บทที่ 690: คำสั่งดาบสวรรค์และโลก (ฟรี)

หลังจากนั้นทวีปหมื่นเผ่าทั้งหมดดูเหมือนจะถูกความมืดปกคลุม

ความมืดไม่รู้จบล้อมรอบ ดวงดาวบนฟ้าสูญเสียแสงเจิดจ้า

ชูซีที่เพิ่งซ่อมแซมรอยแตกบนท้องฟ้า สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

แม้เขาเป็นเทพบรรพกาล แต่ยังรู้สึกไร้พลังเมื่อเผชิญกับการยุบของท้องฟ้ากะทันหัน

สิ่งมีชีวิตต่างๆ ตกใจ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งจากเผ่าศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ก็หน้าซีด

ในทะเลดำ

เมื่อศิลาห้าสีแตก ดินแดนนอกท้องฟ้าและทวีปหมื่นเผ่าเชื่อมโยงกันอีกครั้ง

จักรพรรดิองค์แรกกับชายหนุ่มที่กำลังสู้กันหยุดชั่วขณะ

ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดัง "ฮ่าฮ่าฮ่า นับพันปีผ่านไป ในที่สุดข้าก็ได้ปรากฏตัวในโลกนี้อีกครั้ง"

"ทวีปหมื่นเผ่าจะกลายเป็นสมบัติของข้า"

เขาหันไปหาจักรพรรดิองค์แรก "ข้าเบื่อที่จะเล่นกับเจ้าแล้ว ข้าจะไปหาของอร่อยกิน"

ทันใดนั้น ร่างชายหนุ่มบิดเบี้ยวกลายเป็นลูกน้ำสีดำ รวมตัวกับทะเลดำ

ขณะเดียวกัน ทะเลดำซึ่งเคยสงบนิ่ง กลับมีคลื่นยักษ์ซัดเข้ามา พื้นที่ว่างบนท้องฟ้าดูเหมือนจะกลายเป็นทางออกของทุกสิ่ง

น้ำทะเลทหาศาลเทลงมาในช่องว่างบนท้องฟ้าและไหลทะลักเข้าสู่ทวีปหมื่นเผ่า

"มาถึงขั้นนี้จนได้" จักรพรรดิองค์แรกถอนหายใจ จากนั้นโบกมือ ทันใดนั้นเสาแสงทั้งเก้าก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า และหม้อยักษ์ทั้งเก้าก็บินออกไปพร้อมกับเสาเหล่านั้น

เกิดประกายแสงวาบบนหม้อยักษ์ทั้งเก้า ทหารนับไม่ถ้วนที่กำลังต่อสู้ก็หยุดเคลื่อนไหว แล้วกลายเป็นแสงทองนับหมื่น เทเข้าไปในหม้อยักษ์ทั้งเก้า

จักรพรรดิองค์แรกเหลือบมองทะเลดำ ก้าวไปข้างหน้าแล้วหายไป

ทวีปหมื่นเผ่า

ชูซีมองรอยแยกท้องฟ้าที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน รู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ค่อยดี

ก่อนที่เขาจะเคลื่อนไหว เขาก็เห็นท้องฟ้าสั่นไหวอย่างกะทันหัน และน้ำทะเลสีดำอันไม่มีที่สิ้นสุดก็พุ่งออกมาจากท้องฟ้า

ทันทีที่น้ำทะเลเหล่านี้ปรากฏขึ้น พวกมันก็แสดงพลังกัดกร่อนที่น่าสะพรึงกลัว

น้ำทะเลดำไม่สิ้นสุดพุ่งออกมา ทุกที่ที่น้ำทะเลไหลผ่าน พลังแห่งระเบียบและกฎของทวีปหมื่นเผ่าถูกลบจนหมด

แม้มิติก็ถูกกลืนกินจนกลายเป็นความว่างเปล่า

"นี่มันอะไรกัน?" ชูซีตกใจ รีบฟันดาบ กระแสพลังดาบพุ่งสู่ท้องฟ้า

ดาบทรงพลัง แต่เมื่อกระทบกับทะเลสีดำ มันแค่หยุดเล็กน้อยแล้วก็กระจายตัวออกไป

ชูซีขมวดคิ้ว โบกมือ "ดาบแห่งสวรรค์และโลก จงฟังคำสั่งของฉัน!"

เสียงของชูซีดังขึ้นในจิตใจสิ่งมีชีวิตทั้งหมด

ดาบนับไม่ถ้วนในทวีปหมื่นเผ่าก็เริ่มสั่น แม้ดาบหักฝังในดินก็สั่นเล็กน้อย

ที่ด่านซานไห่กวน

ดาบหนึ่ง ดาบสอง และดาบสาม มองไปยังทิศทางชูซี

"นั่นเสียงเจ้าแห่งดาบกำลังเรียกเรา"

"เผ่าปีศาจดาบรับคำสั่งและเชื่อฟังเจ้าแห่งดาบ!"

