บทที่ 585: ซูเปอร์แมนและแบทแมน จัดการธุระของตัวเองเถอะ (ฟรี)

ฮัล จอร์แดน ที่กำลังลอยคว้างไปด้านหลัง อาเจียนเป็นเลือดพรวดออกมาเต็มปาก

เขารู้สึกได้ทันทีช่องท้องของเขาเหมือนถูกเตะทะลุ ภายในแสบร้อนราวกับถูกไฟเผา

"เร็วเกินไป..." เขาเริ่มหวาดกลัวในใจ การโจมตีทั้งหมดของเขาก่อนหน้านี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ศัตรูคนนี้… ราวกับไม่ใช่มนุษย์

และยังไม่ทันได้วางแผนตอบโต้

ฟุ่บ!

ฉินไห่หลาง ก็ปรากฏตัวด้านข้างเขาอีกครั้ง ราวกับหายตัวมา

ศัตรูจู่โจมซ้ำในขณะที่เขายังลอยอยู่กลางอากาศ

"กำแพง!"

ถึงจะตกใจเล็กน้อย แต่ฮัล จอร์แดนก็ยังสั่งการแหวนแสงให้สร้างเกราะพลังงานสีเขียวในทันที

เกราะที่แข็งแกร่งราวเปลือกเต่าก่อตัวขึ้นตรงหน้า หวังใช้มันรับการโจมตีที่จะตามมา

แต่...

"โอ้ ตอบสนองไวดีนะ แถมเร็วใช้ได้เลย" ฉินไห่หลางยิ้ม "แต่น่าเสียดาย ผมเร็วกว่าคุณ"

ตู้ม!

ฮัล จอร์แดนโดนกระแทกจนร่างปลิวออกไปอีกครั้ง

สิ่งที่เขาเห็นเมื่อครู่นั้นไม่ใช่ตัวจริงของฉินไห่หลางด้วยซ้ำ

มันเป็นแค่ "เงา" ที่หลงเหลือไว้ เพราะเขาเร็วเกินกว่าที่สายตามนุษย์จะจับทัน

ความเร็วระดับสิบเท่าของความเร็วแสง

การปรากฏตัวของสิ่งที่เหนือกว่าความเร็วแสงโดยสมบูรณ์

ร่างของฮัล จอร์แดน พุ่งทะลุตึกหลายหลัง ก่อนจะกระแทกลงพื้นถนนอย่างแรง

แรงกระแทกสร้างร่องลึกที่พื้นกว่า 20 เมตร

ฉินไห่หลางลอยอยู่เหนือซากความพินาศนั้น มองลงมาพร้อมรอยยิ้ม

"ส่งแหวนแสงมา แล้วผมจะไว้ชีวิตคุณ"

"ฝันไปเถอะ" ถึงจะเลือดโชก แต่ฮัล จอร์แดนยังฝืนตอบ ความอับอายและความเจ็บปวดรวมตัวกันจนกลายเป็นความโกรธในใจ โชคยังดีที่ร่างกายของเขาเริ่มซ่อมแซมตัวเองด้วยความสามารถฟื้นฟูขั้นสูงของแหวน

"แสงโจมตี!"

เสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมกับที่เขาปล่อยพลังแสงสีเขียวพุ่งเข้าใส่ศัตรู

การยิงด้วยความเร็วแสงแบบต่อเนื่องมากถึงเจ็ดหรือแปดชุด

เส้นแสงสีเขียวตัดผ่านอากาศ

"ฟิ้ส! ฟิ้ว! ฟิ้ว!"

"บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!"

พลังระเบิดมหาศาลอัดใส่ตำแหน่งที่ฉินไห่หลางอยู่ตรงกลางท้องฟ้า

แรงปะทะกระจายรัศมีออกไปเหมือนจะฉีกท้องฟ้าออกเป็นชิ้นๆ

ฮัล จอร์แดนมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวัง "สำเร็จรึเปล่า?"

