บทที่ 351 - ตกปลาริมชายหาด (2)

บทที่ 351 - ตกปลาริมชายหาด (2)

"เอ๊ะ ทำไมปลากินเบ็ดเร็วจัง!"

คาเอเดะพูดอย่างดีใจเมื่อเห็นเบ็ดกระตุกทั้งที่เพิ่งหย่อนลงไปได้ไม่นาน

แต่พอตวัดเบ็ดขึ้นมา วัตถุสีดำขนาดเท่ากำปั้นก็ลอยหวือกลับขึ้นมาอีกครั้ง พอเห็นชัดๆ ว่าเป็นอะไร คาเอเดะถึงกับพูดไม่ออก

เจ้านามาโกบูชิตัวเดิมกำลังกัดเหยื่อปลอมแน่น ที่คาเอเดะจำได้แม่นว่าเป็นตัวเดิม เพราะมันมีแผลเป็นที่น่าจะเกิดจากการต่อสู้กับโปเกมอนอื่นอยู่บนตัว เป็นจุดสังเกตที่ชัดเจนมาก

คาเอเดะรู้ว่านามาโกบูชิเป็นพวกหัวดื้อ แต่ไม่คิดว่าจะดื้อด้านขนาดนี้ นี่กะจะไม่ให้เขาตกปลาดีๆ เลยใช่ไหมเนี่ย!

หลังจากจ้องหน้ากันอยู่พักใหญ่ คราวนี้คาเอเดะไม่โยนมันกลับทะเลแล้ว เขาใช้เวลาแกะเหยื่อปลอมออกจากปากมันอย่างยากลำบาก แล้วปล่อยให้มันนอนแอ้งแม้งอยู่บนหาดทรายนั่นแหละ

ยังไงเมือกบนตัวมันก็ช่วยกันแห้งได้อยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าจะกลายเป็นนามาโกบูชิตากแห้ง

คาเอเดะกะว่ารอตกปลาเสร็จค่อยโยนมันกลับทะเล ไม่งั้นเดี๋ยวมันก็ว่ายกลับมากินเบ็ดอีก ทำเอาแผนตกปลาพังหมด

โชคดีที่นามาโกบูชิบนหาดทรายทำแค่ใช้ตาทรงเม็ดถั่วสีแดงจ้องคาเอเดะนิ่งๆ ไม่ได้เข้ามาก่อกวนอีก คาเอเดะเลยโล่งอกไปเปราะหนึ่ง

แต่ช่วงเวลาต่อมา สิ่งที่คาเอเดะตกได้ก็มีแต่พวกปลาซิวปลาสร้อยอย่างโยวาชิและคอยคิง ไม่มีตัวไหนน่าสนใจเลย

ส่วนเจ้านามาโกบูชิเหมือนจะตั้งป้อมเป็นศัตรูกับคาเอเดะไปแล้ว ตอนนี้มันไม่ยอมอยู่แค่บนทราย แต่กระดึ๊บๆ มาอยู่บนโขดหินข้างๆ คาเอเดะ คอยจ้องเขาตกปลาตาไม่กะพริบ

ทุกครั้งที่คาเอเดะตกได้ปลาซิวปลาสร้อย นามาโกบูชิจะส่งเสียงเหมือนเยาะเย้ย ทำเอาคาเอเดะอยากจะเตะมันลงทะเลให้รู้แล้วรู้รอด

แต่พอนึกว่าถ้าเตะลงไป เดี๋ยวก็กลับมากวนอีก คาเอเดะเลยต้องข่มใจไว้

เนื่องจากนามาโกบูชิไม่ได้มีท่าทีจะโจมตี โอสึบาเมะเลยไม่ได้เข้ามาไล่ ทำให้เจ้าตัวป่วนยิ่งได้ใจ เข้ามาวนเวียนเรียกร้องความสนใจจากคาเอเดะไม่หยุด

