บทที่ 3: สังหารครอคโคไดล์ในพริบตา

บทที่ 3: สังหารครอคโคไดล์ในพริบตา

บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งขึ้นอย่างฉับพลันจากการตายที่ไม่มีใครคาดคิด

ร่างไร้ศีรษะของ 'ผู้ทำลายล้างโลก' เบิร์นดี้ เวิลด์ ยังคงนอนแน่นิ่งอยู่ภายในห้องขัง

เลือดจำนวนมากค่อยๆ ไหลซึมออกมาตามรอยแตกร้าวของผนัง ทิ้งรอยทางยาวสีแดงเข้มคดเคี้ยวไว้บนพื้น

ในเวลานี้ ทุกคนในห้องขังอื่นๆ

ต่างจ้องเขม็งไปที่ชายผู้ยืนอยู่เบื้องหน้าศพ ชายผู้สวมผ้าคลุมทหารเรือที่ปักคำว่า "ความยุติธรรม"

และเขาไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก "วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ" การ์ป ผู้ซึ่งในอดีตมุ่งเน้นแต่การจับกุมและแทบไม่เคยสังหารใคร!

แต่ทว่าในตอนนี้ วีรบุรุษทหารเรือผู้นั้นกลับสังหารนักโทษด้วยหมัดเดียวภายในคุก!

โดยปราศจากความลังเล และไม่มีแม้แต่คำกล่าวโทษใดๆ หลุดออกจากปาก!

ชั่วขณะนี้ ทั่วทั้งบล็อกขังเงียบสงัดจนน่าขนลุก

ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่คนเดียว!

เหล่านักโทษประหารที่เมื่อครู่ยังทำตัวหยิ่งผยอง

ตอนนี้กลับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เพราะเกรงว่าจะถูก "สัญลักษณ์แห่งความยุติธรรม" ผู้นั้นซัดจนร่างแหลกเหลวด้วยหมัดเดียว!

ต้องรู้ไว้ว่า ตอนนี้พวกเขาล้วนถูกสวมกุญแจมือหินไคโรอันหนักอึ้ง

ไม่มีแม้แต่แรงจะใช้พลังผลปีศาจเพื่อต่อต้าน!

"การ์ป... เขาฆ่าเบิร์นดี้จริงเหรอ?"

"ไหนบอกว่านักโทษในอิมเพลดาวน์ถูกเก็บไว้รอการประหารไม่ใช่เหรอ?"

"ต่อให้เป็นการ์ป ก็ไม่มีสิทธิ์วิสาสะสังหารนักโทษตามอำเภอใจไม่ใช่เหรอ?"

"เขาเป็นวีรบุรุษทหารเรือผู้ผดุงความยุติธรรมไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึง..."

...

เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบตัว

ใบหน้าของหลินอี้ก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา

เขาสะบัดมือขวาอย่างไม่ใส่ใจ สลัดเศษมันสมองและคราบเลือดที่ติดอยู่บนมือลงสู่พื้น

"ผลโมอา โมอา!"

"เพิ่มพูนพลังร้อยเท่า!"

เมื่อหลินอี้เริ่มกระตุ้นพลังของผลโมอา โมอา

วินาทีถัดมา

หลินอี้ก็สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่เอ่อล้นออกมาจากหมัดอย่างชัดเจน!

ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าร่างกายของการ์ปแข็งแกร่งแค่ไหน

แม้แต่หมัดธรรมดาของการ์ปในสภาพปกติก็สามารถบดขยี้ดาดฟ้าเรือรบได้อย่างง่ายดาย!

แต่ตอนนี้ ภายใต้การเสริมพลังของผลโมอา โมอา

ที่เพิ่มขึ้นอีกร้อยเท่า!

ความรุนแรงระดับนี้อธิบายได้เพียงคำเดียวว่า "น่าสะพรึงกลัว"!

นอกจากนี้ หลินอี้ยังรู้สึกว่าร่างกายของเขาดูเหมือนจะหนุ่มขึ้น

เขาเดาว่านี่น่าจะเกี่ยวข้องกับการดูดซับอายุขัยที่เหลืออยู่ของเบิร์นดี้ เวิลด์!

อายุขัยที่เพิ่มขึ้นทำให้ร่างกายของเขาฟื้นคืนความมีชีวิตชีวาขึ้นมาใหม่!

"สมแล้วที่เป็นระบบนี้ ไม่ผิดหวังจริงๆ!"

"หลังฆ่าศัตรู ฉันได้รับของรางวัลมากมายขนาดนี้เลยรึ!"

