงานขายก็นำสัญญาจะซื้อจะขายมาให้เฉินน่าเซ็น

แม้จะจ่ายสดทั้งจำนวน แต่สำหรับบ้านใหม่ยังไงก็ต้องเซ็นสัญญาจองก่อนถึงจะจ่ายเงินได้

เซ็นเสร็จ เสิ่นหยวนก็จัดการจ่ายเงินก้อนโตทั้งหมดทันที ส่วนเรื่องเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์และอื่นๆ เฉินน่าค่อยไปจัดการทีหลัง

ยอดรวมทั้งหมดอยู่ที่ 2,980,000 หยวน รวมค่าบ้าน กองทุนซ่อมแซม ที่จอดรถ และภาษีธุรกิจเฉพาะต่างๆ

เสิ่นหยวนรูดจ่ายไปก่อน 2,890,000 แล้วโอนเงินค่าภาษีธุรกิจเฉพาะอีก 90,000 เข้าบัญชีเฉินน่า เพราะค่าส่วนนี้ต้องไปจ่ายตอนทำเรื่องโอน

ตลอดกระบวนการนี้ หลิวเมิ่งลู่และโหวเชี่ยนเชี่ยนนั่งดูตาปริบๆ จนหนังศีรษะชาวาบ

ถึงจะเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเห็นเสิ่นหยวนควักเงินเกือบ 3 ล้านซื้อบ้านให้เฉินน่าด้วยท่าทีสบายๆ เหมือนซื้อขนม พวกเธอก็ยังอดช็อกไม่ได้

นี่มันคฤหาสน์หรูราคา 3 ล้านนะยะ!

บทจะซื้อก็ซื้อเลย?

ที่สำคัญคือใส่ชื่อเฉินน่าเป็นเจ้าของคนเดียวด้วย!

เชี่ยเอ๊ย ควันธูปบรรพบุรุษบ้านนังนาน่าคงลอยโขมงเป็นรูปมังกรแน่ๆ!

เมื่อไหร่ลาภลอยก้อนใหญ่ขนาดนี้จะหล่นทับหัวฉันบ้างนะ?

ส่วนตัวเฉินน่าเอง ใจเต้นโครมครามไม่หยุด ทำงานมาตั้งกี่ปี นี่เป็นครั้งแรกที่มีบ้านเป็นของตัวเอง แถมยังเป็นห้องชุดขนาดใหญ่ 165 ตารางเมตร

มูลค่าตั้ง 2.98 ล้าน!

แถมยังมีที่จอดรถอีกตั้งสองคัน!

เฉินน่าอดไม่ได้ที่จะมองเสิ่นหยวนที่นั่งทำหน้าเรียบเฉยอยู่ข้างๆ ผู้ชายคนนี้ เพิ่งจ่ายเงินเกือบ 3 ล้านเพื่อเธอ...

ตอนนี้ในใจเธอเต็มไปด้วยความตื้นตันและซาบซึ้งจนบอกไม่ถูก ไม่รู้จะตอบแทนเขายังไงดีแล้ว...

เสิ่นหยวนแม้ใบหน้าจะดูเรียบเฉย แต่ในใจกำลังลิงโลดสุดขีด

ถ้าไม่ใช่เพราะมีสาวสวยสามคนนั่งอยู่ เขาคงฉีกยิ้มกว้างจนปากฉีกถึงหูไปแล้ว

เพราะเมื่อกี้ เขาเพิ่งได้รับข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าจากระบบ 'แคชแบ็ก 5 เท่า'

เงินสดเน้นๆ 14,900,000 หยวน โอนเข้าบัญชีเขาเรียบร้อย!

บวกกับเงินเก็บที่มีอยู่ ทรัพย์สินรวมของเขาตอนนี้พุ่งไปแตะ 14,910,000 หยวน!

เงินสดเกือบ 15 ล้านมันเยอะขนาดไหน?

ขนาดช่วงที่พ่อเขารุ่งเรืองที่สุด ที่บ้านยังไม่มีเงินเก็บเยอะขนาดนี้เลย

เชี่ยเอ๊ย ป๋าระบบแม่งเทพซ่า!

เสิ่นหยวนสรรเสริญในใจ แล้วหันไปมองเฉินน่าที่กำลังทำหน้าซึ้ง ก็เพราะผู้หญิงคนนี้แหละที่ทริกเกอร์ภารกิจ ทำให้เขาเปลี่ยนสถานะจากเศรษฐีเงินล้านกลายเป็นเศรษฐีสิบล้านในพริบตา!

