บทที่ 131 - เริ่มสร้างฟาร์มปศุสัตว์!

บทที่ 131 - เริ่มสร้างฟาร์มปศุสัตว์!

"เจ้านาย มันฝรั่ง สมุนไพร น้ำผึ้ง เก็บเกี่ยวหมดแล้วเมี้ยว"

งานเกษตรวันนี้ก็เยอะเหมือนเดิม

ถ้าไป๋เจินไม่ได้จ้างแมวไอรูมาเพิ่มไว้ก่อนหน้านี้ งานวันนี้คงต้องดองเค็มแน่ๆ

ไป๋เจินก้มดูบันทึกที่มิโกะส่งให้

มันฝรั่ง Lv.3 ครึ่งไร่ เก็บเกี่ยวได้ 2,143 จิน

สมุนไพร Lv.5 ครึ่งไร่ เก็บเกี่ยวได้ 232 ต้น

น้ำผึ้ง Lv.5 เก็บเกี่ยวได้ 129 จิน

ไป๋เจินเอ่ยชมเหล่าแมวไอรู "ลำบากพวกนายแล้วนะ น้ำผึ้งสองกระปุกนี้ฉันให้พวกนายเอาไปกินเล่นกันนะ"

ไป๋เจินหยิบน้ำผึ้งกระปุกละสามจินสองกระปุกมอบให้พวกแมวไอรู

"ขอบคุณครับเจ้านาย!" พวกแมวไอรูขอบคุณไป๋เจินด้วยความดีใจ ตอนที่ช่วยเก็บเกี่ยวและเหวี่ยงน้ำผึ้ง พวกเขาก็รู้แล้วว่าน้ำผึ้งนี้ล้ำค่าขนาดไหน

ตอนนี้ไป๋เจินกลับแบ่งให้พวกเขากินเล่นหน้าตาเฉย

เห็นพวกแมวไอรูดีใจกันยกใหญ่ ไป๋เจินก็นึกชื่นชมเจ้าตัวเล็กพวกนี้ นอกจากจะทำงานคล่องแคล่วแล้วยังเอาใจง่ายอีกต่างหาก

การเสริมพลังไม้มาทาทาบิเสร็จเรียบร้อยแล้ว รอให้มือเขาหายดีเมื่อไหร่จะไปปลูกไม้มาทาทาบิ Lv.3 ให้

ถึงตอนนั้นจะใช้ไม้มาทาทาบิระดับสูงพวกนั้นเป็นรางวัลให้เจ้าตัวเล็กขยันขันแข็งพวกนี้อย่างงามเลย

ผลผลิตที่เก็บเกี่ยววันนี้ ไป๋เจินตั้งใจจะเอามันฝรั่งส่วนเกินไปขายให้วากานะ มันฝรั่งใช้เป็นอาหารหลักได้ แถมในหมู่บ้านคามูระก็นิยมกินกันแพร่หลาย

มันฝรั่ง Lv.3 น่าจะขายได้ประมาณจินละ 4 เซนนี

ราคามันฝรั่งตอนนี้ดูไม่ค่อยคุ้มค่าเหนื่อยเท่าไหร่ แต่ไป๋เจินก็ยังยินดีที่จะปลูกมันฝรั่งครึ่งไร่ต่อไป

เหตุผลก็ง่ายมาก มันบดที่ทำจากมันฝรั่งสามารถช่วยฟื้นฟูพลังจิตได้อย่างช้าๆ ซึ่งสำคัญกับไป๋เจินมาก

แถมมันฝรั่งยังปลูกง่าย ผลผลิตสูง เป็นตัวกลางในการผสมที่ยอดเยี่ยม ในอนาคตชิ้นส่วนมอนสเตอร์จำนวนมากน่าจะเอามาผสมกับมันฝรั่งได้

มองดูสมุนไพรระดับสูงที่พวกแมวไอรูช่วยกันเก็บมา

ก่อนหน้านี้สมุนไพร Lv.4 ขายได้ต้นละ 110 เซนนี ตอนนี้เป็นสมุนไพร Lv.5 ยังไงก็ต้องขายให้ได้ต้นละ 150 เซนนีล่ะนะ

และเมื่อพิจารณาจากความต้องการสมุนไพร ไป๋เจินตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนพื้นที่หนึ่งไร่ที่เคยปลูกหญ้าดินปืนกับหญ้าน้ำไหล มาปลูกสมุนไพรทั้งหมด

ตอนนี้ที่ดินสี่ไร่ในโลกมอนฮัน สองไร่ปลูกดอกน้ำผึ้ง อีกไร่ครึ่งปลูกสมุนไพร เหลืออีกครึ่งไร่เอาไว้ปลูกมันฝรั่งอาซูรอสกับแตงกวาอิจุจิที่ไม่ต้องปลูกเยอะมาก

