บทที่ 1 ทำอย่างไรเมื่อจู่ๆ ก็รวยขึ้นมา

บทที่ 1 ทำอย่างไรเมื่อจู่ๆ ก็รวยขึ้นมา

หมายเหตุ: เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในโลกสมมติ โปรดอย่าเชื่อมโยงกับความเป็นจริง

ใจกลางเมือง H, ห้องรับรองวีไอพี อาคารเอเมอรัลด์

"ถังเหยียน อย่าปฏิเสธสุรามงคลแล้วต้องมาดื่มสุราลงทัณฑ์! ดื่มแก้วนี้ซะ แล้วผมจะเซ็นสัญญาให้ทันที" ชายวัยกลางคนหัวล้านลงพุงยิ้มขู่ด้วยเจตนาแอบแฝง

ถังเหยียนส่ายหน้า อาการวิงเวียนถาโถมเข้ามาเป็นระลอก ความรู้สึกแสบร้อนจากกระเพาะอาหารแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้เธอไม่มีทางหนี

หลังจากจบมัธยมปลาย เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ จึงออกจากบ้านมาหางานทำ เมือง H เป็นหนึ่งในเมืองที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของประเทศ C เธอเริ่มต้นจากการเป็นพนักงานต้อนรับในโรงแรม เข้าร่วมการสอบเอนทรานซ์สำหรับผู้ใหญ่ในเวลาว่าง จากนั้นก็ยกระดับวุฒิการศึกษาจากอนุปริญญาเป็นปริญญาตรี และต่อมาก็เรียนภาษาอังกฤษเพื่อการทำงาน ปัจจุบันเธอดำรงตำแหน่งผู้จัดการธุรกิจที่โรงแรมที่เธอทำงานอยู่ รับผิดชอบดูแลการเจรจาธุรกิจและงานสังคมของโรงแรมโดยเฉพาะ

วันนี้ เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงบุคลากรในบริษัทคู่ค้าที่ร่วมงานกันมานาน ผู้รับผิดชอบคนใหม่จึงไม่มีเจตนาที่จะต่อสัญญา เธอต้องใช้เส้นสายเพื่อให้ได้นัดทานมื้อค่ำกับอีกฝ่าย ใครจะรู้ว่าเธอดื่มไปตั้งเยอะ แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมอ่อนข้อให้เลย

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายต้องการให้เธอจ่ายค่าตอบแทนบางอย่าง เธออยู่ในโลกการทำงานมาตั้งหลายปี มีอะไรบ้างที่เธอยังไม่เคยเจอ? แต่เธอก็มีขีดจำกัดของตัวเอง

"ประธานเฉิน ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ เชิญดื่มต่อได้เลยค่ะ" พูดจบ ถังเหยียนก็ยกมือปิดปากแล้วเดินโซเซออกมา

หลังจากออกจากห้องรับรอง เธอที่เมื่อครู่ดูเมามาย ก็ลดมือลงจากปาก จัดผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงให้เรียบร้อย แล้วเดินตรงไปยังทางออก ดูเหมือนว่าเธอจะต้องหาลูกค้าใหม่มาชดเชยสัญญาฉบับนี้เสียแล้ว

ลมยามค่ำคืนพัดเย็นยะเยือก เธอสวมเพียงชุดเดรสไหมพรมแขนสั้นออกมา ลมวูบหนึ่งพัดมา ขนบนแขนของเธอก็ลุกชันไปหมด

เธอยืนรออยู่ริมถนนเป็นเวลานาน แต่ไม่มีรถผ่านมาสักคัน เธอกัดฟันเดินไปยังสถานีรถไฟใต้ดินที่อยู่ไม่ไกล ขณะที่เหลืออีกเพียงถนนเดียวจะถึงสถานี เธอก็รู้สึกตัวลอยขึ้น แล้วสติก็ดับวูบไป

ปี 2003 ประเทศ C เมือง S

"ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ! กำลังผูกระบบ... กำลังเปิดใช้งานระบบ... เริ่มต้นใช้งานสำเร็จ! ยินดีต้อนรับสู่ระบบมหาเศรษฐี!"

ใครกำลังพูด? ถังเหยียนงุนงง จู่ๆ ศีรษะของเธอก็ปวดแปลบ และเสียงเครื่องจักรประหลาดก็ดังขึ้นในหัว

"รหัสหมายเลข z897987 ยินดีให้บริการ ระบบนี้มุ่งมั่นที่จะสานฝันของโฮสต์ให้ร่ำรวย เพื่อก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต! ตบหน้าพวกสารเลวให้หมด นางเอกนิยายสุดเท่คนต่อไปคือคุณ!"

แล้วฉันจะรวยได้ยังไง?