แต่ไม่กี่วินาทีให้หลัง หมอกพลังงานจางลง เศษซากแสงสลายไป

สิ่งที่เขาเห็นคือฉินไห่หลางยังคงยืนอยู่ในความว่างเปล่า โดยไม่แม้แต่จะมีรอยขีดข่วน

"เป็นไปได้ยังไงกัน..." ฮัล จอร์แดนพึมพำด้วยความสิ้นหวังในแววตา

"พอแค่นี้เถอะ เล่นมานานพอแล้ว คุณทำให้ผมผิดหวังเกินไป จบแค่นี้เถอะ" ฉินไห่หลางกล่าวอย่างเยือกเย็น ก่อนจะปรากฏตัวตรงหน้าฮัล จอร์แดนในชั่วพริบตา

แม้ฮัล จอร์แดนจะตั้งใจสู้จนตัวตาย แต่ก็ไร้ประโยชน์ ฉินไห่หลางไวกว่า เขาคว้าคอฮัลยกขึ้นจากพื้นได้ในพริบตา

"อึก..." ฮัลสำลักลมหายใจอย่างยากลำบาก ถูกบีบคอจนแทบขาดอากาศหายใจ

"แหวนกรีนแลนเทิร์นเป็นอาวุธที่ดี แต่คุณยังควบคุมพลังที่แท้จริงของมันไม่ได้เลย ถ้าวันหนึ่งคุณควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ บางทีอาจจะพอมีโอกาสสู้กับผมตรงๆ ได้ แต่น่าเสียดาย คุณจะไม่มีวันได้โอกาสนั้นอีกแล้ว" ฉินไห่หลางพูดพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ ก่อนจะดึงแหวนแสงออกจากนิ้วของฮัล จอร์แดนอย่างง่ายดาย

เพียงชั่วอึดใจ ฮัล จอร์แดนก็กลับกลายเป็นเพียงคนธรรมดา ถูกฉินไห่หลางเหวี่ยงลงพื้นอย่างไร้ความปรานี

"หืม? น่าสนใจ..." ขณะที่ฉินไห่หลางกำลังจะจากไป จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

นักล่าผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นในบริเวณใกล้เคียง

ไม่ต้องเดาเลย... ต้องเป็นซูเปอร์แมนแน่นอน

สำหรับแบทแมนแห่งเมืองก็อตแธม เขาไม่สนใจเลยสักนิด

หลายคนมักพูดว่าถ้าฆ่าแบทแมนไม่สำเร็จในครั้งแรก ครั้งที่สองคุณจะพ่ายแพ้อย่างแน่นอน เพราะแบทแมนมีสมองที่สามารถหาทางเอาชนะคุณได้

แต่สำหรับฉินไห่หลางแล้ว เขาคือคนประเภทที่เชื่อในพลังเท่านั้น ไม่ว่าคุณจะฉลาดแค่ไหน ถ้าต้องเผชิญหน้ากับ "พลัง" คุณก็แค่เสือกระดาษ

ลองคิดดูสิ

ซูเปอร์แมนกับแบทแมน ซูเปอร์แมนมีพลังเหนือมนุษย์แทบทุกอย่าง แต่แบทแมนไม่มีพลังเลย ต้องพึ่งพาแต่เทคโนโลยีกับอุปกรณ์ ต่อให้แบทแมนเก่งแค่ไหน ซูเปอร์แมนก็แค่ใช้หมัดเดียวก็จบได้

แต่สุดท้ายทำไมแบทแมนถึงเอาชนะซูเปอร์แมนได้?

คำตอบก็คือเพราะซูเปอร์แมนมีจุดอ่อนร้ายแรง ในขณะที่แบทแมนไม่มี

และถ้าซูเปอร์แมนยังไม่แข็งแกร่งพอ ทำไมคุณไม่ให้แบทแมนไปหาวิธีฆ่าพระเจ้าไปเลยล่ะ?

ตู้ม!

เสียงระเบิดพลังดังลั่น เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้าใส่ฉินไห่หลางด้วยความเร็วสูง

คนที่ปรากฏตัว ไม่ใช่ใครอื่นแต่คือซูเปอร์แมน

"ตู้ม!"

เสียงปะทะดังกึกก้อง ฉินไห่หลางปะทะหมัดกับซูเปอร์แมนอย่างตรงไปตรงมา

แต่ผลที่ได้... ซูเปอร์แมนกลับถูกกระแทกกระเด็นไปไกลหลายร้อยเมตร ก่อนจะทรงตัวในอากาศได้อีกครั้ง

เขายืนอยู่กลางความว่างเปล่า ดวงตาหดแคบ ขณะที่จ้องมองฉินไห่หลางที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ข้างร่างของฮัล จอร์แดน

ศัตรูคนนี้แข็งแกร่งมาก!

