เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 655: จังหวะชีวิตของการเป็นพ่อ (ฟรี)

บทที่ 655: จังหวะชีวิตของการเป็นพ่อ (ฟรี)

บทที่ 655: จังหวะชีวิตของการเป็นพ่อ (ฟรี)


ในช่วงสองเดือนต่อมา ฉินไห่หลางกับหลินมู่ชิงใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ในช่วงฮันนีมูน

ทุกวันเต็มไปด้วยการกิน ดื่ม และสนุกสนาน โดยไม่ต้องคิดอะไรให้วุ่นวาย แค่ใช้เวลาชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข ถ่ายรูป เที่ยวชมสถานที่สวยงาม และลิ้มลองอาหารท้องถิ่น

พวกเขาเดินชมอาคารเก่าแก่ในเมืองหนึ่ง แล้วไปสัมผัสวัฒนธรรมพื้นถิ่นของอีกเมืองหนึ่ง

ชีวิตในแต่ละวันคือความสุขล้วนๆ

แน่นอนว่ายามค่ำคืนก็วิเศษไม่แพ้กัน

ไม่ทันรู้ตัว เวลาก็ผ่านไปถึงสองเดือน

แม้แต่ทางช้างเผือก ฉินไห่หลางก็พาหลินมู่ชิงไปชมด้วยตาตัวเอง

พวกเขาได้พบกับเผ่าพันธุ์เอเลี่ยนบางกลุ่ม แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือรบกวน

หลังจากใช้เวลาท่องเที่ยวในอวกาศกว่าสัปดาห์ ทั้งคู่ก็เริ่มรู้สึกว่าได้พักผ่อนเต็มอิ่มแล้ว จึงตัดสินใจกลับโลก

เช้าวันหนึ่ง ขณะที่หลินมู่ชิงกำลังทำอาหารเช้าให้ฉินไห่หลางอยู่ในครัว

จู่ๆ เธอก็เริ่มรู้สึกคลื่นไส้และอาเจียน

"อึก..." เธอรีบปิดปากไว้ ก่อนจะทำท่าอาเจียนออกมา แต่ก็ไม่มีอะไรออกมาจริงๆ

ฉินไห่หลางที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟา เห็นดังนั้นก็รีบลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตกใจ

"เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?" เขาถามด้วยความกังวล

"ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี… เหมือนจะอาเจียนตลอดเวลาเลย" หลินมู่ชิงขมวดคิ้ว มือกุมท้องเบาๆ

ตามหลักแล้ว ด้วยร่างกายของเธอในฐานะผู้ทรงพลังระดับกาแล็กซี่ ไม่ควรมีอาการป่วยแบบนี้

จู่ๆ หลินมู่ชิงก็นึกขึ้นได้ “หรือว่าฉันกำลังท้อง?”

ตั้งแต่สองเดือนก่อน พวกเขา… เอ่อ… ตั้งใจ “ทำการบ้าน” แถมยังทำอย่างหนักเสียด้วย เวลามันก็พอดิบพอดี

“จริงเหรอ? ให้ฉันตรวจดูหน่อย” ฉินไห่หลางพูดก่อนจะเปิดการรับรู้พลังของตัวเองเพื่อสแกนร่างกายของหลินมู่ชิง

เพียงไม่กี่วินาที สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นตื่นตะลึงทันที

“จริงด้วย ฮ่าฮ่า… ฉันกำลังจะเป็นพ่อแล้ว!”

ด้วยพลังรับรู้ขั้นสูง ฉินไห่หลางยืนยันได้ทันทีว่า หลินมู่ชิงตั้งครรภ์แล้ว

“จริงเหรอ? ดีจังเลย!” หลินมู่ชิงยิ้มกว้าง ความสุขท่วมท้นในแววตา

เธอพร้อมเสมอที่จะเป็นแม่ และตอนนี้ เมื่อได้เห็นชีวิตใหม่กำลังก่อตัวขึ้นในตัวเอง เธอก็รู้สึกตื้นตันไปทั้งหัวใจ

“อืม… แค่ยังไม่รู้ว่าเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง” ฉินไห่หลางพูด เขาไม่ได้ตรวจละเอียด เพราะอยากให้เป็นเรื่องของโชคชะตา บางทีการปล่อยให้ตัวเองได้คาดหวังบ้างก็เป็นสิ่งที่ดี

