ตอนที่ 7: ชายชาวฮาสิคนนี้เป็นของฉัน

ตอนที่ 7: ชายชาวฮาสิคนนี้เป็นของฉัน

ในฐานะผู้นำเผ่าทันดา แคทเธอรีนไม่เคยแก่งแย่งของสงครามกับผู้ใต้บังคับบัญชา รวมถึงผู้บัญชาการสูงสุดของฟาบากงที่ถูกจับตัวได้ในครั้งนี้ เธอรู้กันโดยนัยว่าต้องส่งตัว ไอวา ให้กับ ลูซี่ และ ลูมอน เพราะดูเหมือนว่าในเผ่าทันดาทั้งหมด จะไม่มีชายใดสามารถตอบสนองตัณหาของหญิงสาวสองคนนี้ได้ ดั่งคำกล่าวที่ว่า เธอมอบรางวัลเชลยศึกคนนี้ หรือก็คือ "อูย่า" (ของขวัญ) ให้แก่สองขุนพลหญิง เพื่อที่ในอนาคตพวกเธอจะทำงานหนักขึ้นเพื่อผลประโยชน์ของเผ่าทันดา

"ดูเหมือนเจ้าจะไม่ค่อยพอใจที่ข้ายกเชลยของเจ้าให้คนอื่นนะ?"

แคทเธอรีนลูบไหล่บางของ อูย่า จากสีหน้าของเด็กสาว เห็นได้ชัดว่าอูย่าไม่ชอบการตัดสินใจที่ส่งไอวาไปให้กับผู้หญิงสองคนที่มีความต้องการทางเพศสูงผิดปกติ แม้เธอจะยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องระหว่างชายหญิงมากนัก แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมากับไอวาในฟาบากงทำให้เธอรู้สึกผูกพันกับชายหนุ่มคนนี้ อย่างไรก็ตาม เธอก็เป็นแค่เด็กสาว และไม่มีสาวเผ่าทันดาคนไหนจะอาจหาญไปแย่งผู้ชายกับหญิงสาวที่โตเต็มวัยเหล่านั้นได้

"ข้าแค่ไม่ชอบท่าทางวางอำนาจของลูมอน ข้าเป็นคนจับเขามาแท้ๆ..."

อูย่าไม่สามารถอธิบายเหตุผลได้มากกว่านั้น

"ตอนที่พวกมันจับตัวเจ้าไป พวกมันรังแกเจ้าหรือเปล่า?"

แคทเธอรีนถามพลางจ้องมองใบหน้าของอูย่าด้วยสายตาคาดคั้น

อูย่าไม่อาจหลีกเลี่ยงคำถามนี้ได้ หากภายหลังรู้ว่าเธอตั้งท้องลูกของไอวา เธอจะกล้าหลอกลวงท่านผู้นำตอนนี้ได้อย่างไร เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ซึ่งนั่นก็เป็นคำตอบให้กับแคทเธอรีนแล้ว

"ถือซะว่าให้สองคนนั้นแก้แค้นแทนเจ้าก็แล้วกัน!"

แคทเธอรีนกล่าวอย่างขมขื่น แน่นอนว่าเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับชาวเผ่าทันดาที่เด็กสาวในเผ่าถูกชายชาวฟาบากงข่มขืน ดังนั้นจึงเป็นมาตรการที่ยุติธรรมมากที่จะปล่อยให้ลูมอนและลูซี่ ผู้ซึ่งมีความเป็นผู้ใหญ่และมีสมรรถภาพทางเพศสูงมาก ได้ข่มขืนผู้นำฟาบากงคนนี้เป็นการเอาคืน แคทเธอรีนไม่อาจปล่อยให้อูย่าไปยุ่งกับไอวาได้อีก เมื่อมองดูรูปร่างสูงใหญ่กำยำของเขา เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าของลับของเจ้านั่นจะสร้างความเจ็บปวดให้กับช่องทางของเด็กสาวขนาดไหน

อูย่าเดินคอตกกลับไปยังกระโจมของเธอ แคทเธอรีนสังเกตท่าทางการเดินของเธอเป็นพิเศษ และดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรผิดปกติ หรือว่าอาวุธของชายชาวฮาสิคนนี้จะไม่สมสัดส่วนกับร่างกายของเขา? แคทเธอรีนส่ายหัวด้วยความสับสน

ราตรีค่อยๆ คืบคลานขึ้นมาจากเส้นขอบฟ้า ปกคลุมกระโจมของเผ่าทันดาทั้งหมด ทุกสิ่งดูเลือนรางและไม่จริง นอกจากเวรยามที่รับผิดชอบการเฝ้าระวังแล้ว ผู้คนต่างก็เข้าไปในกระโจม ใครที่กินมื้อเย็นเร็วหน่อยก็มุดเข้าไปในผ้าห่มอุ่นๆ แล้ว

เป็นเวลานับร้อยปีที่ชาวเผ่าทันดาพัฒนานิสัยขึ้นมา ไม่ว่าจะเวลาไหน จะต้องมีคนรับผิดชอบเฝ้าระวังทั้งสี่ทิศ หากมีความเคลื่อนไหวใดๆ ชาวเผ่าในกระโจมจะรีบออกมา ขึ้นม้า และถือดาบเข้าสู่สนามรบทันที เพราะการตื่นตัวสูงเช่นนี้เอง พวกเขาจึงอยู่รอดบนแผ่นดินนี้ได้ แม้ว่าจักรวรรดิใหญ่รอบข้างจะเคยยกทัพมาปราบปรามหลายครั้ง แต่พวกเขาก็ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ

