บทที่ 91-92

บทที่ 91 ยิงคนให้ยิงม้าก่อน

เชียวเจี๋ยตกใจกลัวจริงๆ โจรขี่ม้าสามคน ถ้าถูกล้อมในที่โล่งก็มีแต่ตายกับตาย

แต่ขอแค่เข้าป่าได้ก็ยังมีหวัง

ยังดีที่ทั้งสองคนอยู่ไม่ไกลจากป่า ทั้งสองคนกับอีกหนึ่งตัววิ่งสุดชีวิต พุ่งเข้าไปในป่าได้สำเร็จ

เสียงม้าควบไล่หลังมาติดๆ เชียวเจี๋ยหันไปมองแล้วใจหายวาบ โจรขี่ม้าสามคนไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ

"เซียน——วิ่งอ้อมต้นไม้!"

"เจ้าลูกชิ้น ลากไปตัวนึง!"

เชียวเจี๋ยตะโกนลั่น คราวนี้หนีไม่พ้นแน่ ต้องสู้แล้ว

เขาไม่ได้วิ่งอ้อมต้นไม้ การวิ่งอ้อมต้นไม้ทำได้แค่หลบการโจมตี แต่สวนกลับไม่ได้ ค่ากายของคนสู้ม้าไม่ได้หรอก ยื้อไปก็มีแต่ตาย

จะรับมือทหารม้ายังไง เขารู้ดีที่สุด ขอแค่ทำให้ม้าหยุดได้ ก็จัดการได้สบาย

เชียวเจี๋ยวิ่งไปที่โคนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง หันหลังพิงต้นไม้ หันหน้าเผชิญกับโจรขี่ม้าที่พุ่งเข้ามา มือสลับโล่ในกระเป๋ามาถือที่มือซ้ายอย่างรวดเร็ว

ยังดีที่เจ้าลูกชิ้นคราวนี้ไม่ทำให้ผิดหวัง เห่ากรรโชก ล่อโจรขี่ม้าไปได้ตัวหนึ่ง

โจรขี่ม้าอีกตัวที่เลือดลดไปครึ่งหนึ่งพุ่งเข้าหาข้าจะเป็นเซียน ข้าจะเป็นเซียนก็เชื่อฟัง วิ่งอ้อมต้นไม้ทันที ม้าเลี้ยวยาก ในป่าต้องคอยหลบต้นไม้ โดนข้าจะเป็นเซียนลากวิ่งตามต้อยๆ

โจรขี่ม้าคนสุดท้ายพุ่งเข้าหาเชียวเจี๋ย เห็นหอกม้ายาวในมือโจรขี่ม้า เชียวเจี๋ยใจสั่น

ใต้คมหอกม้าทุกคนเท่าเทียมกัน ถ้าโดนเข้าไปทีเดียวคงตายคาที่——หวังว่ามันจะไม่ใช้ท่าชาร์จหอกนะ

วินาทีต่อมา โจรขี่ม้าคนนั้นก็หนีบหอกไว้ใต้รักแร้ ปลายหอกชี้ตรงมาที่เชียวเจี๋ย ควบม้าพุ่งเข้ามา

บัดซบ!

เชียวเจี๋ยใจเต้นรัว เพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่ปลายหอกที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ยกโล่ขึ้นเตรียมปะทะ

ปลายหอกของอีกฝ่ายขยับไปมาเล็กน้อย เชียวเจี๋ยรู้สึกถึงภัยคุกคามมหาศาล เขาเคยเล่นท่าชาร์จหอกในเกม Mount & Blade รู้ว่าปลายหอกสามารถปรับทิศทางได้ ไม่จำเป็นต้องแทงตรงๆ ขอแค่เฉี่ยวๆ ก็เจ็บหนักแล้ว

ถ้าเขากลิ้งหลบ อีกฝ่ายแค่ปรับทิศทางนิดเดียวก็แทงโดน

เชียวเจี๋ยไม่กล้าเสี่ยง ตัดสินใจนั่งยองๆ ยกโล่เฉียง เอาตัวหลบหลังโล่ทั้งหมด เตรียมรับการโจมตีนี้ตรงๆ

หอกยาวพุ่งชนโล่ในมือเชียวเจี๋ยอย่างจัง

ปัง! -237 (ดาเมจเกิน 37 แต้ม)!

