บทที่ 361 - โอสึบาเมะเจ้าถิ่น (2)

บทที่ 361 - โอสึบาเมะเจ้าถิ่น (2)

หลังจากที่บาชาโมทำลายออร่าเจ้าถิ่นของโอสึบาเมะลงได้ คาเอเดะก็ยังคงรูปแบบการฝึกฝนแบบเดิมเพื่อให้โอสึบาเมะเร่งดูดซับพลังงาน Z ในอากาศเข้าไป

เมื่อร่างกายของโอสึบาเมะฟื้นฟูพลังงาน Z ที่สูญเสียไปกลับคืนมาจนเต็มแล้ว หากมันยังสามารถสร้างออร่าเจ้าถิ่นขึ้นมาได้อีกครั้ง นั่นก็หมายความว่าโอสึบาเมะได้กลายเป็นโปเกมอนเจ้าถิ่นอย่างสมบูรณ์แล้ว

แม้จะมั่นใจในตัวโอสึบาเมะ แต่ตราบใดที่ผลลัพธ์สุดท้ายยังไม่ออกมา คาเอเดะก็ยังคงระมัดระวังและไม่ประมาท

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วอีก 5 วัน ในช่วงเวลานี้ คาเอเดะทุ่มเทความสามารถทั้งหมดไปที่โอสึบาเมะและยังคงฝึกฝนมันอย่างต่อเนื่อง

น่าเสียดายที่ออร่าเจ้าถิ่นบนตัวของโอสึบาเมะยังไม่ฟื้นคืนกลับมา หากไม่ใช่เพราะเห็นว่าความแข็งแกร่งของโอสึบาเมะพัฒนาขึ้นอย่างมั่นคงในทุกๆ วัน เขาคงรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวไปแล้วและคิดว่าโอสึบาเมะคงยังไม่ได้เป็นโปเกมอนเจ้าถิ่นจริงๆ

โชคดีที่เมื่อผ่านไปอีก 2 วัน ซึ่งครบหนึ่งสัปดาห์พอดีหลังจากที่ออร่าเจ้าถิ่นถูกทำลาย ในที่สุดออร่าสีทองบนตัวของโอสึบาเมะก็ฟื้นกลับมาได้สำเร็จ แถมยังดูทรงพลังกว่าเดิมเสียอีก

เห็นได้ชัดว่าการฝึกฝนตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ทำให้ร่างกายของโอสึบาเมะมีความเข้ากันได้กับพลังงาน Z เพิ่มขึ้นไปอีกระดับ

ถึงแม้จะใช้เวลานานกว่าเดกากูสเจ้าถิ่นที่ใช้เวลาแค่ 1-2 วันในการฟื้นฟูออร่า แต่ขอแค่ยืนยันได้ว่าออร่าเจ้าถิ่นของโอสึบาเมะสามารถฟื้นกลับมาได้ คาเอเดะก็ดีใจมากแล้ว เพราะนี่พิสูจน์ว่าแนวคิดของเขาประสบความสำเร็จ

"โอสึบาเมะ พวกเราทำสำเร็จแล้วนะ"

คาเอเดะเดินเข้าไปหาโอสึบาเมะ ตบไหล่คู่หูที่ตอนนี้ตัวใหญ่กว่าเขาไปมากแล้วพูดด้วยความตื่นเต้น

"สึบะ!"

โอสึบาเมะเองก็มีความสุขมากเช่นกัน นี่หมายความว่ามันไม่ได้ทำให้เทรนเนอร์ผิดหวัง แถมมันยังสัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ฝึกแทบตายแต่แทบไม่เห็นผลลัพธ์

จริงๆ แล้วนี่คือเป้าหมายสูงสุดของคาเอเดะ เพราะถ้าเขาไม่ได้คิดจะลงหลักปักฐานที่ภูมิภาคอโลลาตลอดไป หากกลับไปที่โฮเอ็นแล้ว เขาไม่แน่ใจว่าในอากาศที่นั่นจะมีพลังงาน Z ให้โอสึบาเมะดูดซับหรือไม่

เมื่อเป้าหมายในการมาเยือนอโลลาบรรลุผลแล้ว คาเอเดะก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ต่อจากนี้เขาตั้งใจจะเที่ยวเล่นในอโลลาให้หนำใจสักพัก แล้วค่อยเดินทางกลับฟาร์มจิบะ