นี่เป็นชนชาติที่แปลกประหลาดมาก ซึ่งผู้ชายแทบจะไม่มีสถานะหรือปากเสียง บนแผ่นดินนี้ ผู้ชายเป็นเพียงเครื่องมือในการสืบพันธุ์ แต่กลับยากที่จะตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้หญิง แม้ความต้องการของผู้ชายจะสูงเช่นกัน แต่โดยทั่วไปแล้วสมรรถภาพของพวกเขากลับไม่แข็งแกร่ง ซึ่งมักทำให้ผู้หญิงของพวกเขาหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น หลังจากที่ไอวาถูกอูย่าพาตัวมาด้วยยานอนหลับ หญิงสาวเผ่าทันดาจำนวนมากต่างก็หมายปองไอวา แต่เมื่อพิจารณาว่าสถานะและอำนาจของตนไม่เพียงพอที่จะเรียกร้องไอวาได้ จึงมีเพียงลูมอนและลูซี่เท่านั้นที่ได้รับมอบเชลยศึกคนนี้ในที่ประชุมผู้นำ

แคทเธอรีนดูจะไม่สนใจทรัพย์สินเงินทองมากนัก แต่ผู้นำฟาบากงคนนี้กลับดึงดูดความสนใจของเธอ ทว่าในฐานะผู้นำ เธอไม่อาจคำนึงถึงผลประโยชน์ของตนเองเป็นอันดับแรกได้ตลอดเวลา หลังจากที่ลูมอนและลูซี่แสดงความต้องการในตัวไอวา เธอก็พูดอะไรไม่ได้มากนัก

แคทเธอรีนนอนลงในชุดชั้นใน ไม่ได้ตั้งใจจะหลับ เธอหนุนศีรษะบนแขน จมอยู่ในห้วงความคิด

"แม่คะ หนูได้ยินว่าแม่ยกนายทหารฟาบากงที่พี่อูย่าจับได้ให้ลูซี่กับลูมอนไป แม่เป็นถึงผู้นำ ทำไมไม่เก็บเขาไว้เองล่ะคะ?"

คนที่นอนอยู่ข้างแคทเธอรีนคือเด็กสาวผมสีน้ำตาลแดง ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเธอยังคงเปล่งประกายงดงามภายใต้แสงตะเกียงน้ำมันสลัว หน้าอกของเธอยังไม่โตเต็มที่ ภายใต้เสื้อผ้าที่รัดรูป มองเห็นเพียงเนินเนื้อเล็กๆ สองลูกบนหน้าอก

"ก็เพราะแม่เป็นผู้นำน่ะสิ ถึงไปแย่งชิงกับคนอื่นไม่ได้ เข้าใจไหม?"

แคทเธอรีนลูบหัวลูกสาว แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่สามารถโน้มน้าวตัวเองด้วยคำอธิบายนี้ได้

ลูกสาวกระพริบตาเหมือนจะเข้าใจ "ถ้าหนูได้เป็นผู้นำ หนูจะเสพสุขกับของรางวัลทั้งหมดก่อนคนอื่นแน่!"

เด็กสาววัยรุ่นเห็นได้ชัดว่ายังไม่มีใจกว้างขวางเหมือนแม่

แคทเธอรีนยิ้มและดึงผ้าห่มมาคลุมหน้าอกที่นูนขึ้นเล็กน้อยของลูกสาว กระโจมของชาวเผ่าทันดานั้นตั้งกระจัดกระจาย ซึ่งเอื้อต่อการไม่ถูกกวาดล้างหากเกิดเหตุฉุกเฉิน แต่กระโจมของแม่ทัพหลักหลายคนจะอยู่ใกล้กับกระโจมของผู้นำสูงสุด หากตะโกนเสียงดังในกระโจมหนึ่ง คนในอีกกระโจมก็จะได้ยินชัดเจน นี่ก็เพื่อความจำเป็นในการสู้รบเช่นกัน

แม้ลูมอนจะแข็งแกร่ง แต่เธอก็รู้จักวางตัว เธอรู้ว่าลูซี่เป็นคนโปรดของแคทเธอรีนและไม่ควรไปล่วงเกิน ในเมื่อต้องแบ่งปันชายชาวจักรวรรดิฮาสคนนี้กับลูซี่ เธอจึงต้องยอมลดตัวมาที่เตียงของลูซี่

กระโจมของแม่ทัพหลักเผ่าทันดาทุกหลังจะมีขนาดใหญ่กว่าของนายพลทั่วไป นี่เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ สิทธิพิเศษเช่นนี้เองที่กระตุ้นให้ชาวเผ่าทันดาฝึกฝนวิทยายุทธอย่างบ้าคลั่งเพื่อยกระดับสถานะของตน

เมื่อลูมอนเดินเข้ามาในกระโจมของลูซี่ ลูซี่อาบน้ำเสร็จแล้วและกำลังนอนอยู่บนเก้าอี้เอนกาย สวมเสื้อคลุมตัวโคร่ง ทหารหญิงอีกสองคนกำลังอาบน้ำให้ไอวาอยู่ ตรงกลางกระโจมมีเตาไฟ ถ่านด้านในลุกโชน ทำให้ทั้งกระโจมอบอุ่นจนน่าหลับ