"โฮสต์จะได้รับเงินคืน 0.5 เท่าสำหรับทุกยอดการใช้จ่ายที่กำหนด และการเช็คอินรายวันจะได้รับกองทุนสำหรับการใช้จ่าย 100,000 หยวน หลังจากระบบอัปเกรด โฮสต์จะได้รับเงินคืนมากขึ้นและกองทุนสำหรับการใช้จ่ายมากขึ้น! หมั่นอัปเลเวลเข้าไว้นะ!"

โฮสต์: ถังเหยียน

ร่างกาย: 35 (0-100)

สติปัญญา: 50 (0-100)

เสน่ห์: 40 (0-100)

รูปร่างหน้าตา: 65 (0-100)

โชคลาภ: 0 (0-10)

ทักษะพิเศษ: ไม่มี

ยอดคงเหลือในบัญชี: 205.47 หยวน

ถังเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและพยักหน้าทำความเข้าใจ

"เช็คอิน"

"เช็คอินสำเร็จ! ได้รับกองทุนสำหรับการใช้จ่าย 100,000 หยวน เช็คอินครั้งแรกสำเร็จ รับรางวัลชุดของขวัญมือใหม่ * 1 กองทุนสำหรับการใช้จ่ายสามารถถอนได้ ต้องการถอนเข้าบัตรธนาคารของคุณหรือไม่?"

"ถอน"

"ถอนเงินสำเร็จ 100,000 หยวน ยอดคงเหลือในบัญชี: 100,205.47 หยวน ชุดของขวัญมือใหม่คงเหลือ 1 ต้องการใช้ตอนนี้เลยหรือไม่?"

"ใช้"

"ใช้ชุดของขวัญมือใหม่ * 1 สำเร็จ ได้รับ รูปร่างหน้าตา + 3, สติปัญญา + 3, ร่างกาย + 3, กองทุนสำหรับการใช้จ่าย 1 ล้านหยวน และเวลานับถอยหลังรับเงินคืนจากการใช้จ่าย 3 เท่าแบบจำกัดเวลา 23:59:59"

"ระบบ มีข้อจำกัดในการใช้กองทุนสำหรับการใช้จ่ายไหม?"

"มีครับโฮสต์ กองทุนสำหรับการใช้จ่ายใช้ได้เฉพาะการจับจ่ายใช้สอยเท่านั้น ไม่สามารถให้คนอื่นได้ แต่ไม่มีข้อจำกัดสำหรับจำนวนเงินคืนนะครับ~"

"ถอน"

"ถอนเงินสำเร็จ 1 ล้านหยวน ยอดคงเหลือในบัญชี: 1,100,205.47 หยวน โฮสต์ ไปใช้เงินกันเถอะ!"

ถังเหยียนมองไปรอบๆ ข้างเตียงไม้เนื้อแข็ง มีเพียงทางเดินแคบๆ สำหรับเข้าออก ด้านหนึ่งของทางเดินมีตู้เสื้อผ้าบานเลื่อนเรียงราย และข้างตู้เสื้อผ้าคือประตูไม้เนื้อแข็งที่เข้าชุดกัน ซึ่งตอนนี้ปิดอยู่

ขนานกับหัวเตียง ชิดผนัง มีโต๊ะเขียนหนังสือไม้เนื้อแข็งที่มีสมุดการบ้านกางอยู่และปากกาหมึกซึมวางตั้งไว้ เป็นภาพที่ดูรกแต่คุ้นตา นี่คือห้องที่เธออาศัยอยู่มากว่าสิบปี

หลังจากสอบเอนทรานซ์ไม่ติดในชีวิตก่อน พ่อแม่ของเธอหวังให้เธอซิ่ว แต่เธอไม่อยากทนทุกข์กับชีวิตมัธยมปลายอีกหนึ่งปี เพราะความเห็นไม่ลงรอยกัน เธอจึงทะเลาะกับพ่อแม่อย่างรุนแรง แล้วเก็บกระเป๋าหนีออกจากบ้านไปทำงานที่เมือง H เพียงลำพัง

ในตอนนั้น เธอเป็นเด็กดื้อรั้นอย่างร้ายกาจ เพียงต้องการพิสูจน์ให้พ่อแม่เห็นว่าเธอก็หางานเลี้ยงตัวเองได้แม้ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย เด็กที่ไม่เคยเจอความโหดร้ายของสังคมช่างไร้เดียงสานัก

ต่อมา ในที่สุดเธอก็เข้าใจความทุ่มเทของพ่อแม่ แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

โชคดีที่เธอมีโอกาสเริ่มต้นใหม่ เธอต้องการชดเชยความเสียใจในอดีต จะไม่จงใจต่อต้านพ่อแม่ที่รักเธออีก และจะทำให้พวกท่านมีชีวิตที่มีความสุข

และเพื่อนสนิทของเธอ 'มิโกะ' เพื่อนเพียงคนเดียวในชีวิตก่อน ที่คอยช่วยเหลือเธอทั้งกำลังเงินและกำลังกายในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด ในชีวิตนี้ เธอจะดูแลเพื่อนคนนี้ให้ดี คอยกระตุ้น และรับรองว่าเพื่อนจะไม่พลาดโอกาสเข้าวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง และกลายเป็นดาวที่เจิดจรัสที่สุดในวงการบันเทิง!

