บทที่ 201 - เริ่มต้นการล่าในอาณาเขตของฉัน!

บทที่ 201 - เริ่มต้นการล่าในอาณาเขตของฉัน!

มอนสเตอร์สองตัว

ตัวหนึ่งคืออันจานาถ อีกตัวคือนาร์กากูก้า

อันจานาถเลเวล 48 นาร์กากูก้าเลเวล 47

ถ้าใช้มาตรฐานเควสต์หมู่บ้านมาวัด มอนสเตอร์สองตัวนี้จัดอยู่ในระดับเควสต์ [ความยากสูง] ระดับ 5 ดาวทั้งคู่

ขอแค่เก่งขึ้นอีกนิดเดียวพวกมันก็ขยับไปเป็นเป้าหมายระดับ 6 ดาวได้สบายๆ

แต่ตอนนี้พวกมันกลับถูกโฮโจจับมามัดรวมกันเป็นบททดสอบภาคปฏิบัติ

ความยากระดับนี้มันยิ่งกว่าให้ไปล่าราธาลอสเลเวล 50 ตัวเดียวโดดๆ ซะอีก

มองดูหน้าต่างสถานะของมอนสเตอร์ทั้งสองตัว ไป๋เจินแอบด่าฟูเก็นกับโฮโจในใจว่าใจร้ายชะมัด

ค่าสเตตัสเผ่าพันธุ์ของทั้งคู่อยู่ที่ประมาณ 500 แต้ม แถมกว่าจะโตมาขนาดนี้ ทั้งสองตัวต้องฝ่าฟันการแข่งขันตามธรรมชาติอันโหดร้ายมาอย่างโชกโชน ค่าสถานะของพวกมันจึงได้รับการขัดเกลาจากการฆ่าฟันมาอย่างดี

เทียบกับจิโนก้าตัวก่อนที่ได้รับการคุ้มครองจากฝูงมาตลอด เจ้านี่แข็งแกร่งกว่ากันคนละเรื่องเลย

ไป๋เจินตรวจสอบค่าสถานะของมอนสเตอร์ทั้งสอง

อันจานาถ (ธาตุไฟ) เลเวล 48 ค่าสถานะคือ

โจมตี: 157 ป้องกัน: 116 โจมตีเวท: 75 ป้องกันเวท: 111 ความเร็ว: 83

อบิลิตี้ชื่อว่า [อันธพาลจอมตื๊อ] — อันจานาถมีความสามารถในการแกะรอยที่ยอดเยี่ยม ถ้าไม่ฆ่าศัตรูให้ตายจะไม่มีวันเลิกรา ขณะแกะรอย ความร้อนในร่างกายจะคงอยู่ในระดับสูงมาก เพิ่มความแรงท่าธาตุไฟ 20%

[สกิล]

เลือดมอนสเตอร์.จอมพาล Lv.4 (ความหายาก 6) — ได้รับ HP 5 เท่า

เขี้ยวเพลิงระอุ Lv.5 (ความหายาก 5) — ใช้กรามอันทรงพลังกัดศัตรู พร้อมพ่นไฟร้อนแรงจากลำคอ มีโอกาสปานกลางทำให้ศัตรูติดสถานะเผาไหม้

พ่นไฟ Lv.4 (ความหายาก 5) — พ่นไฟความร้อนสูงใส่ศัตรู สร้างความเสียหายธาตุไฟรุนแรง

เร่งความร้อน Lv.5 (ความหายาก 5) — ความร้อนในร่างกายเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก จมูกและปีกด้านหลังกางออก ความเสียหายธาตุไฟเพิ่มขึ้นมหาศาล พลังโจมตีกายภาพเพิ่ม 1 ระดับ พลังโจมตีเวทเพิ่ม 2 ระดับ

รถไถอันจานาถ Lv.2 (ความหายาก 6) — เปลวไฟลุกโชนในปาก พุ่งชนศัตรูด้วยความรุนแรง! สร้างความเสียหายมหาศาล

นาร์กากูก้า (ธาตุบิน+ปกติ) ค่าสถานะคือ

โจมตี: 130 ป้องกัน: 97 โจมตีเวท: 44 ป้องกันเวท: 101 ความเร็ว: 186

อบิลิตี้ของนาร์กากูก้าชื่อว่า [ดาวตกสีชาด] — อัตราคริติคอลเพิ่มขึ้น 20% พลังโจมตีกายภาพได้รับโบนัส 10% จากค่าความเร็ว

