บทที่ 321 - ความประหลาดใจจากแชมเปี้ยน

บทที่ 321 - ความประหลาดใจจากแชมเปี้ยน

ก่อนจะมาที่นี่ ชิโรน่าได้รับข้อมูลเกี่ยวกับคาเอเดะมาแล้ว และเห็นว่าเขาเคยไปภูมิภาคชินโอ แถมยังเคยติดต่อกับดร.นานาคามาโดะด้วย

ด้วยความสงสัย ชิโรน่าจึงติดต่อไปหาดร.นานาคามาโดะ และที่น่าแปลกใจคือ ดร.นานาคามาโดะมีความประทับใจในตัวคาเอเดะดีมาก ทั้งที่ดร.นานาคามาโดะไม่ใช่คนที่จะเข้ากับใครได้ง่ายๆ

คำว่าปากร้ายใจดีนี่แหละคือนิยามของดร.นานาคามาโดะ ภายนอกดูเย็นชาแต่ข้างในอ่อนโยน แต่คนส่วนใหญ่มักจะโดนความเย็นชาภายนอกหลอกตา จนคิดว่าเข้าถึงยากและไม่กล้าผูกมิตรด้วย

หลังจากได้ฟังเรื่องราวและนิสัยใจคอของคาเอเดะจากดร.นานาคามาโดะ ชิโรน่าก็เริ่มสนใจในตัวเจ้าของฟาร์มเล็กๆ ในโฮเอ็นคนนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว

ไดโกะและชิโรน่าไม่ใช่คนหยิ่งยะโส พวกเขาไม่ได้ใช้ฐานะแชมเปี้ยนบุกรุกเข้าไปในฟาร์ม แต่ให้โปเกมอนร่อนลงจอดที่หน้าประตูทางเข้า

เนื่องจากประตูฟาร์มจิบะมีไว้ประดับเฉยๆ เหมือนซุ้มประตูมากกว่า ทั้งสองจึงเดินผ่านประตูเข้ามา ตั้งใจจะตรงไปที่บ้านพักเพื่อหาคาเอเดะ

จริงๆ แล้วตอนที่ทั้งสองร่อนลงจอด พวกเซเลบีก็สัมผัสได้แล้ว พวกมันรับรู้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากเมทากรอสและกาเบรียส กลิ่นอายนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าโปเกมอนมายาอย่างพวกมันเลย เผลอๆ จะน่ากลัวกว่าด้วยซ้ำ

เพราะกว่าจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในฐานะแชมเปี้ยน ทั้งสองต้องผ่านการต่อสู้มานับไม่ถ้วน ต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากมายถึงจะมาอยู่ตรงจุดนี้ได้

ส่วนเซเลบีและเชมินนั้นไม่ถนัดเรื่องการต่อสู้ พวกมันชอบใช้พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่เผ่าพันธุ์มอบให้ในการรักษาสมดุลของธรรมชาติและช่วยเหลือโปเกมอนที่ตกทุกข์ได้ยากมากกว่า

ส่วนวิคทินีนั้นพอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่มันพึ่งพาพลังงานไร้ขีดจำกัดของตัวเองเป็นหลัก ถ้าต้องสู้จริงๆ คงต้านทานเมทากรอสและกาเบรียสที่มีเทรนเนอร์คอยสั่งการไม่ได้

เทรนเนอร์ระดับท็อปสามารถเปลี่ยนสิ่งที่ผุพังให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ได้ โปเกมอนที่มีพวกเขาคอยสั่งการมักจะแสดงพลังที่เหนือกว่าขีดจำกัดของตัวเองออกมาได้เสมอ

"เซเลบี พวกเธอซ่อนตัวก่อนนะ ฉันจะไปรับแขกหน่อย"

คาเอเดะหันไปบอกเจ้าตัวเล็กทั้งหลาย

คาเอเดะรู้ดีว่าคงไม่มีเทรนเนอร์เก่งๆ ที่ไหนมาเยี่ยมเขาโดยไม่มีสาเหตุ สิ่งที่น่าจะดึงดูดความสนใจจากภายนอกได้มากที่สุด ก็คงมีแค่ความผิดปกติจากการข้ามเวลาของเซเลบีและวิคทินีเมื่อคืนนี้

ขณะที่กำลังคิดหาวิธีรับมือแขก คาเอเดะเดินออกมาจากบ้านพักก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งเดินมาด้วยกัน

"ทำไมถึงเป็นพวกเขาล่ะเนี่ย"

พอเห็นหน้าผู้มาเยือน คาเอเดะก็เริ่มปวดหัวจี๊ด ไม่คิดเลยว่าฟาร์มเล็กๆ ของเขาจะดึงดูดระดับแชมเปี้ยนมาถึงสองคน

"สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับครับ คุณไดโกะ คุณชิโรน่า"

ถึงจะยังงงๆ กับสถานการณ์ แต่คาเอเดะก็แข็งใจเดินเข้าไปต้อนรับ

"พวกเรามารบกวนโดยไม่ได้รับเชิญ หวังว่าคาเอเดะคุงจะไม่ถือสานะ"

ไดโกะไม่แปลกใจที่คาเอเดะรู้จักเขาและชิโรน่า เพราะพวกเขามีชื่อเสียงโด่งดังจริงๆ

"สวัสดีจ้ะ คาเอเดะคุง ดร.นานาคามาโดะชื่นชมเธอมากเลยนะ"

ชิโรน่ายิ้มและจับมือทักทายคาเอเดะ

"เชิญทั้งสองท่านเข้าไปข้างในก่อนเถอะครับ เราไปคุยกันข้างในดีกว่า"

หลังจากทักทายเสร็จ คาเอเดะก็เชิญทั้งสองเข้าบ้าน ในฐานะเจ้าบ้านเขาไม่อยากเสียมารยาท

ไดโกะและชิโรน่าก็ไม่เกรงใจ เดินตามคาเอเดะเข้าไปในบ้าน ซึ่งตอนนี้พวกยูริชงชาเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

หลังจากพูดคุยทักทายตามมารยาทกันสักพัก ก็เริ่มเข้าสู่ประเด็นหลัก

"พวกเราได้รับการไหว้วานจากสมาพันธ์โฮเอ็น ให้มาตรวจสอบปฏิกิริยาพลังงานมหาศาลที่เกิดขึ้นแถวนี้เมื่อคืน ถ้าคาเอเดะคุงรู้อะไร หวังว่าจะบอกความจริงกับเรานะ"

หลังจากจิบชา ไดโกะก็เปิดประเด็นตรงๆ

ฟังคำถามของไดโกะ คาเอเดะก็รู้ว่าสิ่งที่เดาไว้เป็นจริง ตอนนี้เขาลังเลว่าจะบอกเรื่องเซเลบีและวิคทินีดีไหม

เหมือนจะดูออกว่าคาเอเดะกำลังลังเล ไดโกะและชิโรน่าก็ไม่ได้คาดคั้น พวกเขานั่งมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ ปล่อยให้เวลาให้อีกฝ่ายได้ตัดสินใจ

ตอนนี้ทั้งสองมั่นใจแล้วว่าคาเอเดะต้องรู้เห็นเรื่องเมื่อคืนแน่ๆ อยู่ที่ว่าเขาจะยอมบอกความจริงหรือไม่เท่านั้น

จังหวะนั้นเอง ฮิโกซารุและทัตสึเบก็ชะโงกหน้าออกมาจากประตูหลัง แอบมองไดโกะและชิโรน่า ซึ่งการกระทำของพวกมันก็อยู่ในสายตาของแขกทั้งสอง

พอเห็นทัตสึเบ ไดโกะก็รู้ทันทีว่าความหวังที่จะขอซื้อหินเมก้าโบมันเดอร์คงริบหรี่แล้ว เพราะอีกฝ่ายมีทัตสึเบอยู่ ย่อมไม่ยอมขายหินเมก้าให้แน่