โล่ในมือแตกกระจายทันที การโจมตีครั้งเดียวทำลายโล่ที่ความทนทานเต็มได้ แต่ก็รับการโจมตีนี้ไว้ได้สำเร็จ

เชี่ย! เชียวเจี๋ยตกใจสุดขีด ถ้าโดนตัวคงตายคาที่ เลือดเขามีแค่ 150 เอง

ยังดีที่ม้าชนเขาแล้วก็ชนต้นไม้ต่อ หยุดชะงัก

คราวนี้ถึงตาเขาเอาคืนบ้างแล้ว

ผ่าสองท่อน! ท่าฟันกวาด!

-51! -19! -24! -22!

ทำดาเมจไปรวดเดียวกว่าร้อยแต้ม

โจมตีสามครั้งทำดาเมจไปร้อยห้าสิบ

โจรขี่ม้าแทงหอกสวนมา

-11!

ฮ่าฮ่า แค่นี้เองเหรอ พอไม่มีความเร็วช่วย ดาเมจหอกก็เบาหวิว สู้ดาบม้าไม่ได้ด้วยซ้ำ ไม่ระคายผิวเลย

เชียวเจี๋ยไม่หลบไม่เลี่ยง ยืนแลกเลือดอย่างบ้าคลั่ง

โดนแทงสามที ฟันไปห้าดาบ โจรขี่ม้าเหลือเลือดแค่สองร้อย คราวนี้เริ่มลนลาน หันม้าหนี

เชียวเจี๋ยจะปล่อยให้หนีได้ยังไง ถ้าโดนชาร์จหอกอีกรอบเขาคงไม่รอดแน่

ผ่าสองท่อน!

ดาบนี้เขาเล็งที่ขาหน้าม้า! กะว่าจะตัดขา แต่โชคร้าย ดาบนี้แม้จะทำดาเมจสูงถึง 53! แต่ขาหน้าม้ากลับไม่เป็นไร เร่งความเร็วทิ้งระยะห่างออกไป

แย่แล้ว! เชียวเจี๋ยคิด อีกฝ่ายเหลือเลือด 150 ยังมีโอกาสฆ่าเขาได้

แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น ได้แต่งัดทุกอย่างออกมาใช้

เปลี่ยนเป็นธนูยิงออกไป กะจะตอดเลือดก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามา

ไม่นึกว่าลูกธนูปักเข้าที่ก้นม้า ม้าตัวนั้นร้องโหยหวน ล้มตึงลงไป

เกิดอะไรขึ้น? เชียวเจี๋ยทั้งตกใจทั้งดีใจ จนกระทั่งโจรขี่ม้าลุกขึ้นมาจากซากม้า เขาถึงบางอ้อ

อย่างนี้นี่เอง! เลือด 420 ของโจรขี่ม้าพเนจรคือเลือดของคนกับม้ารวมกัน

มิน่าล่ะถึงได้เยอะนัก ตอนนี้โจรขี่ม้าลงจากม้า เลือดบนหัวก็กลายเป็น 137/220

พูดอีกอย่างคือ เลือดม้าน่าจะประมาณ 200 เมื่อกี้เขาฟันโดนม้าซะส่วนใหญ่ ดอกสุดท้ายยิงม้าเลือดหมดหลอดพอดี

ไม่มีม้าแล้วข้าจะกลัวอะไรแก!

เชียวเจี๋ยรีบดื่มยาเลือด เปลี่ยนเป็นดาบคู่พุ่งเข้าไป

โจรขี่ม้าควงหอกยาวแทงสวนมา แต่โจรขี่ม้าที่ไม่มีม้า ก็เก่งพอๆ กับโจรภูเขาธรรมดา โดนเชียวเจี๋ยใช้ท่าสวนกลับด้วยดาบปัดอาวุธออก แล้วพุ่งเข้าไปฟันดาบคู่รัวๆ ต่อด้วยท่าผ่าสองท่อนปิดฉาก

เชียวเจี๋ยเพิ่งจัดการโจรขี่ม้าเสร็จ ยังไม่ทันหายใจ ก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากข้าจะเป็นเซียน

"ช่วยด้วย! ช่วยผมด้วยพี่จันทร์ทรา!"