[สกิล]

เลือดมอนสเตอร์.เงาทมิฬ Lv.4 (ความหายาก 6) — ได้รับ HP 5 เท่า

กระสุนหนาม Lv.4 (ความหายาก 5) — ยิงกระสุนหนามสีดำจากหางใส่ศัตรู

ฟาดหางสังหาร Lv.4 (ความหายาก 5) — ชาร์จพลังที่หางแล้วฟาดใส่ศัตรูอย่างรุนแรง

ลับคมดาบ Lv.5 (ความหายาก 5) — สะสมพลัง เพิ่มพลังโจมตีกายภาพ 1 ระดับ ความเร็ว 2 ระดับ และเพิ่มอัตราคริติคอล 50%

คมดาบวายุหมุน Lv.2 (ความหายาก 6) — โจมตีศัตรูด้วยการฟันต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง ส่งผลให้ได้โจมตีก่อนแน่นอน

ดูความสามารถของมอนสเตอร์ทั้งสองตัว โดยเฉพาะนาร์กากูก้าที่เป็นธาตุบิน+ปกติ

ไป๋เจินแอบบ่นในใจ

เจ้านี่เป็นธาตุบินงั้นเหรอ?

อะไรนะ? จะบอกว่าเกียราดอสกับนกกระจอกเทศอย่างโดดูโอ้ก็ธาตุบินเหมือนกัน? งั้นก็แล้วไป

เดิมทีนาร์กากูก้าก็เป็นมอนสเตอร์ประเภทมังกรบิน แค่วิวัฒนาการจนบินไม่ได้แล้วเท่านั้น และมันก็เข้ากับจุดอ่อนที่แพ้ไฟฟ้าของนาร์กากูก้าพอดี

ดูสกิลและค่าสถานะของทั้งคู่แล้ว

ถ้าบอกว่าเป็นเป้าหมายระดับ 6 ดาว ไป๋เจินก็เชื่อ โดยเฉพาะความเร็ว 186 ของนาร์กากูก้า ทำเอาไป๋เจินหวั่นใจ ถ้าจะบอกว่านาร์กากูก้าเป็นมอนสเตอร์ที่เร็วที่สุดตัวหนึ่งในโลกมอนสเตอร์ฮันเตอร์ ก็คงไม่มีใครปฏิเสธ

บนอัฒจันทร์

ฮิโนเอะมองมอนสเตอร์สองตัวในสนามด้วยความตกตะลึง เธอหันไปถามฟูเก็นและโฮโจอย่างไม่อยากจะเชื่อ "ท่านโฮโจคะ นี่มันผิดพลาดอะไรรึเปล่า? การสอบภาคปฏิบัติของฮันเตอร์คือการล่ามอนสเตอร์ขนาดใหญ่สองตัวพร้อมกันเลยเหรอคะ?? แถมยังให้ลงสนามพร้อมกันอีก!?"

โฮโจส่ายหน้า "นี่เป็นผลการหารือระหว่างข้ากับท่านผู้เฒ่าฟูเก็น"

ฟูเก็นเสริม "ไป๋เจินมีคู่หูที่แข็งแกร่งมากมาย นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการทดสอบว่าฝีมือจริงๆ ของเขาเป็นยังไง วางใจเถอะ พวกเราเตรียมพร้อมไว้แล้ว ถ้าไป๋เจินกับคู่หูตกอยู่ในอันตราย มอนจูกับอุซึชิจะยิงหน้าไม้สนับสนุนทันที ระเบิดเสียงกับระเบิดแสงก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว"

ได้ยินแบบนั้น พอมองเห็นว่าพวกฟูเก็นและโฮโจเองก็สวมชุดเกราะเตรียมพร้อม ฮิโนเอะถึงค่อยวางใจเรื่องความปลอดภัยของไป๋เจินลงได้บ้าง

เธอมองไปที่ไป๋เจินกลางสนาม สวดภาวนาให้เขาในใจเงียบๆ

ตามปกติในป่า ถ้านาร์กากูก้ากับอันจานาถมาเจอกัน พวกมันต้องสู้กันเพื่อแย่งชิงอาณาเขต แต่ทั้งคู่ถูกมอนจูจับมาที่นี่

ความเกลียดชังที่พวกมันมีต่อฮันเตอร์นั้นรุนแรงกว่าความระแวงที่มีต่อกันและกันมากนัก

นั่นทำให้เกิดสถานการณ์ประหลาดที่พวกมันหันเป้าหมายการโจมตีไปที่ไป๋เจินคนเดียวพร้อมกัน

"โฮก——!"

