บทที่ 392: คิมซูจูโผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว

บทที่ 392: คิมซูจูโผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว

"พี่สะใภ้? ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่ได้ครับ?!" จินโดจุนตกใจมาก ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอดีตภรรยาของจินซองจุน ทายาทสาวแห่งแดวูกรุ๊ป และซีอีโอของ ฮุนได แดวู กรุ๊ป—คิมซูจู

คิมซูจูยิ้มเมื่อได้ยินคำเรียกขานนั้น แล้วตอบกลับว่า "ฉันกับจินซองจุนหย่ากันไปกว่าสองปีแล้ว คุณจินไม่ต้องเรียกฉันแบบนั้นแล้วก็ได้ค่ะ"

จินโดจุนตั้งสติแล้วยิ้มตอบ "งั้นผมเรียกคุณว่า พี่ซูจู แล้วกันนะครับ!"

"พี่ซูจูมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?" จินโดจุนถามด้วยความสงสัย ปกติเขาไม่เคยติดต่อกับทายาทสาวแดวูกรุ๊ปคนนี้เลย จึงไม่แน่ใจว่าเธอมาด้วยจุดประสงค์อะไร

"ฉันได้ยินมาว่า สำนักงานกฎหมายซูกวาง เชี่ยวชาญเรื่องการควบรวมกิจการ ข้อพิพาททางธุรกิจ และการเงินเป็นพิเศษ เลยอยากจะมาขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ" คิมซูจูตอบด้วยท่าทีสงบนิ่ง ไม่แสดงอาการหวั่นไหวใดๆ

"ช่วงหลายเดือนมานี้ ฮุนได แดวู กรุ๊ป ของเราเจอปัญหาคอขวดในการขยายธุรกิจ เราอยากจะเข้าซื้อกิจการบางบริษัท แต่บริษัทเป้าหมายดูเหมือนจะมีปัญหาหนี้สินค่อนข้างหนัก ฉันเลยอยากปรึกษาทนายมืออาชีพหน่อยค่ะ"

...

ได้ยินคิมซูจูพูดแบบนั้น จินโดจุนก็ใจเต้นแรงขึ้นมา "ฮุนได แดวู กรุ๊ป ยังคิดจะซื้อกิจการเพิ่มอีกเหรอ? ไม่ใช่ว่าพวกเขากวาดบริษัทลูกเดิมของแดวูกรุ๊ปไปหนึ่งในสี่แล้วเหรอ? แถมยังเป็นบริษัทหลักๆ ที่ทำกำไรดีทั้งนั้นด้วย!"

จินโดจุนคาดเดาในใจว่า ถ้าสิ่งที่คิมซูจูพูดเป็นเรื่องจริง เป้าหมายในการเข้าซื้อกิจการก็น่าจะเป็น แดวูกรุ๊ป ที่กำลังร่อแร่อยู่แน่ๆ! แล้วบริษัทลูกที่เหลือของแดวูกรุ๊ป ก็มีแต่พวกหนี้ท่วมหัวและขาดทุนไม่ใช่เหรอ ซื้อไปก็มีแต่เจ๊งกับเจ๊งไม่ใช่หรือไง?

จินโดจุนพูดเป็นนัย "ถ้าบริษัทที่จะซื้อมีหนี้สินล้นพ้นตัวและรายได้ไม่น่าพอใจ โดยทั่วไปเราจะแนะนำให้ลูกค้ายกเลิกแผนการซื้อกิจการที่ไม่คุ้มค่าแบบนั้นครับ"

คำพูดของจินโดจุนทำให้สีหน้าของคิมซูจูแข็งทื่อไป เด็กหนุ่มคนนี้มองทะลุเจตนาของเธอแล้วเหรอ? เขากำลังเตือนเธอไม่ให้ซื้อบริษัทลูกอื่นๆ ของแดวูกรุ๊ปหรือเปล่า? นี่มัน... คงแค่บังเอิญมั้ง? เธอยังไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนะ!