“ไม่สำคัญหรอก ขอแค่เป็นเด็กดีก็พอแล้ว” หลินมู่ชิงพูดพลางยิ้มอบอุ่น

“นั่นสินะ งั้นเธอนั่งพักเถอะ วันนี้ฉันจะทำอาหารเช้าให้เธอเอง” ฉินไห่หลางพูด พร้อมเดินตรงไปที่ครัวทันที ราวกับเป็นสามีแสนดีผู้เอาใจใส่

“ให้ฉันทำเถอะ ไม่เป็นไรหรอก~” หลินมู่ชิงพูดเสียงนุ่ม เธอไม่ได้คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอถึงขนาดนั้น

“ไม่เป็นไร ฉันจะทำเอง” ฉินไห่หลางพูดหนักแน่น คล้ายจะบอกว่า ‘นี่คืออาหารเช้าที่ฉันอยากให้เธอได้กินด้วยความสุข’

“ก็ได้ๆ งั้นนายทำเลย~” หลินมู่ชิงหัวเราะเบาๆ สีหน้าเปี่ยมสุข

หลังจากนั้น ฉินไห่หลางและหลินมู่ชิงก็กลับมายังเมืองหยาง เพื่อพักผ่อนและเตรียมตัวดูแลลูกน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก

เมื่อพ่อแม่ของฉินไห่หลางได้ยินข่าวดีว่าหลินมู่ชิงตั้งครรภ์ พวกเขาก็ดีอกดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ โดยเฉพาะแม่ของเขา ที่หอบหิ้วหม้อซุปบำรุงมาให้ลูกสะใภ้แทบทุกวันตอนเที่ยง กลัวว่าเธอจะขาดสารอาหาร เพียงนิดเดียวก็จะปล่อยให้ขาดไม่ได้!

แม้ความจริงแล้ว ร่างกายของหลินมู่ชิงในฐานะผู้ทรงพลังระดับกาแล็กซี่ แทบไม่ต้องพึ่งอาหารหรือเครื่องดื่มใด ๆ ก็ยังแข็งแรงดี และที่สำคัญ มันไม่มีผลกระทบต่อพัฒนาการของเด็กในครรภ์เลย

ค่ำคืนหนึ่ง ในคฤหาสน์หลังใหญ่ ฉินไห่หลางและหลินมู่ชิงนั่งเคียงข้างกันบนม้านั่งกลางสวน ลมเย็นพัดผ่านเบา ๆ ใต้แสงจันทร์สว่างนวล

"ที่รัก..." หลินมู่ชิงเอียงศีรษะพิงไหล่เขา "ร่างกายของเราทั้งคู่แข็งแกร่งขนาดนี้ ฉันว่าลูกของเราต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ บางทีเขาอาจจะกลายเป็นผู้ทรงพลังระดับกาแล็กซี่ตั้งแต่ยังเล็ก โดยไม่ต้องพึ่งยาเสริมพลังเลยก็ได้"

"แน่นอนสิ" ฉินไห่หลางยิ้มกว้าง "สายเลือดแข็งแกร่งขนาดนี้ ลูกของเราก็ต้องเหนือชั้นกว่าคนทั่วไปอยู่แล้ว"

"ถึงเวลานั้น เราต้องอบรมเขาให้ดี ฝึกฝนให้เขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเรา ให้เขาเป็นผู้ทรงพลังที่ไร้เทียมทาน... ดีไหม?"

"เยี่ยมเลย! ถ้าเขาเก่งกว่าฉันก็ยิ่งดี ฮ่าฮ่า" ฉินไห่หลางหัวเราะออกมาอย่างภาคภูมิใจ

นับตั้งแต่รู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อ เขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในใจ ความคิดของเขาเริ่มหมุนวนอยู่กับเรื่องการเลี้ยงดู จะอบรมยังไง? จะช่วยให้ลูกเติบโตแข็งแกร่งได้ยังไง? จะทำยังไงให้เขากลายเป็นคนที่ควรจะเป็นและอยากจะเป็น?

