บทที่ 357 ปรับโครงสร้างบริษัทลูกของซุนยัง

บทที่ 357 ปรับโครงสร้างบริษัทลูกของซุนยัง

แม้จะบ่นอุบ แต่จินโดจุนก็ยอมตกลงที่จะพบกับตัวแทนจากโซนี่อีกครั้ง เพื่อดูว่าพอจะหาข้อสรุปร่วมกันได้หรือไม่

เพราะทางยูนิเวอร์แซล พิคเจอร์ส และทเวนตี้ท์ เซ็นจูรี ฟ็อกซ์ แค่ตอบรับในเบื้องต้นเท่านั้น รายละเอียดแผนงานและราคาค่าผลิตหนังยังไม่ออกมา ถ้าสองเจ้านั้นดันโขกราคาโหดเหมือนโซนี่ เขาจะได้มีทางหนีทีไล่ การเปรียบเทียบสามเจ้าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!

โจซองวอนรีบติดต่อไปยังโคดะ ยามาโมโตะ เพื่อแจ้งความประสงค์ที่จะเจรจาต่อ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายพอใจมาก จากนั้นทั้งสองฝ่ายจึงนัดหมายที่จะกลับมาเจรจากันต่อในช่วงบ่ายวันพรุ่งนี้ที่ห้องประชุมของโซนี่

—————— เส้นแบ่ง ——————

ภายในห้องประชุมของซุนยังกรุ๊ปที่เกาหลีใต้

จินยองกี, จินดงกี, จินฮวายอง และหัวหน้าเลขาฯ ลี กำลังหารือเรื่องการปรับโครงสร้างบริษัทลูกของกลุ่ม

"ตามความประสงค์ของท่านประธาน บริษัทลูกที่พวกท่านทั้งสามดูแลอยู่จะต้องถูกปรับโครงสร้างใหม่ครับ" หัวหน้าเลขาฯ ลีกล่าวขณะมองหน้าทั้งสามคน "ลำดับแรก ท่านประธานจินยองกีจะยังคงดำรงตำแหน่งประธานซุนยังคอร์ปอเรชั่นและซุนยังอิเล็กทรอนิกส์ โดยมีอำนาจตัดสินใจเทียบเท่าท่านประธานใหญ่ครับ"

จินยองกีพลิกเอกสารไปมา ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น "ทำไมผมต้องมารับผิดชอบบริษัทที่รายได้แย่แบบนี้ด้วย? นี่มันเนรเทศกันชัดๆ!"

แม้ผลิตภัณฑ์ของซุนยังอิเล็กทรอนิกส์จะเริ่มตีตลาดจีนได้ด้วยมือถือรุ่นใหม่ที่คุ้มค่าคุ้มราคา แต่ซุนยังคอร์ปอเรชั่นนี่มันหลุมดำชัดๆ!

ผลกระทบจากวิกฤตการเงินทำให้ตลาดอสังหาฯ ในประเทศพังพินาศ ราคาหดตัวลงไปถึง 80-90% เมื่อเทียบกับช่วงก่อนวิกฤต โครงการอสังหาฯ มากมายที่เริ่มสร้างเมื่อสองปีก่อนตอนตลาดยังบูม

ตอนนี้โครงการพวกนั้นยังสร้างไม่เสร็จ ตลาดก็วายเสียแล้ว ทำให้บริษัทตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะสร้างต่อก็ขาดทุนยับ จะหยุดสร้างเงินที่ลงไปก็สูญเปล่า!