เชียวเจี๋ยหันไปเห็นข้าจะเป็นเซียนโดนโจรขี่ม้าเลือดน้อยไล่ฟัน

เขารีบง้างธนู เล็งไปที่โจรขี่ม้า ลังเลครู่หนึ่ง แล้วเล็งต่ำลงไปที่ม้า

ตอนสู้กับโจรขี่ม้าตัวนี้ ดาเมจส่วนใหญ่น่าจะลงที่ม้าเหมือนกัน ม้าน่าจะเหลือเลือดไม่เยอะ

เป็นไปตามคาด สามดอกม้าก็ร้องฮี่ล้มตึง โจรขี่ม้าก็กลิ้งลงมา

คราวนี้ข้าจะเป็นเซียนได้ทีแก้แค้น พุ่งเข้าไปใช้ท่าฟันแยกหินต่อด้วยท่าสังหาร สองขวานส่งโจรขี่ม้าเลือดน้อยไปลงนรก

เหลือโจรขี่ม้าตัวสุดท้ายก็ง่ายแล้ว ทั้งสองคนเติมเลือดเต็ม แล้วพุ่งเข้าไปรุมฟันแลกหมัด โจรขี่ม้าเลือดน้อยคิดจะหนี แต่เชียวเจี๋ยรู้จุดอ่อนแล้ว ทั้งสองคนระดมฟันม้า ม้าตายโจรขี่ม้าเดินดินก็หมดฤทธิ์

เมื่อโจรขี่ม้าตัวสุดท้ายล้มลง การต่อสู้ก็จบลง

มองดูศพคนศพม้าเกลื่อนพื้น ทั้งสองคนรู้สึกโล่งอก

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า สะใจโว้ย ฮือๆๆ วันหลังเราอย่าทำแบบนี้อีกนะพี่จันทร์ทรา ผมกลัวแทบตาย" ข้าจะเป็นเซียนทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้

เชียวเจี๋ยเข้าใจความรู้สึกนี้ดี อะดรีนาลีนพุ่งพล่าน หัวใจเต้นแรง หนังหัวชา รู้ซึ้งว่าชีวิตอาจจบสิ้นได้ทุกเมื่อ... การต่อสู้เสี่ยงตายจริงๆ มันตื่นเต้นและระทึกใจกว่าเกมใดๆ ที่เคยเล่นมา

ทั้งน่าตื่นเต้น ทั้งน่ากลัว

"จริง การปะทะครั้งนี้หวาดเสียวมาก โจรขี่ม้านี่ทั้งเร็วทั้งแรงแถมยังเรียกพวกได้ เจอครั้งแรกทำเอาขวัญผวาเลย

ต่อให้ตอนนี้รู้จุดอ่อนแล้ว ฉันก็ไม่อยากเจอเจ้านี่ในที่โล่งอีก ถ้ายังหาวิธีแก้ทางไม่ได้"

พูดจบก็มองไปที่ศพทั้งสาม——ไม่สิ หกศพ ศพม้าก็เก็บของได้

ไม่รู้ว่าฆ่ามอนสเตอร์ยากขนาดนี้จะได้ของอะไรบ้าง

เขาเดินไปที่ศพโจรขี่ม้าคนหนึ่ง ลูบศพ

38 ทองแดง, ปลอกแขนหนัง × 1

แค่นี้? เชียวเจี๋ยพูดไม่ออก เทียบกับความยากในการต่อสู้ ของดรอปนี่มันอนาถชะมัด

ไปลูบศพม้าอีกตัว

คราวนี้ได้หนังผืนใหญ่ × 3

เอาเถอะ เจ้านี่น่าจะเป็นมอนสเตอร์ประเภทสัตว์ป่า ดรอปแต่วัตถุดิบไม่ดรอปอุปกรณ์

"นายลูบ" เชียวเจี๋ยบอก

"ผมลูบ?"

"นายดวงดีกว่าฉัน"

"ได้"

ข้าจะเป็นเซียนรับคำ ลูบศพโจรขี่ม้าอีกศพ ไม่นึกว่าจะซวยกว่าเชียวเจี๋ย ได้แต่เงินสี่สิบกว่าทองแดง อุปกรณ์ขาวสักชิ้นยังไม่มี

"เชี่ย เจ้านี่มอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกเหรอ?"