เพื่อกู้หน้า คาเอเดะตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องตกโปเกมอนหายากมาโชว์เจ้านามาโกบูชิให้ได้

ไม่นานนัก คาเอเดะก็รู้สึกว่ามีตัวอะไรมาติดเบ็ด ด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น เขาออกแรงตวัดเบ็ดเหวี่ยงโปเกมอนใต้น้ำขึ้นมาบนหาดทรายทันที

โปเกมอนที่ถูกเหวี่ยงขึ้นมาคราวนี้แม้ตัวจะไม่ใหญ่ แต่ดูดุร้ายเอาเรื่อง พอตกถึงพื้นทราย มันก็พ่นของเหลวสีม่วงคล้ำใส่คาเอเดะทันที

โชคดีที่โอสึบาเมะตาไว ใช้ท่า "ป้องกัน" (Protect) รับการโจมตีแทนเทรนเนอร์ไว้ได้ทัน แล้วสวนกลับด้วย "ใบมีดอากาศ" เบาๆ นัดเดียวจอด ส่งอีกฝ่ายลงไปนอนหมดสภาพ

ตอนนี้คาเอเดะเห็นชัดแล้วว่าตกตัวอะไรได้ แต่เขาก็ยังหยิบสมุดภาพขึ้นมาเช็คข้อมูลเพื่อความชัวร์

"คูซึโมะ" (Skrelp) มีลำตัวสีน้ำตาล หน้าและท้องสีม่วง รูปร่างโดยรวมคล้ายม้าน้ำ สภาพเหมือนสาหร่ายเน่าเปื่อยที่ลอยอยู่ในน้ำ มีปากเป็นท่อ ด้านหลังหัวมีติ่งยื่นออกมา หางแบ่งเป็นสามแฉก บนหลังก็มีปุ่มนูน คอผอมแห้ง ครีบมีลักษณะกึ่งโปร่งใส

คูซึโมะดูเหมือนสาหร่ายเน่า จึงมักแฝงตัวอยู่ตามเศษสาหร่ายที่ลอยในทะเลเพื่อหลบสายตาศัตรู อาหารหลักคือสาหร่ายเน่า เมื่อกินเข้าไปแล้วจะเปลี่ยนเป็นพิษในร่างกาย

เพื่อไม่ให้ถูกโปเกมอนขนาดใหญ่โจมตี มันจะอยู่นิ่งๆ เพื่อตบตาและสะสมพลังงานเพื่อวิวัฒนาการ มันจะพรางตัวเป็นสาหร่ายเน่า รอให้เหยื่อที่ไม่ทันระวังเข้ามาใกล้เพื่อกินสาหร่าย แล้วพ่นพิษใส่เพื่อจัดการ

เนื่องจากว่ายน้ำไม่เก่ง มันจึงชอบเกาะติดกับเศษสาหร่าย ถ้าเจอพายุอาจถูกพัดไปไกลจนกลับบ้านไม่ได้ ในอโลลามักพบมันอยู่ใกล้ๆ กับ "ดาดาริน" (Dhelmise)

ใช่แล้ว ครั้งนี้คาเอเดะตกได้คูซึโมะ แม้แต่ในอโลลา มันก็ถือเป็นโปเกมอนที่ไม่ค่อยได้เจอบ่อยนัก ถึงตอนนี้มันจะเป็นธาตุพิษและน้ำ แต่ร่างวิวัฒนาการของมัน "ดรามิโดโร" (Dragalge) จะกลายเป็นธาตุพิษและมังกร

แม้ค่าพลังเผ่าพันธุ์ของดรามิโดโรจะอยู่ที่ 494 ซึ่งไม่สูงมากเมื่อเทียบกับมังกรตัวอื่น แต่ด้วยความที่มีธาตุมังกรอันหายาก ทำให้ค่าตัวของมันพุ่งสูง เป็นที่หมายปองของใครหลายคนในอโลลา

