บทที่ 382: ความมั่นใจและแผนการของจินฮวายอง

บทที่ 382: ความมั่นใจและแผนการของจินฮวายอง

ตอนนั้นจินซองจุนเต็มไปด้วยความเสียใจ ถ้ารู้เร็วกว่านี้ว่าปาร์คจองฮีมีแฟนแล้ว แถมยังเป็นโอเซฮยอนแห่งมิราเคิลกรุ๊ป เขาคงไม่โง่พอที่จะไปแย่งผู้หญิงของโอเซฮยอนหรอก!

...

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้จินซองจุนประหลาดใจและเสียดายยิ่งกว่า คืออดีตภรรยาอย่างคิมซูจูและแดวูกรุ๊ป แม้ในปี 1999 บริษัทลูกของแดวูจะถูกขายและปิดตัวลงจากกว่า 40 แห่งเหลือเพียง 12 แห่ง และการล้มละลายก็เป็นแค่เรื่องของเวลา

แม้ตระกูลคิมแห่งแดวูจะตกต่ำไปพร้อมกับการล่มสลายของกลุ่ม แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงคือ คิมซูจู ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูล กลับได้รับเงินทุนสนับสนุนก้อนโตจากที่ไหนสักแห่ง เข้าซื้อกิจการในเครือเดิมอย่าง แดวูชิปบิลดิ้ง, แดวูอิเล็กทรอนิกส์ และแดวูไฟแนนซ์ แล้วก่อตั้งเป็น ฮุนได แดวู กรุ๊ป ขึ้นมาใหม่ โดยเธอนั่งแท่นซีอีโอ เรื่องนี้สร้างความสั่นสะเทือนให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงและผู้มีอิทธิพลในเกาหลีเป็นอย่างมาก!

อัยการเกาหลีได้เข้ามาตรวจสอบการปรับโครงสร้างองค์กรที่ซับซ้อนนี้ ผลปรากฏว่าสถาบันการเงินจากสหรัฐอเมริกาคือผู้ถือหุ้นใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง ส่วนคิมซูจูเป็นเหมือนนอมินีที่ถูกผลักดันให้ออกหน้าบริหารงานเท่านั้น

แม้จะไม่พบความผิดปกติ แต่ใครที่มีสายตาแหลมคมย่อมดูออกว่า แดวูกรุ๊ปเล่นกลยุทธ์ 'จิ้งจกสลัดหาง' ได้อย่างแนบเนียน! ก่อนล้มละลายและขายสินทรัพย์ทิ้ง พวกเขาใช้สถาบันการเงินอื่นมาช้อนซื้อบริษัทลูกที่มีศักยภาพ แล้วรวมตัวกันเป็นกลุ่มบริษัทใหม่เพื่อคืนชีพจากเถ้าถ่าน แผนการนี้ช่างกล้าบ้าบิ่นเหลือเกิน!

...

ในเวลาเพียงสองปี ผู้หญิงที่เขาหย่าและเขี่ยทิ้งออกจากตระกูลจิน กลับกลายร่างเป็นผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มธุรกิจ พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ!

ส่วนเขา หลานชายคนโตตระกูลจินผู้หยิ่งผยองและเลือกปฏิบัติ กลับกลายเป็นแค่ตัวตลกที่ปล่อยของดีหลุดมือไป น่าสมเพชจริงๆ!

...

จินยองกีมองลูกชายแล้วอดพูดไม่ได้ "นี่ก็ผ่านไปสองปีแล้ว พ่อจะไปคุยกับย่าเรื่องหาคู่ให้แกใหม่ดีไหม?"

จินซองจุนเห็นสายตาเวทนาของพ่อแล้วรู้สึกโกรธ พูดย้อนกลับอย่างเย็นชา "เรื่องแต่งงานของผม พ่อไม่ต้องมายุ่ง!"

...

ห้างสรรพสินค้าซุนยัง

จินฮวายองเดินเข้ามาในห้องทำงานอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นผู้อำนวยการอิมเตรียมงานรออยู่แล้ว เธอก็ยิ้มทักทาย "ผู้อำนวยการอิม สวัสดีปีใหม่ค่ะ!"

"สวัสดีปีใหม่ครับท่านประธาน!" ผู้อำนวยการอิมถือเอกสารไว้ในมือ โค้งคำนับอวยพรจินฮวายองด้วยรอยยิ้ม

"ปีนี้ก็ต้องรบกวนคุณอีกแล้วนะผู้อำนวยการอิม!" จินฮวายองเดินไปที่โต๊ะทำงาน พลางทำท่าทางขี้เล่นใส่ลูกน้องคนสนิท

...

"การประชุมกลยุทธ์การบริหารประจำปี 2000 ที่ผู้จัดการสาขาทุกภูมิภาคของซูเปอร์มาร์เก็ตซุนยังจะเข้าร่วม จะเริ่มตอน 9 โมงเช้าที่ห้องประชุมใหญ่ชั้น 11..."

ยังไม่ทันที่ผู้อำนวยการอิมจะพูดจบ จินฮวายองก็แทรกขึ้น "ยกเลิกการประชุมนี้ซะ!"

ผู้อำนวยการอิมชะงัก "อะไรนะครับ? ท่านประธาน... ท่านว่าอะไรนะครับ?"