ลูมอนเองก็ถอดชุดเกราะออกและสวมกระโปรงหรูหราที่เธอใส่เฉพาะช่วงเทศกาล กระโปรงช่วยปกปิดกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง ทำให้เธอดูเหมือนเป็นคนละคน ดูอ่อนโยนขึ้นบ้าง แม้เธอจะขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อน แต่ก็ยังนับว่าเป็นคนสวย อย่างน้อยหน้าอกอวบอิ่มของเธอก็เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ชายมาก

โดยไม่รอลูซี่เชื้อเชิญ ลูมอนนั่งลงบนเตียงใหญ่ของลูซี่ สายตาของทั้งสองจับจ้องไปที่ไอวาซึ่งกำลังถูกอาบน้ำ

ตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ไอวารู้ว่าการขัดขืนไร้ประโยชน์ ดังนั้นเขาจึงยอมทำตามคำสั่งของหญิงสาวเผ่าทันดาเหล่านี้อย่างว่าง่าย ให้ถอดก็ถอด ให้ยืนก็ยืน ให้นั่งก็นั่ง เขาไม่อยากเจ็บตัว เขารู้ว่าเขาทำอะไรกับอูย่าไว้ และเขาย่อมต้องถูกพวกนางแก้แค้นแน่ แต่ก่อนจะโดนเอาคืน เขาก็ยังหวังลึกๆ ว่าจะไม่ทำให้พวกนางโกรธ

สาวใช้สองคนขัดถูผิวหนังกำยำของไอวาอย่างระมัดระวัง เมื่อนิ้วของพวกเธอสัมผัสโดนสิ่งยาวเหยียดระหว่างขาของไอวา พวกเธอก็อดไม่ได้ที่จะฉวยโอกาสลวนลาม แม้สาวใช้สองคนที่รับผิดชอบอาบน้ำจะไม่จัดว่าเป็นคนสวยในเผ่าทันดา แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ไอวารังเกียจ โดยเฉพาะหน้าอกที่โตเต็มที่ของพวกเธอ ซึ่งทำให้ตัณหาของไอวาพุ่งพล่านเมื่อชำเลืองมอง

สาวใช้สองคนผลัดกันขัดถูปืนเนื้ออันหนาใหญ่ของไอวา ราวกับว่าพวกเธอกำลังทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง

"ข้าว่าพอได้แล้วมั้ง อย่าถือโอกาสจับของเขาเล่นสิ พวกข้ารอไม่ไหวแล้วนะ!"

ลูมอนเริ่มหมดความอดทนเมื่อเห็นสาวใช้เอาแต่ขัดถูของลับของไอวา

โดยเฉพาะเมื่อลูมอนเห็นว่าสิ่งยาวเหยียดระหว่างขาของไอวานั้นถูกสาวใช้สองคนช่วยกันจับจนสองมือยังกำไม่รอบ ความปรารถนาในใจของเธอก็รุนแรงราวกับราดน้ำมันเข้ากองไฟ เธอถึงกับอดไม่ได้ที่จะเอามือล้วงเข้าไปในอกเสื้อและลูบไล้หน้าอกอวบอิ่มของตัวเอง

"เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพ เสร็จแล้วเจ้าค่ะ"

เมื่อสาวใช้ทั้งสองได้ยินลูมอนโกรธ ก็ไม่กล้าชักช้า รีบเร่งทำความสะอาดและเช็ดเจลอาบน้ำออกจากตัวไอวา ก่อนจะหลบฉากไปด้านข้าง

"ลูมอน ใจร้อนจังนะ! ทำไมเจ้าไม่เริ่มก่อนล่ะ ข้าจะดูอยู่ตรงนี้แหละ รอเจ้าอิ่มแล้วข้าค่อยต่อก็ยังไม่สาย"

แม้ลูซี่กับลูมอนจะแข่งขันกันตลอดเวลา แต่ลูซี่มักจะดูใจกว้างกว่าลูมอนเสมอเมื่อต้องแบ่งปันผลประโยชน์ เธอยังคงนอนเอนกาย รอชมฉากเด็ดระหว่างไอวากับลูมอนอย่างเย็นชา

"เจ้าชาวฮาสิ รีบมาทางนี้ แล้วเลียข้าให้สักสองทีซิ!"

ลูมอนขยับตัวไปที่เตียงของลูซี่ เธอยกขาขึ้น เผยให้เห็นผิวขาวผ่อง ไอวาหันหน้าเข้าหาเธอ และเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าเธอไม่ได้ใส่อะไรไว้ใต้กระโปรงเลย เขามองเห็นพุ่มไม้สีเข้มที่ด้านล่างได้ทันที

ไอวาไม่ได้รังเกียจการเลียช่วงล่างให้ผู้หญิง แต่เขาเกลียดการถูกผู้หญิงตะคอกใส่แบบนี้ เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกผู้หญิงเผ่าทันดาใช้งานเยี่ยงปศุสัตว์ ดังนั้นเมื่อเดินไปที่ข้างเตียง แววตาของเขาจึงฉายประกายดุร้ายออกมาโดยไม่รู้ตัว

"อะไร? ถูกจับมาแล้วยังไม่เจียมตัวอีกเหรอ? ถ้าเจ้าปรนนิบัติแม่เฒ่าคนนี้ให้สบายตัว บางทีอาจจะมีรางวัลให้ แต่ถ้าเจ้าไม่มีน้ำยา ระวังตัวไว้เถอะ แม่จะจัดหนักให้!"

