บทที่ 170 - คลังสมบัติชาติที่เปิดออกเพื่อเจ้า

บทที่ 170 - คลังสมบัติชาติที่เปิดออกเพื่อเจ้า

โรงเรียนมัธยมเวทมนตร์เทียนหลาน

ทุกห้องเรียนกำลังเปิดถ่ายทอดสดการแข่งขันศึกทีมชาติ

“เห็นไหม นั่นไงรุ่นพี่จียงหยวนของพวกเธอ หัวหน้าทีมชาติจีน! เขาคืออัจฉริยะจอมเวทอันดับหนึ่งในรุ่นเยาว์ของจีน และหลังจบการแข่งขันนี้ เขาต้องกลายเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโลกแน่นอน!!” อาจารย์เซวียมู่เซิงแนะนำจียงหยวนในทีวีด้วยความภาคภูมิใจสุดขีด

บทพูดชุดนี้เขาพูดซ้ำไปไม่รู้กี่รอบแล้ว

แต่เซวียมู่เซิงก็ไม่เคยเบื่อที่จะพูด และนักเรียนก็ไม่เคยเบื่อที่จะฟัง

นักเรียนทุกคนต่างเทิดทูนจียงหยวนเป็นไอดอล

ทันใดนั้น กล้องก็แพนไปจับภาพทีมชาติจีน

ใบหน้าใหญ่ๆ ของโมฝานปรากฏขึ้น เซวียมู่เซิงรีบพูดต่อทันที “รุ่นพี่โมฝานของพวกเธอก็เป็นสมาชิกทีมชาติเหมือนกัน ตอนเรียนเขาก็เป็นคนดังของโรงเรียนเรา แต่ก็ยังเทียบกับรุ่นพี่จียงหยวนไม่ได้นิดหน่อย แน่นอนว่าโมฝานไปอยู่ที่ไหนก็เป็นอัจฉริยะ แค่ด้อยกว่าจียงหยวนนิดเดียวเท่านั้น”

“พวกเธอต้องเอาอย่างรุ่นพี่ทั้งสอง สอบเข้ามหาวิทยาลัยหมิงจูให้ได้ แล้วเข้าทีมชาติไปสร้างชื่อเสียงให้ประเทศ!”

“ถ้าการสอบครั้งหน้าพวกเธอทำคะแนนได้ดี เดี๋ยวจบการแข่งขันโลก ครูจะเชิญรุ่นพี่ทั้งสองมาสอนเทคนิคการฝึกฝนให้พวกเธอด้วยตัวเองเลย!!”

“เฮ้!!!!”

เสียงเฮลั่นห้องเรียน

.........

ณ สนามแข่งขัน

“นั่นน่ะเหรอหัวหน้าทีมชาติจีน จียงหยวน?”

“ได้ยินว่าเขาฆ่าวิญญาณระดับราชันย์ที่อียิปต์ได้ด้วยตัวคนเดียว น่าจะเป็นผู้เข้าแข่งขันที่เก่งที่สุดในปีนี้แล้วมั้ง”

“เหอะ ใครจะไปรู้ อันดับครั้งที่แล้วของจีนตกระกำลำบากขนาดนั้น นานาชาติเขาก็วิจารณ์กันให้แซด ไม่แน่ว่าจีนอาจจะสร้างข่าวลือเพื่อปั่นกระแสให้หัวหน้าทีมตัวเองก็ได้ ใครจะไปรู้?”

“ก็เป็นไปได้ แต่ฝีมือเขาต้องของจริงแน่ เป็นคู่แข่งที่น่าจับตามองคนหนึ่งเลยล่ะ”

“...”

บทสนทนาในสนามวนเวียนอยู่กับเรื่องวีรกรรมที่อียิปต์ของจียงหยวน

หลายคนไม่เชื่อว่าจียงหยวนจะฆ่าวิญญาณระดับราชันย์ได้เพียงลำพัง

นั่นมันวิญญาณระดับที่ต้องใช้ทีมจอมเวทระดับสุดยอดถึงจะรับมือไหว ถ้าจียงหยวนจัดการได้คนเดียว ก็เท่ากับว่าเขาคนเดียวก็คว้าแชมป์ได้แล้วสิ?

