บทที่ 481 - การหลบหนีของนัตสึเมะ

บทที่ 481 - การหลบหนีของนัตสึเมะ

"ฉันจะกลับมาอีกแน่!"

นัตสึเมะพูดประโยคนี้อย่างจริงจังโดยหันหน้าไปทางทิศที่ตั้งของฟาร์มจิบะ จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในประตูห้องโดยสารของเครื่องบินภายใต้การคุมตัวของเจ้าหน้าที่สมาพันธ์ลีกโฮเอ็น

เครื่องบินลำนี้กำลังจะมุ่งหน้าไปยังภูมิภาคคันโต ที่นั่นนัตสึเมะจะต้องเผชิญกับการพิจารณาคดีอย่างยุติธรรมและชดใช้กรรมที่เธอก่อไว้ตลอดหลายปีในฐานะสมาชิกแก๊งร็อคเก็ต

ไม่นานนักเสียงเครื่องยนต์ก็ดังกึกก้อง เครื่องบินที่คุมตัวนัตสึเมะผู้บริหารระดับสูงของแก๊งร็อคเก็ตก็ค่อยๆ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

คาเอเดะเองก็ทราบข่าวเรื่องวิธีการจัดการนัตสึเมะของสมาพันธ์ลีกโฮเอ็นจากปากของคุณจุนซ่า แต่เขากลับมีลางสังหรณ์ว่าเรื่องนี้คงไม่ราบรื่นอย่างที่คิด

สำหรับแก๊งร็อคเก็ตที่ครอบครองเทคโนโลยีล้ำสมัยมากมาย การจะชิงตัวคนคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย เว้นแต่ว่าในกลุ่มผู้คุมตัวของสมาพันธ์จะมีระดับจตุรเทพร่วมเดินทางไปด้วย

เพื่อรับมือกับการโจมตีที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต นอกจากงานประจำวันแล้ว ช่วงนี้คาเอเดะจึงเริ่มฝึกฝนฝูงโอสึบาเมะที่มีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างเข้มข้น เพื่อให้พวกมันมีความสามารถในการปกป้องบ้านเกิดร่วมกันเมื่อมีศัตรูภายนอกบุกรุก

ส่วนราลซ์นั้นก็ตัวติดกับคาเอเดะตลอดเวลา แม้มันจะยังไม่พ้นช่วงวัยเด็ก แต่ก็สามารถใช้ทักษะเทเลพอร์ตได้อย่างชำนาญแล้ว

ทักษะเทเลพอร์ตดูเหมือนจะเป็นพรสวรรค์ติดตัวของราลซ์ มันสามารถวาร์ปมาเกาะบนไหล่ของคาเอเดะได้ทุกเมื่อ ราวกับว่าตรงนี้คือบัลลังก์ส่วนตัวของมัน

ลูกแก้วพลังจิตที่ได้รับมาจากเดโอคิซิส ก็ถูกคาเอเดะมอบให้ราลซ์และหลอมรวมเข้ากับร่างกายของมันเรียบร้อยแล้ว

หลังจากลูกแก้วพลังจิตผสานเข้ากับร่างกาย คาเอเดะสัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งของราลซ์เพิ่มขึ้นอยู่ตลอดเวลา แถมบางครั้งมันยังเรียนรู้ทักษะธาตุพลังจิตที่ทรงพลังขึ้นมาได้เองอีกด้วย

ทว่าการทำแบบนี้ก็มีข้อเสียอยู่บ้างเหมือนกัน

ราลซ์มีทั้งธาตุพลังจิตและธาตุแฟรี่ หลังจากผสานลูกแก้วพลังจิตเข้าไป พลังงานธาตุพลังจิตของราลซ์ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

แต่ทว่าพลังงานธาตุแฟรี่กลับไม่ได้เพิ่มตามไปด้วย ซ้ำร้ายยังถูกพลังงานธาตุพลังจิตกดทับจนแทบไม่มีการพัฒนาเลย

ในระยะสั้นอาจจะไม่มีผลกระทบอะไรต่อราลซ์ บางทีมันอาจจะทิ้งธาตุแฟรี่ไปก่อนก็ได้ รอให้ธาตุพลังจิตพัฒนาไปถึงระดับหนึ่งแล้วค่อยกลับมาฝึกธาตุแฟรี่ทีหลัง

แต่จากข้อมูลแผนการเลี้ยงดูราลซ์ที่คาเอเดะได้มาจากคาร์เน เธอแนะนำว่าทางที่ดีควรให้ทั้งสองธาตุเติบโตไปพร้อมๆ กัน ราลซ์ที่เติบโตมาแบบนี้ถึงจะมีศักยภาพสูงสุด

