บทที่ 261 - โอสึบาเมะปะทะโบมันเดอร์

บทที่ 261 - โอสึบาเมะปะทะโบมันเดอร์

ตัดภาพมาที่โอสึบาเมะ นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้บินไกลๆ ตัวเดียวหลังจากถูกจับ มันตื่นเต้นมาก บินฉิวแหวกอากาศมุ่งหน้าสู่เมืองฟูเอ็นด้วยความเร็วสูง

ด้วยความเร็วระดับปีศาจ โปเกมอนนกตัวอื่นที่บินสวนมายังไม่ทันตั้งตัว โอสึบาเมะก็แซงหายวับไปแล้ว ทิ้งให้พวกนกมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความงง

บินต่อเนื่องมากว่าสองชั่วโมง ในที่สุดโอสึบาเมะก็มาถึงน่านฟ้าเมืองฟูเอ็น

พอมองหาตำแหน่งร้านยาจีนเจอ มันก็ดิ่งพสุธาลงจอดที่ลานหน้าประตูปราดเดียว

การบินรวดเดียวจบแบบนี้ทำให้โอสึบาเมะรู้สึกสะใจมาก แต่การเร่งสปีดไม่ยั้งก็ผลาญพลังงานไปไม่น้อย

ลงจอดปุ๊บ โอสึบาเมะก็เดินไปที่ประตูร้าน ใช้จงอยปากเคาะประตู ก๊อกๆ เหมือนคนเคาะ

"โอสึบาเมะ ลำบากหน่อยนะ!"

คุณปู่ทาคายะได้ยินเสียงก็รีบเดินมาเปิดประตู ทักทายเจ้านกนักส่งของ

คุณปู่แกะห่อผ้าที่ผูกคอโอสึบาเมะออก พอเห็นว่าโอสึบาเมะทำท่าจะบินกลับเลย ก็รีบเรียกไว้ โอสึบาเมะงงนิดหน่อยแต่ก็ยอมอยู่รอ ดูว่าคุณปู่จะทำอะไร

ไม่นาน คุณปู่ทาคายะก็เดินออกมาพร้อมจานใบหนึ่ง บนจานมีขนมหน้าตาเหมือนขนมเปี๊ยะวางอยู่

"นี่ขนมฝีมือยายแก่เขา ผสมผลไม้กับสมุนไพรบำรุงกำลังไว้ด้วย กินรองท้องฟื้นแรงก่อนค่อยกลับนะ!"

คุณปู่วางจานลงตรงหน้าโอสึบาเมะ พูดด้วยความเอ็นดู

โอสึบาเมะมองขนมหน้าตาน่ากิน ผงกหัวขอบคุณคุณปู่ แล้วจิกกินอย่างไม่เกรงใจ

พอขนมเข้าปาก ตาของโอสึบาเมะก็ลุกวาว รสชาติมันแปลกใหม่ไม่เหมือนอาหารที่เคยกิน แต่บอกได้คำเดียวว่า "อร่อย!"

แป๊บเดียวขนมเกลี้ยงจาน โอสึบาเมะกินน้ำตามอีกหน่อย ก็ไม่รบกวนต่อ หันหลังบินขึ้นฟ้ามุ่งหน้ากลับฟาร์มจิบะทันที

ขนมสูตรพิเศษนี้ช่วยฟื้นฟูพลังกายได้จริง ตอนนี้โอสึบาเมะรู้สึกว่าแรงกลับมาเกินครึ่งแล้ว

พอได้กินของอร่อย อารมณ์ก็ดี๊ดี โอสึบาเมะเลยบินผาดโผนโชว์ลีลากลางอากาศอย่างสนุกสนาน

ถ้ามีเทรนเนอร์ขี่หลังอยู่ มันคงทำท่าตีลังกาควงสว่านแบบนี้ไม่ได้ การได้ออกมาบินเดี่ยวบ้างก็อิสระดีเหมือนกัน