จินฮวายองและจินดงกีที่นั่งฟังอยู่ถึงกับหลุดขำเมื่อได้ยินจินยองกีบ่น หัวหน้าเลขาฯ ลีเองก็ยิ้มมุมปากแต่ไม่ได้ตอบโต้ เขาหันไปทางจินดงกีแทน

"ท่านประธานจินดงกีจะดำรงตำแหน่งรองประธานกลุ่ม และดูแลกิจการอุตสาหกรรมหนัก, เคมีภัณฑ์, หลักทรัพย์ และบริษัทบริหารสินทรัพย์ซุนยังครับ!" หัวหน้าเลขาฯ ลีประกาศเสียงขรึม

"รองประธาน? คุณพ่อยกตำแหน่งนี้ให้พี่เหรอ?!" จินฮวายองตกใจมาก ไม่คิดว่าหลังจากพี่ใหญ่จินยองกีโดนปลดจากตำแหน่งรองประธานได้ไม่กี่วัน พ่อจะรีบยกเก้าอี้นี้ให้จินดงกีเร็วขนาดนี้ แถมยังได้สิทธิ์บริหารบริษัทเพิ่มอีกตั้ง 3 แห่ง (หมายเหตุ: จินดงกีมีอำนาจบริหารซุนยังเคมีคอลอยู่บ้างแล้วก่อนหน้านี้) พ่อลำเอียงเกินไปแล้ว!

ได้ยินจินฮวายองพูดแบบนั้น สีหน้าของจินยองกีก็ดูไม่ได้เลย เพราะตำแหน่งรองประธานเคยเป็นของเขามาก่อน ตอนนี้ดันตกไปอยู่ในมือจินดงกีเสียแล้ว!

เห็นจินฮวายอง "เสี้ยม" จินดงกีรีบแก้ตัวพัลวัน "ฉันได้บริษัทลูกมาเยอะแยะแล้วจะมีประโยชน์อะไร? ไม่มีสักบริษัทที่ทำกำไรได้จริงๆ เลย! ต่อให้เอาอุตสาหกรรมหนักกับเคมีภัณฑ์มารวมกัน รายได้ยังไม่ถึง 60% ของซุนยังอิเล็กทรอนิกส์เลยด้วยซ้ำ!"

ขณะพูด จินดงกีชำเลืองมองจินยองกีด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย ยังไงซะเขาก็เหมือนไปแย่งเก้าอี้รองประธานมาจากพี่ชาย ใครจะรู้ว่าพี่แกจะระเบิดลงตอนไหน?

ทว่าสีหน้าของจินยองกียังคงเรียบเฉย ไม่พูดอะไรสักคำ ทำให้จินดงกีถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"นอกจากนี้ ท่านประธานมีคำสั่งให้ห้างสรรพสินค้าซุนยัง ควบรวมกิจการกับซูเปอร์มาร์เก็ตและโรงแรม เพื่อก่อตั้งเป็น ซุนยังดิสทริบิวชั่นกรุ๊ป (Sunyang Distribution Group) แยกตัวออกจากบริษัทแม่ครับ ขั้นตอนเหล่านี้จะดำเนินการในเร็วๆ นี้" หัวหน้าเลขาฯ ลีหันไปบอกจินฮวายอง

"หมายความว่ายังไง? เพราะฉันแต่งงานออกไปแล้ว เลยโยนบริษัทขยะๆ มาให้เพื่อเขี่ยฉันทิ้งงั้นเหรอ?" จินฮวายองถามเสียงแข็ง

สินทรัพย์รวมของซูเปอร์มาร์เก็ตและโรงแรมในเครือซุนยัง เทียบไม่ได้เลยกับสินทรัพย์ที่จินยองกีและจินดงกีได้รับจัดสรร ซึ่งทำให้จินฮวายองไม่พอใจอย่างมาก

"เขี่ยทิ้งด้วยบริษัทขยะอะไรกัน? ห่วงโซ่ธุรกิจโรงแรมมันต้องรวมถึงอสังหาฯ ของโรงแรมด้วยสิ... เดี๋ยวนะ นี่รวมถึงสนามกอล์ฟด้วยเหรอ?!" จินดงกีโพล่งขึ้นมา เขาเพิ่งนึกได้ว่าโรงแรมซุนยังยังมีสนามกอล์ฟระดับไฮเอนด์ที่มีพื้นที่มหาศาลอยู่ด้วย!