เพื่ออนาคตของราลซ์ คาเอเดะจึงจำใจต้องเริ่มจำกัดเวลาในการถือครองลูกแก้วพลังจิตของมันอย่างมีระเบียบ

ในขณะเดียวกัน คาเอเดะก็ได้ไหว้วานดีแอนซีที่มีธาตุแฟรี่ให้ช่วยสอนราลซ์บ้าง

ความจริงแล้วดีแอนซีก็สามารถสร้างลูกแก้วแฟรี่ที่คล้ายกับลูกแก้วพลังจิตขึ้นมาได้เหมือนกัน แม้คุณภาพอาจจะด้อยกว่าลูกแก้วพลังจิตที่เดโอคิซิสสร้างขึ้นมาบ้างก็ตาม

เพียงแต่ดีแอนซีกำลังอยู่ในช่วงสะสมพลังงานต้นกำเนิด คาเอเดะคงไม่สามารถให้เธอสละพลังงานต้นกำเนิดที่สะสมมาอย่างยากลำบากเพียงเพื่อเร่งการเติบโตของราลซ์ได้

อีกอย่างคาเอเดะก็ไม่ได้รีบร้อนต้องการกำลังรบจากราลซ์ในตอนนี้ ดังนั้นสุดท้ายเขาจึงเลือกที่จะมอบวัยเด็กที่สวยงามให้กับราลซ์แทน

"มาโทริ รีบกลับหัวเครื่องบินเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปสั่งสอนไอ้หมอนั่นให้รู้สำนึก!"

ภายในยานบินขนาดยักษ์ลำหนึ่ง นัตสึเมะตะโกนสั่งมาโทริเสียงแข็ง

"ต้องขอโทษด้วยนะคะ รุ่นพี่นัตสึเมะ คำสั่งที่ฉันได้รับมาคือหลังจากช่วยคุณออกมาแล้ว ให้รีบกลับฐานบัญชาการทันทีค่ะ!"

แม้จะเผชิญกับแรงกดดันทางจิตที่รุนแรงของนัตสึเมะจนรู้สึกอึดอัด แต่มาโทริก็ยังยืนกรานปฏิเสธอย่างหนักแน่น

เมื่อไม่นานมานี้ หน่วยรบพิเศษของแก๊งร็อคเก็ตที่มาโทริส่งไป สามารถลักลอบเข้าไปในเครื่องบินที่คุมตัวนัตสึเมะและช่วยปลดพันธนาการให้เธอได้สำเร็จ

พอหลุดพ้นจากการถูกจองจำ เจ้าหน้าที่คุมตัวบนเครื่องบินก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลย พวกเขาถูกเธอควบคุมได้อย่างง่ายดาย ไม่เว้นแม้แต่เหล่าโปเกมอน

หลังจากนัตสึเมะกลับขึ้นมาบนยานบินของมาโทริ เครื่องบินลำนั้นก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้าและพุ่งดิ่งลงสู่มหาสมุทรทันที

โชคยังดีที่นัตสึเมะไม่ได้คิดจะแตกหักกับสมาพันธ์ลีกโฮเอ็นจนถึงที่สุด ลูกเรือส่วนใหญ่จึงรอดชีวิตมาได้ด้วยความช่วยเหลือของเหล่าโปเกมอน

เพียงแต่ตอนนี้สภาพของพวกเขาก็ดูทุลักทุเลเต็มที ทำได้แค่ลอยคออยู่กลางทะเลเพื่อรอการช่วยเหลือจากสมาพันธ์ลีกโฮเอ็น

"เห็นแก่ที่ครั้งนี้เธอช่วยฉันไว้ ฉันจะไม่ถือสาเธอก็แล้วกัน!"

นัตสึเมะเห็นว่ามาโทริไม่สะทกสะท้านต่อแรงกดดันของตน จึงไม่บีบบังคับให้อีกฝ่ายกลับหัวเครื่องบินอีก เธอหมุนตัวเดินออกจากห้องนักบินไปทันที

ความจริงแล้วตอนนี้นัตสึเมะเองก็รู้สึกหวาดระแวงคาเอเดะอยู่ไม่น้อย เพราะหมอนั่นสามารถหลุดพ้นจากการควบคุมด้วยพลังจิตของเธอแถมยังซัดเธอจนสลบได้อีก

นัตสึเมะวางแผนว่าพอกลับไปถึงฐานบัญชาการแก๊งร็อคเก็ต เธอจะไปนำโปเกมอนตัวหลักที่ฝากไว้ทั้งหมดกลับมา แล้วค่อยกลับมาคิดบัญชีกับหมอนั่นทีหลัง

"เฮ้อ!"