ไป๋เจินเอานิ้วแตะที่สมุนไพร Lv.5 สองต้น

ในหัวปรากฏอัตราความสำเร็จขึ้นมา แค่ 12% เท่านั้น แถมการผสมหนึ่งครั้งยังกินพลังจิตไปถึงหนึ่งในสาม นี่ขนาดค่า Sp. Atk ของเขาเพิ่มขึ้นมาเยอะแล้วนะ

"ดูท่าเลเวล 5 จะเป็นกำแพงสินะ ยิ่งเลเวลสูง ความยากก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณ"

ดอกน้ำผึ้ง Lv.5 ไป๋เจินก็เคยลองแล้ว อัตราความสำเร็จต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แถมกินพลังจิตมหาศาล

ไป๋เจินลองผสมดู ครั้งแรกดวงไม่ค่อยดี อัตรา 12% ไม่ติด ไป๋เจินเลยลองอีกครั้ง ผลก็ยังล้มเหลวเหมือนเดิม

ความน่าจะเป็น 12% นี่ไม่ใช่จะสุ่มเจอกันง่ายๆ จริงๆ

เห็นไป๋เจินพยายามเสริมพลังพืชอีกแล้ว ฮิโนเอะก็เตือน "ตอนบ่ายฉันต้องกลับไปเก็บของนะ ถ้าคุณปวดหัวขึ้นมาอีก ฉันไม่มีเวลามาดูแลนะคะ"

หลายวันมานี้ พอไป๋เจินพลังจิตหมดทีไร เขาก็จะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างขอหนุนตักฮิโนเอะทุกที

และทุกครั้งฮิโนเอะก็ยอมช่วย

ไป๋เจินยิ้ม "วางใจเถอะ ผมเหลือพลังจิตไว้เยอะ ไม่ล้มพับไปหรอกน่า"

"งั้นก็ดีค่ะ อย่าฝืนตัวเองนะคะ"

ตอนเที่ยง ไป๋เจินกินข้าวกลางวันโดยมีฮิโนเอะคอยป้อน

จังหวะที่ฮิโนเอะกลับบ้านไปเก็บของเตรียมย้ายมาพรุ่งนี้ ฟลาเจสก็มาหา

ก่อนหน้านี้ฟลาเจสบอกว่าจะมาเยี่ยม ในที่สุดก็มาสักที

ครั้งนี้เธอไม่ได้พาโปเกมอนตัวอื่นมาด้วย มาแค่ตัวเดียวโดดๆ

อาร์โบลีวาที่สัมผัสได้ถึงฟลาเจสก็รีบมาที่บ้านไป๋เจินทันที

ตอนแรกไป๋เจินยังระแวงฟลาเจสอยู่หน่อยๆ จนกระทั่งรู้ว่าฟลาเจสมาเพื่อขอยืมอุปกรณ์อเนกประสงค์ ก็ค่อยวางใจลงเปราะหนึ่ง

โชคดีที่ไม่ใช่มาจับตัวเขา

"ดอกไม้พวกนั้นใช้บัวรดน้ำนี้รดก็พอ ความอุดมสมบูรณ์ของดินก็จะคงอยู่ในระดับสูงเอง"

ไป๋เจินเปลี่ยนอุปกรณ์ให้เป็นบัวรดน้ำ แล้วให้ฟลาเจสยืมไปชั่วคราว

"ฟลาเจส~" ฟลาเจสขอบคุณไป๋เจิน

ถ้ามองข้ามรสนิยมแปลกๆ ของฟลาเจสไป เธอก็เป็นโปเกมอนที่คบหาง่ายเหมือนอาร์โบลีวานั่นแหละ

"จริงสิ ผมขอไหว้วานคุณเรื่องหนึ่งได้ไหม?"

"ฟลาเจส?"

"ผมอยากเปิดฟาร์มปศุสัตว์ พื้นที่ประมาณ 30 ไร่ สร้างในเขตแดนของคุณได้ไหมครับ?"

ฟาร์มปศุสัตว์ต้องสร้างในที่ราบ ถ้าต้องถางป่าของอาร์โบลีวาเพื่อสร้างฟาร์มก็ดูจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ฟลาเจสนึกว่าไป๋เจินจะมีเรื่องใหญ่อะไร ที่แท้ก็เรื่องแค่นี้เอง

"ฟลาเจส~" ฟลาเจสตอบตกลง พร้อมรับปากว่าจะส่งโปเกมอนมาช่วยดูแลฟาร์มให้ด้วย

"เยี่ยมไปเลย" ทุกอย่างราบรื่นผิดคาด ไป๋เจินอารมณ์ดีเลยมอบน้ำผึ้งให้ฟลาเจสไปอีกสองกระปุก

น้ำผึ้งนี่เป็นของขวัญชั้นดีจริงๆ ไม่ว่าจะให้คนหรือให้โปเกมอน อีกฝ่ายก็รับไว้ด้วยความยินดีทั้งนั้น

ฟลาเจสรับน้ำผึ้งกับบัวรดน้ำที่ยืมมาแล้วก็เตรียมตัวกลับ

ก่อนไป ฟลาเจสใช้แส้เถาวัลย์ลูบแก้มไป๋เจินเบาๆ บอกว่าเรื่องที่เคยคุยกันไว้ ให้ลองเก็บไปพิจารณาดูอีกที พูดจบเธอก็จากไป

ไป๋เจินตัวสั่นสะท้าน ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ไว้ลองหาแฟนให้ฟลาเจสสักตัวดีไหมเนี่ย?

