บทที่ 635: ผมเป็นที่นิยมมากเกินไป (ฟรี)

"ฮ่าๆ ผมจะมาทำไมไม่ได้ล่ะ?" ฉินไห่หลางหัวเราะเบาๆ "ทริปนี้มาสหรัฐฯ ก็มีธุระอยู่นิดหน่อย แต่พอได้ยินว่าพวกคุณอยู่ที่นี่ด้วย ก็เลยถือโอกาสแวะมาทักทาย แล้วคืนนี้ว่างไหม? ไปดื่มกันหน่อยดีไหม?"

"เป็นเกียรติมากครับที่คุณฉินยังนึกถึงพวกเรา!" สวี่เจิ้งยิ้มตอบด้วยน้ำเสียงชัดเจนว่าไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน

"คืนนี้เมากลับบ้านแน่ๆ ครับ"

ทั้งสวี่เจิ้งและโจวซิงซิงรู้ดีว่าเหตุผลที่พวกเขาก้าวจากผู้กำกับชื่อดังในจีนสู่ผู้กำกับระดับนานาชาติได้ ทั้งหมดเป็นเพราะโอกาสที่ฉินไห่หลางยื่นให้

ถ้าไม่มีเขา พวกเขาก็คงยังวนเวียนอยู่แค่ในเอเชีย ไม่ได้แตะระดับโลกแบบวันนี้

ตอนนี้พวกเขามีฉายาแปะอยู่เต็มตัว: ‘บ็อกซ์ออฟฟิศเคลื่อนที่’ ‘ผู้กำกับระดับอินเตอร์’ ‘คุณภาพสูง’

ในแต่ละปี ผู้กำกับส่วนใหญ่ในสังกัดของฉินไห่หลางสามารถถ่ายหนังได้มากกว่าสามเรื่อง และแต่ละเรื่องล้วนแล้วแต่ประสบความสำเร็จทั่วโลก

ก็ไม่แปลกที่คำว่า ‘บ็อกซ์ออฟฟิศเคลื่อนที่’ จะกลายเป็นคำที่คนในวงการพูดถึงพวกเขา

คนรอบข้างต่างจับจ้องไปที่วงสนทนาของฉินไห่หลาง, สวี่เจิ้ง, และโจวซิงซิง

ทั้งสามคนหัวเราะ พูดคุยกันอย่างสนิทสนมราวกับเป็นเพื่อนเก่า แถมยังทำทีไม่สนใจบรรดาผู้กำกับชื่อดังหรือดาราใหญ่คนอื่นๆ ที่ยืนอยู่รอบๆ ด้วยซ้ำ

บรรยากาศแบบนั้นทำให้หลายคนเริ่มสงสัยและคาดเดากันไปต่างๆ นานา

"ผู้ชายคนนี้หล่อด้วย ดูหนุ่มด้วย แต่เขาเป็นใครกัน? ทำไมผู้กำกับอินเตอร์ระดับท็อปถึงดูยกย่องเขาขนาดนั้น?"

"ไม่ใช่นักแสดงแน่ๆ ฉันไม่คุ้นหน้าเลย…"

"เดี๋ยวนะ... เขาดูเหมือน ‘ประธานฉิน’ ไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่ๆ! เขาคือประธานฉินแน่ๆ!"

แม้จะมีคนดังหลายคนที่รู้สึกคุ้นหน้า แต่กลับนึกชื่อไม่ออกในทันที

แต่ในบรรดาสื่อและคนในอุตสาหกรรมบางกลุ่ม กลับรู้ทันทีว่าเขาเป็นใคร

"นั่นเขาจริงๆ ด้วย! เขาคือฉินไห่หลาง ประธานกลุ่มสเตลล่า!"

"อะไรนะ?! "

ความจริงแล้ว ที่หลายคนไม่รู้จักฉินไห่หลางก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

หนึ่ง เขาอาศัยอยู่ในจีน ไม่ใช่คนยุโรปหรืออเมริกัน

สอง เขาเป็นนักธุรกิจ ไม่ใช่ดารา ดังนั้นจะให้เขาขึ้นหน้าข่าวบันเทิงบ่อยๆ ก็คงไม่ใช่เรื่อง

ลองคิดดูสิ… คุณรู้ไหมว่าใครคือคนรวยที่สุดในอังกฤษ? หรือในฝรั่งเศส? หรือแม้แต่ประธานของวอลมาร์ทคือใคร?

