ตอนที่ 15 กระเป๋าพื้นฐาน

ตอนที่ 15 กระเป๋าพื้นฐาน

เย่ว์เหยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจตัดเย็บเสื้อโค้ทกันลมสีเทา แม้ว่าวัตถุดิบที่มีจะดูพื้นๆ ก็ตาม

เมื่อภาพร่างในหัวชัดเจน เธอก็ลงมือตัดผ้า ข้อดีอย่างหนึ่งของเกมนี้คือผู้เล่นสามารถใช้ 'พลังจิต' จำลองรูปแบบที่คิดไว้ให้ออกมาเป็นรูปธรรมได้ ซึ่งช่วยให้ผู้ที่มีค่าพลังจิตสูงสามารถทำงานเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

ทว่าเย่ว์เหยากลับไม่ได้ตระหนักถึงจุดนี้ เธอเข้าใจเพียงว่าเป็นระบบอำนวยความสะดวกของเกม และไม่ได้เก็บมาใส่ใจให้วุ่นวาย

ไม่นานนักเธอก็ตัดผ้าเสร็จเรียบร้อย เย่ว์เหยาหยิบเข็มและด้ายขึ้นมาเริ่มลงมือเย็บ พยายามเดินฝีเข็มให้ถี่และละเอียดที่สุด ในบางจุดที่สังเกตเห็นได้ง่าย เธอยังงัดเทคนิคการเย็บซ่อนตะเข็บมาใช้ เพื่อให้เสื้อผ้าออกมาดูสวยงามไร้ที่ติ

แน่นอนว่าขาดงานปักไปไม่ได้ แต่เนื่องจากคุณภาพของวัตถุดิบยังไม่ดีนัก เย่ว์เหยาจึงไม่ได้วางแผนจะปักลวดลายซับซ้อน เพียงแค่ปักลายดอกกล้วยไม้เล็กๆ ไว้ที่ปกเสื้อและปลายแขนเสื้อเท่านั้น

ทันทีที่เย่ว์เหยาจรดฝีเข็มสุดท้ายเสร็จสิ้น เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ยินดีด้วย ผู้เล่นสร้างสรรค์ชุดแฟชั่นสำเร็จ เนื่องจากไม่มีแบบแปลนชุดนี้ในระบบ กรุณาตั้งชื่อ"

ในขณะเดียวกัน ค่าประสบการณ์ของเธอก็เพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาล... เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นตอนที่เธอช่วยอาซิงตัดชุดมาก่อนเลย

"เอ่อ... เรียกว่า 'เสื้อโค้ทสีเทา' ก็แล้วกัน"

ติ๊ง! ตั้งชื่อสำเร็จ

เย่ว์เหยาหยิบเสื้อขึ้นมาตรวจสอบคุณสมบัติ ก็พบว่าชื่อของมันกลายเป็น 'เสื้อโค้ทสีเทา' และในช่องผู้สร้างก็ระบุชื่อเธอไว้อย่างชัดเจน แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือชุดนี้มีค่าสถานะติดมาด้วย!

[พลังป้องกัน +50, ค่าเสน่ห์ +1] จัดเป็นชุดแฟชั่นระดับกลาง

เธอเหลือบมองค่าความชำนาญของทักษะการเย็บปักถักร้อย ซึ่งเป็นไปตามคาด มันเพิ่มขึ้นมาเยอะมากทีเดียว

ด้วยความตื่นเต้น เย่ว์เหยาจึงหยิบผ้าขึ้นมาทำอีกตัว ครั้งนี้เธอใส่ใจเก็บรายละเอียดต่างๆ ให้ดียิ่งขึ้น

แม้ชุดที่ได้จะยังคงเป็นระดับกลาง แต่ค่าสถานะกลับดีกว่าตัวแรกมาก แถมยังมีค่าสถานะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง: [พลังป้องกัน +50, ความว่องไว +8, ค่าเสน่ห์ +1]

ทว่าค่าประสบการณ์และค่าความชำนาญที่ได้รับในครั้งนี้กลับน้อยลงกว่าเดิมมาก เย่ว์เหยาคาดเดาว่าน่าจะเป็นเพราะนี่ไม่ใช่การสร้างสรรค์ครั้งแรกแล้ว