เจ๊นาสุดยอด!

ดูท่า NPC หญิงนี่ต้องรีบขุดค้นมาปั้นเยอะๆ ซะแล้ว ตอนนี้เขาได้รสหวานจากทั้งฝางหมิ่นฮุ่ยและเฉินน่ามาเต็มๆ

[ติ๊ง!]

[ตรวจสอบพบว่าโฮสต์ทำภารกิจจำกัดเวลาสำเร็จ]

[รางวัลภารกิจ 2 กำลังจัดส่ง]

[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับคฤหาสน์หรูในโครงการ 'กรีนทาวน์ ชิงจู๋หู' 1 หลัง กรุณาไปรับมอบที่สำนักงานขายในวันพรุ่งนี้ เวลา 9.00 น.]

เชี่ย! คฤหาสน์จริงๆ ด้วย!

ก่อนมาเสิ่นหยวนก็แอบเดาเล่นๆ ว่าน่าจะเป็นคฤหาสน์ ไม่นึกว่าจะเป็นจริง!

คนจีนมีความยึดติดกับบ้านเป็นทุนเดิม ขนาดวัยรุ่นอย่างเสิ่นหยวนก็ไม่เว้น การมีคฤหาสน์หรูเป็นของตัวเองเชื่อว่าเป็นความฝันของคนส่วนใหญ่

ยิ่งเป็นคฤหาสน์เดี่ยวท่ามกลางธรรมชาติ พื้นที่กว้างขวาง เป็นส่วนตัว มีสวน มีสระว่ายน้ำ ห้องดูหนัง โรงจอดรถ...

แถมรางวัลที่ป๋าระบบจัดให้คือ 'กรีนทาวน์ ชิงจู๋หู' โครงการนี้ดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองซิงเฉิง เพราะเคยติดอันดับ 1 ใน 10 ซูเปอร์ลักชัวรี่โฮม เป็นย่านคนรวยที่มีชื่อเสียงของเมือง

ตัวโครงการตั้งอยู่ริมทะเลสาบชิงจู๋หู ล้อมรอบด้วยสนามกอล์ฟชิงจู๋หู ถึงทำเลจะไกลเมืองไปหน่อย แต่กินขาดเรื่องทิวทัศน์และสิ่งแวดล้อม

เสิ่นหยวนเคยเห็นคลิปรีวิวผ่านตามาบ้าง

แจ่มแมว!

"คุณเสิ่นคะ เอกสารเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ ส่วนเรื่องเซ็นสัญญากับธนาคารและอื่นๆ เดี๋ยวทางเราจะติดต่อคุณเฉินไปอีกทีนะคะ"

พนักงานขายยิ้มหวานหยด "ไม่ทราบว่าสะดวกให้แอดวีแชตไหมคะ เผื่อคุณเสิ่นมีความต้องการด้านอสังหาฯ อื่นๆ จะได้ติดต่อดิฉันได้"

ช่วงนี้ตลาดซบเซา กว่าจะปิดจ็อบบ้านสักหลังได้เลือดตาแทบกระเด็น พนักงานขายเลยพินอบพิเทาเป็นพิเศษ

ที่สำคัญที่สุด คุณเสิ่นควักเงินเกือบ 3 ล้านซื้อบ้านให้คุณเฉินคนนี้

ทำงานขายบ้านมานาน ตาเธอเป็นสแกนเนอร์มองปราดเดียวก็รู้ว่าคู่นี้ไม่ใช่สามีภรรยา เผลอๆ อาจจะไม่ใช่แฟนกันด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าตาและหุ่นสู้สาวๆ ข้างกายคุณเสิ่นไม่ได้ เธอคงกระโจนเข้าไปเกาะขาเขาแล้ว

บ้าน 3 ล้านนะยะ ใครบ้างไม่ใจสั่น?