"พวกเราห้ามปล่อยให้เขากลายเป็นเด็กเกเรเด็ดขาด ต้องอบรมให้ดี ไม่ให้หลงตัวเอง ไม่ให้หลงในเงินทอง ตั้งใจเรียน มีการศึกษาที่ดี และมีอนาคตของตัวเอง ไม่งั้นโตไปจะเจอแต่ปัญหาและความล้มเหลว..." ฉินไห่หลางพูดขณะนับนิ้วด้วยสีหน้าจริงจัง

"แน่นอนอยู่แล้ว" หลินมู่ชิงพยักหน้าเห็นด้วย

แม้จะตื่นเต้นและดีใจที่ได้เป็นพ่อคน แต่ในขณะเดียวกัน ฉินไห่หลางก็ยังไม่ลืมเป้าหมายของตัวเอง

เดิมที เขาวางแผนว่าจะเดินทางไปยังจักรวาล DC ในอนาคตอันใกล้ เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตน แต่ตอนนี้ เมื่อภรรยาท้อง เขาจึงตัดสินใจจะพักเรื่องนั้นไว้ก่อน เพื่อใช้เวลาร่วมกับหลินมู่ชิงในช่วงเวลาสำคัญนี้

แต่ถึงอย่างนั้นความทะเยอทะยานในใจของเขายังไม่มอดดับ

เขารู้ว่าเขายังไม่แข็งแกร่งพอ ยังไม่สามารถปกป้องครอบครัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาจำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งจนไร้ผู้ต่อต้าน!

จักรวาลนี้ยังคงอันตรายเกินกว่าจะวางใจได้ ผู้ทรงพลังจากจักรวาลอื่นอาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ และหากเขายังอ่อนแอ ครอบครัวก็อาจต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรม

ฉินไห่หลางเงยหน้ามองฟ้า ดวงตาเป็นประกายแน่วแน่

"อีกหนึ่งเดือน ฉันจะไปจักรวาล DC อีกครั้ง"

คืนรุ่งขึ้น ฉินไห่หลางได้รับโทรศัพท์จากผู้หญิงอีกคนของเขา - มู่ลั่วเฟย

เธอชวนเขาออกไปกินข้าว เพื่อเป็นการชดเชยเวลาที่เขาไม่ได้อยู่กับเธอในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา

เพราะเมื่อสองเดือนก่อน เขาเพิ่งแต่งงานและไปฮันนีมูนหลังงานแต่ง

มู่ลั่วเฟยไม่ได้ไปร่วมพิธีด้วย ซึ่งก็ถือว่าเหมาะสมแล้ว

ถึงอย่างนั้น มู่ลั่วเฟยก็ไม่เคยแสดงอาการอิจฉาเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับมีทัศนคติที่ดีเสมอ

ค่ำคืนนั้น ที่ร้านอาหารหรู

ฉินไห่หลางและมู่ลั่วเฟยนั่งทานข้าวด้วยกัน หลังจากไม่ได้เจอกันมาหลายเดือน เด็กสาวคนนี้ดูอวบขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ก่อนหน้านี้นายจะแต่งงานและไปฮันนีมูน ฉันเลยไม่กล้าชวนออกมา ตอนนี้ชวนคงไม่เป็นไรใช่ไหม?" มู่ลั่วเฟยพูดพร้อมรอยยิ้ม

แม้ใบหน้าของเธอจะยังดูผอมเหมือนเดิม แต่ท้องกลับโตขึ้นมาก

"ไม่เป็นไร" ฉินไห่หลางพยักหน้า ต้องยอมรับว่ามู่ลั่วเฟยเป็นคนที่รู้กาลเทศะ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาให้พื้นที่กับเธอ

ทันใดนั้น เขาก็พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ "เธอท้องอยู่ใช่ไหม?"

เพราะเขาได้ยินเสียงหัวใจอีกดวงเต้นอยู่ในท้องของเธอ

"ใช่  ฮิฮิ... ตอนนั้นนายยุ่งเรื่องแต่งงานกับฮันนีมูน ฉันเลยยังไม่ได้บอก ตอนนี้เด็กในท้องอายุสี่เดือนแล้ว" มู่ลั่วเฟยพูดพร้อมรอยยิ้มสดใส

"สี่เดือน?" ฉินไห่หลางเบิกตากว้าง พอคำนวณเวลาดูแล้ว มันตรงเป๊ะ

เพราะเมื่อสี่เดือนก่อน เขาใช้เวลาอยู่กับมู่ลั่วเฟยอยู่บ่อยๆ

"เป็นลูกสาวนะ" มู่ลั่วเฟยพูด

"ลูกสาวก็ดีสิ ต้องน่ารักเหมือนเธอแน่นอน" ฉินไห่หลางหัวเราะ

นี่มันเซอร์ไพรส์ที่เขาไม่ทันตั้งตัวจริงๆ

อีกไม่นาน เขาจะมีลูกถึงสองคน!

เขากำลังจะกลายเป็นคุณพ่อลูกสองแล้ว

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

จบบทที่ บทที่ 655: จังหวะชีวิตของการเป็นพ่อ (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว