บทที่ 300 - มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏเพียงชั่วครู่

บทที่ 300 - มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏเพียงชั่วครู่

"เสี่ยวกัง! หยุดนะ รีบหยุดเดี๋ยวนี้!"

ฟลันเดอร์เห็นสภาพน่าอนาถของเพื่อนรักที่คบหากันมานาน เลือดก็ขึ้นหน้าพุ่งเข้ามาทันที

จียงหยวนเพียงแค่ปรายตามอง ร่างของฟลันเดอร์ก็กระเด็นกลับไป

เวลาผ่านไป เส้นเลือดฝอยทั่วร่างของอวี้เสี่ยวกังแตกกระจาย เลือดที่มีอุณหภูมิสูงระเหยกลายเป็นไอทันทีที่ซึมออกจากผิวหนัง ก่อตัวเป็นหมอกโลหิตสีแดงฉานลอยคลุ้ง

ขณะเดียวกัน รูปลักษณ์ของหลัวซานเผ่าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

เริ่มจากขดตัวเป็นก้อนกลม จากนั้นถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และเจิดจ้ายิ่งขึ้น ราวกับไข่ยักษ์ฟองหนึ่ง ลวดลายมังกรเลื้อยไหลอยู่บนเปลือกไข่ ดูศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษ!

ฟลันเดอร์ที่บินกลับมาเห็นภาพที่คุ้นตานี้ หัวใจก็สั่นสะท้าน

สาเหตุที่พวกเขาถูกเรียกว่าสามเหลี่ยมเหล็กทองคำ ก็เพราะวิญญาณยุทธ์ของทั้งสามสามารถใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์สามประสานได้ โดยมีวิญญาณยุทธ์หลัวซานเผ่าเป็นแกนกลาง ผสานออกมาเป็นมังกรทองศักดิ์สิทธิ์

ไข่ยักษ์ตรงหน้าเหมือนกับตอนที่พวกเขาใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ไม่มีผิดเพี้ยน!

แต่ลำพังเสี่ยวกังคนเดียวจะทำให้มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ถือกำเนิดได้อย่างไร?

หรือว่าจะเป็นอย่างที่ท่านผู้นี้บอก ศักยภาพที่แท้จริงของวิญญาณยุทธ์เสี่ยวกังยังไม่ถูกปลุกขึ้นมา?

"ท่านผอ. เกิดอะไรขึ้นครับ?"

ถังซาน หม่าหงจวิ้น และคนอื่นๆ รีบตามมาสมทบ

ฟลันเดอร์ร้อนรนดั่งไฟเผา ไม่มีกะจิตกะใจจะตอบคำถาม

"ไข่ทองคำบนฟ้านั่นคืออะไร? ทำไมรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจะเจาะออกมาจากข้างใน?"

ทุกคนเงยหน้ามองขึ้นไป

เสียวอู่ เด็กสาวผมเปียแมงป่องมีสีหน้าเคร่งเครียด จ้องมองไข่มังกรทองศักดิ์สิทธิ์โดยไม่พูดไม่จา

หม่าหงจวิ้นมองซ้ายมองขวาด้วยความสงสัย จนไปสะดุดตากับร่างร่อแร่ในหมอกโลหิต "ตรงนั้นเหมือนมีคนอยู่ด้วย สภาพดูแย่มาก!"

ถังซานกวาดตามอง ใช้เนตรปีศาจสีม่วงมองทะลุหมอกโลหิตจนเห็นใบหน้าของอวี้เสี่ยวกัง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"ท่านอาจารย์!!!"

ถูกต้อง อวี้เสี่ยวกังคืออาจารย์ของถังซาน

"อย่าเข้าไป ตรงนั้นเกิดเขตแดนต้องห้ามขึ้นแล้ว ด้วยร่างกายระดับมหาวิญญาณจารย์ของเจ้าขืนเข้าไป อย่างน้อยอวัยวะภายในต้องบาดเจ็บสาหัสแน่" ฟลันเดอร์ได้สติรีบห้ามถังซาน

"จะให้ข้ายืนดูท่านอาจารย์ทนทุกข์ทรมานงั้นหรือ?" ถังซานยังพอมีสติ ไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไป แต่ปากก็ยังตั้งคำถาม