มอนสเตอร์ทั้งสองคำรามลั่น

เชมินที่อยู่บนหัวไป๋เจินได้ยินก็หดคอด้วยความกลัว "พวกมันบอกว่าจะกินพวกเรามี"

"หึหึ" ไป๋เจินหัวเราะในลำคอ นี่มันคือการฆ่าฟันกันอยู่แล้ว ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนรอดออกไปจากที่นี่ได้หรอก

ไป๋เจินปล่อยคู่หูออกมาจากบอล

กุเร็นอาร์มา เจ้าบัม และการันกอม ปรากฏตัวพร้อมหน้า

ไป๋เจินสั่งการ "ถอดชุดถ่วงน้ำหนักออก"

คู่หูทั้งสามถอดชุดฝึกหลากสีสันออก ผลจากการฝึกฝนอย่างหนักในช่วงที่ผ่านมาหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ค่าสถานะที่เดิมทีก็สูงอยู่แล้ว พุ่งทะยานขึ้นไปอีก

กุเร็นอาร์มาเลเวล 43 พลังโจมตีเวทพุ่งไปถึง 174 ความเร็วแตะ 102

การันกอมเลเวล 35 จุดเด่นยังคงเป็นพลังโจมตีกายภาพที่สูงถึง 149 พลังป้องกันทั้งสองด้านเกิน 100 แต้ม อย่างน้อยเขาก็อึดกว่านาร์กากูก้าแน่นอน

เจ้าบัมเลเวล 41 โจมตี 151 ป้องกัน 124 ป้องกันเวท 101 ความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา

ส่วนตัวไป๋เจินคือคนที่พัฒนาขึ้นมากที่สุดในครั้งนี้

ตอนเลเวลแตะ 40 พลังของต้นกำเนิดชีวิตตอบสนองเขาอีกครั้ง ทำให้เขาสามารถเพิ่มค่าสปีชี่ส์ของตัวเองได้โดยตรง 100 แต้ม

ตอนนี้ค่าสปีชี่ส์พลังโจมตีและโจมตีเวทของเขาอยู่ที่ 100 ส่วนความเร็วอยู่ที่ 71

ค่าสถานะปัจจุบันคือ โจมตี 130 โจมตีเวท 141 ความเร็ว 97 ถ้ารวมพลังป้องกันจากชุดเกราะเข้าไป จะเรียกไป๋เจินว่าเป็นมอนสเตอร์ในร่างมนุษย์ก็ไม่ผิดนัก

ไป๋เจินแจกแจงงานให้คู่หู "การันกอม กุเร็นอาร์มา จัดการนาร์กากูก้าก่อน เจ้าบัม นายยื้ออันจานาถไว้"

นาร์กากูก้าเร็วเกินไป ถ้าไม่กำจัดมันก่อน ไป๋เจินไม่รู้เลยว่าจะโดนมันลอบโจมตีอีกกี่ครั้ง

แถมการันกอมไม่ว่าจะธาตุหรือเกราะน้ำแข็งแปรสภาพ ก็เสียเปรียบอันจานาถทั้งนั้น

การโจมตีของกุเร็นอาร์มาใส่อันจานาถก็ทำดาเมจได้แค่ครึ่งเดียว

ทั้งสนามมีแค่ท่าธาตุดินของเจ้าบัม และท่าธาตุน้ำของไป๋เจินเท่านั้นที่ทำดาเมจรุนแรงใส่อันจานาถได้

ไป๋เจินหยิบลูกแก้วเทรัสตัลออกมาจากกระเป๋า

เขาโยนมันขึ้นไปบนฟ้า

ไป๋เจินเข้าสู่สถานะเทรัสตัล วงแหวนพันธนาการแห่งผู้สร้างปรากฏขึ้นด้านหลัง น้ำบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลแผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง ปกคลุมพื้นลานประลองด้วยน้ำสูง 3 เซนติเมตร

ไป๋เจินเปลี่ยนสภาพสนามต่อสู้โดยตรง นี่ไม่ใช่ความสามารถของเทรัสตัล แต่เป็นพลังของต้นกำเนิดชีวิตในตัวเขา

ไป๋เจินควบคุมเสาน้ำ ยกตัวเองลอยขึ้นไปกลางอากาศ

ไป๋เจินพูดกับเหล่าคู่หูด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เริ่มการล่าได้"

หน้าที่หลักของเขาตอนนี้คือคุมเกมและสั่งการ

มอนจูที่ไม่เคยเห็นไป๋เจินต่อสู้มาก่อน เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

แค่ชุดที่ไป๋เจินโชว์เมื่อกี้ก็มากพอจะทำให้เธออึ้งแล้ว

ผู้มีพระคุณกลายเป็นมนุษย์คริสตัล? แถมการันกอมยังออกมาจากลูกบอลด้วย?