ลูมอนพูดจาเหน็บแนม เธอไม่ได้อ้าขาออกจนสุด แต่รอให้ไอวามาปรนนิบัติ

ไอวาเดินมาที่เตียง เขาทำท่าจะปีนขึ้นไป แต่ลูมอนใช้เท้าข้างหนึ่งกันไว้: "ไม่ ต้องทำที่หน้าเตียงนี่แหละ"

ไอวาลังเลครู่หนึ่ง แล้วยืนนิ่ง เอื้อมมือไปเลิกกระโปรงลูมอนขึ้น ถ้าพูดแค่รูปร่าง ลูมอนก็นับว่าเป็นคนสวยจริงๆ ขาเรียวยาวทั้งสองข้างไร้ไขมันส่วนเกิน เมื่อเธองอขา กล้ามเนื้อที่ต้นขาก็ทอดยาวไปจนถึงสะโพก ไอวาสงสัยจริงๆ ว่าช่องคลอดและแคมของเธออาจจะเป็นกล้ามเนื้อที่ทรงพลังมากจนสามารถหักแท่งเนื้ออันใหญ่โตของเขาได้เลย

ไอวาจับเข่าเธอด้วยสองมือ หากเขาออกแรงฉีกตอนนี้ เขาคงจับขาหญิงสาวเผ่าทันดาคนนี้แยกออกและฉีกร่างเธอเป็นสองท่อนได้แน่

แต่ไอวาไม่อยากทำแบบนั้น ยังไงซะผู้หญิงคนนี้ก็ยังดูดี และดูจากท่าทางแล้ว ความต้องการทางเพศคงสูงน่าดู ผู้หญิงที่มีความต้องการทางเพศสูงมักจะมีพลังชีวิตเยอะด้วย ถือโอกาสตอนมีเซ็กส์กับเธอดูดซับพลังงานจากร่างกายเธอมาฝึกฝนพลังปราณยุทธ์ซะเลย ผู้หญิงระดับแม่ทัพพวกนี้ไม่ใช่หญิงธรรมดา พวกเธอได้รวบรวมแก่นแท้แห่งสุริยันจันทรามาแล้ว แม้จะเทียบกับคนระดับลูซี่ไม่ได้ แต่ก็แข็งแกร่งกว่าหญิงทั่วไปนับร้อยเท่าแน่นอน

แม้ลูซี่จะดูสงบนิ่งภายนอก แต่หัวใจที่เปลี่ยวเหงาของเธอหลงใหลในเรือนร่างอันกำยำของไอวามานานแล้ว ในเผ่าทันดาเธอเคยเห็นกล้ามเนื้อที่สวยงามขนาดนี้ที่ไหน? และจะหาชายหนุ่มหล่อเหลาแบบนี้ได้จากที่ใด? โดยเฉพาะความยาวระหว่างขาของเขา ชายเผ่าทันดาหน้าไหนจะมาเทียบติด?

ไอวาเคยได้ยินมาว่า แม้ชายเผ่าทันดาจะอึดทนกว่าหน่อย แต่เรื่องความยาวนั้นเทียบกับชาวฮาสิได้ยาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไอวา ชายหนุ่มผู้ดุจดั่งเทพเจ้า

เมื่อเทียบกับลูมอนแล้ว ลูซี่คนนี้เหมือนนางฟ้าจากสวรรค์ ไม่เพียงแต่รูปร่างเพรียวบาง แต่ผิวพรรณยังละเอียดเนียนนุ่ม ใบหน้าที่งดงามเป็นที่อิจฉาของเหล่าทหารหญิงเสมอ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มคู่สวยดูราวกับน้ำพุใส และเหมือนสระน้ำสองแห่ง หากถูกสายตาแบบนั้นกวาดมอง ก็เพียงพอจะฆ่าชายทั้งโลกให้ตายได้

ตอนนี้เธอนอนอยู่ที่นั่น มีเพียงชุดนอนบางเบาปกปิดร่างกาย และเทือกเขาที่ตั้งตระหง่านดันหน้าอกเสื้อขึ้นมาทำให้หัวใจคนมองเต้นแรง

เมื่อมองดูรูปร่างที่เย้ายวนและดวงตามีเสน่ห์ของลูซี่ รากหยางของไอวาก็ยิ่งแข็งขึง ดูเหมือนจะคึกคักยิ่งกว่าตอนที่สองสาวใช้ช่วยขัดถูให้เมื่อกี้เสียอีก ไอวาแอบใช้วิชามารราคะ ในชั่วพริบตา กระโจมทั้งหลังก็อบอวลไปด้วยหมอกสีชมพู แต่ลูมอนและลูซี่มองไม่เห็นหมอกนั้น พวกเธอไม่มีญาณหยั่งรู้ลึกซึ้งขนาดนั้น ทำได้เพียงรู้สึกว่าความต้องการทางเพศขยายตัวอย่างรวดเร็ว

ไอวาค่อยๆ แยกขาเรียวยาวของลูมอนออก เผยให้เห็นร่องสวาทที่กระหายหิว เขาก้มหน้าลงและใช้ลิ้นเลียเบาๆ ที่ปากทางรักซึ่งเริ่มมีน้ำหวานไหลซึม ลูมอนอดไม่ได้ที่จะครางอย่างมีความสุข "โอ้ว—ลิ้นของเจ้ามันช่างพิเศษจริงๆ—"