"พี่ซูจูเข้าใจไม่ผิดหรอกครับ ผมหมายถึงแดวูกรุ๊ปนั่นแหละ..." จินโดจุนเห็นอาการ "ร้อนตัว" ของคิมซูจูจึงพูดต่อ

"...ก็ได้ โดจุน นายเดาได้ยังไง?... แล้วทำไมถึงต้องเจาะจงเตือนฉันด้วย?" เมื่อเห็นว่าความคิดถูกเปิดเผย คิมซูจูก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป เธอตัดสินใจถามตรงๆ อย่างเปิดอก

จินโดจุนทำหน้าแบบ 'ว่าแล้วเชียว' แล้วอธิบายต่อ "ฮุนได แดวู กรุ๊ป ทยอยซื้อบริษัทลูกเดิมของแดวูกรุ๊ปไปหลายแห่งไม่ใช่เหรอครับ? ตอนนั้นผมกับเพื่อนยังคุยเล่นกันเลยว่า นี่อาจจะเป็นแผน 'จิ้งจกสลัดหาง' ของแดวูกรุ๊ปก็ได้!"

"แม้การเริ่มต้นใหม่จะเป็นทางเลือกที่ดี แต่ผลลัพธ์อาจจะไม่สวยหรูอย่างที่หวังนะครับ"

"สาเหตุที่แดวูกรุ๊ปล่มสลาย ส่วนใหญ่ก็มาจากการบริหารงานที่ผิดพลาดและหนี้สินมหาศาลของบริษัทลูกพวกนั้น ดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน หนี้สินของบริษัทลูกที่เหลือก็ยังสูงลิ่ว ซึ่งสะท้อนให้เห็นชัดเจนว่าความสามารถในการทำกำไรของพวกเขาย่ำแย่มาก ต่อให้ฝืนซื้อมา ก็คงไม่สามารถสร้างกำไรให้บริษัทใหม่ได้ในเร็ววัน ดีไม่ดีจะกลายเป็นภาระถ่วงขาบริษัทใหม่ซะเปล่าๆ"

ฟังคำวิเคราะห์ของจินโดจุน คิมซูจูพยักหน้าอย่างครุ่นคิด เดิมทีเธอก็คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่พ่อของเธอ คิมอูจุง ยังคงเพ้อฝันว่าจะรักษาบริษัทลูกไว้ให้ได้มากที่สุด โดยลืมไปเลยว่าเงินทุนและศักยภาพของพวกเขาในตอนนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว!

"แล้วถ้านาย... ในฐานะผู้นำกลุ่ม นายจะบริหารยังไง? จะเลือกซื้อบริษัทแบบไหน?" คิมซูจูอดถามไม่ได้ จนลืมไปชั่วขณะว่าคนตรงหน้าคือลูกพี่ลูกน้องของอดีตสามีที่เธอไม่ชอบหน้า

"อะแฮ่ม พี่ซูจูครับ คำถามนี้ไม่อยู่ในขอบเขตบริการให้คำปรึกษาฟรีนะครับ! ถึงผมจะตอบได้ แต่ผมไม่ทำธุรกิจที่ขาดทุนหรอกนะ!" จินโดจุนกระแอมเบาๆ แล้วตอบด้วยท่าทีเรียบเฉย อยากได้แผนธุรกิจฟรีๆ จากเขาเหรอ? เวลาของคุณจินมีค่ามากนะ... เว้นแต่จะมีเงินมาเพิ่ม!

การดึงเชิงของจินโดจุนกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของคิมซูจูเข้าอย่างจัง คนเราเวลาจะถึงเป้าหมายแล้วโดนเบรกกะทันหัน พร้อมบอกว่าต้องจ่ายเงินก่อนถึงจะไปต่อได้ ย่อมรู้สึกหงุดหงิดเป็นธรรมดา

คิมซูจูควักบัตรเครดิตออกมาจากกระเป๋า ตบลงบนโต๊ะดังปัง แล้วพูดเสียงแข็ง "งั้นวันนี้ฉันเหมาเวลานายทั้งวัน!"

