บทที่ 3: เงินคืนสามเท่า

บทที่ 3: เงินคืนสามเท่า

"สวัสดีค่ะ ฉันต้องการ..." ถังหยานทวนความต้องการของเธออีกครั้ง "ช่วยคิดเงินให้ฉันด้วยค่ะ ฉันกำลังรีบ ขอบคุณค่ะ"

"ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ" แม้พนักงานขายจะตกใจที่มีคนซื้อโทรศัพท์รุ่นล่าสุดถึงสามเครื่องพร้อมกัน แต่ความเป็นมืออาชีพก็ดึงสติเธอกลับมาเพื่อให้บริการลูกค้าอย่างรวดเร็ว

ราคา iPhone 4 รุ่นมาตรฐานอยู่ที่ 3,999 หยวน ส่วนรุ่นท็อปอยู่ที่ 4,999 หยวน สามเครื่องรุ่นท็อปรวมเป็นเงิน 14,997 หยวน ปกติเธอขายโทรศัพท์ได้ไม่น้อยในแต่ละวัน แต่ไม่เคยเจอใครเหมาเครื่องรุ่นท็อปทีเดียวสามเครื่องแบบนี้ วันนี้ถือเป็นวันโชคดีของเธอจริงๆ ที่ได้เจอลูกค้ากระเป๋าหนัก

ค่าคอมมิชชั่นจากการขายรุ่นมาตรฐานอยู่ที่ 1% ส่วนรุ่นท็อปได้ 2% แค่ออเดอร์นี้ออเดอร์เดียวเธอก็ได้ค่าคอมมิชชั่นถึง 300 หยวนแล้ว แม้ฐานเงินเดือนจะน้อยนิด แต่ค่าคอมมิชชั่นรายเดือนนั้นถือเป็นกอบเป็นกำจริงๆ

สิบห้านาทีต่อมา ถังหยานเดินออกจากเคาน์เตอร์ Orange พร้อมโทรศัพท์สามเครื่อง ท่ามกลางสายตาอิจฉามากมายที่มองตามหลัง แต่นั่นเกี่ยวอะไรกับเธอล่ะ?

หลังจากซื้อโทรศัพท์ เธอยังเหลือวงเงินการใช้จ่ายอีก 82,815 หยวน ด้วยหลักการรบเร็วชนะเร็ว ถังหยานมุ่งหน้าไปยังแผนกเสื้อผ้าสตรีเพื่อช้อปปิ้งชุดใหญ่ ในเวลานี้ ห้างซิงกวงยังไม่มีแบรนด์หรูระดับโลกเข้ามา เสื้อผ้าราคาหลักพันหรือหลักหมื่นในอนาคตจึงยังหาไม่ได้แน่นอน

เธอหยุดมองไปรอบๆ และสะดุดตากับร้านหนึ่งที่มีการออกแบบเรียบง่ายแต่โดดเด่น ขณะที่กำลังจะก้าวเข้าไป โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

ยี่สิบนาทีต่อมา ถังหยานวางสาย รอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปาก โควตาการใช้จ่าย 1 ล้านหยวนได้รับการจัดการเรียบร้อยแล้ว!

อีกฟากหนึ่ง ไกลออกไปถึงปักกิ่ง เฉินตงกุมหน้าอก สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวด้วยความตื่นเต้น อารมณ์ของเขาสับสนปนเป เขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่มาลงทุนในตัวเขาจะเป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง เด็กสาวที่เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะหมาดๆ แต่สิ่งที่สำคัญคือ เขารอดตายแล้วไม่ใช่หรือ?

หลังจากวางสาย ถังหยานก้าวเข้าไปในร้านที่เธอเลือกไว้เมื่อครู่

พนักงานขายตาไว เห็นเธอหิ้วโทรศัพท์ราคาแพงมาด้วย ก็รีบเข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้มกว้างทันที

ถังหยานไม่ได้รังเกียจการบริการที่กระตือรือร้นนี้ เธอเดินดูตามราวแขวน หยิบชุดที่ชอบ กะขนาดคร่าวๆ แล้วให้พนักงานเตรียมบิลเพื่อรูดบัตร ตั้งแต่เดินเข้าร้านจนเดินออก ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที ประสิทธิภาพของเธอสูงจนน่าตกใจ

จนกระทั่งสองมือเต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้ง เธอถึงหยุดมหกรรมช้อปแหลกนี้ลง ตอนนี้เธอซื้อเสื้อผ้าไปไม่ต่ำกว่าสามสิบชุด ซึ่งหนักเอาการ เธอสงสัยว่าจะมีบริการส่งของหรือไม่ ไม่งั้นจะขนกลับหมดยังไงไหว?

เธอลองมองหาเคาน์เตอร์บริการที่ชั้นหนึ่งและสอบถามเรื่องบริการจัดส่ง โดยยินดีจ่ายค่าธรรมเนียม พนักงานสาวที่เคาน์เตอร์ตอบรับ ซึ่งทำให้เธอโล่งใจ แม้เวลาส่งอาจจะล่าช้าไปบ้าง คือราวๆ หกโมงเย็น

หลังจากกรอกที่อยู่จัดส่ง ถังหยานฝากถุงเสื้อผ้าไว้ที่เคาน์เตอร์เพื่อแพ็ค เธอถือไปเพียงแค่โทรศัพท์และเดินดูของต่อ

ไหนๆ ก็อยู่ชั้นหนึ่งแล้ว แวะดูเครื่องประดับทองสวยๆ ให้แม่สักหน่อยดีกว่า

เมื่อถังหยานพุ่งตัวไปที่เคาน์เตอร์ทองด้วยความกระตือรือร้น เธอก็ต้องตะลึง! ราคาทองในปี 2003 ถูกขนาดนี้เลยเหรอ? ทองกรัมละ 200 หยวน นี่เรื่องจริงดิ? เธอนึกถึงกำไลทองหนัก 20 กรัมที่เคยเก็บเงินซื้อที่เจียงเฉิง ราคาปาเข้าไปหมื่นกว่า! ตอนนี้เงินหมื่นหยวนซื้อได้สองวงครึ่งเลยนะ!

เป็นไปตามคาด ราคาทองที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินทำเอาถังหยานช็อก เธอเรียกพนักงานขายมาและเริ่มมหกรรมช้อปแหลกระลอกสอง สร้อยลายคลื่นน้ำนี่สวยดี เอาเส้นนึง! เส้นข้างๆ นั่นก็สวย ซื้อ! จี้ทองรูปน้ำเต้าน้อยนี่ก็น่ารักเกินไปแล้ว ของมันต้องมี!

...สี่สิบนาทีต่อมา ถังหยานกวาดซื้อทุกอย่างที่เข้าตาในเคาน์เตอร์ทองนี้ ได้ทองไปเกือบ 350 กรัม หมดเงินไปเจ็ดหมื่นหยวน ทันทีที่รูดบัตร เธอได้ยินเสียงรายงานอันน่ายินดีจากถงจื่อ

"ยินดีด้วยค่ะโฮสต์ คุณใช้วงเงินการใช้จ่ายครบ 100,000 หยวนสำเร็จ และได้รับเงินคืน 3 เท่า เป็นจำนวน 300,000 หยวน ต้องการถอนออกมาเลยหรือไม่คะ?"

"ถอนเลย"

"ถอนเงิน 300,000 หยวนเรียบร้อย ยอดคงเหลือในบัญชี: 1,300,205.47 หยวน เวลานับถอยหลังโปรโมชั่นเงินคืน 3 เท่าแบบจำกัดเวลา: 20:39:29"

หลังจากใช้โควตา 100,000 หยวนหมด ถังหยานไม่รีรอ หิ้วทองและโทรศัพท์ที่เพิ่งถอยมาใหม่ ตรงดิ่งไปที่ธนาคารใกล้ที่สุดและโอนเงินหนึ่งล้านหยวนเข้าบัญชีที่เฉินตงให้ไว้

"ใช้วงเงินการใช้จ่าย 1,000,000 หยวนสำเร็จ และได้รับเงินคืน 3 เท่า เป็นจำนวน 3,000,000 หยวน ต้องการถอนออกมาเลยหรือไม่คะ?"

"ถอนเลย"

"ถอนเงิน 3,000,000 หยวนเรียบร้อย ยอดคงเหลือในบัญชี: 3,300,205.47 หยวน เวลานับถอยหลังโปรโมชั่นเงินคืน 3 เท่าแบบจำกัดเวลา: 19:39:29"

ถังหยานยกมือขึ้นดูเวลา ตอนนี้ 16:20 น. โปรโมชั่นเงินคืนแบบจำกัดเวลายังเหลืออีก 19 ชั่วโมง หมายความว่าเธอยังมีโอกาสกอบโกยได้อีกก่อน 11:39 น. ของวันพรุ่งนี้ ห้างเปิดทำการวันหยุดสุดสัปดาห์ตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 4 ทุ่ม เวลาเหลือเฟือ

ตอนช้อปมันก็สนุกดีอยู่หรอก แต่พอต้องมานั่งหาข้ออ้างนี่ปวดหัวชะมัด ถังหยานมองกองทองที่เพิ่งซื้อมาด้วยความกลุ้มใจ จะอธิบายกับพ่อแม่ยังไงดี? จะบอกไปตรงๆ เลยได้ไหมว่า: ลูกสาวแม่กลับชาติมาเกิดใหม่ แล้วดันไปผูกกับระบบโดยบังเอิญ ซึ่งเป้าหมายของระบบนี้คือบังคับให้หนูใช้เงิน!