ถ้าไม่ใช่นักธุรกิจที่ดังระดับโลกอย่าง แจ็ค หม่า, สตีฟ จ็อบส์, หรือบิล เกตส์ ชื่อของพวกเขาก็มักจะไม่ถูกพูดถึงในชีวิตประจำวันเท่าไหร่

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าความมั่งคั่งหรือตำแหน่งของคนที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึง หรือจะด้อยกว่าคนเหล่านั้นเลย

มันคือความแตกต่างของ "อุตสาหกรรม" และ "การเปิดเผยตัวตน"

ฉินไห่หลางก็เช่นกัน

ในฐานะประธานกลุ่มสเตลล่า เขาอาจจะปรากฏในหน้าหนังสือพิมพ์อยู่บ่อยๆ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นสื่อจากเอเชียตะวันออก

ดังนั้นจึงไม่แปลกที่คนในยุโรปหรืออเมริกาจะไม่คุ้นชื่อเขา แม้บางคนจะรู้สึกว่าหน้าตาคุ้นๆ ก็ตาม

แต่ถ้าพูดถึงชื่อ ฌอน ฮาร์แลนด์ ประธานบริษัทแอสโทร คงไม่มีใครไม่รู้จัก เพราะเขาคือชายผู้ร่ำรวยที่สุดในโลก

แต่กลุ่มสเตลล่าของฉินไห่หลางก็ยังเป็นบริษัทแม่ของ สเตลล่า ฟิล์ม และยังมีบริษัทแม่ชื่อบริษัทแอสโทรที่ควบคุมกลุ่มทั้งหมดอยู่อีกที

เมื่อผู้คนรู้ความจริง ก็เริ่มร้องอ๋อกันทั้งงาน

"ใช่จริงๆ ด้วย เขาคือฉินไห่หลาง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีอิทธิพลขนาดนี้"

"บริษัท สเตลล่า ฟิล์ม เป็นบริษัทลูกของกลุ่มสเตลล่า แล้วผู้สนับสนุนหลักของงานเทศกาลหนังรอบนี้ก็คือบริษัท สเตลล่า ฟิล์ม"

"ถึงว่าล่ะ… บริษัทนี้รวยจริงๆ"

"พูดจริงๆ ตั้งแต่ที่กลุ่มสเตลล่าควบรวมกลุ่ม Toyota ตอนนี้พวกเขาก็กลายเป็นกลุ่มธุรกิจยักษ์ที่มีทรัพย์สินมากมายมหาศาลแล้ว"

"โอ้โห~ บริษัท สเตลล่า ฟิล์ม นี่ดีจริงๆ นะ ผู้กำกับไม่เคยต้องห่วงเรื่องงบเลย"

"แถมหนังที่ทำออกมาแต่ละเรื่องก็ฮิตแทบทุกเรื่อง ผมอิจฉาชะมัด…"

ผู้กำกับหลายคนเริ่มรู้สึกอิจฉาจริงๆ

ไม่แปลกเลยที่ผู้กำกับรุ่นใหม่หลายคนจะพยายาม "เบียดตัวเอง" เข้าไปในบริษัท สเตลล่า ฟิล์ม ให้ได้

เพราะการมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาแบบนี้ มันเป็นโอกาสที่ใครๆ ก็อยากมี

ในหมู่คนดัง อาจจะมีแค่ส่วนน้อยที่รู้จักฉินไห่หลาง แต่เมื่อข่าวเรื่องตัวตนที่แท้จริงของเขาแพร่กระจายออกไป ดวงตาของทุกคนก็เริ่มเปล่งประกายทันที โดยเฉพาะบรรดาคนดังหน้าตาดีที่แต่งตัวจัดจ้านเหล่านั้น

ส่วนใหญ่แล้ว พวกเขามัวแต่ยุ่งกับงานในวงการบันเทิงจนแทบไม่มีเวลาให้ติดตามโลกของธุรกิจต่างประเทศ จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่รู้จักฉินไห่หลางมาก่อน

แต่ตอนนี้เมื่อรู้ว่าเขาคือใคร แถมยัง "หล่อมาก" อีกต่างหาก ไม่มีใครอยากพลาดโอกาสที่จะเริ่มต้นบทสนทนากับเขาเลยแม้แต่น้อย