ครั้งนี้เขาออกมานานพอสมควรแล้ว ทำให้รู้สึกคิดถึงผู้คนและเหล่าโปเกมอนที่ฟาร์มจิบะอยู่ไม่น้อย

แน่นอนว่าเขาก็ติดต่อหายูริเป็นระยะเพื่อสอบถามความเป็นไปในฟาร์ม โชคดีที่ทุกอย่างในฟาร์มปกติดีและไม่มีปัญหาใหญ่โตอะไรให้เขาต้องกลับไปแก้ไข

ส่วนเรื่องความปลอดภัยของฟาร์มจิบะ คาเอเดะไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่ เพราะครั้งนี้เขาทิ้งโปเกมอนตัวหลักส่วนใหญ่ไว้ที่ฟาร์ม แถมยังมีเชมินที่เป็นโปเกมอนมายาอาศัยอยู่ด้วย กำลังรบขนาดนี้เพียงพอที่จะรับมือกับความเสี่ยงส่วนใหญ่ได้สบาย

"ดร.คุกุย ตอนนี้โอสึบาเมะกลายเป็นโปเกมอนเจ้าถิ่นเรียบร้อยแล้วครับ"

คาเอเดะรู้ว่าดร.คุกุยเองก็ให้ความสนใจเรื่องนี้มาก ดังนั้นเมื่อยืนยันได้แล้วว่าโอสึบาเมะกลายเป็นโปเกมอนเจ้าถิ่นจริงๆ เขาก็รีบโทรศัพท์ไปแจ้งข่าวทันที

คาเอเดะจดจำความช่วยเหลือของดร.คุกุยไว้เสมอ ถ้าไม่มีดร.คอยช่วย เขาคงไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้สำเร็จ

"จริงเหรอ เยี่ยมไปเลย เธอรีบมาหาฉันที่ศูนย์วิจัยเดี๋ยวนี้เลยนะ"

ดร.คุกุยได้ยินข่าวดีจากคาเอเดะก็ตกใจมาก จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ

"เอ่อ ดร.คุกุยครับ ตอนนี้เกือบจะมืดแล้ว ผมว่าผมไปหาพรุ่งนี้เช้าดีกว่าไหมครับ"

คาเอเดะมองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังจะจมลงสู่ผิวน้ำทะเลแล้วเอ่ยแย้งขึ้นมา

เหน็ดเหนื่อยมาหลายวัน วันนี้คาเอเดะตั้งใจจะพักผ่อนให้เต็มที่เพื่อขจัดความเหนื่อยล้าสะสม

"ฉันใจร้อนไปหน่อย ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้เช้าเธอมาที่โรงเรียนเทรนเนอร์เลยนะพ่อหนุ่ม"

ตอนนั้นเองดร.คุกุยถึงเพิ่งรู้ตัวว่าฟ้าใกล้จะมืดแล้ว จริงด้วยสินะ ไม่จำเป็นต้องเรียกคาเอเดะมาตอนนี้ก็ได้

"ได้ครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะไปที่โรงเรียนเทรนเนอร์ให้ตรงเวลาเลย"

หลังจากคุยสัพเพเหระกับดร.คุกุยอีกนิดหน่อย คาเอเดะก็วางสายไป

เมื่อจบการสนทนา คาเอเดะก็เริ่มเตรียมอาหารเย็นสำหรับวันนี้

แม้ช่วงนี้เขาจะตั้งแคมป์อยู่ที่ชายหาด แต่คาเอเดะก็ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองอดอยาก เขาหมั่นไปจ่ายตลาดที่เมืองเฮาโอลิเพื่อซื้อวัตถุดิบสดใหม่เสมอ

ในขณะที่เหล่าโปเกมอนฝึกฝนอย่างหนัก คาเอเดะก็ทำหน้าที่ฝ่ายเสบียงอย่างดีเยี่ยม คอยทำอาหารอร่อยๆ มาให้พวกมันทานเป็นระยะ

ถึงแม้พลังงานในอาหารพวกนี้จะน้อยนิด แต่ก็ถือเป็นของว่างเสริมที่ยอดเยี่ยมสำหรับพวกโปเกมอน