ตอนที่เหลือระยะทางอีกแค่ 1 ใน 4 ก็จะถึงฟาร์มจิบะ จู่ๆ โอสึบาเมะก็เจอกับ "โบมันเดอร์" (Salamence) ตัวหนึ่งกลางอากาศ

โบมันเดอร์เป็นโปเกมอนมังกรสี่ขา มีปีกสีแดงเลือดหมูคู่ใหญ่อันงดงาม และหางยาวเหยียด

ลำตัวสีน้ำเงินเข้ม ด้านในของคอ ขา และหางเป็นสีแดงเลือดหมู ส่วนกรามล่างและท้องถูกหุ้มด้วยเกราะสีขาว เหนือตามีสันนูนสีแดง และข้างแก้มมีปีกสามเหลี่ยมเล็กๆ สามอัน

ว่ากันว่าโบมันเดอร์ปรารถนาที่จะมีปีกและบินบนท้องฟ้าอย่างแรงกล้า จนเซลล์ในร่างกายเกิดการกลายพันธุ์ งอกปีกที่ใฝ่ฝันออกมาในที่สุด

เพื่อแสดงความดีใจที่บินได้ มันจะบินร่อนไปทั่วท้องฟ้ากว้างใหญ่จนกว่าจะหมดแรงหลับไป แทบไม่ยอมลงพื้นเลย

ถึงการบินจะทำให้มันมีความสุข แต่ถ้าโมโหขึ้นมาเมื่อไหร่ มันจะลืมตัวและอาละวาดทำลายล้างทุกอย่างจนพินาศ

มันจะบินพ่นไฟเผาผลาญภูเขาและทุ่งหญ้า ใช้กรงเล็บฉีกกระชากทุกสิ่งที่ขวางหน้า อาละวาดไม่หยุดจนกว่าจะหมดแรง บางครั้งมันก็เปิดศึกกลางเวหากับ "กาเบรียส" (Garchomp) เพื่อแย่งชิงอาหาร

ทั้งสองฝ่ายต่างชะงักเมื่อสัมผัสได้ถึงออร่าอันน่าเกรงขามของกันและกัน โอสึบาเมะเพิ่งเคยเจอโบมันเดอร์ตัวเป็นๆ ครั้งแรก แต่แรงกดดันมังกรที่แผ่ออกมาบอกให้รู้ว่าเจ้านี่เก่งระดับปีศาจ

เนื่องจากไม่มีคาเอเดะอยู่ด้วย โอสึบาเมะไม่อยากมีเรื่อง มันร้องทักทายโบมันเดอร์ไปทีหนึ่ง แล้วเตรียมจะบินเลี่ยงไปทางอื่น

แต่ผิดคาด ทันทีที่โอสึบาเมะหันหลัง โบมันเดอร์ก็พ่นเสาไฟขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่หมายจะเผาให้เกรียม

ด้วยความเร็วระดับโอสึบาเมะ การลอบกัดแค่นี้ทำอะไรมันไม่ได้ มันหลบวูบเดียวก็พ้น จากนั้นฉากไล่ล่ากลางเวหาก็ระเบิดขึ้น พลังงานทำลายล้างถูกพ่นใส่กันไปมาไม่หยุด

พอได้จังหวะเข้าใกล้ โอสึบาเมะถึงเห็นว่าบนหลังโบมันเดอร์มีเทรนเนอร์นั่งอยู่ ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ ถึงมาโจมตีกัน แต่โอสึบาเมะก็ไม่ใช่ไก่อ่อน มันเปิดฉากสู้กลับทันที