ศัตรูที่เกือบฆ่าทั้งสองคนตายยกทีมเป็นแค่มอนสเตอร์ลูกกระจ๊อก? ข้าจะเป็นเซียนรับไม่ได้

แต่สถานการณ์ที่มีแต่เงินไม่ดรอปอุปกรณ์แบบนี้ ก็มีแต่มอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกเท่านั้นแหละ ถ้าเป็นบอสหรืออีลีท อย่างน้อยก็น่าจะดรอปของเขียวหรือฟ้าสักชิ้น

เชียวเจี๋ยถอนหายใจ "เจ้านี่น่าจะเป็นลูกกระจ๊อกจริงๆ เลือดจริงๆ ก็พอๆ กับโจรภูเขา แค่ตอนขี่ม้าเลือดคนกับม้ารวมกันเลยดูเยอะ"

เจ้านี่สู้บนพื้นก็พอๆ กับโจรภูเขา แต่สู้บนหลังม้าโหดจริง

"นายคงไม่คิดว่าพวกเราเก่งมากหรอกนะ? อย่าลืมสิ ที่นี่เป็นแค่หมู่บ้านมือใหม่ ออกจากหุบเขาแปะก๊วยไป ข้างนอกไม่รู้จะมีตัวอะไรโหดๆ อีก ฉันเดาว่าเกมเอาโจรขี่ม้ามาไว้ตรงนี้ ก็เพื่อให้เราเตรียมใจไว้ก่อน"

การออกแบบแบบนี้มีในหลายเกม ช่วงแรกให้เจอมอนสเตอร์ง่ายๆ พอผู้เล่นเริ่มเหลิง ก็ส่งตัวโหดมาสั่งสอน

ดูท่าจะได้ผลดีทีเดียว

ก่อนจะถึงเลเวล 10 เชียวเจี๋ยไม่คิดจะออกจากหุบเขาแปะก๊วยแล้ว

"ครับ พี่จันทร์ทราพูดถูก ผมประมาทไปหน่อย"

ข้าจะเป็นเซียนพูดพลางลูบศพสุดท้าย คราวนี้ได้ของดีมาบ้าง

[สนับขาเกล็ดปลา (สนับขา)

ป้องกันขา +18

เอฟเฟกต์อุปกรณ์: ต้านทานการฟัน เพิ่มพลังป้องกันความเสียหายจากการฟัน 30%

คำอธิบายไอเทม: สนับขาที่ทำจากเกล็ดปลาโลหะร้อยต่อกัน มีพลังป้องกันที่ดีเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการป้องกันความเสียหายจากดาบและกระบี่]

ของสิ่งนี้ให้ข้าจะเป็นเซียนใช้ เพิ่มพลังป้องกันให้เขาที่ถึกอยู่แล้วให้ถึกเข้าไปอีก

ม้าอีกสองตัวก็ได้หนังผืนใหญ่มาอีกหลายผืน ของสิ่งนี้เป็นวัตถุดิบทำเครื่องหนังชั้นดี ขายได้ราคา

รอบนี้ถือว่าไม่เสียแรงเปล่า

ทั้งสองคนเก็บของเสร็จ ข้าจะเป็นเซียนก็ร้องขึ้นมา "พี่จันทร์ทรา ไอ้นั่นกลับมาอีกแล้ว"

เชียวเจี๋ยหันกลับไป ก็เห็นปีศาจน้อยนักหยิบแอบมองอยู่หลังต้นไม้ไกลๆ อย่างลับๆ ล่อๆ

เชี่ย มึงยังกล้ากลับมาอีก!

เชียวเจี๋ยเห็นเจ้านี่แล้วของขึ้น ไอ้ปีศาจน้อยนักหยิบนี่ตั้งใจล่อพวกเขาไปหาโจรขี่ม้าชัดๆ มอนสเตอร์เจ้าเล่ห์แบบนี้เพิ่งเคยเจอ

โกรธจนง้างธนูยิงออกไปทั้งที่อยู่นอกระยะยิง

ฟิ้ว——ฉึก! ลูกธนูพลาดเป้า ปักลงบนพื้นห่างจากปีศาจน้อยนักหยิบไปไม่กี่เมตร

เชียวเจี๋ยถอนหายใจ "ช่างเถอะ ไม่ตามแล้ว เจ้านี่วิ่งเร็วเกินไป ตามไปเดี๋ยวเกิดเรื่อง"

ปีศาจน้อยนักหยิบวิ่งไปที่ลูกธนู ดึงขึ้นมา ยัดใส่กระเป๋าหลัง

(จบบท)

บทที่ 92 รายละเอียดเกมและการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

เอ๊ะ เจ้านี่เก็บของได้ด้วย?

