บทที่ 9: เก็กโค โมเรีย เคลื่อนไหว

บทที่ 9: เก็กโค โมเรีย เคลื่อนไหว! ชายผู้เคยปะทะกับไคโด

สโมคเกอร์ถูกลูฟี่ซัดร่วงด้วยหมัดเดียว!

ร่างของสโมคเกอร์ร่วงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นจนเกิดหลุมลึก ฝุ่นควันตลบอบอวล ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

"โทษทีนะ สโมคเกอร์"

ลูฟี่ทิ้งตัวลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบา เขาขยับหมวกฟางให้เข้าที่แล้ววิ่งมุ่งหน้าต่อไป

จนกระทั่งทหารเรือที่เพิ่งได้สติพากันร้องตะโกนด้วยความเจ็บใจ

"พลเรือโทสโมคเกอร์แพ้แล้ว!"

ทาชิกิทรุดฮวบลงกับพื้นน้ำแข็งอย่างหมดแรง เอามือปิดปากด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"คุณสโมคเกอร์... ทำไมถึง..."

...บนพื้นน้ำแข็ง พวกเขาเข้าใกล้ลานกว้างมารีนฟอร์ดมากขึ้นเรื่อยๆ

ในสายตาของลูฟี่ แท่นประหารอยู่แค่เอื้อมแล้ว

แต่พลเรือเอกสองคนที่นั่งอยู่ใต้แท่นประหารทำให้ระยะทางนั้นดูเหมือนห่างไกลออกไปไม่มีที่สิ้นสุด

อาคาอินุ!

และ คิซารุ

"โธ่เว้ย พลเรือเอกนี่ตึงมือชะมัด"

ลูฟี่กำหมัดแน่น ความสามารถผลปีศาจของคิซารุมันรับมือยากเกินไป!

ไม่รู้ว่าคิซารุผละจากการต่อสู้กับมัลโก้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาดูสบายๆ ไม่ทุกข์ร้อน พลางสังเกตการณ์สนามรบในอ่าวเบื้องล่าง

แต่ทุกครั้งที่กลุ่มโจรสลัดพยายามฝ่าแนวป้องกันของทหารเรือเพื่อขึ้นฝั่ง แสงสีทองก็จะปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา!

ทำให้จนถึงตอนนี้ยังไม่มีโจรสลัดคนไหนเหยียบลงบนลานกว้างได้เลย

"น่ากลัวจริงๆ นะเนี่ย เจ้าหมวกฟาง"

"ใช้ฮาคิได้ทั้งสามรูปแบบคล่องแล้วสินะ?"

คิซารุเอามือล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง อีกมือเกาหัว

สีหน้าของอาคาอินุยังคงเย็นชา ไม่มีใครเดาความคิดของเขาออก

"การ์ป หลานแกนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ!"

"ฮาคิเกราะ ฮาคิสังเกต แถมยังมีฮาคิราชันย์!"

"ครบทั้งสามรูปแบบ!"

"ขืนปล่อยให้โตไปมากกว่านี้ เกรงว่าจะมีจักรพรรดิถือกำเนิดขึ้นในทะเลอีกคนแน่!"

"การ์ป แกจะยืนดูเฉยๆ แบบนี้ต่อไปงั้นเรอะ?"

เซ็นโงคุกล่าวเสียงเย็น

...

การ์ปก้มหน้าเงียบไปครู่ใหญ่

จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมาหัวเราะลั่น

"เยี่ยม! สมกับที่เป็นหลานฉัน!"

เซ็นโงคุโกรธจนแทบบ้าทันที เขาลืมภาพพจน์ตัวเอง วิ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อการ์ปแล้วตะคอกใส่

"ไอ้แก่นี่! ตระกูลแกมันเฮงซวยกันทั้งบ้าน!"

"เวลานี้ใช่เวลามาหัวเราะไหม?!"

"ถ้าไม่ใช่เพราะแกเป็นวีรบุรุษกองทัพเรือและเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าก่อน ฉันคงให้แกรับผิดชอบสิ่งที่แกก่อไปนานแล้ว เจ้าบ้าการ์ป!"

ทางด้านเอส เขารู้สึกเป็นห่วงและกระวนกระวายใจเรื่องลูฟี่ตลอดเวลา

ในฐานะพี่ชาย การได้เห็นการเติบโตและผลงานของลูฟี่ในตอนนี้ ย่อมทำให้เขารู้สึกดีใจและภาคภูมิใจ

แต่เพราะแบบนั้น เอสจึงยิ่งเป็นกังวล

ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่ ต่อให้เป็นโจรสลัดเลื่องชื่อแค่ไหน กองทัพเรือก็จับตัวได้ยาก

แต่นี่คือมารีนฟอร์ด!

เพราะสงครามกับหนวดขาว กองทัพเรือจึงระดมกำลังรบระดับสูงสุดมาไว้ที่นี่เกือบทั้งหมด!

ความแข็งแกร่งและศักยภาพที่ลูฟี่แสดงออกมา บวกกับสายเลือด 'ชั่วร้าย' ของเขา ทำให้กองทัพเรือมีเหตุผลนับร้อยที่จะกำจัดเขาให้สิ้นซากเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม

"ลูฟี่... นายมาที่นี่ทำไม..."

เอสก้มหน้าลง หัวใจกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด... ทันใดนั้น เสียงเชียร์กึกก้องก็ดังขึ้นจากสนามรบในอ่าว!

ทหารเผ่าคนยักษ์สองคนถูกลูฟี่จัดการด้วยตัวคนเดียวในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที!

ขวัญกำลังใจของเหล่าโจรสลัดพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

โจรสลัดทุกคนรวมตัวกันโดยไม่ได้นัดหมาย บุกตะลุยไปทางลานกว้างตามรอยเท้าของลูฟี่!

"บ้าเอ๊ย... พลาดจริงๆ ที่เอารองพลเรือเอกไปป้องกันหน้าอ่าวหมด"

เมื่อเห็นเจ้าหมวกฟางกลายเป็นศูนย์กลางของสนามรบ แม้แต่เซ็นโงคุผู้ได้ฉายาว่า 'จอมวางแผน' ของกองทัพเรือก็ยังปวดหัวตึ้บ

"หรือควรจะเริ่มแผนกำแพงล้อมกรอบเร็วกว่ากำหนดดี...?"

เขาชำเลืองมองร่างสูงใหญ่บนหัวเรือโมบี้ดิกที่อยู่ไกลออกไป

"ไม่สิ ต้องรออีกหน่อย..."

กำลังรบสูงสุดในสนามรบยังไม่ได้ลงมือ แผนการจะมาพังเพราะรุกกี้ตัวปัญหาคนเดียวไม่ได้!

"อีกอย่าง... ยังมีพวกเจ็ดเทพโจรสลัดอยู่!"

ในบรรดาห้าเจ็ดเทพโจรสลัดที่อยู่ที่นี่ เก็กโค โมเรีย เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

"คิชิชิชิชิ... เจอกันอีกแล้วนะ เจ้าหมวกฟาง!"

โมเรียแสยะยิ้มชั่วร้ายเข้ามาขวางทางลูฟี่ ร่างกายสูงเกือบ 7 เมตรและรูปลักษณ์ประหลาดน่ากลัวทำให้ผู้พบเห็นอดหวาดหวั่นไม่ได้

"ดูเหมือนแกจะเก่งขึ้นเยอะเลยนี่!"

"ดีล่ะ ฉันจะตัดเงาแกอีกรอบ แล้วยัดใส่ร่างลูกหลานของออร์สซะ!"

โมเรียลูบกรรไกรยักษ์ในมือ สายตาจับจ้องไปที่เงาของลูฟี่

"โมเรีย! ตัวน่ารำคาญโผล่มาอีกแล้ว!"

ลูฟี่อดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้ ขืนโดนถ่วงเวลาแบบนี้ไปเรื่อยๆ แรงเขาคงหมดก่อนแน่

ศัตรูที่เขาต้องทุ่มสุดตัวเพื่อจัดการคือพลเรือเอกอาคาอินุต่างหาก!

"ออกมา ทหารซอมบี้!"

โมเรียยกมือขึ้นเรียก ทหารซอมบี้ดัดแปลงที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าผุดขึ้นมาจากใต้ดิน

"จัดการพวกมัน จับเป็นเจ้าหมวกฟาง!"

โมเรียโบกกรรไกรในมือ ทหารซอมบี้รูปร่างประหลาดนับร้อยที่ไม่รู้จักความเจ็บปวดพุ่งเข้าใส่ลูฟี่

"พวกเราจะช่วยลูกพี่หมวกฟางต้านพวกตัวประหลาดพวกนี้เอง!"

"นายจัดการโมเรียเถอะ หมวกฟาง!"

...ด้านหลังลูฟี่ เหล่ากะเทยของอีวานคอฟและพวกโจรสลัดกรูเขามารับมือกับทหารซอมบี้

"เฮ้ย ระวังเงาของพวกนายด้วย!"

ลูฟี่ตะโกนเตือน แต่ยังไม่ทันขาดคำ คมดาบวาววับก็ฟันลงมาจากด้านหลัง!

ลูฟี่หลบฉากแล้วหันกลับไปชกสวนด้วยหมัดเคลือบฮาคิเกราะ แต่คนที่ลอบโจมตีเขาจากด้านหลังไม่ใช่ตัวโมเรีย แต่เป็น 'เงาอาสการ์ด' ของโมเรีย!

"ค้างคาวเงา!"

เงาอาสการ์ดของโมเรียแตกตัวออกอย่างรวดเร็ว กลายเป็นฝูงค้างคาวเงาจำนวนมหาศาล ทำให้การโจมตีของลูฟี่พลาดเป้า

ทันใดนั้น ฝูงค้างคาวเหล่านั้นก็พุ่งเข้ากลืนกินร่างลูฟี่อย่างรวดเร็ว

"แย่แล้ว!"

ลูฟี่สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์อันตรายและพยายามจะดิ้นให้หลุด แต่ค้างคาวเงาจำนวนมากได้กัดกินร่างของเขาไปแล้ว

"กล่องเงา!"

ฝูงค้างคาวเงาที่ล้อมรอบลูฟี่เปลี่ยนรูปร่างอีกครั้ง

พวกมันรวมตัวกันกลายเป็นกล่องสีดำทรงสี่เหลี่ยม ขังลูฟี่ไว้ข้างใน!

"แย่แล้ว เจ้าหมวกฟางโดนขัง!"

เหล่าโจรสลัดร้องเสียงหลง

"คิชิชิชิชิชิ!"

โมเรียก้าวออกมาข้างหน้าพลางหัวเราะลั่น

ค้างคาวเงาสี่ตัวช่วยกันยกกล่องเงาที่ขังลูฟี่เอาไว้ ส่วนเงาส่วนเกินอื่นๆ ก็รวมตัวกลับเป็น 'เงาอาสการ์ด' ของโมเรีย แม้ว่าตรงช่วงท้องจะดูโหว่ๆ ไปบ้างก็ตาม

"เห็นสภาพแกแล้วทำให้นึกถึงตอนที่ฉันสู้กับไคโดเลยว่ะ เจ้าหมวกฟาง!"