หลังจากฟลาเจสกลับไปไม่นาน เพลิปเปอร์ที่มารับน้ำผึ้งก็มาถึง

เอาน้ำผึ้งใส่กระเป๋าเพลิปเปอร์ น้ำผึ้ง 120 จิน ขายได้ 48,000 เหรียญลีก

น้ำผึ้งทำเงินได้ดีขนาดนี้ ไป๋เจินเริ่มคิดหาวิธีขยายการผลิต ทางคู่ค้าเองก็เคยติดต่อมา หวังว่าไป๋เจินจะขยายกำลังการผลิต ให้ได้เดือนละ 5,000 จินจะดีมาก

ไป๋เจินคำนวณดูแล้ว ถ้าจะผลิตให้ได้เดือนละ 5,000 จินจริงๆ เขาต้องบุกเบิกที่ดินปลูกดอกน้ำผึ้งอย่างน้อย 15 ไร่

แต่แรงของเชมินดูแลได้เต็มที่แค่สิบไร่ ถ้าเธอเลเวลอัป ก็น่าจะช่วยดูแลพื้นที่ที่กว้างกว่านี้ได้

ช่วงบ่าย ไป๋เจินกินหางยาดงไปห้าอัน เสริมพลังได้สมุนไพร Lv.6 จำนวนหนึ่ง และมันฝรั่ง Lv.4 อีกจำนวนหนึ่ง แล้วสั่งให้แมวไอรูเอามันฝรั่งพวกนี้ไปปลูก

ไป๋เจินลองเทียบสมุนไพร Lv.6 กับ Lv.5 ดู

สมุนไพร Lv.6 ขนาดใหญ่กว่า Lv.5 ประมาณ 1.5 เท่า แถมในใบสีเขียวสดนั่น ไม่รู้ทำไมถึงมีจุดสีทองเหมือนผงทองคำแทรกอยู่ด้วย

"นี่มันกำลังจะวิวัฒนาการหรือเปล่านะ?" ไป๋เจินชักอยากรู้แล้วสิว่าถ้าสมุนไพรเลเวลอัปไปเรื่อยๆ ท้ายที่สุดมันจะรักษาอวัยวะที่ขาดได้เลยไหม

พอแมวไอรูปลูกพืชเสร็จหมดแล้ว ไป๋เจินก็บันทึกเวลาเก็บเกี่ยว

สมุนไพร Lv.6 พวกนี้ต้องใช้เวลา 12 วันถึงจะเก็บเกี่ยวได้

มันฝรั่ง Lv.4 ต้องใช้เวลา 15 วัน

ส่วนมันฝรั่งและสมุนไพรที่เหลือ ไป๋เจินให้มิโกะเอาไปขาย

มันฝรั่ง 2,000 จิน ได้เงินมา 8,000 เซนนี

สมุนไพร 192 ต้น ได้เงินมา 28,800 เซนนี

บ่าย 3 โมง ทีมก่อสร้างที่ไป๋เจินจ้างไว้ก็มาถึง พวกเขาขนวัสดุสำหรับสร้างฟาร์มปศุสัตว์มาครบครัน

ไป๋เจินพาพวกเขาไปเลือกพื้นที่ ลงมือก่อสร้างในพื้นที่โล่งกว้างพอสมควรในเขตแดนของฟลาเจส

เพื่อไม่ให้คนงานพวกนี้เจอพวกแมวไอรู ไป๋เจินเลยโกหกว่าเจ้าถิ่นในป่าอารมณ์ไม่ค่อยดี พยายามอย่าเข้าไปในป่าจะดีกว่า

ถ้าต้องการอะไรให้ส่งข้อความหาเขาโดยตรง

ตอนนี้พวกแมวไอรุยังพูดภาษาโลกนี้ไม่ได้ รอให้อนาคตพวกเขาพูดภาษาโลกโปเกมอนได้เมื่อไหร่ ค่อยให้มาเจอคนในโลกโปเกมอนก็ยังไม่สาย

ยังไงซะแมวพูดได้ก็ไม่ได้มีแค่แมวไอรูสักหน่อย ยังมีเจ้าเหมียวของแก๊งร็อคเก็ตอีกตัวนี่นา

[จบแล้ว]