ลูมอนบิดตัวอย่างเวอร์วัง แสดงให้เห็นว่าเธอชอบปากของไอวามาก โดยเฉพาะลิ้นของเขา ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้วิชามารราคะของไอวาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว ความจริงแล้ววิชาของไอวาเล็งเป้าไปที่ลูซี่ที่นอนอยู่บนเก้าอี้เป็นหลัก เพราะลูมอนมีปากของไอวาจัดการอยู่แล้ว

ขณะที่ไอวากำลังเลียจุดซ่อนเร้นของลูมอน งูเล็กสองตัวได้บินเข้าไปในชุดนอนของลูซี่ท่ามกลางหมอกสีชมพู แล้วเริ่มหยอกเย้าจุดอ่อนไหวของเธอ

ลิ้นใหญ่ของไอวาเหมือนแปรงขนาดใหญ่ที่ทรงพลัง กวาดไปมาบนร่องรักของลูมอน ทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน และในขณะเดียวกัน น้ำหล่อลื่นในร่องก็ไหลออกมามากขึ้น

"ไอวา เสียบเข้ามาเร็วๆ ข้างในมันคันจะแย่แล้ว—"

ต่อหน้าไอวาที่เป็นนักโทษ ลูมอนไม่ต้องเขินอาย สิ่งที่เธอต้องการคือความสุขสมที่ไอวา ชายหนุ่มผู้แข็งแกร่งคนนี้จะมอบให้ทั้งกายและใจ

ไอวาลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่าย กุมสิ่งยาวเหยียดนั้นไว้ จับที่โคน แล้วเอาส่วนหัวบานใหญ่ถูไถไปที่ปากถ้ำที่ชุ่มฉ่ำของลูมอน "อ๊า—"

ลูมอนบิดเร่าร่างกาย

และลูซี่เองก็นั่งไม่ติดเก้าอี้แล้วในตอนนี้ เธอรู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังถูกมือใหญ่ของผู้ชายลูบไล้และขยำไปทั่ว โดยเฉพาะหน้าอกและถ้ำน้อยเบื้องล่าง แต่เธอไม่ได้แสดงออกเวอร์เท่าลูมอน เพียงแค่อดทนและครางเบาๆ ในลำคอ

เสียงดัง "สวบ" ไอวาปล่อยมือ และด้วยการกระแทกสะโพก สิ่งยาวเหยียดก็ทะลวงเข้าไปในถ้ำเนื้อของลูมอนที่เริ่มขมิบตัวรออยู่แล้วทันที

ถ้ำเนื้อนั้นลึกมากจนกลืนกินความใหญ่โตของไอวาไปเกินครึ่งในทันที!

"สุขสุดยอด" ไอวาร้องในใจ และเขาก็รู้สึกถึงแรงบีบรัดมหาศาลจากถ้ำเนื้อของลูมอนทันที เพื่อพิสูจน์ความยิ่งใหญ่ของชายชาวฮาสิ ไอวากระแทกหอกยาวตรงเข้าไปยังเกสรที่ซ่อนอยู่ลึกสุดของลูมอน!

"โอ้ว—สุดยอดไปเลย—" ลูมอนอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและแอ่นคอระหง ส่วนล่างของเธอก็บีบรัดอย่างรุนแรงพร้อมกัน หนีบแท่งเนื้อหนาของไอวาแน่น แม้หญิงเผ่าทันดาจะแข็งแกร่ง แต่น้องชายของไอวาก็ไม่ใช่เล่นๆ ทั้งความหนา ความยาว และความแข็ง ล้วนหาชายเผ่าทันดาเทียบไม่ได้

"อ๊า—ไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อน—ใหญ่มาก—"

ลูมอนเป็นฝ่ายดึงชุดนอนที่เลิกขึ้นมาถึงหน้าท้องออกทางศีรษะ เผยให้เห็นผิวขาวผ่องดุจหยก ภูเขาลูกใหญ่สองลูกเด้งดึ๋งอยู่บนหน้าอกขาวเนียน และยอดถันสองข้างตั้งชูชันเชื้อเชิญราวมัลเบอร์รี่สุก ไอวายื่นมือออกไปขยำซาลาเปาเนื้อลูกใหญ่สองลูกนั้นอย่างแรง

"อ๊า—โอ้ว—แรงอีก—"

นี่คือเสียงร้องของลูมอน

ข้างเตียงใหญ่ ลูซี่กำลังใช้มือตัวเองลูบไล้หน้าอกอวบอิ่ม บีบคลึงเต้าทั้งสองเบาๆ ไม่เหลือมาดคุณหนูผู้สูงศักดิ์ จากนั้นเธอก็ล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงและสัมผัสจุดที่ลึกลับที่สุดของผู้หญิงด้วยอารมณ์วาบหวาม

"โอ้ว—"

เสียงครางแผ่วเบาแต่ยั่วยวนหลุดออกมาจากปากเล็กๆ ของลูซี่ในที่สุด หลังจากได้ยินเสียงครางนั้น ไอวาก็ยิ่งตื่นเต้น เขาพุ่งตัวกระแทกอย่างแรง กระทุ้งลึกเข้าไปในถ้ำลึกของลูมอน

"อ๊า—จะฆ่ากันหรือไง—"

ลูมอนไม่คิดว่าแท่งเนื้อจะทรงพลังขนาดนี้ เธอรู้สึกทันทีเหมือนมีท่อนไม้กระทุ้งเข้ามาในมดลูก ความสุขสมรุนแรงที่ปนมากับความเจ็บปวดทำให้เธอตะโกนลั่น เสียงร้องพุ่งออกจากกระโจมของลูซี่ ผ่านอากาศไปหลายสิบเมตร และทำให้คนในกระโจมของแคทเธอรีนยิ่งกระวนกระวาย

"แม่คะ นั่นเสียงลูมอนเหรอ? ฟังดูตื่นเต้นขนาดนั้น นางชักจะไม่อายฟ้าดินเกินไปแล้วมั้ง?"

เบลล่ายังไม่หลับ อารมณ์ของเธอเหมือนกับแม่ แต่การแสดงออกต่างกันนิดหน่อย

"เบลล่า ไม่ใช่เรื่องของลูก ลูกยังเด็ก ไม่เข้าใจหรอก ลำพังกำลังของแม่คนเดียวไม่อาจเอาชนะกองทัพต่างถิ่นได้"

แคทเธอรีนลูบหัวลูกสาวอีกครั้ง แต่ตอนนี้เธอไม่อาจอธิบายให้เด็กสาวที่ไม่เข้าใจการเมืองในเผ่าทันดาฟังได้ เธอคงไม่เข้าใจเลยสักนิด

"แม่คะ หนูเข้าใจ เหตุผลที่พวกนั้นทำตัวกร่างขนาดนี้ก็เพราะพวกมันไม่เห็นหัวแม่ที่เป็นผู้นำเลย ถ้าพวกมันยังเคารพแม่ พวกมันควรจะส่งตัวผู้นำฟาบากงที่จับได้มาให้แม่ก่อนสิ!"

เบลล่าเหมือนกุนซือที่เข้าใจกลไกแห่งอำนาจแล้ว เธอไม่เข้าใจความอดทนของแม่ เห็นได้ชัดว่าถ้าเธอได้เป็นผู้นำในอนาคต เธอจะไม่มีวันยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

เสียงร้องอย่างสุขสมของลูมอนและเสียงครางของลูซี่กำลังกระตุ้นแคทเธอรีนที่ข่มตานอนไม่ลง ไม่ใช่ว่าเธออยากจะโดนไอวากระแทกขนาดนั้น แต่เธอทำใจไม่ได้ที่ต้องปล่อยให้คนอื่นได้เสพสุขกับสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงเผ่าทันดาตื่นเต้นที่สุดก่อนคนอื่น เธอรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้าง

จู่ๆ เบลล่าก็ลุกจากเตียง สวมเสื้อคลุมเพียงตัวเดียวแล้วเดินออกไปนอกกระโจม

"เบลล่า ลูกจะไปไหน?"

แคทเธอรีนร้องเรียกลูกสาวทันที

"หนูจะไปปลดทุกข์"

เบลล่าสวมเสื้อคลุมหนังที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่ใส่ได้ แล้วพุ่งออกจากกระโจมโดยไม่แม้แต่จะผูกสายคาดเอว

กระโจมดูว่างเปล่าลงถนัดตา แคทเธอรีนอดถอนหายใจไม่ได้

จากกระโจมของลูซี่ เสียงครางกระเส่าและเสียงร้องของลูมอนกับลูซี่ยังคงดังมาให้ได้ยิน ขณะที่ไอวากำลังสลับร่างกระแทกหญิงสาวทั้งสอง แท่งเนื้อหนาของเขากระแทกใส่ผู้นำหญิงผู้หิวกระหายทั้งสองโดยตรง ทำให้พวกเธอกรีดร้องและตะโกนลั่น พวกเธอไม่เคยถูกผู้ชายกระทำแบบนี้มาก่อน ความตื่นเต้นและความสุขสมทำให้พวกเธอควบคุมเสียงร้องไม่ได้

เมื่อเห็นเบลล่าเดินมา สาวใช้สองคนที่ยืนอยู่หน้ากระโจมรีบก้มหน้าและหลีกทางให้ ยกม่านกระโจมขึ้น

"เชิญค่ะ องค์หญิง"

เบลล่าเดินเข้าไปโดยไม่มองซ้ายมองขวา เธอยืนอยู่ที่ปากทางเข้ากระโจม มองดูผู้นำหญิงสองคนกำลังถูกไอวากระทำจนแทบขาดใจ และอดรู้สึกขยะแขยงไม่ได้

ทันทีที่เธอเดินเข้ามาในกระโจม บรรยากาศดูเหมือนจะแข็งตัว และหญิงสาวสองคนที่กำลังอยู่ในช่วงพีคจู่ๆ ก็รู้สึกถึงแรงกดดันที่ชวนอึดอัด

ลูซี่ปีนลงจากตัวไอวาก่อน "องค์หญิงเบลล่า!"

เธอรีบคว้าเสื้อผ้ามาปิดจุดซ่อนเร้น แม้ว่าน้ำรักที่ถูกกระตุ้นโดยไอวาจะยังไหลออกมาจากถ้ำเนื้อก็ตาม

เมื่อเห็นลูซี่ลุกจากเตียง ลูมอนก็หยุดร้อง: "มีอะไรเหรอ?"

เธอถามพลางมองลูซี่ที่ดูงุนงง ลูซี่ขยิบตาให้เธอ และลูมอนก็รีบลุกขึ้นเช่นกัน

อำนาจของเบลล่าดูเหมือนจะน่าเกรงขามยิ่งกว่าแม่ของเธอเสียอีก โดยไม่ต้องพูดสักคำ เธอทำให้ไฟราคะของลูมอนมอดลงทันที ในขณะนี้ แท่งเนื้อหนาของไอวายังคงเสียบคาอยู่ในถ้ำเนื้อที่เจิ่งนองของลูมอน

"องค์หญิงเบลล่า มีอะไรหรือเปล่า?"

