บทที่ 7 ร้านค้าต้นกำเนิดเปิดทำการ

บทที่ 7 ร้านค้าต้นกำเนิดเปิดทำการ

นับจากวินาทีนั้นเป็นต้นมา อิมเพลดาวน์ เลเวล 6 ก็กลายเป็นเพียงอดีต

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงส่งผ่านจากส่วนลึกที่สุดขึ้นสู่ด้านบนตามโครงสร้างฐานรากอันหนาแน่น

ราวกับสัตว์ยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้ดินตื่นขึ้นและพลิกตัวอย่างกะทันหัน

ผืนดินสั่นไหว ท้องทะเลปั่นป่วน อิมเพลดาวน์ทั้งหลังส่งเสียงครวญครางราวกับกำลังหวาดกลัว

ทว่าโครงสร้างของอิมเพลดาวน์นั้นแข็งแกร่งมาก แรงสั่นสะเทือนจึงสงบลงอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ย... รู้สึกไหม?"

"เกิดอะไรขึ้น? แผ่นดินไหวเหรอ?!"

ภายในห้องขัง เสียงพูดคุยของนักโทษค่อยๆ เงียบลง

จากนั้น ความโกลาหลที่ยิ่งกว่าเดิมก็ปะทุขึ้น

"อิมเพลดาวน์จะถล่มหรือเปล่าเนี่ย?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า นี่มันโอกาสทอง! ฉันจะฉวยโอกาสนี้หนีออกไป แล้วสิ่งแรกที่จะทำคือล้างแค้นพวกกองทัพเรือ!"

"ฝันกลางวันอยู่รึไง กำแพงที่นี่หนายิ่งกว่าเรือรบซะอีก แผ่นดินไหวบ้าบออะไรกัน คงมีใครก่อเรื่องข้างล่างนั่นแหละ!"

เหล่านักโทษเริ่มถกเถียงกันเสียงดัง ความหวาดกลัว ความกังวล และความปิติยินดีผสมปนเปกันไปหมด

เสียงเหล่านั้นดังก้องสะท้อนไปมาในพื้นที่เหล็กปิดทึบแห่งนี้

ไม่ใช่แค่นักโทษที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

ณ เลเวล 1 ของอิมเพลดาวน์ ภายในห้องทำงานพัศดี

แมเจลแลนกำลังนั่งอยู่บนโถส้วม เขากำลังปวดหัวกับความวุ่นวายที่กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางก่อขึ้น

ผลข้างเคียงของผลปีศาจ 'โดคุ โดคุ' (ผลพิษ) ทำให้เขาต้องสิงสถิตอยู่ในห้องน้ำมาหลายชั่วโมงแล้ว

เมื่อแรงสั่นสะเทือนส่งมาถึงตรงนี้ มันก็เบาบางลงมากแล้ว

พื้นสั่นเพียงเล็กน้อย และท่อน้ำบนเพดานก็สั่นกึกกักเบาๆ

"หืม?"

แมเจลแลนสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป เขารีบดึงกางเกงขึ้นโดยไม่สนอาการปั่นป่วนในท้องอีกต่อไป แล้วพุ่งตัวออกจากห้องน้ำ

"เกิดอะไรขึ้น? ข้างล่างเกิดเรื่องอะไร?"

ทันทีที่ก้าวออกจากห้องทำงาน รองพัศดีฮันนิบาลก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา ร่างกายชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ใบหน้าของเขาซีดเผือด ร้องตะโกนเสียงหลง

"พัศดี! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!!!"

"เลเวล 6... เลเวล 6 หายไปแล้วครับ!!!"

แมเจลแลนยืนตัวแข็งทื่อ ร่างกายเกร็งไปหมด

เขารู้สึกว่าฮันนิบาลไม่มีทางล้อเล่นเรื่องแบบนี้แน่

"นายว่าไงนะ??"

"เลเวล 6 เนี่ยนะ?"

"ครับ!"

ฮันนิบาลพยักหน้ารัวๆ น้ำเสียงสั่นเครือ

"แรงสั่นสะเทือนเมื่อกี้มาจากเลเวล 6 ตามรายงานจากเลเวล 5..."

"เกิดหลุมลึกขนาดมหึมาขึ้นใต้ดิน เลเวล 6 ทั้งชั้น... ทั้งชั้นถล่มลงไปในนั้นหมดเลยครับ!"