ส่วนชิโรน่าพอเห็นฮิโกซารุและทัตสึเบ ใบหน้าที่ดูจริงจังก็เผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา

การได้เห็นเจ้าตัวเล็กที่น่าสนใจสองตัวนี้ ทำให้ชิโรน่าอารมณ์ดีขึ้นมาก

"เซเลบี ออกมาเถอะ"

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน คาเอเดะตัดสินใจบอกความจริง เพราะตอนนี้เขาคิดข้ออ้างที่น่าเชื่อถือมาหลอกระดับแชมเปี้ยนไม่ออก สู้บอกความจริงไปอย่างตรงไปตรงมาดีกว่า

สิ้นเสียงเรียกของคาเอเดะ เซเลบีและวิคทินีที่ซ่อนตัวอยู่ก็ปรากฏตัวขึ้น บินมาอยู่ข้างๆ คาเอเดะ จ้องมองไดโกะและชิโรน่า

เซเลบีและวิคทินีมองมนุษย์ทั้งสองด้วยความอยากรู้อยากเห็น สงสัยว่าทำไมคนพวกนี้ถึงมีกลิ่นอายที่ทำให้พวกมันรู้สึกหวาดหวั่นได้

ส่วนเชมินจอมเนียนไม่อยากปรากฏตัวต่อหน้าคนแปลกหน้า มันยังคงซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด คอยดูสถานการณ์เงียบๆ

ตอนนั้นเอง แม้สีหน้าของไดโกะและชิโรน่าจะยังดูปกติ แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนดั่งพายุคลั่ง พวกเขาไม่คิดเลยว่าในฟาร์มเล็กๆ แห่งนี้ จะมีโปเกมอนมายาซ่อนอยู่ถึงสองตัว

แม้แต่พวกเขาที่ผ่านโลกมามาก การจะได้เจอโปเกมอนในตำนานแบบนี้ยังยากแสนยาก ไม่ต้องพูดถึงการได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพวกมันเลย

วินาทีนี้ สายตาที่ทั้งสองมองคาเอเดะเปลี่ยนไป พวกเขารู้สึกว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าดูลึกลับซับซ้อนขึ้นมาทันที

คาเอเดะสัมผัสได้ถึงสายตาค้นหาของทั้งคู่ เขาจึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้ฟังอีกรอบ โดยละเว้นเรื่องของเชมินไว้

หลังจากฟังเรื่องราวจากคาเอเดะ ไดโกะและชิโรน่าก็เชื่อสนิทใจ พวกเขารู้ดีว่ามีแต่โปเกมอนในตำนานอย่างเซเลบีและวิคทินีเท่านั้น ที่จะสร้างพลังงานมหาศาลขนาดนั้นได้

แต่ถึงจะรู้ความจริง ทั้งสองก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อ เพราะพวกเขาก็ไม่มีปัญญาจะบังคับให้วิคทินีกลับไปยุคเดิมได้

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง คาเอเดะคุง ฉันจะรายงานเรื่องนี้ให้สมาพันธ์ทราบแทนเธอเอง ฉันเชื่อว่าพอสมาพันธ์รู้เรื่องนี้แล้ว จะไม่มารบกวนชีวิตเธออีก"

ไดโกะรับปากกับคาเอเดะ

สำหรับเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับโปเกมอนในตำนาน ผู้บริหารระดับสูงของสมาพันธ์มักจะเก็บเป็นความลับสุดยอด มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีสิทธิ์รู้

ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้การปรากฏตัวของโปเกมอนมายานำไปสู่การแย่งชิงของกลุ่มอำนาจต่างๆ จนเกิดผลที่ไม่อาจคาดเดาได้

อีกอย่าง โปเกมอนมายาเหล่านี้มักมีพลังมหาศาล การไปยั่วโมโหพวกมันอาจนำมาซึ่งหายนะร้ายแรง

[จบแล้ว]