"..." ฟลันเดอร์เงียบกริบ ขาเริ่มขยับ ก้าวเดินไปหาจียงหยวนอย่างมั่นคง

ปากก็พูดไปพลาง "ใต้เท้า ข้าขอร้องท่านโปรดละเว้นเสี่ยวกังเถิด เขากับจูจู๋ชิงอาจจะทำเกินไปบ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับต้องตาย ข้ายินดีแลกด้วยทุกอย่างที่มี ขอเพียงท่านให้อภัย"

จียงหยวนหันมา ยิ้มเตือนว่า "ข้าอยากทำอะไรก็ทำ เจ้าหุบปากไว้จะดีกว่า ไม่อย่างนั้นเจ้าก็จะโดนไปด้วย"

"ท่านทำแบบนี้ ไม่กลัวคนอื่นจะหัวเราะเยาะหรือไง?!" ฟลันเดอร์โกรธจัด "พลังฝีมือของท่านอยู่บนจุดสูงสุดของแผ่นดินแล้ว ทำไมต้องมาหาเรื่องพวกเราด้วย?"

"อ้อ"

จียงหยวนไม่ใส่ใจ แถมยังเร่งความเร็วในการสูบพลังชีวิตของอวี้เสี่ยวกัง ทำให้สภาพของอวี้เสี่ยวกังยิ่งน่าเวทนา

ฟลันเดอร์กัดฟัน ตะโกนลั่น "ใต้เท้า ข้าไม่ได้เจตนาล่วงเกิน แต่ฐานะของเสี่ยวกังไม่ใช่คนที่ท่านจะมารังแกได้ตามใจชอบ เขาคือลูกชายของอวี้หยวนเจิ้น เจ้าสำนักตระกูลมังกรฟ้าอัสนีบาต!"

ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากจะประกาศฐานะพ่อของถังซานออกมาด้วยซ้ำ

แต่ถ้าทำแบบนั้น อาจจะยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง จึงเสี่ยงไม่ได้

ฐานะนายน้อยตระกูลมังกรฟ้าอัสนีบาต น่าจะเพียงพอให้ราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้นี้เกรงใจได้บ้าง!

น่าเสียดาย ฟลันเดอร์คาดไม่ถึงเลยว่า จียงหยวนไม่ได้เห็นตระกูลมังกรฟ้าอัสนีบาตอยู่ในสายตาเลยสักนิด

ต่อให้เอาสำนักวิญญาณยุทธ์มาวางตรงหน้า เขาก็ทำลายได้ด้วยการพลิกฝ่ามือ

"นายน้อยตระกูลมังกรฟ้าอัสนีบาต ฐานะน่ากลัวจังเลยน้า~" จียงหยวนลากเสียงยาว ก่อนจะเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเย็นชาแล้วหัวเราะเยาะ "แต่แล้วไงล่ะ? เจ้าลองไปเรียกไอ้แก่บ้าอวี้หยวนเจิ้นมาหาข้าสิ"

ทันใดนั้น ไข่มังกรบนท้องฟ้าก็เกิดรอยร้าว แสงสีทองระเบิดออก!

"แกรก~~~ แกรก~~~~"

เปลือกไข่ทองคำกะเทาะร่วงหล่นทีละชิ้น เผยให้เห็นร่างมังกรสีทองอร่ามภายใต้เปลือกไข่

เมื่อร่างมังกรยืดเหยียด ปีกมังกรกางออก เศียรมังกรเชิดขึ้น เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน!

"โฮก~~~!!"

หลัวซานเผ่าถือกำเนิดใหม่ แต่อวี้เสี่ยวกังกลับมาถึงทางตัน พลังชีวิตที่เหลืออยู่ไม่เพียงพอจะยื้อชีวิตต่อไปได้อีก อีกไม่กี่อึดใจเขาจะต้องตายและวิญญาณดับสูญ

วิญญาณของเขาถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงหล่อเลี้ยงหลัวซานเผ่า ดังนั้นแม้แต่วิญญาณก็จะสลายไปในวินาทีที่ตาย!

หลัวซานเผ่าบินร่อนอย่างอิสระบนท้องฟ้า แต่ขนาดตัวอันมหึมากำลังหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว

อย่างไรเสียมันก็เป็นวิญญาณยุทธ์ของอวี้เสี่ยวกัง คนตายไปแล้ว วิญญาณยุทธ์จะอยู่ต่อได้อย่างไร ต่อให้หลัวซานเผ่าจะเป็นวิญญาณยุทธ์หายากที่มีสติปัญญาก็ตาม

สุดท้ายก็เป็นเพียงความงดงามชั่วพริบตา

"เห็นแล้วใช่ไหม มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ ตอนนี้เจ้ายังคิดว่าตัวเองเข้าใจวิญญาณยุทธ์ลึกซึ้งอยู่อีกหรือเปล่า?"