"แต่อย่างไรก็ตาม เวลามีจำกัด เรื่องร้านค้าที่ใช้ต้นกำเนิดโลกค่อยเอาไว้ดูทีหลัง!"

หลินอี้ยิ้มจางๆ พลางกวาดสายตามองไปยังห้องขังที่เหลือ

สายตาของเขาหยุดลงที่กรงหนึ่ง

จระเข้ทะเลทราย ครอคโคไดล์!

อดีตเจ็ดเทพโจรสลัด แต่ถูกลูฟี่ใช้สกิลพระเอกเอาชนะมาได้ และถูกกองทัพเรือจับกุมในภายหลัง

เจ้าของฉายา 'จอมเสมอ' แห่งโลกโจรสลัด!

เขาคือผู้ใช้พลังผลปีศาจสายโลเกีย ผลซูนะ ซูนะ

แม้ความสามารถผลปีศาจจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด

แต่เขาก็ยังเป็นผู้ใช้พลังสายโลเกียของจริง

"ในเมื่อแกเป็นผู้ใช้พลังสายโลเกีย งั้นรายต่อไปก็คือแก!"

หลินอี้ก้าวเท้าออกจากกองเลือด

เสียงฝีเท้าของเขาดังก้องเข้าไปในใจของนักโทษทุกห้องขัง

เมื่อเห็นการ์ปเดินตรงเข้ามา

แววตาของครอคโคไดล์ก็ตื่นตัวขึ้นทันที

เขาขมวดคิ้วแน่น ร่างกายถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

เขาสัมผัสได้!

สายตาของการ์ปไม่ใช่การกดดัน และไม่ใช่คำเตือน

แต่มันคือสายตาอันน่าสะพรึงกลัวของนักล่าที่กำลังเลือกเหยื่อรายต่อไป!

"เล็งมาที่ฉันงั้นเหรอ?"

หัวใจของครอคโคไดล์ดิ่งวูบลง

"เฮ้ย ตาแก่!"

"แกจะฆ่าฉันเป็นรายต่อไปงั้นรึ?"

หลินอี้ไม่ตอบ แต่ยังคงก้าวเท้าต่อไปจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าครอคโคไดล์

ครอคโคไดล์กัดฟันกรอด แววตาเย็นเยียบ

"ไอ้สารเลว เลิกล้อเล่นได้แล้ว!"

"พวกทหารเรือไม่มีระเบียบขั้นตอนรึไง?"

"อิมเพลดาวน์เป็นที่คุมขังนักโทษรอการประหาร วีรบุรุษทหารเรืออย่างแกไม่ต้องทำตามขั้นตอนก่อนฆ่าคนหรือไง?"

หลินอี้หยุดเดิน มองหน้าเขา น้ำเสียงราบเรียบจนถึงขั้นเย็นชา

"ทหารเรืออาจจะไม่ฆ่า"

"แต่ฉันฆ่า!"

ประโยคเดียว หนักแน่นดั่งขุนเขา กดทับลงกลางใจของครอคโคไดล์

บล็อกขังตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง

"มันบ้าไปแล้ว!"

"ใครจะไปรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?"

"เป็นเพราะหลานชายมันกำลังจะถูกประหาร มันเลยมาลงที่เรางั้นเหรอ?"

"ไอ้แก่การ์ป แน่จริงก็ปล่อยข้าออกไปสิ เรามาดวลตัวต่อตัวกัน!"

...

เมื่อได้ยินคำด่าทอของทุกคน

สีหน้าของครอคโคไดล์ก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!

เขาตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าตาแก่คนนี้ ผู้ที่ถูกขนานนามว่า "กำปั้นเหล็กแห่งความยุติธรรม" มาโดยตลอด

วันนี้มันเสียสติไปแล้วจริงๆ!

"การ์ป!"

ครอคโคไดล์ตะโกนลั่น พยายามควบคุมน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุด

"แกทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"

"พวกทหารเรืออยากได้ข้อมูลอาวุธโบราณ 'พลูตัน' ไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันจะบอก ฉันจะบอกแกทุกอย่างเลย!"

หลินอี้ยังคงเดินเข้าไปหา สีหน้าไม่เปลี่ยน น้ำเสียงยังคงราบเรียบอย่างน่าเหลือเชื่อ

"ไม่สำคัญหรอก เพราะหลังจากฆ่าแกแล้ว ฉันก็ยังรู้วิธีการทุกอย่างที่แกรรู้อยู่ดี!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของครอคโคไดล์ก็ซีดเผือดลงไปอีก

เขาคาดเดาจุดจบที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว!

ในที่สุด เขาก็กัดฟันแน่น จ้องมองหลินอี้อย่างดุเดือด

"ก็ได้! แกจะฆ่าฉันก็ได้!"