ขืนพูดไปแบบนั้น พ่อแม่ต้องคิดว่าเธอบ้าไปแล้วแน่ๆ!

"โฮสต์คะ คุณห้ามเปิดเผยการมีอยู่ของระบบเด็ดขาด! ไม่งั้นคุณจะถูกกำจัดนะคะ!"

"เออ... โอเค ฉันก็แค่คิดเล่นๆ น่ะ" ใช่ ทางนี้ตันสนิท! ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดตอนนี้เลย ยังไงวันนี้พ่อแม่ก็ยังไม่กลับ มีอะไรค่อยว่ากันพรุ่งนี้!

เย็นวันนั้น ถังหยานได้รับโทรศัพท์จากแม่เพื่อเช็คความเป็นอยู่

"ฮัลโหล ถังหยาน พ่อกับแม่อยู่ที่บ้านน้าของลูกนะ คืนนี้คงไม่กลับ นอนล็อคประตูหน้าต่างให้ดีล่ะ เข้าใจไหม? ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ให้รีบไปหายายหยวนข้างบ้านนะ!"

"โอเคค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะแม่ จะกลับกันเมื่อไหร่คะ?"

"น่าจะอาทิตย์หน้าแหละ ดูแลตัวเองดีๆ นะลูกช่วงสองวันนี้ ถ้าขี้เกียจทำกับข้าวก็ออกไปซื้อกิน เงินอยู่ในลิ้นชักตู้ข้างประตูนั่นแหละ รู้ใช่ไหม?"

"รู้ค่ะๆ โอเคค่ะ แม่เองก็ระวังตัวด้วยนะคะ"

"จ้ะ งั้นแค่นี้นะ กินขนมให้น้อยลงหน่อย แล้วก็นอนเร็วๆ ล่ะ!"

หลังจากวางสาย ถังหยานหวนนึกถึงเรื่องราวในชาติก่อน

น้าสาวกับสามีเป็นคู่รักกันตั้งแต่มหาวิทยาลัย พอใกล้เรียนจบ น้าก็ดันตั้งท้อง ตายายในตอนนั้นไม่เห็นด้วยที่จะให้แต่งงานมีลูกทันทีที่เรียนจบ แต่น้าสาวหัวแข็ง ยืนกรานจะแต่งงานให้ได้ หลังแต่งงาน น้าก็ย้ายไปอยู่เมือง D ซึ่งขับรถจากเมือง S ไปไม่ถึงสองชั่วโมง

เพราะตั้งท้อง ตอนนั้นเลยไม่ได้จัดงานแต่งงาน แค่กินข้าวร่วมกันสองครอบครัวแล้วจดทะเบียนสมรส ก่อนคลอด พ่อแม่สามีดูแลน้าสาวดีมาก กลัวว่าจะไม่สบายตัวตรงไหน

แต่พอน้าคลอดลูกออกมาเป็นผู้หญิง ท่าทีของพ่อแม่สามีก็เปลี่ยนไป แม่สามีคอยหาเรื่องจับผิดได้ทุกวี่วัน แรกๆ น้าก็ยังพออดทนได้ แต่ช่วงหลังมานี้ พอลูกพี่ลูกน้องโตขึ้น แล้วน้ายังไม่ท้องลูกคนที่สองสักที แม่สามีก็ยิ่งร้ายกาจขึ้นเรื่อยๆ แทบจะจ้องจับผิดทุกฝีก้าว

ที่พ่อกับแม่ไปหาคราวนี้ น่าจะเป็นเพราะน้าจับได้ว่าสามีเฮงซวยนอกใจจนเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทถึงขั้นลงไม้ลงมือ แถมเมียน้อยของไอ้ผู้ชายสารเลวนั่นก็กำลังท้องอยู่ด้วย แม่สามีคงทนสองแม่ลูกไม่ไหวแล้ว เลยอยากจะไล่ตะเพิดออกจากบ้าน