เชียวเจี๋ยเพิ่งเคยเห็นมอนสเตอร์ในเกมเก็บของได้เป็นครั้งแรก

ใช่สิ 'ปีศาจน้อยนักหยิบ' ก็คือนักเก็บขยะนั่นเอง

เชียวเจี๋ยเกิดความคิดขึ้นมา เขาโยนหมั่นโถวลูกหนึ่งลงพื้น ปีศาจน้อยนักหยิบกลับทำหน้าดูถูก หันหน้าหนีไม่มอง

ลองโยนอีกที คราวนี้เป็นดาบใหญ่ที่เปลี่ยนออกมา

คราวนี้ปีศาจน้อยนักหยิบมีปฏิกิริยา แอบมองมาทางนี้

อย่างนี้นี่เอง ของยิ่งดีปฏิกิริยายิ่งแรงใช่ไหม?

ถ้างั้น——

เชียวเจี๋ยโยนตราประทับหินวิญญาณลงพื้น

ปีศาจน้อยนักหยิบทำท่ากระวนกระวายทันที เต้นเร่าๆ อยากจะวิ่งเข้ามาแย่ง แต่ก็กลัวดาบและขวานของทั้งสองคน ได้แต่ยืนกระทืบเท้า

ข้าจะเป็นเซียนดีใจ: "พี่จันทร์ทรา มันดูเหมือนจะมีปฏิกิริยานะ ถ้าโยนอีกสองสามชิ้นอาจจะล่อมันมาได้"

เชียวเจี๋ยพูดอย่างใจเย็น: "ฉันรู้ ปัญหาคือถ้ามันเข้ามาจะรั้งมันไว้ได้ไหม"

เจ้านี่เลือด 120 จะว่าเยอะก็ไม่เยอะ จะว่าน้อยก็ไม่น้อย ประเด็นคือวิ่งเร็วมาก มีโอกาสลงมือแค่ครั้งเดียว ถ้าฆ่าไม่ตาย โดนมันเอาตราประทับหินวิญญาณไป นั่นแหละจะเสียใจภายหลัง

"ขอคิดดูก่อน"

เชียวเจี๋ยครุ่นคิด

วิธีรั้งไว้ที่ดีที่สุดคือดาเมจต้องสูงพอ ฆ่าให้ตายในทีเดียว แต่อันนี้ยากหน่อย ถ้าทั้งสองคนใช้ทักษะการต่อสู้พร้อมกันอาจจะทำได้ แต่ต้องแม่นยำทั้งคู่ พลาดคนเดียวมันก็หนีรอด

วิธีที่สองคือตัดขา ดูแขนขาเล็กๆ ของปีศาจน้อยนักหยิบ ถ้าฟันสักที มีโอกาสสูงที่จะติดสถานะตัดอวัยวะ

แต่ก็ไม่ได้ 100% ตอนฟันขาม้าก็ไม่ติด

สายตาเลื่อนขึ้น เชียวเจี๋ยตาเป็นประกาย มองไปที่ไม้คานที่ปีศาจน้อยนักหยิบแบกอยู่ ซึ่งห้อยถุงผ้าที่ใส่ของที่เก็บได้ ไม้คานนั่นดูเหมือนฟืนแห้ง ถ้าฟันสักทีจะขาดไหม?

ในโลกความจริงฟันทีเดียวขาดแน่ แต่ในเกมไม่แน่ ขึ้นอยู่กับว่าระบบตัดสินยังไง ไม้คานนั่นนับเป็นอุปกรณ์หรือเครื่องประดับ จะให้ผลทำลายล้างไหม

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เชียวเจี๋ยรู้สึกว่ามีโอกาสสูง เกมบางเกมออกแบบมาโดยไม่คำนึงถึงตรรกะความจริง

มอนสเตอร์มั่วซั่ว เปลี่ยนสกินก็เป็นตัวใหม่ สกิลภารกิจไม่มีอะไรอ้างอิงความจริง คนออกแบบนึกอะไรได้ก็ใส่เข้าไป มอนสเตอร์ต่างกันแค่ภาพประกอบ

