บทที่ 640: แบล็กเมล์ฉันเหรอ? (ฟรี)

หลังจากนั้นฉินไห่หลางกับสาวๆ ทั้งสี่ก็ดื่มจนเลยตีหนึ่งไปแล้ว

สาวทั้งสี่คนตอนนี้เมากันหมด

"เราดื่มพอแล้วล่ะ ไปกันเถอะ" ฉินไห่หลางพูดขึ้น แต่ละคนดื่มไวน์แดงไปคนละขวด ไหนจะไวน์ขาวอีก จริงๆ ก็ถึงขีดจำกัดของแต่ละคนแล้ว

โชคดีที่ทุกคนเป็นนักดื่มที่พอมีฝีมือ ไม่อย่างนั้นถ้าเป็นคนทั่วไป คงอ้วกแตกกันไปแล้ว

"โอเค~ ไปกันเถอะ ฉันเมาจนหัวหมุนเลย~" มีน่าพูดเสียงเบา เธอแทบหมดแรง ถ้าดื่มต่ออีกนิดคงได้คายอาหารมื้อเย็นออกมาจริงๆ

"ไปเถอะ ตอนนี้ฉันอยากนอนอย่างเดียว~~" อาเรียนาจับหน้าผากตัวเอง เดินโซเซเล็กน้อย

เมื่อทุกคนออกจากบาร์ รถเอสยูวีคันใหญ่ก็จอดรออยู่หน้าประตู คนขับคือบอดี้การ์ดของฉินไห่หลาง

รถคันนี้เป็นเอสยูวีแบบเจ็ดที่นั่ง ทั้งห้าคนนั่งไปด้วยกันได้สบายๆ

หลังขึ้นรถ บอดี้การ์ดก็ออกรถทันที

"เราจะไปไหนกัน?" หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งในรถ มีน่าหันไปถามฉินไห่หลาง

"กลับไป… นอน?" ไดแอน ครัสหันมามองฉินไห่หลาง ตอนนี้มีผู้หญิงอีกสามคนอยู่ด้วย ต่อให้อยากสานต่อ ก็คงไม่ใช่เวลานี้หรอกใช่ไหม?

"กลับไปพักกันเถอะ ดึกมากแล้ว พวกคุณพักอยู่โรงแรมนั้นใช่ไหม เดี๋ยวผมพาไปส่ง" ฉินไห่หลางบอกกับสาวๆ

"โอเค งั้นรบกวนคุณฉินด้วยนะคะ ถ้าคุณฉินมีอะไรอยากพูด สามารถคุยกับฉันเป็นการส่วนตัวได้นะคะ" อาเรียนาพูดเสียงอ้อแอ้ด้วยความเมา

"คุณฉิน ฉันด้วย~" อีกคนเสริมขึ้นมา

ในรถอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ ทุกคนยังคุยกันต่อไม่หยุด

"ฉันพักที่โรงแรมบอสตัน"

"ฉันอยู่ที่..."

ผู้หญิงทั้งสี่คนผลัดกันบอกชื่อโรงแรมที่ตัวเองพัก

ปรากฏว่ามีน่าและอาเรียนาพักโรงแรมเดียวกัน ส่วนไดแอน ครัสกับมินก้า เคลลี่พักกันคนละโรงแรม

ฉินไห่หลางจึงพามีน่าและอาเรียนามาส่งที่โรงแรมบอสตันก่อน เพราะมันอยู่ใกล้ที่สุด

เมื่อมีน่ากลับถึงห้องสุดหรูในโรงแรมของเธอ เธอก็เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของผู้ช่วยและตัวแทน

ตัวแทนเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ และผู้ช่วยก็เป็นลูกพี่ลูกน้องอีกคน ทั้งคู่เคยเห็นมีน่าออกไปดื่มกับคนรวยตามลำพังหลายครั้ง และมักจะรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องดีนัก ครั้งนี้พอเห็นเธอกลับมาเร็วกว่าที่คิด พวกเขาก็อดถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่ได้

"มีน่า เธอโอเคไหม?" ลูกพี่ลูกน้องมองมีน่าด้วยสายตาแปลกๆ

"ใช่ พี่สาว คนรวยคนนั้นไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม?" ลูกพี่ลูกน้องอีกคนก็มองมีน่าด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนกัน

"มองอะไร?" แม้แต่มีน่าที่เมานิดหน่อยยังสังเกตเห็นสายตาแปลกๆ ในดวงตาของพวกเขา มันหมายความว่าอะไร?

คุณฉิน หล่อและมีความสามารถมาก เขาเป็นเจ้าชายในฝันของเธอจริงๆ แต่ดูเหมือนคนจะไม่ค่อยสนใจเธอ ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องชวนเธอออกไปคุยส่วนตัวคืนนี้ ไม่ใช่เรียกดาราหญิงอีกสามคนไปด้วยแบบนี้

" ปกติถ้าเธอไปงานสังคมก็จะมีพวกเราไปด้วย แต่คราวนี้เธอไม่ได้พาพวกเราไปด้วย แปลว่าอะไร? เธอชอบคุณฉินใช่ไหม?"

"..."