โดยเฉพาะสมาชิกใหม่อย่างนามาโกบูชิและคูซึโมะ พวกมันชอบอาหารฝีมือคาเอเดะมาก เพราะเมื่อก่อนพวกมันไม่เคยมีโอกาสได้กินของดีแบบนี้

ส่วนฮิโกซารุและตัวอื่นๆ นั้นเริ่มชินแล้ว เพราะพวกมันกินอาหารฝีมือยูริและคนอื่นๆ จนเคยตัว ซึ่งฝีมือการทำอาหารของคาเอเดะตอนนี้ยังห่างชั้นกับพวกสาวๆ อยู่บ้าง

หลังมื้อเย็น คาเอเดะเริ่มตรวจสอบผลการฝึกฝนของเหล่าโปเกมอนในช่วงที่ผ่านมา

โอสึบาเมะไม่ต้องพูดถึง หลังจากกลายเป็นโปเกมอนเจ้าถิ่น ค่าพลังต่างๆ ของมันก็เพิ่มขึ้นในระดับที่แตกต่างกันไป แถมยังทะลุขีดจำกัดพรสวรรค์เดิมของตัวเอง ทำให้สามารถพัฒนาความแข็งแกร่งต่อไปได้อย่างมั่นคงจนกว่าจะถึงขีดจำกัดใหม่

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อมีออร่าเจ้าถิ่นคอยปกป้อง โอสึบาเมะก็เหมือนมีไพ่ตายเพิ่มขึ้นมาอีกใบ ทำให้มันมีความยืดหยุ่นในการต่อสู้มากขึ้น

หลังจากวากาชาโมวิวัฒนาการเป็นบาชาโม ความแข็งแกร่งของมันก็เปลี่ยนไปชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ และด้วยช่วงเวลาทองหลังการวิวัฒนาการที่พลังจะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ตอนนี้มันก้าวขึ้นมาเป็นเบอร์สองในทีมของคาเอเดะ แม้แต่โกสท์และโมโคโกะสีพิเศษก็เทียบมันไม่ได้แล้ว

ช่วงแรกที่เพิ่งวิวัฒนาการ บาชาโมยังทำได้แค่ต้านทานการโจมตีประสานของโกสท์และโมโคโกะสีพิเศษ แต่ตอนนี้มันสามารถกดดันทั้งสองตัวได้แล้ว

เมื่อเห็นบาชาโมแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด โกสท์ก็รู้สึกเจ็บใจไม่น้อย มันจึงขอร้องคาเอเดะว่าพอกลับถึงโฮเอ็นแล้วให้ช่วยทำให้มันวิวัฒนาการเป็นเกงการ์เสียที ซึ่งคาเอเดะก็ไม่ปฏิเสธ เพราะตอนนี้การพัฒนาของโกสท์เริ่มช้าลงแล้วและรากฐานของมันก็มั่นคงดี จึงไม่มีเหตุผลต้องดึงเกมไว้อีก

จริงๆ แล้วโมโคโกะสีพิเศษก็คิดเหมือนกัน เมื่อเห็นเพื่อนข้างกายเก่งขึ้นผิดหูผิดตา มันก็อยากวิวัฒนาการบ้าง แต่การวิวัฒนาการของมันต้องรอคอยจังหวะและโอกาสที่เหมาะสม ซึ่งคาเอเดะก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก นอกจากช่วยสนับสนุนการฝึกฝนเท่านั้น

คู่หูอย่างฮิโกซารุและทัตสึเบเองก็ไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า พวกมันฝึกซ้อมด้วยกัน เติบโตไปด้วยกัน เป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่ง

แต่คาเอเดะรู้ดีว่าฮิโกซารุจะต้องวิวัฒนาการก่อนทัตสึเบแน่นอน เพราะพลังงานที่ทัตสึเบต้องสะสมเพื่อวิวัฒนาการเป็นโคโมรูนั้นมีมหาศาลมาก ต่อให้คาเอเดะจะป้อนโปเกบล็อกให้กินไม่อั้น ก็ยังต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะสะสมพลังงานได้ครบถ้วน

[จบแล้ว]