แต่บางเกมจะพยายามทำให้ตรรกะในเกมใกล้เคียงความจริงที่สุด ซึ่งมักจะใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

เกมนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นแบบหลัง ดูจากรายละเอียดต่างๆ ในเกม เกมนี้พยายามจำลองตรรกะความจริงอย่างเต็มที่ ซึ่งสำคัญมาก

อาวุธฟันกำแพงจะเด้ง โล่หมดความทนทานจะแตก ไม้และฟางติดไฟจะเกิดดาเมจจากสภาพแวดล้อม อีกาจะกินข้าวสาลีในนา... เป็นต้น

ดังนั้นไม้คานที่ปีศาจน้อยนักหยิบแบกอยู่ก็น่าจะตัดขาดได้ ขอแค่ตัดขาดได้ แผนของเขาต้องสำเร็จแน่ เพราะเขาเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญด้านการตัดฟืน

เอาล่ะ ตกลงตามนี้

"เซียน ฉันมีวิธีแล้ว เราทำแบบนี้ แบบนี้ แล้วก็แบบนี้..."

ฟังแผนของเชียวเจี๋ย ข้าจะเป็นเซียนตาเป็นประกาย แต่ก็ยังไม่มั่นใจในฝีมือตัวเองนัก

"จะได้เหรอพี่จันทร์ทรา ถ้าผมพลาดล่ะ?"

"ไม่มีปัญหา! ฝีมือนายอาจจะไม่ใช่ระดับท็อปแต่ก็ไม่แย่ แค่นายชอบใจร้อน ขอแค่ใจเย็นๆ ทำได้แน่นอน วางใจเถอะ ต่อให้พลาดก็ไม่เป็นไร ไม่ถึงตาย

ชนะเรารวย แพ้ก็แค่เริ่มใหม่ เสียของไปชิ้นเดียว หุบเขาแปะก๊วยแค่นี้ วันหน้าเราต้องแย่งคืนมาได้แน่"

"ได้ ผมเชื่อพี่ ลุย!" ข้าจะเป็นเซียนพูดเสียงเข้ม

"ดี ตอนนี้นายถอยหลังไปก้าวหนึ่ง"

ข้าจะเป็นเซียนทำตาม ปีศาจน้อยนักหยิบเต้นเร่าๆ แต่ก็ยังไม่กล้าเข้ามา

หึหึ ระวังตัวดีนี่ เชียวเจี๋ยก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

คราวนี้ ข้าจะเป็นเซียน——ตราประทับหินวิญญาณ——เชียวเจี๋ย สามจุดเรียงเป็นเส้นตรง

ปีศาจน้อยนักหยิบค่อยๆ ขยับเท้า เดินไปที่มุมทะแยงของเส้นตรงนี้ แบบนี้พอมันพุ่งเข้ามาแย่งหิน จะไม่โดนสกัด และต้องรับการโจมตีจากทั้งสองคนคนละครั้ง ก็จะเอาหินไปได้

ปีศาจน้อยนักหยิบดูลังเล ส่งเสียงร้องประหลาด เชียวเจี๋ยไม่ถอยอีก ถอยอีกจะเสี่ยงเกินไป ก้มตัวชาร์จพลัง เตรียมเดิมพันด้วยดาบนี้——

ข้าจะเป็นเซียนก็ยกขวานยักษ์ขึ้น เตรียมฟันลงมา

ปีศาจน้อยนักหยิบในที่สุดก็ทนความยั่วยวนไม่ไหว พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"มาแล้ว เตรียมตัว!"

ตอนที่ปีศาจน้อยอยู่ห่างจากหินสามเมตร "เซียน!"

เชียวเจี๋ยตะโกนลั่น

ข้าจะเป็นเซียนชาร์จพลังทันที ฟัน——แยก——

ปีศาจน้อยนักหยิบเร่งความเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงหน้าหิน ยื่นมือออกไป ไม่ทันมองว่าเก็บยังไง หินก็หายไปแล้ว

แล้วหันหลังวิ่งหนี

ฟัน! ขวานยักษ์ฟันลงมาอย่างแรง ไม่ได้ฟันใส่ปีศาจน้อย แต่ฟันใส่ทางหนีของปีศาจน้อย

ปีศาจน้อยนักหยิบคล่องแคล่วมาก เบรกกะทันหัน

เชียวเจี๋ยต้องการผลลัพธ์นี้แหละ ในเมื่อท่าฟันแยกหินโดนยาก งั้นก็ปิดทางหนีซะ

สองท่อน!