ดังนั้นภายใต้การชักนำของผู้ไม่หวังดี ข่าวลือเรื่องอียิปต์จึงค่อยๆ กลายเป็นเรื่องที่จีนสร้างขึ้นเพื่อโปรโมตตัวเอง

เหตุการณ์เกิดขึ้นจริง แต่จียงหยวนฆ่าได้คนเดียวจริงหรือไม่ นั่นเป็นเรื่องที่น่ากังขา

บนเวที หัวหน้าทีมทุกคนจับสลากเสร็จสิ้น

คู่ต่อสู้รอบแรกถูกกำหนดแล้ว

“เหล่าเจียง คู่ต่อสู้รอบแรกของเราคือทีมไหน” โมฝานเดินเข้ามาถาม

“ดูกันเอาเอง”

จียงหยวนโชว์ผลการจับสลากให้ดู

คู่ต่อสู้รอบแรกคือ แคนาดา

“แคนาดา? ไอ้น้องลิ่วล้อที่ชอบเดินตามก้นอเมริกานั่นน่ะเหรอ” โมฝานหัวเราะร่า จัดการลิ่วล้อก็ง่ายเหมือนบี้มด

“คู่ต่อสู้รอบแรกฝีมือธรรมดา จียงหยวนเธออย่าเพิ่งลงสนามเลย รอไปลงตอนรอบชิงสมบัติและรอบที่สามดีกว่า รอบแรกให้อ้ายเจียงถู โมฝาน มู่หนูเจียว มู่หนิงเสวี่ย แล้วก็กวนอวี๋ ลงห้าคน เธอว่าไง” อาจารย์เฟิงหลีเสนอแผน

“ได้ครับ ตามนั้นเลย”

จียงหยวนตอบตกลง ยังไงซะแคนาดาก็เป็นทีมที่อันดับไม่สูงในสามสิบสองทีม พวกโมฝานจัดการได้สบายอยู่แล้ว

การแข่งขันรอบแรกจัดขึ้นที่สนามประลองเวทมนตร์เทรนโต คู่เปิดสนามคือ จีน ปะทะ แคนาดา ที่นั่งผู้ชมเต็มทุกที่นั่ง

สนามประลองมีขนาดใหญ่มาก ได้รับการเนรมิตโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสถานที่ จนกลายเป็นสภาพแวดล้อมป่าดิบชื้นจำลองในพริบตา

ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ไม่มีฝ่ายใดได้เปรียบเสียเปรียบ สามารถแสดงฝีมือได้อย่างเต็มที่ และทำให้ผู้ชมได้ดูการต่อสู้ที่สนุกสนาน

“การแข่งขันกำลังจะเริ่มขึ้น ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันลงสู่สนาม!” กรรมการประกาศก้อง

ทีมจีนและทีมแคนาดาททยอยเดินลงสู่สนาม

เสียงเชียร์รอบด้านดังกระหึ่มถึงขีดสุด

ทั้งสองทีมรวมกลุ่มวางแผนกลยุทธ์ เมื่อเตรียมพร้อมแล้วก็ส่งสัญญาณให้กรรมการ

กรรมการได้รับสัญญาณ จึงบินขึ้นไปจุดสูงสุดของสนาม ประกาศเสียงดังฟังชัด “ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายเตรียมพร้อม ยิงพลุสัญญาณได้!”

“ปัง!”

เสียงพลุนัดแรกดังขึ้น ดอกไม้ไฟสีทองร่วงโรยลงมาจากฟากฟ้า เสียงพลุคือนับถอยหลัง เมื่อพลุใหญ่ใจกลางสนามระเบิดดังสนั่น และท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยดอกไม้ไฟสีทองประกายน้ำอันงดงามตระการตา นั่นคือสัญญาณเริ่มการแข่งขันนัดเปิดสนามอย่างเป็นทางการ!!

.........

“ตูม!!!!!!”

เสียงระเบิดดังสนั่นเหนือศีรษะ ดอกไม้ไฟสีทองประกายน้ำบานสะพรั่งเต็มท้องฟ้า

การต่อสู้ปะทุขึ้นทันที!