"ถ้าโอนสนามกอล์ฟไปด้วย นี่มันถอนรากถอนโคนบริษัทเลยนะ!" จินดงกีพูดกับจินฮวายองอย่างไม่พอใจ

แต่จินฮวายองยังไม่พอใจอยู่ดี เธอสวนกลับ "แต่รองประธานคือเจ้าของที่แท้จริงของกลุ่มนะคะ!"

สิ้นเสียงจินฮวายอง ทั้งห้องประชุมก็ตกอยู่ในความเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าตอบโต้ จินดงกีได้แต่หัวเราะแก้เก้อ ยกถ้วยชาขึ้นจิบเพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัด

หัวหน้าเลขาฯ ลีเห็นดังนั้นจึงอธิบาย "การแบ่งแยกบริษัทลูกเป็นข้อกำหนดจากทำเนียบประธานาธิบดีและ IMF ครับ ความอยู่รอดของซุนยังดิสทริบิวชั่นกรุ๊ปจะขึ้นอยู่กับผลงานการขยายสาขาซูเปอร์มาร์เก็ตซุนยังไปทั่วประเทศในปีหน้า ท่านประธานกำลังมอบโอกาสให้คุณได้พิสูจน์ฝีมืออยู่นะครับ"

พูดจบ หัวหน้าเลขาฯ ลีก็หยิบเอกสารอีก 3 ชุดออกมาแจกจ่ายให้ทั้งสามคน "เพื่อแยกบริษัทลูก เราต้องจัดการเรื่องหุ้นและหนี้สินระหว่างบริษัทแม่กับซุนยังดิสทริบิวชั่นกรุ๊ปให้เรียบร้อยก่อนครับ"

ทั้งสามก้มหน้าอ่านเอกสารตรงหน้าอย่างละเอียด หัวหน้าเลขาฯ ลีอธิบายต่อ "นี่คือรายละเอียดหนี้สินที่คุณจินฮวายองต้องชำระคืนให้กับบริษัทลูกอื่นๆ ครับ"

จินฮวายองโวยวาย "ทำไมหนี้มันเยอะขนาดนี้? สถานการณ์ของโรงแรมซุนยังมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?!" เดิมทีเธออาจจะดีใจอยู่บ้าง แต่พอเห็นตัวเลขหนี้สินในเอกสาร อารมณ์ก็บูดบึ้งทันที นี่ไม่ใช่การแบ่งเค้กแล้ว นี่มันโยนเผือกร้อนชัดๆ!

จินดงกีทำหน้าสะใจ ส่วนจินยองกียังคงนิ่งเฉย ราวกับเรื่องปรับโครงสร้างนี้ไม่เกี่ยวกับเขา

...

กลับมาที่บ้าน จินฮวายองหงุดหงิดงุ่นง่านมาก นึกว่าจะได้แยกบริษัทมาบริหารสวยๆ แต่ดันได้หนี้ก้อนโตแถมมาด้วยแบบงงๆ หลังจากสามี ชเวชางเจ รู้เรื่องราวทั้งหมด เขาก็ให้จินฮวายองขี่หลังแล้วพาเดินวนรอบห้องนั่งเล่น ราวกับพ่อกำลังปลอบลูกสาวตัวน้อยที่กำลังงอแง

"เห็นคุณกลุ้มใจแบบนี้ ผมปวดใจจัง!" ชเวชางเจปลอบภรรยาแล้วเสนอแนะ "ลองติดต่อประธานโอแห่งมิราเคิลกรุ๊ปดูไหมครับ ขอความช่วยเหลือจากทางนั้น?"

"คุณก็รู้ว่ามิราเคิลกรุ๊ปเป็นบริษัทที่มีเงินสดเยอะที่สุดในเกาหลีตอนนี้ ถ้าได้พวกเขาช่วย ปัญหาหนี้สินของซุนยังดิสทริบิวชั่นก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย!"