เชียวเจี๋ยที่ชาร์จพลังรออยู่แล้วฟันดาบลงมา ดาบนี้ไม่ได้ฟันใส่หัวปีศาจน้อย เลือด 120 ฟันทีเดียวไม่ตายหรอก

ไม่ได้ฟันใส่ขาเล็กๆ ของมัน แต่ฟันใส่ไม้คานที่แบกถุงผ้าอยู่

เสียงดังกร๊อบ ไม้คานแห้งๆ หักสะบั้น ถุงผ้าใบเล็กที่ห้อยอยู่ก็ร่วงลงพื้น

ปีศาจน้อยนักหยิบยังไม่รู้ตัวว่าถุงผ้าหลุดไปแล้ว กระโดดข้ามขวานยักษ์หนีไปอย่างรวดเร็ว

เชียวเจี๋ยรีบกดเก็บของ เก็บถุงผ้าเข้ากระเป๋า มองดูปีศาจน้อยนักหยิบที่แบกไม้หักวิ่งหนีไปไกล หัวเราะร่าในใจ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า อะไรคือเสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย (สำนวนจีน: เก็บเมล็ดงาแต่ทำแตงโมหล่น)

ปีศาจน้อยนักหยิบวิ่งไปไกลถึงรู้สึกผิดปกติ หันกลับมาเห็นถุงผ้าหายไป ก็โกรธจัด พุ่งกลับมาแย่งอย่างบ้าคลั่ง

ดูท่าถุงผ้านี้จะสำคัญกับมันมาก แต่ก็เข้าใจได้ เพื่อหินก้อนเดียวยังยอมเสี่ยงตาย สมบัติทั้งตัวหายไปจะไม่บ้าได้ไง

แต่บ้าไปก็ไร้ประโยชน์ เจ้านี่ก็แค่มอนสเตอร์เลเวล 1 นอกจากวิ่งเร็วเก็บของเก่งก็ไม่มีสกิลอะไร

เชียวเจี๋ยไม่เกรงใจ ฟันสองทีตาย

ลูบศพ

ท่านได้รับเหรียญทองแดง × 1755!

เชี่ย รวยชะมัด แต่ไม่มีของดรอปอื่น

เชียวเจี๋ยเปิดกระเป๋าดูถุงผ้าอย่างตื่นเต้น

[ถุงสมบัติปีศาจน้อยนักเก็บตก (กระเป๋า 12 ช่อง)

กระเป๋าเสริม: เพิ่มช่องกระเป๋าให้ท่าน 12/12 ช่อง

คำอธิบายไอเทม: ถุงผ้าที่ปีศาจน้อยนักเก็บตกใช้เก็บสมบัติ สามารถจุของได้มากกว่าที่เห็นภายนอก ว่ากันว่าถุงผ้าเหล่านี้ทำขึ้นโดยบรรพบุรุษนักเก็บตก แจกจ่ายให้ลูกหลานเพื่อรวบรวมสมบัติ]

เชียวเจี๋ยตาเป็นประกาย ของดี! แค่กระเป๋านี้ก็คุ้มค่ามหาศาลแล้ว กระเป๋าผู้เล่นมีแค่ 40 ช่อง ตอนนี้ยังพอใช้ แต่ต่อไปเลเวลสูงของเยอะ ต้องมีปัญหาแน่ เจ้านี่เพิ่มช่องกระเป๋ามาเกือบหนึ่งในสาม

เปิดดู ข้างในถุงมีของเต็มไปหมด เชียวเจี๋ยไล่ดูทีละอย่าง

ดาบเหล็กขึ้นสนิม——ขยะ

เกราะหนังชำรุด——ขยะ

ขยะ ขยะ

เอ๊ะ ตราประทับหินวิญญาณ ของกลับคืนเจ้าของแล้ว

ลูกธนู × 47 ใช้ได้ เติมลูกธนูได้พอดี

แหวนหยกแดง: พลังชีวิต +10! ของดี

ขยะ ขยะ ขยะ เอ๊ะ ยันต์ท่องเทพ! ของดีอีกแล้ว

[ยันต์ท่องเทพ (ยันต์/ไอเทมใช้แล้วทิ้ง)

เงื่อนไขการใช้: ไม่มี

ใช้: เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของท่าน 30% ต่อเนื่อง 20 วินาที]

หรือนี่คือความลับที่ปีศาจน้อยนักหยิบวิ่งเร็ว? แต่มอนสเตอร์ใช้ไอเทมได้ด้วยเหรอ? เรื่องนี้ต้องจำไว้...