"ฉันจะไปพบผู้จัดการของซุนยังหลักทรัพย์... นี่เป็นธุระส่วนตัว ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด!" จินฮวายองหันมากำชับเสียงเข้ม

"แต่... ท่านประธานครับ ผู้จัดการสาขาจากกวางจูและปูซานเดินทางมาถึงโซลตั้งแต่เมื่อวานเพื่อเข้าประชุมเช้านี้ ถ้าจะยกเลิก..." ผู้อำนวยการอิมพูดด้วยความลำบากใจ

สีหน้าของจินฮวายองเริ่มเย็นชา "แล้วยังไง...? พวกเขาจ่ายค่ารถค่าที่พักเองเหรอ? เราไม่ได้เป็นคนออกให้หมดหรือไง?"

"ผู้อำนวยการอิม มีปัญหาอะไรอีกไหม?" จินฮวายองเริ่มไม่พอใจ ในสายตาเธอ นิวเดต้า เทคโนโลยี ที่เป็นบ่อเงินบ่อทอง สำคัญกว่าผู้จัดการสาขาพวกนั้นตั้งเยอะ นิวเดต้าทำเงินให้เธอทุกวัน ส่วนคนพวกนี้มีแต่ผลาญงบ จะให้รออีกสักวันจะเป็นไรไป?!

"รายได้ที่นิวเดต้าทำเงินให้ฉัน มันมากกว่ารายได้รวมของบริษัทลูกทั้งหมดในเครือซุนยังดิสทริบิวชั่นเมื่อปีที่แล้วรวมกันซะอีก!" จินฮวายองพูดอย่างภาคภูมิใจ

ที่อเมริกามีชายวัย 60 ชื่อบัฟเฟตต์ ทำกำไรจากตลาดหุ้นได้มหาศาลจนติดอันดับมหาเศรษฐีโลก คนเขาเรียกกันว่า "เทพเจ้าหุ้น"

และเธอ จินฮวายอง ด้วยสินทรัพย์ที่พุ่งทะยานจากนิวเดต้า ฝีมือและวิสัยทัศน์ของเธอก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบัฟเฟตต์เลย! อีกไม่นานเธออาจจะกลายเป็นเซียนหุ้นแบบนั้นบ้างก็ได้!

...

"ต่อไปหัดใช้สมองบ้างนะ แยกแยะลำดับความสำคัญให้เป็น!" จินฮวายองตำหนิผู้อำนวยการอิม

"ครับ!" ผู้อำนวยการอิมรู้ตัวว่าพูดมากไป รีบก้มหัวขอโทษจินฮวายองที่เอนตัวพิงโซฟาอยู่

"ท่านประธานครับ... ในเมื่อทำกำไรจากนิวเดต้าได้เยอะขนาดนี้แล้ว ไม่คิดจะขายหุ้นทำกำไรออกมาบ้างเหรอครับ?" ผู้อำนวยการอิมเตือนด้วยความหวังดี

"ขายตอนนี้เนี่ยนะ?! พวกผู้เชี่ยวชาญบอกว่าหุ้นนิวเดต้าจะขึ้นไปถึง 300,000 วอนต่อหุ้นนะ!" จินฮวายองโวยวายเมื่อถูกทักเรื่องนี้ "ฉันต้องทำกำไรให้ได้มากกว่านี้ เพื่อไถ่ถอนหุ้นห้างซุนยังและโรงแรมล็อตเต้ที่จำนองไว้กับมิราเคิลกรุ๊ปคืนมาทั้งหมด! แถมซูเปอร์มาร์เก็ตกับโรงแรมซุนยังก็ต้องใช้เงินมาหมุนอีก...!"

"รอให้ราคาหุ้นแตะ 300,000 เมื่อไหร่ ฉันจะเทขายให้หมด! ถึงตอนนั้นฉันจะมีเงินกองเท่าภูเขา! มากพอจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้!" จินฮวายองเปิดเผยแผนการในใจจนหมดเปลือก

ไม่เป็นคนหาเงินไม่รู้หรอกว่าค่าใช้จ่ายมันเยอะขนาดไหน เมื่อก่อนเธอมีห้างซุนยังที่เป็นห่านทองคำ ชีวิตสุขสบายจะตาย แต่ตอนนี้ล่ะ? แม้จะมีอำนาจมากขึ้น บริหารบริษัทเยอะขึ้น แต่หนี้สินและรายจ่ายก็เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว! ขนาดเธอเป็นเศรษฐีนียังแทบจะหมุนเงินไม่ทัน!

ผู้อำนวยการอิมได้ยินเจ้านายยืนกรานขนาดนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ แต่ในใจลึกๆ เขามองว่าการกระทำของจินฮวายองเสี่ยงเกินไป

เพราะก่อนหน้านี้ไม่เคยมีหุ้นบริษัทเกาหลีตัวไหนพุ่งไปถึง 1 แสน 2 แสน หรือ 3 แสนวอนต่อหุ้นมาก่อนเลย? ถ้าจู่ๆ ราคาดิ่งเหวขึ้นมา ผลที่ตามมาคงเลวร้ายเกินจินตนาการ!

...

"300,000 เหรอครับ? ...ขอประทานโทษนะครับ แต่ในประวัติศาสตร์ตลาดหุ้นเกาหลีไม่เคยมีบริษัทไหนทำได้มาก่อน! ดังนั้นอนาคตจะไปถึงจุดนั้นไหม เราคงฟันธงไม่ได้ครับ...!" ผู้จัดการซุนยังหลักทรัพย์กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากฟังจินฮวายองเล่าแผนการ