บทที่ 670: ปรากฏการณ์แปลก (ฟรี)

ตอนนี้หัวใจของทุกคนถูกปกคลุมด้วยความหวาดกลัว หน้าผากแต่ละคนเต็มไปด้วยเหงื่อ

หากต้องเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า พวกเขาอาจยังพอรับได้ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือศัตรูที่มองไม่เห็น!

เพื่อนร่วมทางกำลังหายไปทีละคนอย่างไร้ร่องรอย ความเงียบที่แฝงด้วยความอำมหิตกำลังกดดันประสาทของทุกคนอย่างต่อเนื่อง

ไม่มีใครรู้ว่า "คนต่อไป" ที่จะหายไปจะเป็นใคร

"ที่นี่มันนรกแบบไหนกันเนี่ย" เจ้าแห่งอาณาจักรคนหนึ่งถึงกับทรุดตัวลง เสียงสั่นคลอน

ก่อนหน้านี้เขาเห็นกับตาว่าเจ้าแห่งขอบเขตหายไปต่อหน้า แล้วเขาล่ะ? แค่เจ้าแห่งอาณาจักร… จะเหลืออะไร?

ความรู้สึกเหมือนมีเงามืดของความตายล้อมรอบอยู่ทุกย่างก้าว ทำให้ทุกคนตึงเครียดแทบบ้า

"พวกเราโดนโจมตีฝ่ายเดียว และไม่สามารถตอบโต้ได้เลย ตอนนี้รีบเดินต่อไปจะดีกว่าไหม?" หลี่เทียนซวนกล่าวเสียงเข้ม แม้ภายนอกดูนิ่งสงบ แต่ในใจเขาก็เริ่มกังวล

"เห็นด้วย" หลายคนพยักหน้ารัวๆ แม้ด้านหน้าจะยังเต็มไปด้วยหมอกสีขาวที่มองไม่เห็นปลายทาง แต่หากพวกเขาอยู่ต่อก็อาจไม่รอด

"งั้นเราจะเร่งฝีเท้า เดินหน้าอย่างเร็วที่สุด แต่ทุกคนต้องระวังกันไว้ ใครเจอสิ่งผิดปกติให้รีบร้องเตือนทันที" หลี่เทียนซวนตะโกน

"ไป! ไปเลย!"

แต่พอทุกคนกำลังจะเร่งฝีเท้าเดิน เสียงร้องแหลมปริศนาก็ดังขึ้นจากทุกทิศทางทันที

เสียงนั้นคล้ายทารกร้อง แต่แฝงความน่ากลัวและน่าขนลุก เหมือนเสียงแมวดำในยามค่ำคืน และมันยังปะปนด้วยเสียงของสัตว์ประหลาดบางอย่าง...

"อู อู อู อู อู..."

"ใครน่ะ!" หลี่เทียนซวนชะงัก คนที่เหลือก็หยุดพร้อมกัน หันซ้ายหันขวาอย่างตื่นตระหนก

แต่ในสายตาของทุกคนกลับมีเพียงหมอกสีขาวที่มองไม่เห็นอะไรเลย

เสียงแปลกนี้ดังมาจากทุกทิศทาง ไม่สามารถระบุทิศทางได้เลย ยิ่งกว่านั้นคือการรับรู้ด้วยพลังจิตถูกหมอกนี้ปิดกั้นจนไม่สามารถตรวจจับอะไรได้เลย

"จะ… จะไปต่อไหม?" ไม่รู้ใครถามขึ้น

ทุกคนหันไปมองหลี่เทียนซวนทันที…

ทุกคนกำลังลังเล เพราะแม้พวกเขาจะต้องการออกจากหมอกนี้ แต่หากเร่งเดินไปโดยไม่รู้ทิศทางข้างหน้า มันอาจนำไปสู่อันตรายที่ร้ายแรงยิ่งกว่า

และในจังหวะที่หลี่เทียนซวนกำลังคิดจะไปหรืออยู่...

คนๆ หนึ่ง ก็หายไปต่อหน้าเขา

ใช่ หายไปต่อหน้าต่อตา

ร่างเงาเลือนลางสีขาวปรากฏขึ้นเงียบๆ แล้วลากเจ้าแห่งขอบเขตที่ยืนใกล้หลี่เทียนซวนหายวับไปในพริบตา

"ปล่อยเขานะ!" แม้จะตกใจ แต่หลี่เทียนซวนยังซัดหมัดใส่ร่างเงานั้นเต็มแรง

ตู้ม!

พลังมหาศาลระเบิดออก ทำให้หมอกสีขาวโดยรอบกระจายหายไปเป็นบริเวณกว้าง

"เมื่อกี้มันอะไรกัน?"

"มีบางอย่างลากเขาไปงั้นเหรอ?"

หลังแรงระเบิดสงบลง และสิ่งที่ทุกคนเห็นทำเอาหนังศีรษะชา

สิ่งแปลกประหลาดที่โจมตีมันหายไปแล้ว

และคนที่ถูกลากไปก็ไม่เหลือแม้แต่เงา

"เร็วมาก!?"

"เสียงร้องยังไม่หยุดเลย มีมากกว่าหนึ่งตัวงั้นเหรอ?"

ไม่ทันขาดคำ คนที่พูดก็ถูกเงาสีขาวคว้าตัวไปทันที

"อ๊า~ ฉันไม่อยากตาย" คนนี้ก็เป็นถึงเจ้าแห่งขอบเขตเช่นกัน

ทันใดนั้น เงาสีขาวเจ็ดถึงแปดตัวก็ปรากฏรอบๆ พวกมันยืนหันหลังให้กับทุกคน ทั้งหมดดูสูงประมาณ 1.5 เมตร ลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มีผมยาวมาก เนื่องจากพวกมันหันหลังอยู่ จึงแยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง

แต่ละตัวสวมเสื้อคลุมสีขาว เล็บยาวแหลม เสียงร้องแหลมๆ ทั้งหมดก็มาจากพวกมัน

"โจมตี!" หลี่เทียนซวนตะโกน เขารู้ว่าการต่อสู้กำลังเริ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ต่อให้ศัตรูแข็งแกร่งแค่ไหน พวกมันบุกถึงประตูแล้ว จะยอมให้มันจับไปเฉยๆ ได้ยังไง?

ฉินไห่หลางขมวดคิ้วเมื่อเห็นเงาเหล่านั้น เพราะเขารู้สึกถึงความเร็วที่น่าตกใจ มันเร็วกว่าตัวเขาด้วยซ้ำ

นี่มันตัวอะไร?

ฟู่! ลมเย็นวาบมาจากด้านหลังในพริบตา

โดยไม่ต้องคิด เขาฟันด้วยดาบจอมราชันมังกรแดงทันที

เคร้ง!

เกิดเสียงกระแทก พร้อมกับเสียงแหลมบาดหู

ฉินไห่หลางหันกลับอย่างรวดเร็ว เห็นว่าเขาฟันโดนเงาสีขาวเข้าแล้ว

"หืม? ความเร็วก็ใช้ได้ แต่พลังไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น"

ทันใดนั้นเขาหายวับไปจากที่เดิม แล้วโผล่มาด้านหลังอีกฝ่าย ก่อนจะฟันซ้ำอีกครั้ง

ฆ่าตอนมันยังไม่ทันได้ตั้งตัวนี่แหละ!

"คิดว่าจะรับไหวงั้นเหรอ? งั้นลองดูสิ ว่าฉันจะฟันจนแกตายยังไง" ฉินไห่หลางตะโกน แล้วฟันซ้ำอีกสามครั้งติด

ในที่สุด เงาสีขาวก็หันกลับมา

และเมื่อมันหันหน้ามา ฉินไห่หลางถึงกับผงะ

สิ่งที่เขาเห็นคือสิ่งมีชีวิตที่คล้ายผู้หญิง สูงประมาณ 1.5 เมตร ผมยาวสีดำ หน้าอกค่อนข้างใหญ่ แต่ใบหน้าของมันซีดขาวเหมือนทาแป้งจนหนาเตอะ และที่น่ากลัวที่สุดคือมันไม่มีหน้า

จังหวะที่มันหันมา ฉินไห่หลางตกใจสุดขีด

มันกะทันหันเกินไป!

คนอื่นๆ เองก็ช็อกไม่แพ้กันกับภาพที่เห็น

"นั่นอะไร? นี่มันตัวอะไรกันแน่ ดูน่าขนลุกชะมัด"

"สิ่งมีชีวิตไร้หน้า?"

"ปีศาจไร้หน้าใช่ไหม?"

"มันจะเป็นอะไรก็ตาม ฆ่ามันก่อนเถอะ"

หลังจากที่ฉินไห่หลางฟันมันหลายครั้ง ปีศาจไร้หน้าก็เริ่มแสดงความหวาดกลัว มันหันหลังแล้วพยายามหนี

"ฮ่าๆ! เมื่อกี้ยังทำเป็นเท่อยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้หนีล่ะ?" ฉินไห่หลางหัวเราะเย็นชา ไล่ตามแล้วฟันอีกครั้ง

ความจริงแล้ว เขารู้ดีว่าปีศาจไร้หน้าตัวนี้ต้องแข็งแกร่งมากแน่นอน เขาต้องฟันมันด้วยดาบจอมราชันมังกรแดงหลายครั้งกว่าจะทำให้มันบาดเจ็บได้ จนเลือดสีขาวไหลออกจากร่างของมัน

นั่นหมายความว่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้แข็งแกร่งไม่ธรรมดา

ถ้าหากเขาไม่มีดาบจอมราชันมังกรแดง ก็คงไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย และอาจจะต้องเป็นฝ่ายหนีแทน

ไม่น่าแปลกใจที่เพียงแค่หนึ่งนาที เจ้าแห่งอาณาจักรที่อยู่แถวนั้นก็ถูกเงาสีขาวเจ็ดแปดตัวฆ่าจนหมด

แม้แต่เจ้าแห่งขอบเขตอีกสี่ห้าคน เช่น หลี่เทียนซวนและเหลียงอิง ก็ยังถูกโจมตีอย่างหนักจนถอยตลอดเวลา ไม่มีโอกาสสวนกลับเลย ทั้งหมดได้รับบาดเจ็บ เลือดอาบ และเต็มไปด้วยรอยข่วน

"พวกนี้มันตัวอะไร? แบบนี้ไม่ได้แล้ว… เราต้องหนี!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]