เป็นไปตามคาด ค่าประสบการณ์และความชำนาญจากการทำชุดตัวถัดๆ ไปยิ่งเพิ่มน้อยลงเรื่อยๆ มิน่าล่ะ ทักษะการดำรงชีพถึงได้เลื่อนระดับยากนัก

ราคาวัตถุดิบก็ใช่ว่าจะถูกๆ ยิ่งเห็นความชำนาญขยับขึ้นช้าแบบนี้ เมื่อไหร่จะไปถึงระดับสูงได้นะ? ต่อให้เย่ว์เหยาอยากจะทำชุดแฟชั่นระดับสูงแค่ไหน ตอนนี้เธอก็คงทำได้แค่ฝัน

เย่ว์เหยาเก็บชุดล่าสุดลงในกระเป๋า แต่กลับมีเสียงแจ้งเตือนว่าช่องเก็บของเต็ม เป็นไปได้ยังไงกัน?

เมื่อตรวจสอบดู เธอถึงได้รู้ว่าชุดแฟชั่นที่เพิ่งทำแต่ละตัวกินพื้นที่หนึ่งช่อง ช่องเก็บของสำหรับมือใหม่มีแค่ 15 ช่อง ปกติไอเทมชนิดเดียวกันจะวางซ้อนกันได้ แต่เนื่องจากชุดแฟชั่นเหล่านี้มีค่าสถานะแตกต่างกัน มันจึงกินพื้นที่จนเต็มกระเป๋าใบเล็กๆ นี้อย่างรวดเร็ว

ช่องเก็บของน้อยแบบนี้ลำบากแน่ๆ ถ้าวันหลังไปเจอของดีเข้าแต่เก็บกลับมาไม่ได้เพราะกระเป๋าเต็ม เธอคงได้นั่งร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่าเป็นแน่

ไอเทมที่วางทิ้งไว้บนพื้นจะถูกระบบลบหายไปเมื่อครบเวลาที่กำหนด เย่ว์เหยาจึงตัดสินใจลองทำกระเป๋าสะพายข้างดูสักใบ เพราะยังไงก็สามารถสวมใส่ติดตัวได้ คิดได้ดังนั้นเธอก็ลงมือทำ ผ่านไปครู่เดียว กระเป๋าช้อปปิ้งทรงสตรีใบใหญ่ก็เสร็จสมบูรณ์

ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นสร้างช่องเก็บของแบบกำหนดเองสำเร็จ

เมื่อได้ยินเสียงจากระบบ เย่ว์เหยาก็รู้ทันทีว่าผลลัพธ์มันดีกว่าที่เธอคาดหวังไว้เสียอีก

แม้จะพอเดาได้บ้างแล้ว แต่เย่ว์เหยาก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้เมื่อเห็นค่าสถานะของมัน

มันมีช่องเก็บของภายใน 5 ช่อง สามารถใส่ไว้ในกระเป๋าหลักของระบบเพื่อใช้งานได้ โดยติดตั้งได้สูงสุด 5 ใบ และที่สำคัญกว่านั้น มันยังมีค่าสถานะพิเศษติดมาด้วย: [ความเร็วในการเคลื่อนที่ +1%!]

สามารถใส่ไว้ในกระเป๋าหลักเพื่อขยายช่องเก็บของได้ แม้จะจำกัดให้ใช้ได้แค่ 5 ใบ แต่นี่เป็นเพียงของระดับต้นเท่านั้น ถ้าเธอทำระดับกลางหรือระดับสูงได้ล่ะ? ช่องเก็บของจะเพิ่มขึ้นขนาดไหน?

แถมยังมีโบนัสความเร็ว ทำให้ไม่รู้สึกว่าเป็นภาระแม้จะพกหลายใบ อีกทั้งยังสะพายโชว์เป็นกระเป๋าแฟชั่นได้อีกด้วย ช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

ขนาดของระดับต้นยังมีคุณสมบัติดีขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นระดับสูงล่ะจะขนาดไหน? แค่คิดเย่ว์เหยาก็แทบจะน้ำลายหก นี่แหละจะเป็นช่องทางทำเงินของเธอในอนาคต!