ลูมอนค่อยๆ ผ่อนคลายถ้ำเนื้อ ดึงสะโพกถอยหลัง ปล่อยให้แท่งเนื้อของไอวาถอนออกจากร่างกาย แม้ผู้นำสองคนนี้จะกล้าแสดงความคิดเห็นต่อหน้าแคทเธอรีน แต่พวกเธอต้องสงบเสงี่ยมต่อหน้าองค์หญิงน้อยคนนี้ เพราะแคทเธอรีนมักจะคำนึงถึงภาพรวมและไว้หน้าแม่ทัพหญิงผู้ผ่านศึกมาโชกโชนทั้งสอง แต่เจ้าหญิงน้อยคนนี้จะยึดถือแต่สิทธิพิเศษของตนและไม่เคยสนใจความรู้สึกของพวกเธอ

"คนฮาสิคนนี้เป็นของฉันแล้ว!"

หลังจากเบลล่าพูดจบ เธอก็หันหลังเดินออกจากกระโจม สาวใช้สองคนรีบโค้งคำนับส่งทันที

ลูซี่และลูมอนมองหน้ากัน ราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็นเฉียบ หัวใจของพวกเธอเย็นเยียบลงในพริบตา

"ก็ส่งตัวเขาไปสิ เราจะทำอะไรได้ นางเป็นเจ้าหญิงนะ!"

ลูมอนสวมชุดนอนอย่างช่วยไม่ได้ เธอมองแท่งเนื้อหนาของไอวาที่ยังใช้งานได้อีกเป็นสองชั่วโมงด้วยความเสียดาย เธอเพิ่งจะเสร็จสมไปแค่ครั้งเดียวเอง "ไปเถอะ"

ลูมอนตบก้นไอวา บอกให้เขาลงจากเตียง

"หาเสื้อคลุมให้เขาใส่หน่อย เขาจะเดินโทงๆ ไปแบบนั้นไม่ได้"

ลูซี่กล่าว เธอเป็นคนรอบคอบกว่าเสมอ

ภายใต้การนำของสาวใช้สองคน ไอวาถูกส่งตัวไปยังกระโจมของแคทเธอรีน

"ท่านแม่ทัพ ชาวฮาสิถูกส่งตัวมาแล้วเจ้าค่ะ"

สาวใช้สองคนพาไอวาเข้ามาในกระโจมของแคทเธอรีน ในเวลานี้ แคทเธอรีนและเบลล่าลูกสาวกำลังนอนอยู่บนเตียงอุ่น

แคทเธอรีนเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนที่เบลล่าลูกสาวออกไปเมื่อกี้ ไม่ใช่ไปปลดทุกข์ แต่ไปแย่งคนมาให้เธอ

"เบลล่า ลูกทำแบบนี้ได้ยังไง?"

แคทเธอรีนพูดเสียงดุ

"แม่ควรจะเป็นคนแรกที่ได้เสพสุขกับเขาต่างหาก แม่เป็นถึงท่านแม่ทัพใหญ่นะ!"

เบลล่าเถียงแม่ด้วยความไม่พอใจ

ไอวาเห็นว่าแคทเธอรีนที่สวมเพียงชุดนอนนั้นช่างดูเย้ายวนเหลือเกิน หน้าอกครึ่งหนึ่งโผล่ออกมา และเธอก็ไม่ได้ปิดบังเมื่อไอวาเข้ามา เธอไม่ต้องปิดบังตัวเองต่อหน้าเชลยศึก

แม้ไอวาจะสวมเสื้อคลุมฝ้าย แต่ปืนเนื้อที่ผงาดง้ำก็ยังทำให้แคทเธอรีนเห็นขนาดของมันได้ชัดเจน

"พากลับไปแล้วบอกลูมอนว่า ข้าขอบใจนางกับลูซี่มาก"

แคทเธอรีนโบกมือให้สาวใช้สองคน เธอไม่อยากทะเลาะกับลูกสาวตอนนี้ และอีกอย่าง คนก็ถูกส่งมาแล้ว ส่งกลับไปก็ไม่มีประโยชน์ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอรู้สึกว่าการกระทำของลูกสาวก็ไม่ใช่เรื่องไม่เหมาะสม

สาวใช้สองคนรีบรับคำ "เจ้าค่ะ" แล้วถอยออกไป

ไอวายังไม่ได้รับคำสั่งจากแคทเธอรีน จึงทำได้เพียงยืนอยู่ตรงนั้น แม้กระโจมนี้จะใหญ่ แต่เมื่อเทียบกับรูปร่างสูงใหญ่ของเขา การยืนค้ำหัวอยู่แบบนั้นก็สร้างแรงกดดันให้เจ้าของกระโจมไม่น้อย

"เข้ามานี่สิ"

แคทเธอรีนกวักมือเรียกไอวา

เมื่อไอวายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ส่วนที่นูนเด่นระหว่างขาเขาก็ยิ่งกระตุ้นความสนใจของเธอ สายตาของเธออดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่นั่น

ไอวาเพิ่งดูดซับแก่นแท้จากลูซี่และลูมอนมา และในเวลานี้เขาเปี่ยมไปด้วยพลังและคึกคักมาก ดวงตาสีฟ้าคู่สวยมองดูแคทเธอรีนและลูกสาวที่นอนอยู่บนเตียงด้วยประกายตากล้าแกร่ง แม้รูปร่างของเบลล่าจะยังไม่โตเต็มที่ แต่หน้าตาที่สวยงามก็น่ามองมาก แน่นอนว่าไอวาอยากจะจัดการแม่หนูที่มีมาดนายพลคนนี้ด้วย