คำพูดของพนักงานขายดึงสติเสิ่นหยวนกลับมาจากความดีใจ เขาพยักหน้ายิ้ม "ได้ครับ"

"ลำบากคุณแย่เลยนะ"

เสิ่นหยวนเปิดคิวอาร์โค้ดให้พนักงานขายสแกน

แอดไปก็ไม่เสียหาย

แต่โครงการนี้เขาคงไม่มาซื้ออีกแล้ว อย่างแรกคือเขามีคฤหาสน์แล้ว อย่างที่สองคือต่อให้จะซื้อให้สาวคนอื่นในอนาคต ก็จะไม่เลือกที่นี่เด็ดขาด

ขืนรถไฟชนกัน เดี๋ยวงานจะเข้า

"ติ๊ด"

"ติ๊ด"

พนักงานขายสแกนเสร็จ มีเสียง "ติ๊ด" ดังขึ้นอีกครั้ง กลายเป็นว่าหลิวเมิ่งลู่ก็เนียนสแกนด้วย สแกนเสร็จเธอก็ฉีกยิ้มหวาน

"เสิ่นหยวน ช่วงนี้ฉันก็เล็งๆ จะซื้อคอนโดห้องเล็กๆ อยู่เหมือนกัน ถึงตอนนั้นคงต้องรบกวน 'สิงห์อมควัน' (ผู้เชี่ยวชาญ) อย่างคุณช่วยแนะนำหน่อยนะคะ"

หลิวเมิ่งลู่เน้นเสียงตรงคำว่า "สิงห์อมควัน" เป็นพิเศษ

เธอตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะเกาะขาเสิ่นหยวนให้แน่น ในเมื่อเขาเปิดคิวอาร์โค้ดมาแล้ว จะรออะไรล่ะ

"แล้วถ้าคุณสนใจเรื่องฟิตเนส ก็ติดต่อฉันได้เสมอนะคะ~"

หลิวเมิ่งลู่ส่งยิ้มหวานหยดให้เสิ่นหยวน เสิ่นหยวนยิ้มรับ "ไม่มีปัญหา"

แม่ปีศาจนี่ถึงจะดู 'แอ๊บ' ไปหน่อย แต่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยก็แพ้ทางมารยาแบบนี้ทั้งนั้นแหละ แอดวีแชตไว้ก็ไม่เสียหาย วันหลังจะได้ 'ตี' กันสะดวกๆ

เทียบกันแล้ว โหวเชี่ยนเชี่ยนใจไม่กล้าเท่า แถมเมื่อกี้เสิ่นหยวนก็ไม่ได้แสดงท่าทีสนใจเธอเท่าไหร่ เธอเลยไม่กล้าขอแอด สุดท้ายเป็นเสิ่นหยวนเองที่ยื่นคิวอาร์โค้ดไปให้

"เผื่อวันหน้าผมจะซื้อเฟอร์รารี่ แอดกันไว้หน่อยครับ"

ถึงจะไม่ได้สนใจโหวเชี่ยนเชี่ยนมากนัก แต่ยังไงก็ต้องไว้หน้าเฉินน่าบ้าง เพื่อนสนิทกันทั้งนั้น

"อ๊ะ ได้ค่ะได้ค่ะ"

โหวเชี่ยนเชี่ยนรีบหยิบมือถือมาสแกนด้วยความตื่นเต้น

นั่นไง เศรษฐีตัวจริงมักจะติดดินและเข้าถึงง่ายแบบนี้แหละ!

"งั้นพวกเรากลับกันเถอะ"

เสิ่นหยวนเอ่ยชวน แล้วพาแก๊งสาวงามทั้งสามเดินออกจากสำนักงานขายอย่างยิ่งใหญ่

พนักงานขายเดินมาส่งถึงหน้าประตู มองดูแผ่นหลังของหนุ่มหล่อสาวสวยกลุ่มนี้ แล้วอดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นในใจ

หนึ่งมังกรสู้สามหงส์ ไม่รู้คุณเสิ่นจะรับมือไหวหรือเปล่าน้อ?

เสิ่นหยวนเดินมาที่รถดีเฟนเดอร์ แล้วกดรีโมตปลดล็อก

"ว้าว~"

"เสิ่นหยวน คุณขับดีเฟนเดอร์เหรอคะเนี่ย รุ่นนี้เขาว่าขับดีมากเลยนะ~"

หลิวเมิ่งลู่มองรถตรงหน้าแล้วอุทานเสียงอ่อนเสียงหวาน

ในฐานะสาวนักขุดทองเลเวลสูง หลิวเมิ่งลู่ทำการบ้านมาดี จำรุ่นรถหรูๆ ได้แม่น เพื่อเอาไว้คัดกรองว่าผู้ชายคนไหนรวยจริง คนไหนแค่เศรษฐีปลอมเปลือกนอก