ในขณะเดียวกัน แบทแมนก็ปรากฏตัวในพื้นที่ใกล้เคียง

"ฮ่าฮ่า ซูเปอร์แมน พลังของคุณค่อนข้างน่าประทับใจเลยนะ" ฉินไห่หลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา โดยที่ไม่ตื่ยตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขายังคงลูบแหวนกรีนแลนเทิร์นบนมือของตัวเอง

"คุณเป็นใคร? และทำไมถึงทำกับฮัล จอร์แดนแบบนี้?" ซูเปอร์แมนถาม

"ผม? เขาแย่งแหวนกรีนแลนเทิร์นของผมไป" ฮัล จอร์แดนที่นอนอยู่บนพื้นตอบเสียงแหบแห้ง หลังจากที่เขากลายเป็นแค่คนธรรมดา

"โอ้ ดูเหมือนว่าพวกคุณจะรู้จักกันดีนะครับ คุณก่อตั้งจัสติส ลีกแล้วเหรอ?" ฉินไห่หลางถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

ผู้ก่อตั้งจัสติส ลีก มีซูเปอร์แมน แบทแมน วันเดอร์วูแมน เดอะแฟลช กรีนแลนเทิร์น อควาแมน และมาร์เชียน แมนฮันเตอร์ เป็นต้น

ซูเปอร์แมนไม่ตอบ เขากำลังคิดว่าจะบุกไปช่วยฮัล จอร์แดนต่อไป หรือจะต่อสู้กับศัตรูตรงหน้ากันแน่

"แบทแมน ออกมาสิ หยุดแอบมองแบบลับๆ มันไม่ดีหรอกที่จะซ่อนตัว" ฉินไห่หลางยิ้มเล็กน้อย

ทันใดนั้น แบทแมนก็เดินออกจากด้านข้างของตึก

ซูเปอร์แมนและแบทแมนยืนอยู่ห่างจากฉินไห่หลางมากกว่า 100 เมตร ขณะที่บริเวณรอบๆ เต็มไปด้วยความวุ่นวายจากการต่อสู้ที่ผ่านมา เสียงแจ้งเตือนดังระงมไปทั่ว และผู้คนต่างพากันหนีไปทีละคน

"คุณเป็นใคร? ทำไมถึงต้องขโมยแหวนกรีนแลนเทิร์นของฮัล จอร์แดน" แบทแมนถาม ขณะที่เขามองไปยังซูเปอร์แมนที่ยืนอยู่ข้างๆ การก่อตั้งจัสติส ลีกนั้นสำคัญมาก และกรีนแลนเทิร์นก็เป็นหนึ่งในสมาชิกที่มีพลังมหาศาล นี่เป็นเหตุผลที่พวกเขารีบมาที่นี่ทันที

เมื่อเห็นว่าแหวนกรีนแลนเทิร์นของฮัล จอร์แดนถูกฉินไห่หลางขโมยไป แบทแมนก็รู้ทันทีว่าศัตรูของพวกเขาไม่ธรรมดา

จากการต่อสู้ที่ผ่านมา เขาเห็นว่าพลังของฉินไห่หลางไม่ได้ด้อยไปกว่าซูเปอร์แมนเลย และอาจจะ เหนือกว่าด้วยซ้ำไป นี่ทำให้ทั้งแบทแมนและซูเปอร์แมนต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันอันใหญ่หลวง

"ชื่อของผมคือฉินไห่หลาง ผมไม่ใช่ตัวร้ายหรือวายร้าย ผมแค่สนใจแหวนกรีนแลนเทิร์นนี้ และเอามันมาลองเล่นดู อืม... ผมจะไม่คืนมันหรอกนะ แต่ผมขอแนะนำว่าคุณไม่ยุ่งกับเรื่องของคนอื่น" ฉินไห่หลางกล่าว พร้อมกับโยนแหวนกรีนแลนเทิร์นในมือของเขาเข้าไปในกระเป๋าระบบ

แบทแมนเห็นว่าแหวนกรีนแลนเทิร์นบนมืออีกฝ่ายหายไปทันที และเปลือกตาของเขากระตุก เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำได้ยังไง

ในขณะเดียวกัน แบทแมนก็รู้สึกไม่พอใจ การขโมยสิ่งของของคนอื่นเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ อีกทั้งถ้าพวกเขามาช้า ฮัล จอร์แดนอาจจะตายไปแล้ว

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]