เมื่อมองดูหน้าอกเล็กๆ ที่นูนขึ้นเล็กน้อย และขาเรียวยาวได้รูปใต้ผ้าห่มบางๆ ไฟราคะของไอวาก็ลุกโชนทันทีเหมือนฟืนแห้งราดน้ำมัน ปืนเนื้อของเขาอดไม่ได้ที่จะกระตุกภายใต้เสื้อคลุมฝ้าย

แคทเธอรีนมั่นใจเลยว่า สิ่งที่ทำให้ลูมอนและลูซี่ ผู้หญิงที่มีความต้องการสูงสองคนตื่นเต้นพร้อมกันได้ ต้องเป็นเจ้าสิ่งนี้แน่!

"ทำไมไม่ถอดเสื้อคลุมนั่นออกล่ะ? ในกระโจมนี้ไม่ร้อนหรือไง?"

สีหน้าของแคทเธอรีนดูจริงจัง แต่น้ำเสียงกลับอ่อนโยนผิดปกติ

"ข้ายังไม่ได้รับคำสั่งจากท่านแม่ทัพ"

ในเวลานี้ ไอวาทิ้งคราบความดุดันในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดแห่งฟาบากงไปจนหมดสิ้น และดูเหมือนพลทหารตัวเล็กๆ ภายใต้บังคับบัญชาของแคทเธอรีนมากกว่า

แคทเธอรีนยิ้มอย่างพึงพอใจ: "ถอดออกซะ แล้วมานอนฝั่งขวาของข้า"

แคทเธอรีนชี้ไปที่ด้านขวาของเธอ ส่วนลูกสาวอยู่ด้านซ้าย แคทเธอรีนยังไม่รู้ว่าเบลล่าไปทวงไอวามาในนามของเธอ ในฐานะเจ้าหญิงเผ่าทันดา ถ้ารู้ เธอคงชื่นชมความสามารถในการจัดการเรื่องราวของลูกสาวมากกว่านี้

แคทเธอรีนกล้าโอบกอดไอวา ผู้บัญชาการสูงสุดของศัตรูไว้นอนในอ้อมแขน พิสูจน์ให้เห็นถึงความมั่นใจอันเปี่ยมล้นในฐานะแม่ทัพใหญ่แห่งเผ่าทันดา เธอรู้ว่าหลายคนในจักรวรรดิฮาสใช้พลังปราณยุทธ์เป็น แต่เธอไม่เชื่อว่าเด็กโข่งที่ดูอายุไม่เกินสิบเจ็ดสิบแปดคนนี้จะมีลูกไม้อะไร เขาคงได้ตำแหน่งมาเพราะพ่อเป็นนายพลของจักรวรรดิมากกว่า ดังนั้นในสายตาของแคทเธอรีน ไอวาก็แค่เด็กคนหนึ่ง

แคทเธอรีนไม่ได้นอนกับผู้ชายมานานแล้ว และร่างกายของเธอก็เหมือนต้นกล้าที่กระหายน้ำ ต้องการการหล่อเลี้ยงจากผู้ชายอย่างเร่งด่วน ในเมื่อเด็กโข่งคนนี้ไม่มีอันตราย ทำไมเธอจะไม่เสพสุขให้หนำใจล่ะ? แต่เธอตั้งมั่นในใจว่าจะไม่กรีดร้องเหมือนลูมอนหรือลูซี่เด็ดขาด เพราะนั่นจะทำให้เสียมาดแม่ทัพใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อมีลูกสาวอยู่ข้างกาย

อย่างไรก็ตาม การได้นอนกอดผู้ชายที่แข็งแกร่งกำยำเช่นนี้ก็นับเป็นเรื่องที่น่าอิจฉา เธออยากแสดงให้ลูมอนและลูซี่เห็นถึงอำนาจของแม่ทัพใหญ่ในค่ำคืนที่ได้นอนกับไอวา มีแต่ผู้หญิงที่โหยหาผู้ชายพวกนั้นแหละที่จะกรีดร้องอย่างไม่อายทันทีที่ผู้ชายแตะต้องตัว

ไอวาเปิดเสื้อคลุมฝ้ายออก เผยให้เห็นสมบัติล้ำค่าที่ทำให้หญิงสาวเผ่าทันดาตื่นเต้นทันทีที่ได้เห็น แม้แต่เบลล่าก็ยังตะลึง เธอกำลังจินตนาการว่าถ้าเจ้าสิ่งนั้นที่ยาวกว่าหนึ่งฟุตแทงเข้ามาในตัวเธอ จะทำให้เธอหายใจไม่ออกหรือเปล่า!

แคทเธอรีนเลิกมุมผ้าห่มขึ้น ให้ไอวานอนลงทางด้านขวา

ทันทีที่ไอวามุดเข้าไปในอ้อมกอดของแคทเธอรีน เขาก็เอื้อมมือไปคว้าหน้าอกใหญ่ข้างหนึ่งของเธอ แม้จะยังมีชุดนอนกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ร่างของแคทเธอรีนก็อ่อนระทวยทันทีหลังจากการกอบกุมนั้น

"โอ้ว—"

แคทเธอรีนอดไม่ได้ที่จะครางออกมา