"เกิดอะไรขึ้น? มีดาราหญิงอีกสามคนไปด้วย คิดมากเกินไปแล้วนะ" มีน่ารีบอธิบายและเสริมว่า "อีกอย่าง ฉันมีข่าวดี ฉันได้เล่นหนังเรื่องใหม่ เป็นนักแสดงนำ แถมยังมีการลงทุน 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากบริษัท สตเลล่า ฟิล์ม ด้วยนะ"

"ว้าว จริงเหรอ? คุณฉินพูดด้วยง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? หรือว่าเธอใส่ยาปลุกเซ็กส์ในเครื่องดื่มให้เขาหรือเปล่า?"

"พูดเรื่องอะไรเนี่ย... ฉันจะไปนอนแล้วนะ ขี้เกียจเถียง"

แน่นอนว่าฉินไห่หลางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างบน เพราะตอนนั้นเขาไปส่งไดแอน ครัสที่โรงแรมอีกแห่ง

สุดท้ายก็มาถึงโรงแรมของมินก้า เคลลี่

ฉินไห่หลางและมินก้า เคลลี่พักที่โรงแรมเดียวกัน เพราะในเมืองใหญ่แบบนี้ โรงแรมห้าดาวไม่ได้เยอะมากนัก ก็ไม่มีอะไรแปลกที่ทั้งสองจะพักที่เดียวกัน

"ฉันไม่คิดเลยนะว่าคุณฉินกับฉันจะพักที่โรงแรมเดียวกัน แบบนี้ก็เหมือนมีชะตาร่วมกันเลย" มินก้า เคลลี่ วัย 32 ปีพูดด้วยน้ำเสียงมีเสน่ห์ เธอเมานิดหน่อย ใบหน้าแดงก่ำดูน่าหลงใหลในแสงไฟยามค่ำคืน

เธอเหมือนนางจิ้งจอกที่ปรากฏตัวมาในยามค่ำคืน ทำให้คนที่เห็นรู้สึกตื่นเต้น

"งั้นพรุ่งนี้เช้าเราทานอาหารเช้าด้วยกันไหม?" ฉินไห่หลางหัวเราะ

"เป็นความคิดที่ดีเลย ฉันไม่มีงานพรุ่งนี้ และจะไปสนามบินตอนบ่าย ดังนั้นเรามีเวลาทานอาหารเช้าด้วยกันแน่นอน" มินก้า เคลลี่พูดด้วยเสียงหวาน ดวงตากะพริบมองฉินไห่หลาง เหมือนจะสื่อความหมายอะไรบางอย่าง

ทั้งสองคุยกัน และไม่นานก็มาถึงโรงแรม

เมื่อถึงทางเข้าโรงแรม บอดี้การ์ดจอดรถให้

ฉินไห่หลางและมินก้า เคลลี่เดินเข้าไปในล็อบบี้

ตอนเดินไปลิฟต์ มินก้า เคลลี่พูดขึ้นทันทีว่า "คุณฉิน ฉันคิดว่ายังดื่มไม่พอเลยนะ ไปห้องคุณแล้วดื่มต่อสักสองสามแก้วดีไหม?"

"ได้เลย" ฉินไห่หลางคิดอยู่สองวินาที ก่อนจะไม่ปฏิเสธ

ทันทีที่ทั้งสองขึ้นลิฟต์ มีคนอีกคนหนึ่งขึ้นมาด้วย แล้วลิฟต์ก็ขึ้นไปหยุดที่ชั้น 32

เพราะห้องของฉินไห่หลางอยู่ที่นี่

ฉินไห่หลางและมินก้า เคลลี่ลงลิฟต์และเดินไปที่ห้องของเขา

…………

วันต่อมา ฉินไห่หลางนอนจนพระอาทิตย์ขึ้นสูงก่อนจะตื่นขึ้นมา

เมื่อเขาตื่น เขาพบว่ามินก้า เคลลี่ได้ออกไปแล้ว

เธอทิ้งโน้ตไว้บอกว่าเที่ยวบินของเธอคือ 13.00 น. จึงต้องออกไปก่อน เขาตื่นสายเกินกว่าจะได้ทานอาหารเช้าด้วยกัน

"ทำไมต้องรีบขนาดนั้น?" ฉินไห่หลางส่ายหัว

ในขณะนั้น เสียงสกายเน็ตก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเขา

"บอส มีปาปารัซซี่คนหนึ่งโทรเข้ามาหาผู้ช่วยของคุณ เขาบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับคุณ" สกายเน็ตรายงาน

"ฉันจะคุยเอง" ฉินไห่หลางตอบ

หลังจากนั้นเขาก็โทรหาปาปารัซซี่คนนั้น

"สวัสดีครับ คุณเป็นใคร?" ฉินไห่หลางถามด้วยน้ำเสียงใจเย็น

"สวัสดีครับคุณฉิน ไม่สำคัญว่าผมเป็นใคร แค่รู้ว่าผมเป็นปาปารัซซี่ก็พอ ผมจะไม่พูดเรื่องไร้สาระหรอกนะ"

"ผมถ่ายภาพคุณกับมีน่า รวมถึงดาราคนอื่นๆ ที่ดื่มด้วยกันเมื่อคืนนี้ จากนั้นผมก็ถ่ายภาพตอนที่คุณกับมินก้า เคลลี่ไปที่โรงแรมและเข้าห้องไปพร้อมกัน"

"แม้ว่าผมจะไม่รู้ว่าพวกคุณทำอะไรกันในห้องนั้น แต่ถ้าผมเผยแพร่ภาพตอนที่คุณเข้าห้อง ผมเชื่อว่าจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อคุณและมินก้า เคลลี่ ใช่ไหมครับ?"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]