เสียงตะโกนดังก้องจากทั้งสามคน ก่อนที่พวกเขาจะเผยร่างจริง และแปลงร่างเป็นดาบ

ด้านหลังพวกเขา มีร่างอีกนับแสน

พวกนี้ล้วนเป็นสมาชิกของเผ่าปีศาจดาบ ในช่วงนี้ดาบหนึ่ง ดาบสอง และดาบสาม ไม่ได้อยู่เฉย พวกเขาเรียกสมาชิกทั้งหมดของเผ่าปีศาจดาบกลับมา

ในสมาชิกเผ่าเหล่านี้ ที่อ่อนแอที่สุดก็เป็นเพียงกึ่งเทพ ส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดก็เป็นแค่เทพระดับสูงสุดเท่านั้น

แต่เวลานี้ไม่มีใครลังเล ทุกคนกลายเป็นดาบทันที

เผ่าปีศาจดาบเกิดมาเพื่อรับใช้เจ้าแห่งดาบ และพร้อมสละชีวิตเพื่อเจ้าแห่งดาบ

ทิศเหนือของเขตนอกถูกปกครองโดยเผ่าฟีนิกซ์ไฟมานาน

แต่เดิมสมาชิกเผ่าฟีนิกซ์ไฟกังวลว่ามนุษย์จะโจมตีทิศเหนือ พวกเขายังเตรียมยอมจำนนแต่โดยดี ไม่คาดคิดว่ามนุษย์จะเพิกเฉย

"ท่านผู้นำเผ่า เทพบรรพกาลเผ่ามนุษย์กำลังสู้กับทะเลดำจากท้องฟ้า" ผู้อาวุโสใหญ่พูดพลางมองท้องฟ้า

ชูซี ซึ่งตอนนี้เป็นเทพบรรพกาลของเผ่ามนุษย์ ทำให้พวกเขาไม่กล้าเรียกชื่ออีกฝ่ายตรงๆ

ผู้นำเผ่าก็คือหัวเหยิน ซึ่งตอนนี้เขากลายเป็นเทพโบราณระดับสูงสุดแล้ว

ในช่วงที่ชูซีทะลุขีดจำกัดเป็นเทพบรรพกาล หัวเหยินได้รับผลไปด้วย เขาพัฒนาอย่างก้าวกระโดดจนกลายเป็นเทพโบราณระดับสูงสุดทันที

ทุกคนทราบข่าวเผ่าฟีนิกซ์ถูกทำลาย แม้เผ่าฟีนิกซ์อาจจะยังมีเทพโบราณหลงเหลืออยู่ แต่ในตอนนี้ ไม่มีใครเทียบหัวเหยินได้

"ผู้อาวุโสใหญ่ โปรดดูแลเผ่าด้วย ข้าส่งข่าวให้เผ่ามนุษย์แล้ว เราสามารถอพยพไปหาเขาได้" หัวเหยินพูดพลางมองฟ้า

ผู้อาวุโสใหญ่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนคุกเข่าลง "ท่านผู้นำเผ่า เผ่าฟีนิกซ์ไฟจะรอท่านกลับมา"

หัวเหยินมองอีกฝ่ายและยิ้ม

ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายรู้ตัวเขาตอนไหน อาจเป็นตอนที่เผ่ามนุษย์เพิกเฉยต่อทิศเหนือที่พวกเขาปกครอง หรือเพราะเขาแข็งแกร่งขึ้นกะทันหัน

ทั้งสองฝ่ายเข้าใจกันดี แต่ไม่มีใครพูดออกมา

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิด เพราะหัวเหยินอยากไปร่วมสู้กับเจ้าแห่งดาบมากกว่า

"ข้าไปก่อนนะ" หัวเหยินก้าวไปข้างหน้า เปลวไฟล้อมรอบตัวเขา กลายเป็นดาบสีแดง ทะลุผ่านอากาศตรงไปยังชูซี

"ท่านผู้นำเผ่า เผ่าฟีนิกซ์ไฟจะรอท่านกลับมา"

ผู้อาวุโสใหญ่สูดลมหายใจลึก แล้วประกาศ "สมาชิกเผ่าทุกคน เดินทางไปที่เผ่ามนุษย์"

นอกจากเผ่าฟีนิกซ์ไฟแล้ว เผ่าอื่นๆ ก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน

"เขาเป็นเทพบรรพกาลของเผ่ามนุษย์ ดูเหมือนอยากได้ดาบของเรา"

"ให้เขาไปเร็วเข้า ทวีปหมื่นเผ่ากำลังจะล่มสลาย เขาเป็นเทพบรรพกาลเพียงคนเดียวในทวีปหมื่นเผ่า เขามีโอกาสหยุดมันได้"

"แม้ข้าไม่ใช่มนุษย์ แต่ภัยพิบัติกำลังกลืนกินทวีปหมื่นเผ่า ข้าไม่อาจอยู่เฉยได้ ดาบของข้าขอยกให้ท่านเทพบรรกาลแห่งเผ่ามนุษย์"

"เรายินดีช่วยเหลือท่านเทพบรรกาล"

เมื่อเข้าใจสถานการณ์ สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนยื่นดาบของตัวเอง บางคนไม่มีดาบก็ได้แต่รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เชี่ยวชาญการสู้ด้วยดาบ

มันเป็นเพียงประโยคสั้นๆ ของชูซี แต่ดาบทั่วทวีปหมื่นเผ่ารู้สึกถึงการเรียกนี้

ดาบหลุดจากเจ้าของ ทะยานขึ้นฟ้า ตัดผ่านอากาศ

ด้วยแรงและความเร็วไม่มีใครเทียบ พวกมันรวมตัวในทิศทางเดียวกัน

จำนวนดาบเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กวาดครอบคลุมท้องฟ้า

จำนวนและขนาดของดาบสร้างความภาพจำแก่สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนที่เห็นเหตุการณ์นี้

แม้หลายปีผ่านไป ก็มั่นใจได้ว่าจะยังมีสิ่งมีชีวิตพูดถึงฉากนี้

และปรากฏการณ์แปลกๆ นี้ถูกเรียกว่า "คำสั่งดาบแห่งสวรรค์และโลก"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......