คาเอเดะเหลืบมองนามาโกบูชิด้วยหางตา แต่เจ้าตัวแสบกลับสะบัดหน้าหนี หันก้นให้เขาซะงั้น เห็นแล้วน่าโมโหชะมัด แต่เห็นแก่ว่าตกคูซึโมะได้ เขาจะยอมยกโทษให้สักครั้ง

มองดูคูซึโมะที่สลบเหมือด คาเอเดะเริ่มลังเล เพราะตอนนี้เขามีโปเกมอนเยอะแล้ว จริงๆ ก็ไม่ได้ขาดแคลนดรามิโดโรเท่าไหร่ เลยสองจิตสองใจว่าจะจับดีไหม

แต่คิดไปคิดมา คาเอเดะก็หยิบมอนสเตอร์บอลออกมาจับมันไว้ ยังไงก็เป็นว่าที่มังกร เอาไปเป็นลูกน้องให้มิโลคารอสที่กำลังสร้างอิทธิพลในท้องทะเลก็น่าจะดี มีลูกน้องเยอะไว้ก่อนย่อมได้เปรียบ

พอเห็นคาเอเดะจับคูซึโมะ นามาโกบูชิกลับเริ่มออกอาการหงุดหงิด มันกระดึ๊บเข้ามาใกล้คาเอเดะ ตั้งท่าพร้อมโจมตี แต่ก็ยังไม่ได้ปล่อยท่าออกมา

"นามาโกบูชิ หรือว่านายอยากจะไปด้วยกันกับฉัน?"

เห็นอาการแบบนั้น คาเอเดะถามออกไปอย่างไม่แน่ใจ

ได้ยินคำถาม นามาโกบูชิพยักหน้าหงึกๆ อย่างจริงจัง แต่ก็ยังตั้งการ์ดมวยอยู่

ความรู้สึกที่ได้รับการยอมรับจากนามาโกบูชิมันก็ไม่เลวเหมือนกันนะ แสดงว่าเสน่ห์ของเขาก็แรงพอตัว ถึงขนาดดึงดูดโปเกมอนป่าให้มาขออยู่ด้วยได้

เดิมทีคาเอเดะไม่ได้กะจะจับนามาโกบูชิ แต่พอรู้นิสัยใจคอของมันแล้ว เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป สั่งให้โอสึบาเมะโจมตีด้วยใบมีดอากาศทันที

ที่น่าแปลกใจคือ พอโดนใบมีดอากาศซัดกระเด็น นามาโกบูชิกลับไม่หมดสภาพ มันสวนกลับด้วยท่า "พิษร้ายแรง" (Toxic) พ่นของเหลวสีม่วงก้อนใหญ่ใส่โอสึบาเมะ

เห็นอีกฝ่ายสวนกลับได้ โอสึบาเมะก็แปลกใจนิดหน่อย มันกระพือปีกหลบการโจมตี แล้วใช้ท่า "ปีกตบ" (Wing Attack) ตบนามาโกบูชิปลิวไปอีกรอบ

เหนือความคาดหมาย นามาโกบูชิแค่บาดเจ็บ แต่ยังไม่หมดสภาพต่อสู้ ความอึดถึกทนนี้เหนือกว่าคูซึโมะเมื่อกี้คนละเรื่องเลย

"พอได้แล้ว โอสึบาเมะ แค่นี้แหละ!"

คาเอเดะสั่งหยุดการโจมตี แล้วเดินเข้าไปหานามาโกบูชิ เอาบอลแตะตัวมันเบาๆ

แม้นามาโกบูชิจะยังไม่หมดสภาพโดยสมบูรณ์ แต่มันไม่ได้ขัดขืนการจับกุมของคาเอเดะ บอลกระพริบเพียงครั้งเดียวก็ล็อคสนิท

หลังจากจับได้ทั้งคูซึโมะและนามาโกบูชิ คาเอเดะก็เลิกตกปลา รู้สึกว่าผลประกอบการวันนี้คุ้มค่ามากพอแล้ว

[จบแล้ว]