"แต่ฉันมีข้อแม้ข้อหนึ่ง!"

หลินอี้หยุดยืน มองดูเขา

ครอคโคไดล์ยกมือที่ถูกล็อคขึ้นมาทันที แล้วกล่าวเสียงเข้ม

"ปลดกุญแจมือหินไคโรของฉันออกซะ! เรามาสู้กันอย่างยุติธรรม!"

"ฉันอยากจะเห็นนักว่าการ์ปในตำนานจะมีคุณสมบัติพอที่จะฆ่าฉันไหม!"

ได้ยินดังนั้น หลินอี้ก็เผยรอยยิ้มดูแคลน เดินไปที่หน้ากรงขังแล้วมองลงมาที่เขา

"สั่งเสียจบแล้วใช่ไหม?"

ครอคโคไดล์สะดุ้งเฮือก

วินาทีถัดมา

เขาเห็นหลินอี้ค่อยๆ ยกหมัดขึ้น ฮาคิเกราะสีดำทมิฬห่อหุ้มทั่วท่อนแขนในพริบตา!

"ถ้าสั่งเสียจบแล้ว ก็เตรียมตัวตายซะ!"

"หมัดกระดูกมนุษย์... อิมแพ็ค!"

"ตูม!!!"

เขาไม่เปิดโอกาสให้ครอคโคไดล์ได้พูดอะไรอีก

หมัดของคนแก่ซัดออกไปอย่างฉับพลัน!

แทบจะในทันที

ประตูกรงขังทั้งหมดถูกทำลายจนยับเยิน!

หมัดของหลินอี้กระแทกเข้ากลางหน้าผากของครอคโคไดล์อย่างแม่นยำและรุนแรง!

ในพริบตา เศษเนื้อสีขาวแดงก็ระเบิดกระจาย!

หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดแห่งยุค ครอคโคไดล์ มีจุดจบเช่นเดียวกับ 'ผู้ทำลายล้างโลก' เบิร์นดี้ เวิลด์

ศีรษะแหลกละเอียดด้วยหมัดของหลินอี้ ตายคาที่!

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผู้ใช้พลังสายโลเกีย ครอคโคไดล์ ได้สำเร็จ!]

[รางวัลที่ได้รับ: 1. ผลซูนะ ซูนะ (ผลทราย) และประสบการณ์การใช้ผลซูนะ ซูนะ]

[2. อายุขัยที่ได้รับ: +45 ปี!]

[3. ต้นกำเนิดโลกที่ได้รับ: +10,000!]

[4. ข้อมูลเกี่ยวกับอาวุธโบราณ 'พลูตัน'!]

เมื่อข้อความระบบปรากฏขึ้น

หลินอี้ค่อยๆ ดึงหมัดกลับ ยืนนิ่งโดยไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ที่ไม่จำเป็น

"ผลทราย!"

เมื่อเขาใช้ความสามารถผลปีศาจโดยอิงจากประสบการณ์ของครอคโคไดล์

ไม่นาน ทรายจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ!

วินาทีถัดมา

จิตใจของเขาสั่งการ

เม็ดทรายเหล่านี้เริ่มหมุนวน แปรสภาพเป็นพายุทรายเกลียวหมุนอย่างรวดเร็วบนฝ่ามือ!

"นี่คือพลังของผลปีศาจสายโลเกียสินะ?"

"น่าสนใจดีนี่!"

หลินอี้พึมพำกับตัวเองเบาๆ สัมผัสถึงความผันผวนของพลังงานเฉพาะตัวของผลทรายในฝ่ามือ

เวลานี้ นักโทษที่เหลือในบล็อกขังต่างกลั้นหายใจ

พวกเขาเห็นกับตาว่าหลังจากฆ่าครอคโคไดล์แล้ว การ์ปกลับสามารถใช้ความสามารถผลทรายของครอคโคไดล์ได้จริงๆ!

"นะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

"ทำไมเขาถึงใช้พลังของผลทรายได้?"

"ใช่ หลังจากครอคโคไดล์ตาย ผลทรายมันต้องไปเกิดใหม่แบบสุ่มไม่ใช่เหรอ?"

"ทำไมความสามารถผลทรายถึงไปโผล่ในมือของการ์ปได้ล่ะ?"

...

หลินอี้ย่อมได้ยินเสียงเหล่านี้

แต่เขาไม่ใส่ใจ และไม่อธิบาย

เพราะคำอธิบายมีไว้สำหรับคนเป็น

ส่วนทุกคนในเลเวล 6... ล้วนต้องกลายเป็นคนตาย!