เสียงของจียงหยวนดังก้องในหัวของอวี้เสี่ยวกัง

เขาควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว ถ้าหลัวซานเผ่าไม่มีความพิเศษ ตอนใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์สามประสาน จะเกิดเป็นมังกรทองศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง?

หลัวซานเผ่าที่เป็นแกนกลางของการผสาน ไม่มีทางที่จะมีพลังมังกรทองศักดิ์สิทธิ์โดยไม่มีเหตุผล นั่นหมายความว่ามันมีสายเลือดมังกรทองศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว

ที่แท้วิญญาณยุทธ์ของเขาอวี้เสี่ยวกัง ไม่ใช่วิญญาณยุทธ์ขยะ แต่เป็นวิญญาณยุทธ์มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังหาใดเปรียบ!

ถ้ารู้แต่แรกว่าเป็นมังกรทองศักดิ์สิทธิ์ เขาคงไม่ต้องออกจากตระกูล กลายเป็นขยะให้คนเยาะเย้ย!

และคงไม่ติดแหง็กอยู่ที่ระดับยี่สิบเก้า เขาควรจะได้เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์แท้ๆ!

"ทำไม... ทำไมเพิ่งมารู้ตอนนี้!!!"

ดวงตาของอวี้เสี่ยวกังแดงก่ำ ความไม่ยินยอมพร้อมใจอัดแน่นเต็มอก อยากจะตะโกนระบายออกมา แต่เลือดอุดปากไว้ ได้ยินเพียงเสียง "ครืดคราด"

ขนาดตัวของหลัวซานเผ่าเล็กลงเรื่อยๆ ร่างมังกรเริ่มโปร่งแสง ไม่มีความเป็นกายเนื้ออีกต่อไป แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองที่อาบท้องฟ้าค่อยๆ หม่นแสงลง

สายลมพัดผ่าน ชีวิตของอวี้เสี่ยวกังมาถึงจุดจบ ดวงตาเบิกโพลง ตายตาไม่หลับ

มังกรทองศักดิ์สิทธิ์บนฟากฟ้าก็สลายไปในอากาศพร้อมกัน เหลือทิ้งไว้เพียงเสียงมังกรคำรามที่ยังคงดังก้องในหูของทุกคน

"เสี่ยวกัง!"

"ท่านอาจารย์!!"

ถังซานและฟลันเดอร์ในที่สุดก็สัมผัสตัวอวี้เสี่ยวกังได้ แต่น่าเสียดายที่ได้มาเพียงร่างไร้วิญญาณ

"บ้าเอ๊ย เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ? เสี่ยวกังทำผิดอะไร!!"

ฟลันเดอร์เงยหน้าขึ้น จ้องมองจียงหยวนด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย

"หยามเกียรติอาจารย์ข้า ฆ่าอาจารย์ข้า ต่อให้ท่านแข็งแกร่งแค่ไหนแล้วยังไง? ข้าจะต้องล้างแค้นให้อาจารย์แน่! หนี้แค้นนี้ ข้าถังซานขอจองเวรกับท่าน ไม่ตายไม่เลิกรา!!" ถังซานที่อยู่ข้างๆ ลุกขึ้นยืน ดวงตาแดงฉาน ตะโกนลั่น

พลังวิญญาณในกายปั่นป่วน วิญญาณยุทธ์ลอยออกมาจากมือซ้าย

ถังซานเป็นผู้ครอบครองวิญญาณยุทธ์คู่ที่หายากยิ่ง หญ้าเงินครามและค้อนเฮ่าเทียนต่างก็เป็นวิญญาณยุทธ์ของเขา โดยเฉพาะค้อนเฮ่าเทียนที่ได้รับขนานนามว่าเป็นวิญญาณยุทธ์สายเครื่องมือที่โจมตีรุนแรงที่สุดในใต้หล้า!

มือซ้ายของเขาปรากฏวิญญาณยุทธ์ค้อนเฮ่าเทียน กำลังจะทุ่มสุดตัวใช้วิชาลับเพลงค้อนวายุสะบั้น

แต่ฟลันเดอร์เร็วกว่า ปีกงอกออกมาจากหลังแล้วพุ่งทะยานออกไป

[จบแล้ว]