เนื่องจากระยะห่างค่อนข้างมาก ทั้งสองทีมจึงยังไม่ปะทะกันในทันที

อ้ายเจียงถูจ้องมองไปทางทีมแคนาดาเขม็ง พลางเตือนเพื่อนร่วมทีม “ระวังกับดัก ทีมพวกเขาน่าจะมีจอมเวทสายคำสาปและสายพิษ ให้ระวังอากาศหรือสิ่งของรอบตัวให้ดี อย่าให้โดนลอบกัดได้ ส่วนสายคำสาปฉันจะระวังให้เอง”

“กำแพงวายุ” มู่หนิงเสวี่ยร่ายเวทลมเบาๆ

สายลมหมุนวนรอบตัวทุกคน ก่อตัวเป็นกำแพงลมบางๆ หากเกิดเหตุไม่คาดฝัน กำแพงลมจะหมุนเร็วขึ้นเพื่อกันพิษในอากาศ

“เราจะเข้าป่าข้างหน้า คอยดูตำแหน่งเพื่อนร่วมทีมให้ดี อย่าให้ใครหลุดเดี่ยว ถึงทีมแคนาดาจะฝีมือทั่วไป แต่ถ้าโดนลูกเล่นสกปรกเข้า ต่อให้เป็นทีมอเมริกาก็เรือล่มปากอ่าวได้เหมือนกัน” อ้ายเจียงถูย้ำอีกครั้ง

“โมฝาน นายอย่าทำตัวบ้าพลังวิ่งมั่วซั่วล่ะ” กวนอวี๋หันไปแขวะโมฝาน

“ฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ ฉันมีความเยือกเย็นระดับเทพเหมือนเหล่าเจียงนั่นแหละ!” โมฝานยิงฟันขาว ยิ้มกว้าง

“ถ้านายไม่ฟังคำสั่งรองหัวหน้า ฉันจะใช้น้ำแข็งช่วยให้ความเยือกเย็นของนายเย็นลงไปอีก” มู่หนิงเสวี่ยพูดขึ้นลอยๆ

“ครับๆ ทราบแล้วครับ ผมจะฟังคำสั่งอย่างเคร่งครัด!”

โมฝานผงกหัวรัวๆ

ภรรยาหลวงสั่งมา ไม่ฟังไม่ได้แล้ว!

“เอาล่ะ เตรียมเข้าป่า” อ้ายเจียงถูสั่ง

ทุกคนพยักหน้า แล้วก้าวเข้าสู่ป่าดิบเบื้องหน้า ทีมแคนาดาอีกฝั่งก็เคลื่อนพลเข้าป่าเช่นกัน

บนอัฒจันทร์ จียงหยวนนั่งดูการแข่งขันร่วมกับเหล่าอาจารย์ ทีมแคนาดาฝีมือดาดๆ ก็แค่พวกที่คอยตามกินเศษอาหารจากอเมริกา ไม่ใช่ทีมที่น่าสนใจอะไร

สถานการณ์เป็นไปอย่างราบรื่น อ้ายเจียงถูและพรรคพวกรับมือทีมแคนาดาได้อย่างสบาย

อีกไม่นานคงคว้าชัยชนะได้

“จียงหยวน เธอรู้หรือเปล่าว่าชื่อของเธอถูกใส่เข้าไปในรายชื่อ ‘ว่าที่จอมเวทระดับต้องห้าม’ แล้วนะ” เฟิงหลีกระซิบถาม

“ไม่รู้ครับ” จียงหยวนส่ายหน้า

แม้จะไม่รู้ แต่จากคำสัญญาของแม่ทัพใหญ่ฮัวก่อนหน้านี้ ก็พอเดาได้ว่าชื่อของเขาคงเป็นที่รู้จักในระดับสูงของจีนแล้ว

“เธอไม่รู้... ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องความลับอะไร เรื่องนี้มีแค่คนกลุ่มน้อยที่รู้ และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครคัดค้านความเหมาะสมของเธอเลย” เฟิงหลีหัวเราะ

เขาพูดต่อว่า “เธอมีเวทมนตร์ระดับสูงตั้งหลายธาตุ ลำพังเส้นเลือดดวงดาวคงช่วยให้เลื่อนขั้นเป็นระดับสุดยอดได้แค่สองธาตุ ได้ข่าวว่าพอจบการแข่งขัน คลังสมบัติแห่งชาติจะเปิดออกเพื่อเธอโดยเฉพาะ ถึงตอนนั้นเธอจะมีกี่ธาตุ ก็มีทรัพยากรระดับสวรรค์ในนั้นช่วยให้เธอทะลวงสู่ระดับสุดยอดได้หมด!”

[จบแล้ว]