ลูกบอลจากต่างโลกนั่นสามารถเก็บมอนสเตอร์พกติดตัวได้ด้วยเหรอ?

นี่มันน่าทึ่งเกินไปแล้ว!

ข้างล่าง เหล่าคู่หูได้รับคำสั่งก็พุ่งเข้าหามอนสเตอร์ทันที

เจ้าบัมเผชิญหน้ากับอันจานาถตามลำพัง ไป๋เจินสั่งการผ่านโทรจิตของเชมิน "เจ้าบัม ใช้ผนังเหล็ก"

ร่างกายเจ้าบัมส่องประกายแวววาวเหมือนโลหะ พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 2 ระดับ แตะที่ 248 แต้ม

เดี๋ยวพอโดนอันจานาถตีสักที อบิลิตี้พละกำลังก็จะทำงาน ถึงตอนนั้นพลังป้องกันจะพุ่งไปถึง 310 แต้มอย่างน่าตกใจ

เมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้อันจานาถเข้าโหมดโกรธ ก็ไม่มีทางใช้การโจมตีกายภาพสร้างความเสียหายให้เจ้าบัมได้ง่ายๆ แน่

สิ่งเดียวที่ต้องระวังคือการโจมตีด้วยไฟของอันจานาถ

การต่อสู้อีกด้านก็เริ่มขึ้นพร้อมกัน ไป๋เจินตะโกนสั่งการันกอม "การันกอม เปลี่ยนเกราะน้ำแข็ง ป้องกันกายภาพ 2 ระดับ โจมตี 1 ระดับ"

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ผิวหนังของการันกอมก็ถูกปกคลุมด้วยเกราะน้ำแข็งทันที

"สองหมัดเมล็ดเหมันต์"

แขนสองข้างของการันกอมงอกพืชน้ำแข็งออกมาทันที เดิมทีเขาเป็นมอนสเตอร์ธาตุพืช เพราะเมล็ดเหมันต์เป็นพืชที่อาศัยอยู่ร่วมกัน พลังของมันจึงไม่ได้รับโบนัสธาตุตรงกัน แต่เมล็ดเหมันต์ได้รับผลจากเกราะน้ำแข็งแปรสภาพ

เรียกได้ว่าตอนนี้ความแข็งแกร่งของการันกอมเพิ่มขึ้นมหาศาล

พลังโจมตีของเขาแตะ 224 พลังป้องกันก็ทะลุ 204 การรับมือนาร์กากูก้าที่มีพลังโจมตีสูงก็ไม่ต้องกังวลว่าจะโดนวันช็อตอีกต่อไป

บนอัฒจันทร์ พวกฟูเก็นถึงกับอ้าปากค้าง

ถึงแถวหมู่บ้านคามูระจะไม่มีการันกอม แต่ชื่อเสียงของการันกอมพวกเขาก็เคยได้ยินมาบ้าง

การันกอมปกติที่ไหนจะใช้ท่าธาตุน้ำแข็งได้กันเล่า!!

แถมที่พันอยู่บนหมัดนั่นก็พืชธาตุน้ำแข็งชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?

ทุกคนสูดหายใจเข้าลึก ไป๋เจินกับโปเกมอนมีความผิดปกติพวกเขายังพอรับได้ เพราะไม่เคยเห็นโปเกมอนหรือคนต่างโลกคนอื่นมาก่อน

แต่การันกอมไม่เหมือนกัน มันเป็นมอนสเตอร์ท้องถิ่นแท้ๆ การที่มอนสเตอร์แบบนี้เกิดการกลายพันธุ์ ชัดเจนว่าเป็นเพราะวิธีการเลี้ยงดูของไป๋เจิน

ไม่นึกเลยว่านอกจากตัวไป๋เจินจะเก่งแบบผิดปกติแล้ว เขายังเลี้ยงมอนสเตอร์ให้ออกมาเก่งเทพได้ขนาดนี้อีก!