"ในเมื่อพี่ซูจูพูดขนาดนี้ ก็ไม่มีปัญหาครับ เชิญรอสักครู่ เดี๋ยวผมให้ผู้ช่วยเสิร์ฟกาแฟ แล้วเราไปคุยรายละเอียดกันที่โซฟาตรงโน้นดีกว่าครับ!" จินโดจุนยิ้มกว้าง

...

ตลอดสองชั่วโมงต่อมา จินโดจุนสวมบทบาทติวเตอร์จำเป็น ตอบคำถามร้อยแปดพันเก้าของคิมซูจูอย่างขยันขันแข็ง หลายคำถามลึกซึ้งไปถึงการบริหารองค์กร ซึ่งเกินขอบเขตของข้อกฎหมายไปไกล

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จินโดจุนมองบัตรเครดิตที่ส่องประกายแวววาว แล้วตัดสินใจให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์ออกไป

...

คิมซูจูพูดด้วยความทึ่ง "โดจุน นายสนใจมาเป็นที่ปรึกษากฎหมายให้ฮุนได แดวู กรุ๊ป ของเราไหม? ฉันเสนอเงินเดือนงามๆ ให้ได้นะ!"

จินโดจุนเบ้ปาก คิมซูจูคิดอะไรอยู่เนี่ย? จะให้เขาทิ้งตำแหน่งบอสใหญ่สำนักงานกฎหมาย ไปเป็นแค่ที่ปรึกษากฎหมายให้กลุ่มบริษัทเพิ่งตั้งใหม่เนี่ยนะ? ฝันกลางวันไปเถอะ!

ก่อนหน้านี้ จินยังชอล เคยชวนเขาไปทำงานที่ซุนยังกรุ๊ป เขายังปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย! ตอนนี้จินโดจุนไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน จะหาเรื่องใส่ตัวไปเป็นลูกน้องคนอื่นทำไม?

...

จินโดจุนตอบด้วยความเสียดาย "พี่ซูจูครับ อย่างที่เห็น ผมมีทนายในสังกัดตั้งเยอะแยะ คดีก็ล้นมือ ผมคงปลีกตัวไปไม่ได้จริงๆ! เอาอย่างนี้ไหมครับ ถ้าพี่ถูกใจทนายคนไหนในสำนักงานผม ผมส่งเขาไปประจำที่ฮุนได แดวู กรุ๊ป ให้ได้นะครับ ราคาก็คุยกันได้!"

ได้ยินแบบนั้น คิมซูจูก็มองจินโดจุนอย่างมีความหมาย แล้วพูดด้วยความผิดหวังเล็กน้อย "งั้นช่างเถอะ ถ้าวันหน้ามีปัญหาอะไร ฉันจะมาหานายอีกแล้วกัน!"

...

ด้านนอก ทนายอู (อูบยองจุน) เห็นคิมซูจูเดินออกไปแล้ว ก็เคาะประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานของจินโดจุน เห็นเจ้านายยังนั่งอยู่บนโซฟา เขาจึงรีบถาม "บอสครับ ผู้หญิงเมื่อกี้หน้าคุ้นๆ นะครับ?"

จินโดจุนยิ้มกริ่ม "คุณเคยเจอเธอมาก่อนครับ! เมื่อสองวันก่อนเราเพิ่งคุยเรื่องของเธอไปเอง!"

"เคยเจอ? เราเพิ่งคุยเรื่องเธอเหรอครับ?!" ทนายอูทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ในความคิดเขา ถ้าเคยรู้จักผู้หญิงคนนี้ เขาต้องจำได้แม่นแน่ๆ! แต่นี่จำไม่ได้เลยสักนิด!