นี่คือประธานของกลุ่มสเตลล่า และบริษัท สเตลล่า ฟิล์ม ก็เป็นแค่ "บริษัทลูก" ของเขาเท่านั้น

ถ้าได้รู้จักคนใหญ่คนโตแบบนี้จริงๆ แล้วล่ะก็…

การได้เป็นนางเอกในหนังบล็อกบัสเตอร์เรื่องต่อไป อาจใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีก็เป็นจริงได้

"ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณฉินถึงโผล่มางานเทศกาลภาพยนตร์แบบกะทันหัน?" สื่อหลายสำนักเริ่มตั้งข้อสงสัย

"ฉันก็ไม่รู้ บางทีอาจมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นก็ได้"

"จะเกิดอะไรขึ้นก็เถอะ ถ่ายรูปไว้ก่อน นี่แหละพาดหัวข่าวของจริง คนระดับนี้ปรากฏตัวในงานเทศกาลแบบนี้ ไม่ธรรมดาเลย"

"มาดูกันว่าจะมีอะไรตามมาอีก"

ไม่นาน เหล่าคนดังเริ่มทยอยมารวมตัวกันรอบๆ ฉินไห่หลาง ทุกคนดูเหมือนอยากจะสนิทสนมกับเขา

"สวัสดีค่ะคุณฉิน ฉันชื่ออาเรียน่า ขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหมคะ?" อาเรียน่า นักแสดงสาวเดินเข้ามาด้วยชุดราตรีสีดำและรองเท้าส้นสูง

เธอสูงประมาณ 1.75 เมตร มีเรียวขายาว ผิวขาวละเอียด ใบหน้ารูปไข่มีมิติ บุคลิกโดดเด่น และสวยสะดุดตา

เธอไม่มีรูขุมขนกว้างหรือรอยกระเหมือนสาวตะวันตกทั่วไป ผิวของเธอดูเรียบเนียนและขาวผ่องแทบไร้ที่ติ

"แน่นอนครับ" ฉินไห่หลางตอบรับอย่างไม่ลังเล

เขารู้ดีว่า ผู้หญิงคนนี้ต้องการทำความรู้จักกับเขา และไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธดาราสาวสวยที่เข้าหาเขาแบบนี้

ที่สำคัญ เขาเคยดูหนังหลายเรื่องที่เธอแสดง และชื่นชอบผลงานของเธอมาก

"คุณฉินคะ คุณหล่อมากเลย รู้ไหมว่าฉันเป็นแฟนคลับของกลุ่มสเตลล่าด้วย ฉันชอบผลิตภัณฑ์ของ..." อาเรียน่าเริ่มพูดคุยขณะถ่ายรูปไปด้วย

"จริงเหรอครับ? ขอบคุณนะ ผมก็ชอบหนังที่คุณแสดงเหมือนกัน" ฉินไห่หลางตอบกลับอย่างสุภาพ

"โอ้ จริงเหรอคะ? คุณเคยดูหนังของฉันด้วย? ดีใจมากเลยค่ะ" อาเรียน่ามองเขาด้วยแววตาประหลาดใจเล็กน้อย พอมีหัวข้อคุยแล้ว บรรยากาศก็เริ่มเป็นกันเองมากขึ้น

"แน่นอนครับ การแสดงของคุณยอดเยี่ยมมาก คุณคือนางเอกในใจผมเลย" ฉินไห่หลางไม่ลืมที่จะชมอีกฝ่าย

"ขอบคุณค่ะ! เราแลกเบอร์ติดต่อกันไว้ได้ไหมคะ?" อาเรียน่าถามด้วยรอยยิ้มหวาน

"ได้สิครับ!"

ทางด้านนอก เหล่าสื่อมวลชนสังเกตเห็นว่ามีดาราหญิงหลายคนเข้ามาทำความรู้จักกับฉินไห่หลาง ต่างก็อยากสนิทกับเขาให้ได้

"ฉินไห่หลางนี่ฮอตจริงๆ"

"ไม่แปลก ก็เขารวยขนาดนั้น"

"ใช่เลย ผมยังอยากแนะนำลูกสาวให้รู้จักกับเขาเลยด้วยซ้ำ..."

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]