ประเภท "เอา Zotye มาแปะตรา Porsche หลอกฟันสาว 17 คน" หรือ "เอา BAIC มาแต่งเป็น G-Class หลอกแฟน 19 คน" ไม่มีทางใช้กับเธอได้หรอก

ส่วนโหวเชี่ยนเชี่ยนได้ยินเสียงสองเสียงสามของเพื่อนซี้แล้วอยากจะมองบน ปกติยัยนี่พูดจาแบบนี้ที่ไหน

แต่ก็นะ ผู้ชายคงชอบแบบนี้แหละมั้ง

นี่แหละคือข้อได้เปรียบของยัยปีศาจนี่

เฉินน่าเห็นพฤติกรรมของหลิวเมิ่งลู่แล้วเริ่มรู้สึกหงุดหงิดนิดๆ

ตั้งแต่เดินเข้าสำนักงานขาย หลิวเมิ่งลู่ก็แสดงออกชัดเจนเกินไป ทั้งวิ่งเหยาะๆ ให้ไฟหน้ากระเพื่อม ทั้งแอ่นหน้าแอ่นหลังตอนนั่งคุย ทั้งขอแอดวีแชต ไหนจะเสียงสองเสียงสามนี่อีก

หลักฐานมันฟ้องชัดๆ ว่าแม่ปีศาจนี่เล็งเสิ่นหยวนเข้าให้แล้ว พระถังซัมจั๋งหนุ่มเนื้อแน่นขนาดนี้ ใครจะไม่อยากกิน

ไม่ว่าชายหรือหญิง ล้วนมีความหวงของกันทั้งนั้น ใครจะอยากให้คนอื่นมาแชร์

แต่เฉินน่าก็ฉุกคิดได้ว่า ถึงเธอจะมีอะไรกับเสิ่นหยวนแล้ว แต่เธอก็ไม่มีสถานะอะไรเลย แม้แต่แฟนก็ไม่ใช่ จะเอาสิทธิ์อะไรไปห้าม?

เฉินน่าเคยคิดว่าคำว่า 'ไฟไหม้ กันขโมย กันเพื่อนรัก' (ระวังไฟไหม้ ระวังขโมย ระวังเพื่อนรักแย่งแฟน) เป็นแค่มุกตลก ไม่นึกว่าจะเจอกับตัวจริงๆ

"ก็แค่รถไว้ขับเล่นน่ะครับ"

เสิ่นหยวนยิ้ม แล้วหันไปหาเฉินน่า "นาน่า นี่จะเที่ยงแล้ว จะไปกินข้าวกันก่อน หรือจะกลับร้านกาแฟ?"

"แล้วแต่คุณเลยค่ะ"

เฉินน่ายกสิทธิ์ตัดสินใจให้เสิ่นหยวน ถึงจะหมั่นไส้เพื่อน แต่เธอก็เข้าใจโลก ถ้าเสิ่นหยวนอยากสานต่อกับหลิวเมิ่งลู่ เขาก็คงชวนกินข้าวด้วยกัน

เธอคิดว่าในเมื่อเลือกจะเป็นนกน้อยในกรงทอง ก็ต้องมีความตื่นรู้ในฐานะนกน้อยที่ดี

"ช่วงบ่ายผมมีธุระอื่น คงไม่ได้อยู่ด้วยนะ พอดีเลยพวกคุณสามสาวไม่ได้เจอกันนาน จะได้เม้าท์มอยกันสะดวก จะไปกินข้าวหรือไปร้านกาแฟก็ตามใจเลย"

"พวกคุณขับรถมากันเองใช่ไหม?"

เสิ่นหยวนแยกแยะได้ อะไรหนักอะไรเบา ถ้าเขาแสดงท่าทีสนใจหลิวเมิ่งลู่ตอนนี้ เฉินน่าต้องเสียใจแย่

แม่สาวคนนี้คิดเผื่อเขาตลอด แถมยังพยายามช่วยประหยัดเงินให้ จะให้เขาหักหาญน้ำใจเธอในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง

แน่นอนว่า อะไรที่ควรได้ ก็ต้องได้

น้ำซึมบ่อทราย ระดับหลิวเมิ่งลู่ เดี๋ยวก็ต้องเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาเขาเอง ไม่ต้องรีบร้อน

[จบแล้ว]