ด้วยเงินกว่าล้านในกระเป๋า ถังเหยียนรู้สึกหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม ต้องรู้ก่อนว่านี่คือปี 2003 เงินเดือนเฉลี่ยในเมือง S อยู่ที่ 800 หยวน แม้แต่ในเมือง H เมืองชั้นนำของประเทศ C รายได้เฉลี่ยก็อยู่ที่เพียง 1,300 หยวนเท่านั้น

อายุที่บรรลุนิติภาวะในประเทศ C คือ 16 ปี ในฐานะวัยรุ่นที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะหมาดๆ เธอจะใช้เงินมหาศาลขนาดนี้ให้หมดภายในระยะเวลาภารกิจได้อย่างไร? ถังเหยียนรู้สึกปวดหัวตุบๆ หลังจากทำงานมาหลายปีในชีวิตก่อน เงินเก็บของเธอมีแค่แสนกว่าหยวน ไม่พอซื้อแม้แต่ห้องน้ำในเมือง H ด้วยซ้ำ ถ้ามีช้อปปิ้งออนไลน์ก็คงดี เธอจะได้ซื้อทุกอย่างที่อยากได้ และคงกังวลแค่เรื่องเงินไม่พอ ไม่ใช่เรื่องมีเงินให้ใช้มากเกินไปแบบนี้!

ใช่แล้ว ช้อปปิ้งออนไลน์!

ปีที่แล้ว เศรษฐกิจของประเทศ C ได้รับผลกระทบจากฟองสบู่เศรษฐกิจต่างประเทศ และยอดขายหน้าร้านได้รับผลกระทบหนักที่สุด 'แพลตฟอร์มด็อกอีสต์' ซึ่งจะกลายเป็นผู้นำด้านอีคอมเมิร์ซอย่างไม่ต้องสงสัยในอนาคต ก่อตั้งขึ้นในวันปีใหม่ปี 2004 ดังนั้นตอนนี้ก็น่าจะมีอยู่แล้ว

เธอเคยดูบทสัมภาษณ์ที่เกี่ยวข้อง 'เฉินตง' ซีอีโอของด็อกตง จ้างพนักงานไม่กี่คนและเช่าบ้านพักในเขตชานเมืองปักกิ่งเพื่อใช้เป็นสำนักงาน เวลานี้เขาคงกำลังขาดแคลนเงินทุนอย่างหนัก

"ระบบ! ช่วยหาเบอร์ติดต่อของหลิวตงให้หน่อยได้ไหม?"

ระบบ... ก็ได้ ใครใช้ให้มันเลือกโฮสต์คนนี้ล่ะ? ก็คงต้องตามใจเธอนั่นแหละ

"131XXXX8558"

"ระบบ เธอนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ! รักนะจุ๊บๆ~" กะแล้วเชียว ฟังก์ชันของระบบสามารถพัฒนาได้เรื่อยๆ... ถังเหยียนยิ้มราวกับแมวขโมยปลา ทั้งน่ารักและเย่อหยิ่ง

ระบบ: ...นี่ชมตามมารยาทรึเปล่านะ?

หลังจากได้เบอร์โทรศัพท์ ถังเหยียนก็ส่งข้อความไปหาอีกฝ่ายก่อน โดยระบุว่าเธอต้องการลงทุนในตัวเขา 1 ล้านหยวน และสามารถโอนเงินให้ก่อนเซ็นสัญญาได้ จากนั้นเธอก็รออย่างอดทน เธอเชื่อว่าตราบใดที่อีกฝ่ายยังมีความหวังริบหรี่ เขาจะคว้าโอกาสนี้ไว้อย่างแน่นหนา

หลังจากส่งข้อความ ท้องของถังเหยียนก็ร้องประท้วงด้วยความหิว ตอนนั้นเองเธอถึงรู้ว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ในชีวิตก่อน มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นกับครอบครัวของถังเหยียนในช่วงเวลานี้ พอจะเดาได้ว่าพ่อแม่ของเธอคงไปถึงเมือง D แล้ว