"แถมยังพบเห็นเลือดจำนวนมาก เกรงว่าน่าจะเกิดเหตุจลาจลขึ้นแล้ว!"

แมเจลแลนเหงื่อแตกพลั่กทันทีที่ได้ยิน

ตั้งแต่อิมเพลดาวน์ถูกสร้างมา ไม่เคยมีการพังทลายครั้งใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

และที่สำคัญ... นั่นคือเลเวล 6

ชั้นที่คุมขังอาชญากรที่อันตรายที่สุด แข็งแกร่งที่สุด และควบคุมยากที่สุด

ถ้าเลเวล 1 ถึง 5 เป็นที่ขังผู้แข็งแกร่ง เลเวล 6 ก็คือนรกที่ใช้ขังปีศาจดีๆ นี่เอง

"เอส..." เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตั้งสติได้

เขาได้จัดการให้เซ็นโงคุคุมตัวเอสออกไปล่วงหน้าแล้ว

แมเจลแลนถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

"เกือบก่อหายนะครั้งใหญ่แล้วสิ"

"ถ้าเอสตายที่นั่น ฉันคงซวยแน่"

ต้องรีบตรวจสอบสถานการณ์ก่อน

เขาตั้งสติแล้วถามกลับทันที

"แล้วพลเรือโทการ์ปล่ะ? เขาประจำการอยู่ที่เลเวล 6 ไม่ใช่เหรอ? มีข่าวคราวบ้างไหม?"

ฮันนิบาลส่ายหน้า

"ก่อนเกิดแรงสั่นสะเทือน เราเห็นแค่จอมพลเซ็นโงคุพาตัวเอสออกไป"

"ไม่นานหลังจากนั้น สัญญาณจากแมลงโทรสารวงจรปิดก็ขาดหายไปครับ"

"ขาดหาย?!"

แมเจลแลนขมวดคิ้ว

"แมลงโทรสารโดนทำลายงั้นรึ?"

"ครับ มันถูกทำลายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว สมองระเบิดกระจุย พวกเรา... พวกเราสงสัยว่าเป็นฮาคิราชันย์"

"แล้วการ์ปล่ะ?"

"สภาพพื้นที่ของเลเวล 6 พังทลายโดยสมบูรณ์ ตอนนี้ยังเข้าไปไม่ได้ครับ"

"เกรงว่า... คงไม่มีใครรอดชีวิต!"

แมเจลแลนเงียบกริบ

พลังทำลายล้างระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำได้แน่นอน

แม้แต่ตัวเขาเองยังยอมรับว่าไม่สามารถทำลายทั้งชั้นได้ในเวลาสั้นๆ ขนาดนี้

"ฝีมือหนวดขาวงั้นรึ?"

แต่เขาก็ปัดความคิดนี้ทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

หนวดขาวไม่รู้ว่าเขาย้ายตัวเอสออกไปแล้ว ดังนั้นคงไม่มีทางใช้พลังรุนแรงขนาดที่จะฆ่าลูกชายตัวเองแน่

"ไปที่ห้องมอนิเตอร์"

แมเจลแลนสีหน้าเคร่งเครียด หันหลังเดินนำออกไป

"ตรวจสอบตำแหน่งของการ์ปเดี๋ยวนี้"

...

ณ ห้องมอนิเตอร์

หน้าจอถูกสับเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ภาพตกค้างของแต่ละชั้นกระพริบผ่านตาไป

"เลเวล 3"

"เลเวล 4"

"เลเวล 5"

"เจอแล้วครับ!!" ฮันนิบาลตะโกนลั่น

บนหน้าจอ ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่ขอบซากปรักหักพังของเลเวล 5

เป็นชายสวมผ้าคลุมทหารเรือ รูปร่างสูงใหญ่กำยำ กำลังก้าวเดินอย่างใจเย็น

ผมสีดำสนิท สีหน้าเรียบเฉย แผ่กลิ่นอายกดดันอันรุนแรงออกมา

แมเจลแลมหรี่ตามอง ถามด้วยความสงสัย

"นั่นคือ... พลเรือโทการ์ปเหรอ?"

"รูปร่างและโครงหน้าใช่ แต่ว่า..."

"ทำไมเขาถึงหนุ่มขึ้นขนาดนั้น?"

ฮันนิบาลเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

"ดูต่างจากเมื่อก่อนลิบลับเลยครับ เหมือนย้อนวัยกลับไปตอนอายุสามสิบ!"

"หรือว่า จะไม่ใช่เขา?"

แมเจลแลนขมวดคิ้ว ทันใดนั้นหัวใจก็กระตุกวูบ

"หรือว่า... หายนะที่เลเวล 6 เป็นฝีมือของเขา?"

ในขณะที่ทั้งสองยังตกอยู่ในความตื่นตะลึง หลินอี้ในภาพหน้าจอก็ดูเหมือนจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้

เขาเงยหน้ามองแมลงโทรสารวงจรปิด สบตากับคนหน้าจอ

เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา

ทางด้านหลินอี้

หลังจากย่อขนาดร่างกายลง เขาก็มาถึงขอบของอิมเพลดาวน์ เลเวล 5

ทันทีที่เข้าสู่ระยะกล้องวงจรปิด เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาทันที

แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ

เขาเพิ่งเสร็จสิ้น "ปฏิบัติการกวาดล้าง" ที่เลเวล 6

ตอนนี้เขายืนอยู่บนซากปรักหักพัง กำลังตรวจสอบรางวัลที่ได้จากการกวาดล้างครั้งนี้ในระบบ

[ผลปีศาจที่มีในปัจจุบัน]:

1. ผลโมอะ โมอะ (ขยายพลังร้อยเท่า)
2. ผลซูนะ ซูนะ (ควบคุมทราย)
3. ผลกาชา กาชา (การผสานตามใจนึก)
4. ผลเดกะ เดกะ (ขยายขนาดร่างกาย)
5. ผลแบต แบต (รูปแบบอมตะ)

[อายุขัยที่ได้รับ: +538 ปี!]

[ต้นกำเนิดโลกที่ได้รับ: +78,000 แต้ม!]

หลินอี้จ้องมองตัวเลขนั้น ดวงตาเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย

"เกือบแปดหมื่นแต้มต้นกำเนิดโลก?"

"งั้นลองดูสินค้าในร้านค้าต้นกำเนิดหน่อยซิ"

เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาในความคิด

วินาทีถัดมา ร้านค้าต้นกำเนิดโลกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[หน้าร้านค้าปัจจุบัน: สินค้าชุดที่ 1]

[อาวุธ: ริวจินจักกะ · ดาบไทชิ (จากโลก Bleach) – ราคา: 200,000 แต้ม]

[อาวุธ: หนึ่งคมสังหาร · ดาบไทชิมุรามาสะ (จากโลก Akame ga Kill!) – ราคา: 500,000 แต้ม]

[วิชานินจา: คาถาสัมภเวสีคืนชีพ (จากโลก Naruto) – ราคา: 100,000 แต้ม]

[วิทยายุทธ: พลังคลื่นเต่า (จากโลก Dragon Ball) – ราคา: 1,000,000 แต้ม]

[วิชาเนตร: ริคุกัน (จากโลก Jujutsu Kaisen) – ราคา: 100,000 แต้ม]

[คำแนะนำ: ต้องซื้อสินค้าทั้ง 5 ชิ้นให้ครบ สินค้าชุดถัดไปจึงจะถูกรีเฟรช]

ดวงตาของหลินอี้ลุกวาวเมื่อมองดูรายการสินค้าเหล่านี้

"มีแต่ของดีทั้งนั้น!"

"แค่ได้ชิ้นใดชิ้นหนึ่งไป ก็ถือว่าเป็นตัวบัคที่โคตรโกงแล้ว"

"ด้วยของเสริมแกร่งพวกนี้ ฉันคงไร้เทียมทาน เดินกร่างในโลกนี้ได้สบายๆ"

"แถม... นี่เป็นแค่หน้าแรกเท่านั้น!"

สงครามมารีนฟอร์ดกำลังจะเริ่มขึ้น หนวดขาว, พลเรือเอกทั้งสาม, เจ็ดเทพโจรสลัด, กลุ่มหมวกฟาง และคนอื่นๆ จะมารวมตัวกัน

"แต้มต้นกำเนิดโลกจากพวกนั้น คงมากพอให้ฉันเหมาสินค้าชุดนี้ได้ในรวดเดียวแน่"