เมื่อเห็นว่านัตสึเมะไม่ตอแยต่อ มาโทริก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก พลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก

ถ้าเมื่อกี้นัตสึเมะจะใช้ไม้แข็งจริงๆ มาโทริก็คงไม่มีทางสู้ได้ เพราะตำแหน่งในแก๊งร็อคเก็ตของเธอจริงๆ แล้วยังต่ำกว่านัตสึเมะเสียอีก

ดีที่นัตสึเมะดูเหมือนจะเกรงกลัวอะไรบางอย่าง จนสุดท้ายก็ล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปแก้แค้นที่โฮเอ็นในทันที

ดูท่าการพลาดท่าถูกจับในครั้งนี้ จะทำให้นัตสึเมะที่เคยทำอะไรตามใจชอบเริ่มมีความยับยั้งชั่งใจขึ้นมาบ้างแล้ว

"คาเอเดะ ฉันเพิ่งได้รับแจ้งมาว่าเครื่องบินที่คุมตัวนัตสึเมะผู้บริหารแก๊งร็อคเก็ตประสบอุบัติเหตุ และนัตสึเมะก็ถูกแก๊งร็อคเก็ตชิงตัวไปแล้ว"

ขณะนั้นคาเอเดะกำลังพาราลซ์ไปถอนวัชพืชให้กับต้นสมุนไพรฟื้นชีพและรากชูกำลังในเรือนกระจก

จู่ๆ โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น พอเขารับสายก็ได้ยินข่าวร้ายที่คาดการณ์ไว้แล้วจากปากของคุณจุนซ่า

"ราลซ์!"

พอเห็นคาเอเดะวางสายแล้วทำหน้าเคร่งเครียดครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ราลซ์ที่สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่แปรปรวนของเทรนเนอร์ก็ส่งเสียงร้องเบาๆ เพื่อปลอบใจ

"ราลซ์ ฉันไม่เป็นไรหรอก เรามาทำงานต่อกันเถอะ!"

คาเอเดะที่ได้สติจากเสียงเรียกของราลซ์ ลูบหัวเล็กๆ ของมันเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ตอนนี้คาเอเดะคิดตกแล้ว ก่อนหน้านี้ที่เขายอมส่งตัวนัตสึเมะให้สมาพันธ์ลีกโฮเอ็น ก็เพราะไม่อยากแตกหักกับแก๊งร็อคเก็ตเป็นเหตุผลหลัก

แต่ตอนนี้ในเมื่อนัตสึเมะถูกแก๊งร็อคเก็ตช่วยกลับไปแล้ว ถ้าฝ่ายนั้นเลิกยุ่งกับเขาก็ถือว่าดีไป แต่ถ้ายังไม่เจียมตัวคิดจะกลับมาหาเรื่องอีก เขาก็จะไม่ยอมออมมือให้อีกต่อไปแล้ว

การเอาแต่หลบหนีไม่สามารถแลกมาซึ่งความสงบสุขได้ กฎข้อนี้ไม่ว่าจะอยู่ที่โลกไหนก็เป็นความจริงเสมอ

มีแต่ต้องทำให้คนอื่นรู้ว่าผลประโยชน์ที่จะได้จากการมาตอแยเขานั้น น้อยนิดยิ่งกว่าความเสียหายที่จะได้รับ ถึงจะทำให้คนอื่นไม่กล้ามาข่มเหงรังแกได้ง่ายๆ

เพื่อเตรียมรับมือกับวิกฤตที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต คาเอเดะจึงเริ่มเปิดฉากการฝึกฝนครั้งใหม่ในฟาร์มจิบะ

แม้การทำแบบนี้จะทำให้ภาระงานหลังบ้านของเทราดะ ยูริและดีแอนซีหนักหน่วงขึ้นมาก เพราะเมื่อเพิ่มความเข้มข้นในการฝึก พลังงานที่โปเกมอนต้องใช้ก็จะมากขึ้น ปริมาณโปเกบล็อกที่ต้องกินในแต่ละวันก็จะเพิ่มขึ้นไม่น้อย

แต่ยูริและดีแอนซีกลับไม่มีบ่นสักคำ พวกเธอดีใจเสียอีกที่ได้มีส่วนช่วยเหลือฟาร์มจิบะ

ในขณะที่คาเอเดะกำลังเตรียมพร้อมรับมือกับวิกฤตอย่างขะมักเขม้น นัตสึเมะก็ได้เดินทางกลับมาถึงฐานบัญชาการแก๊งร็อคเก็ตเป็นที่เรียบร้อย

[จบแล้ว]