ฝั่งตรงข้าม มอนสเตอร์ไม่ได้ยืนบื้อรอให้ศัตรูบัฟตัวเองฝ่ายเดียว

อันจานาถคำรามลั่น พุ่งเข้าชนเจ้าบัม

มันกระแทกเข้าใส่เจ้าบัมอย่างจัง ฉากที่น่าทึ่งก็เกิดขึ้น

มอนสเตอร์กับโปเกมอนที่มีขนาดตัวต่างกันชัดเจน ปะทะกันดังสนั่น เจ้าบัมรับแรงกระแทกของอันจานาถได้ตรงๆ พร้อมกับอบิลิตี้ทำงาน

"ใช้มหาเกลี่ยดิน!"

เจ้าบัมดันอันจานาถออกไป ยกขาหน้าขึ้นสูงแล้วกระทืบลงพื้นเต็มแรง

ตูม——!

พื้นดินยุบตัว อันจานาถเสียหลักล้มลงกับพื้น

"พลังหมื่นม้า!"

เจ้าบัมห่อหุ้มด้วยพลังงานธาตุดิน พุ่งชนอันจานาถที่ล้มอยู่เต็มแรง มอนสเตอร์ร่างยักษ์ถูกกระแทกไถลไปไกลหลายเมตร

เจ้าบัมที่มีพลังป้องกันเพิ่มขึ้น 3 ระดับ ตอนนี้รับมืออันจานาถได้สบายๆ ประเด็นสำคัญตอนนี้อยู่ที่นาร์กากูก้าที่รวดเร็วปานสายฟ้าต่างหาก

จังหวะที่ไป๋เจินสั่งเจ้าบัมโจมตี นาร์กากูก้าก็ใช้ความเร็ว 186 พุ่งเข้าใส่การันกอม

ใบมีดสีดำฟันลงบนเกราะน้ำแข็ง ทิ้งรอยไว้เพียงตื้นๆ

การันกอมที่มีพลังป้องกันเพิ่ม 2 ระดับ ไม่ใช่พวกตีแรงตัวบางอีกต่อไปแล้ว

แต่การจะจับนาร์กากูก้าให้ได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

ความเร็วต่างกันเกินไป

บนเสาน้ำ ไป๋เจินปลดปล่อยเมล็ดสายฟ้า เข้าสู่สถานะชาร์จไฟ พลังโจมตีและโจมตีเวทเพิ่มขึ้น 1.5 เท่า ไป๋เจินรวมพลังสร้างดาวกระจายน้ำขนาดใหญ่ ขว้างใส่นาร์กากูก้า

ดาวกระจายน้ำพุ่งไปด้วยความเร็วสูง ถ้านาร์กากูก้าความเร็วไม่ถึง 300 ไม่มีทางหลบพ้นได้ง่ายๆ

โดนดาวกระจายน้ำที่เสริมพลังด้วยพลังโจมตีเวท 212 บวกสถานะเทรัสตัลน้ำ และสกิลควบคุมกระแสน้ำเข้าไป นาร์กากูก้ารับรู้ได้ถึงอันตรายทันที

ดาเมจดาวกระจายน้ำของไป๋เจินแรงจนน่ากลัว

มันพยายามจะพุ่งใส่ไป๋เจินบนเสาน้ำ แต่จังหวะที่มันขยับ กำแพงไฟก็โผล่มาขวางหน้า นาร์กากูก้าชนกำแพงไฟเต็มๆ

ทางด้านกุเร็นอาร์มาเริ่มเคลื่อนไหว เกราะทองคำบนตัวแตกออก อบิลิตี้ทำงาน พลังป้องกันลด 1 ระดับ แต่ความเร็วเพิ่ม 2 ระดับ

ความเร็วของเขาตอนนี้แซงหน้านาร์กากูก้าไปแล้ว

ปีกไฟสามคู่กางออกด้านหลัง มือถือดาบใหญ่กางเขนที่สร้างจากพลังจิต พุ่งเข้าฟันนาร์กากูก้า

โปเกมอนปะทะมอนสเตอร์กลางอากาศ เสียงดาบปะทะกันดังกังวาน

เปลวไฟในตัวกุเร็นอาร์มาสะสมพลังอย่างรวดเร็ว!

"ซูเปอร์ไนโตรชาร์จ!"

เปลวไฟระเบิดออก!