ถ้าวัดกันที่พลังเพียวๆ โอสึบาเมะรู้ตัวว่ายังเป็นรองโบมันเดอร์อยู่นิดหน่อย

แต่เพราะโบมันเดอร์ต้องพะวงเทรนเนอร์บนหลัง ทำให้มันโจมตีได้ไม่เต็มที่ ช่องว่างฝีมือเลยลดลง เผลอๆ โอสึบาเมะจะได้เปรียบเรื่องความคล่องตัวด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มบนหลังโบมันเดอร์ชื่อ "บีช" (Beech) มาจากเมืองฮิโยคุ (Coumarine City) ในภูมิภาคคาลอส เขามาจากครอบครัวที่มีอิทธิพล พ่อแม่เป็นระดับสูงในลีกคาลอส ตอนเขาเริ่มเป็นเทรนเนอร์ พ่อแม่ก็หาไข่ "ทัตสึเบ" (Bagon) มาประเคนให้

เพื่อให้ได้ไข่โปเกมอนกึ่งเทพฟองนี้ พ่อแม่เขาต้องแลกมาด้วยค่าตอบแทนมหาศาล ว่ากันว่าพ่อแม่ของทัตสึเบตัวนี้เป็นถึงโปเกมอนของจตุรเทพ

บีชดูแลทัตสึเบอย่างดี จนมันวิวัฒนาการเป็นโบมันเดอร์ที่ทรงพลัง ทำให้เขากลายเป็นเทรนเนอร์ฝีมือดี

ด้วยพลังของโบมันเดอร์ บีชเอาชนะคู่แข่งมานับไม่ถ้วน ทำผลงานได้ดีในลีกหลายภูมิภาค แต่เสียดายที่เขาไม่เคยได้แชมป์เลย ดีที่สุดก็แค่รองแชมป์

ครั้งนี้เขามาโฮเอ็น นอกจากจะมาล่าแชมป์ไซยู (Ever Grande Conference) แล้ว ยังตั้งใจจะมาจับโปเกมอนท้องถิ่นไปเลี้ยงด้วย

สาเหตุที่เขาสั่งให้โบมันเดอร์โจมตีโอสึบาเมะ เพราะเขาเห็นว่าโอสึบาเมะตัวนี้ตัวใหญ่กว่าปกติเป็นเท่าตัว ด้วยความชอบโปเกมอนไซส์ยักษ์อยู่แล้ว เขาเลยตัดสินใจจะจับมันทันทีที่เห็น

แต่บีชคาดไม่ถึงว่า โอสึบาเมะบ้านๆ ตัวนี้จะเก่งนรกแตกขนาดนี้ ขนาดโบมันเดอร์ลูกรักของเขายังเอาไม่ลง

แน่นอน บีชดูออกว่าโบมันเดอร์ออมแรงไว้เพราะกลัวเขาตกจากหลัง

บีชรู้ว่าขืนปล่อยยืดเยื้อ ถ้าโบมันเดอร์หมดแรง เขาคงไม่มีปัญญาไล่ตามนกจรวดตัวนี้ทันแน่

ตัดสินใจเด็ดขาด บีชหยิบมอนสเตอร์บอลอีกลูกออกมา ไม่นาน "ออนเวิร์น" (Noivern) ก็ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้า

ถึงออนเวิร์นจะเก่งไม่เท่าโบมันเดอร์ แต่เอามาช่วยรุมถ่วงเวลาโอสึบาเมะก็เหลือเฟือ เจอ 2 รุม 1 แบบนี้ บีชมั่นใจว่าเจ้านกยักษ์หนีไม่พ้นเงื้อมมือเขาแน่

ฝ่ายโอสึบาเมะ พอเห็นศัตรูเรียกพวกมาเพิ่ม แถมเป็นตัวบินที่ดูเก่งใช้ได้ ก็เริ่มร้อนรน

ลำพังแค่โบมันเดอร์ตัวเดียวมันยังพอฟัดพอเหวี่ยง แต่ถ้ามีออนเวิร์นมาแจมด้วย มันคงยืนระยะสู้ไม่ไหวแน่

โอสึบาเมะยึดคติ "ยอดคนไม่กินเสียมบิ่น" (รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง) มันเลิกสนใจจะสู้ แล้วเร่งสปีดเต็มพิกัด บินหนีมุ่งหน้ากลับฟาร์มจิบะทันที

[จบแล้ว]