ยันต์ท่องเทพนี้เป็นของดีแน่นอน ความเร็วในเกมนี้มีประโยชน์มาก ยามคับขันยันต์แผ่นเดียวคือหนึ่งชีวิต

ชิ้นสุดท้าย คือยาเม็ดหนึ่ง

[ยาช่วยชีวิตท้าวจตุโลกบาล (ยา)

ใช้: ทำให้ท่านได้รับสถานะ 'ท้าวจตุโลกบาลคุ้มครอง' 1 ชั้น ต่อเนื่อง 30 นาที

เงื่อนไขการทำงาน: เมื่อได้รับความเสียหายถึงตาย จะใช้สถานะนี้เพื่อรักษาระดับพลังชีวิตผู้เล่นไว้ที่ 1 แต้ม (หลังทำงานสถานะจะหายไป)]

ของดีอีกแล้ว เจ้านี่ตอนเก็บเลเวลปกติไม่มีประโยชน์ แต่ถ้า PK อาจจะเป็นไพ่ตายพลิกเกม

ครุ่นคิดครู่หนึ่ง เชียวเจี๋ยแบ่งแหวนหยกแดงกับยันต์ท่องเทพให้ข้าจะเป็นเซียน เงินทองแดงก็แบ่งให้ครึ่งหนึ่ง

ยาช่วยชีวิตกับถุงผ้าเก็บไว้เอง

"ยันต์ท่องเทพต้องใช้ตอนสำคัญจริงๆ นายวิ่งช้า มีเจ้านี่ไว้เจอศัตรูที่สู้ไม่ได้อย่างน้อยก็หนีทัน อย่าใช้มั่วซั่วล่ะ"

"ขอบคุณครับพี่จันทร์ทรา" ข้าจะเป็นเซียนดีใจ ขาสั้นเป็นปัญหาจริงๆ มียันต์ท่องเทพช่วยได้เยอะ นี่เป็นของช่วยชีวิต ต้องใช้ตอนสำคัญ

"เอาล่ะ รีบกลับหมู่บ้านกันเถอะ พักผ่อนให้เต็มที่ รอเราเลเวล 8 แล้ว เราจะไปสำรวจสุสานโบราณทำภารกิจนายกัน"

"จริงเหรอครับ?" ข้าจะเป็นเซียนแปลกใจ "เมื่อก่อนพี่จันทร์ทราระวังเรื่องสำรวจสุสานโบราณมากนี่นา"

"แน่นอนสิ เมื่อก่อนไม่กล้าไปเพราะนายขาสั้น เกิดเจออันตรายจะทิ้งนายก็ไม่ได้ ตอนนี้มียันต์ท่องเทพแล้ว ก็พอลองดูได้"

ที่เขาไม่อยากไปสำรวจสุสานโบราณ ปัญหาใหญ่สุดคือถ้าเจออันตรายเขาไม่เป็นไร แต่ข้าจะเป็นเซียนอาจจะหนีไม่ทัน ตอนนี้มียันต์ท่องเทพก็ไม่กลัวแล้ว

คนเลี้ยงศพต้อนฝูงศพส่วนใหญ่ประกอบด้วยซากศพไร้วิญญาณ ซอมบี้ และสุนัขกินศพ สองอย่างแรกวิ่งไม่เร็ว มีแค่สุนัขกินศพที่ยุ่งยาก

ยังดีที่มีจำนวนไม่เยอะ คนเลี้ยงศพแต่ละคนมีแค่สามสี่ตัว

ขอแค่หนีพ้นฝูงมอนสเตอร์ รับมือสุนัขกินศพไม่กี่ตัวไม่ใช่ปัญหา

แน่นอน เพื่อความปลอดภัย เลเวล 8 ก่อนค่อยไปจะดีกว่า