ไฟลุกโชนแผ่ขยายไปรอบทิศทาง น้ำบนพื้นระเหยกลายเป็นไอในพริบตา

ไอน้ำจำนวนมหาศาลลอยขึ้นบดบังวิสัยทัศน์โดยรอบ

กุเร็นอาร์มาโชคดีมาก สกิลติดคริติคอล 20% ทำให้พลังโจมตีเวท ป้องกันเวท และความเร็วเพิ่มขึ้นอีก 1 ระดับ

ความเร็วพุ่งไปแตะ 255! พลังโจมตีเวทเพิ่มเป็น 261!

กุเร็นอาร์มากระโดดหายเข้าไปในหมอก นาร์กากูก้ามองไปรอบๆ มันมีหูที่ดีเยี่ยมและสายตาจับความเคลื่อนไหวระดับปีศาจ

ถึงหมอกจะบังตา แต่มันก็ใช้หูฟังเสียงระบุตำแหน่งกุเร็นอาร์มาได้

จังหวะที่มันล็อกเป้ากุเร็นอาร์มาได้นั่นเอง

ซ่า ซ่า~!

ผิวน้ำรอบตัวมันเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงเหมือนมีกุเร็นอาร์มาเป็นร้อยตัววิ่งวนอยู่รอบๆ

ไป๋เจินใช้การควบคุมกระแสน้ำรบกวนการได้ยินของนาร์กากูก้า

ขณะที่นาร์กากูก้ากำลังสับสน สัตว์ยักษ์ก็พุ่งออกมาจากหมอก การันกอมชูหมัดเหล็กเยือกแข็งเหนือหัว ทุบลงกลางกบาลนาร์กากูก้า

ตึง——!

หัวนาร์กากูก้ากระแทกลงกับพื้นน้ำอย่างแรง

มันสะบัดหางใบมีดสวนกลับใส่การันกอมตามสัญชาตญาณ

หางฟาดเข้าใส่เกราะน้ำแข็ง แต่ทำได้แค่กะเทาะเศษน้ำแข็งออกมานิดหน่อย ยังห่างไกลคำว่าเจาะเกราะเข้า!

เห็นท่าไม่ดี นาร์กากูก้ากระโดดถอยหลังหนีเข้าหมอก

แต่เท้าเพิ่งแตะพื้น วังวนเพลิงวิญญาณก็ผุดขึ้นมาตรึงมันไว้กับที่!

การันกอมกับกุเร็นอาร์มาพุ่งออกจากหมอกพร้อมกัน

การันกอมประสานมือทุบใส่นาร์กากูก้าเต็มแรง!

ระเบิดน้ำแข็ง!

น้ำใต้เท้านาร์กากูก้าจับตัวเป็นน้ำแข็งทันที

ส่วนกุเร็นอาร์มาถือดาบใหญ่กางเขน แทงดาบพลังจิตเข้าไปในร่างนาร์กากูก้า

พร้อมกันนั้น กุเร็นอาร์มาก็ระเบิดสกิลที่เพิ่งวิวัฒนาการเมื่อวานออกมา — เปลวเพลิงเงาภูต!

เปลวไฟสีดำระเบิดขึ้นในร่างนาร์กากูก้า!

พลังป้องกันเวทของนาร์กากูก้าลดลง 1 ระดับ!

หลังโดนโจมตี นาร์กากูก้าเตรียมสวนกลับ แต่การันกอมกับกุเร็นอาร์มาก็หนีหายเข้าไปในหมอกอีกแล้ว การโจมตีของนาร์กากูก้าวืด มันคำรามด้วยความโกรธแค้น แต่ทำอะไรไม่ได้

มันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมันถึงจับตำแหน่งการันกอมกับกุเร็นอาร์มาไม่ได้ แต่สองตัวนั้นกลับรู้ตำแหน่งมันแม่นยำ

แถมยังวางกับดักไว้ตรงจุดที่มันจะกระโดดหลบได้อีก

ทำได้ยังไงกัน?

คำตอบแน่นอนว่าคือความสามารถในการคุมเกมอันยอดเยี่ยมของไป๋เจิน

ตอนนี้ทั้งสนามปกคลุมด้วยน้ำ ไป๋เจินที่มีสกิลควบคุมกระแสน้ำรับรู้ทุกความเคลื่อนไหวของนาร์กากูก้าได้อย่างชัดเจน

เขาแค่ต้องใช้หยดน้ำและโทรจิตของเชมินคอยบอกตำแหน่งให้การันกอมกับกุเร็นอาร์มารู้

ไป๋เจินกระซิบ "นี่คือการล่าในอาณาเขตของฉัน แกหนีไม่พ้นหรอก"

[จบแล้ว]