ตอนที่ 27 ดันเจี้ยน 6

ตอนที่ 27 ดันเจี้ยน 6

ราชาหนูคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวอีกครั้ง "เจ้าพวกนักผจญภัยน่ารังเกียจ ข้าจะให้พวกเจ้าชดใช้!"

น่ากลัวจังเลยยย!

ทั้งห้าคนใช้วิธีเดิมลากราชาหนูวนไปมาเหมือนก่อนหน้านี้ แต่พอเลือดของมันลดเหลือ 70% ราชาหนูก็หยุดชะงักอีกครั้ง ควันสีดำเริ่มพวยพุ่งออกมาจากร่างกาย เป็นสัญญาณว่ามันกำลังจะเรียกพวก

"พี่รอง ลองใช้สกิลใบ้ขัดจังหวะมันดูค่ะ" เย่ว์เหยาแนะนำ โดยนึกถึงเกมมือถือที่เคยเล่นซึ่งมักจะมีอาชีพที่มีสกิลขัดจังหวะโดยเฉพาะ

พี่รองพยักหน้ารับแล้วร่ายสกิลใบ้ใส่บอสทันที

แจ้งเตือน: ขัดขวางสกิลอัญเชิญของราชาหนูทมิฬสำเร็จ

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นที่ข้างหูของพี่รอง

"ได้ผล"

"โจมตีต่อเลย!"

ทั้งห้าคนระดมโจมตีต่อ ราชาหนูถึงกับยืนงง ทำไมเรียกข้าบริวารออกมาไม่ได้! ราชาหนูผู้เกรี้ยวกราดทำได้เพียงไล่กวดพวกเขาอย่างบ้าคลั่งด้วยความสิ้นหวัง

เลือดของราชาหนูค่อยๆ ลดลงจนเหลือ 50%

"เก็บสกิลหยุดไว้ก่อน ระวังท่าไม้ตายมันด้วย" พี่ใหญ่เตือน

"ไม่ต้องห่วง สกิลใบ้ของฉันคูลดาวน์เสร็จพอดี ยังไม่ได้ใช้เลย"

"สกิล 'ก้าวย่างวิญญาณ' ของฉันก็เก็บไว้แล้วเหมือนกัน"

เป็นไปตามคาด เมื่อเลือดลดเหลือ 50% ราชาหนูพยายามจะเรียกสมุนออกมาอีกครั้ง แต่ก็ถูกขัดจังหวะไปอย่างน่าเสียดาย

ปาร์ตี้ทั้งห้าคนค่อยๆ ตอดเลือดบอสไปเรื่อยๆ โดยไม่มีเหตุการณ์ตื่นเต้นอะไรเป็นพิเศษ จนกระทั่งเลือดของราชาหนูเหลือประมาณ 20%

"เลือดจะแตะ 20% แล้ว ระวังตัวด้วย บอสอาจจะใช้ท่าไม้ตาย" พี่ใหญ่เตือนย้ำอีกครั้ง

เย่ว์เหยาตื่นตัวขึ้นมาทันที อยู่ในเกมยุคดวงดาว ก็ต้องเชื่อฟังคนยุคดวงดาวไว้ก่อน

และก็จริงดังว่า เมื่อเลือดแตะขีดแดง 20% ราชาหนูก็เข้าสู่สถานะ 'คลั่ง' พลังโจมตีและความเร็วเพิ่มขึ้นฮวบฮาบ ส่วนพลังป้องกันลดลง 20%

ฟังดูน่ากลัวพิลึก แต่โชคร้ายที่มันต้องมาเจอกับเย่ว์เหยาและฮัสกี้ เพิ่มความเร็วเหรอ? เสียใจด้วยนะ 'ยันต์ลดความเร็ว' มันลดเป็นเปอร์เซ็นต์น่ะสิ ลดจนท้อชีวิต ถ้าตีไม่โดนใคร ต่อให้เพิ่มพลังโจมตีไปจะมีประโยชน์อะไร?

และแล้ว ราชาหนูทมิฬผู้เอาแต่ตะโกนว่าจะฉีกพวกเย่ว์เหยาเป็นชิ้นๆ ก็ต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทิ้งไว้เพียงร่างไร้วิญญาณที่เป็นประกายระยิบระยับกับกล่องสมบัติหนึ่งใบ

วีรกรรมทั้งหมดของราชาหนูอาจสรุปได้ว่า: ลีลาดุจพยัคฆ์คำรามก้อง แต่ผลลัพธ์คือศูนย์คิล แจกไปห้าศพ!

"เก็บของ! เก็บของ!" น้องสามวิ่งแจ้นไปที่ศพราชาหนูด้วยความตื่นเต้น มือเอื้อมจะไปแตะแต่ก็ชะงักกึก "คนดวงซวยห้ามเจ็บตัว ผมคงไม่มีวาสนาได้สัมผัสประสบการณ์อันล้ำค่าอย่างการค้นศพหรอก!"

"พวกนายใครดวงดีบ้าง? จัดการเลย"

"ฉันดวงกุด" พี่ใหญ่ตอบ

"ในบรรดาสามพี่น้อง ค่าโชคของฉันสูงสุดคือ 5 แต้ม แล้วพวกนายล่ะ?" พี่รองถาม

"ต้องเจ๊เหยาเหยาอยู่แล้ว ด้วยโบนัสจากบัฟ ตอนนี้ค่าโชคเจ๊เหยาเหยาเต็มแม็กซ์เลยนะ!" ฮัสกี้แอบอุบความลับเล็กๆ ไว้ เพราะเพิ่งรู้จักกันไม่นาน จึงยังไม่ควรเปิดเผยข้อมูลมากเกินไป

"เอ้อ จริงด้วย ลืมไปเลยว่าเย่ว์เหยาเป็นคนได้เควสต์ลับ!" น้องสามตบหัวตัวเองฉาดใหญ่

"คนดวงดีเชิญข้างหน้า ส่วนคนดวงกุดถอยไป"

"นาทีระทึกใจมาถึงแล้ว สหายทั้งหลาย พร้อมกันหรือยัง?" เย่ว์เหยาอดไม่ได้ที่จะแกล้งทำตัวขี้เล่น

เธอนั่งยองๆ แล้วล้วงมือเข้าไปค้นในซากศพ

คทาที่มีแสงระยิบระยับปรากฏขึ้นในมือของเย่ว์เหยา "คทาสีม่วง ของนักเวทค่ะ"

เย่ว์เหยายื่นคทาให้พี่รอง "ค่าสถานะดีมากเลยค่ะ"

พี่รองรับคทามาถือด้วยความตื่นเต้น "ให้ฉันจริงเหรอ?"

"ไม่งั้นจะให้ใครล่ะคะ? ที่นี่มีนักเวทคนที่สองหรือไง?"

"ใช่ครับ ตกลงกันแล้วว่าของอาชีพใครดรอป คนนั้นก็ได้ไป" ฮัสกี้ช่วยเสริม

"โอเค งั้นฉันรับไว้ละนะ" พี่รองไม่คิดว่าพวกเขาจะใจกว้างและตรงไปตรงมาขนาดนี้ อาวุธสีม่วงเชียวนะ! แถมยังยกให้โดยไม่ลังเลเลยสักนิด! ต้องรู้ก่อนว่าอาวุธระดับสีม่วงในเกมนี้ยังมีปรากฏให้เห็นแค่นับชิ้นได้เท่านั้น!