บทที่ 680: ฉันอยู่เหนือทุกสิ่ง (ฟรี)

"เราควรทำยังไงต่อไป? มนุษย์กำลังไล่ตามเราอย่างกระชั้นชิด ถ้าถูกจับได้ พวกเขาจะฆ่าเราทันที" ชูหยูพูด

ก่อนที่โลกบรรพกาลจะเปิดขึ้น พวกเขามีเทพโบราณถึง 150,000 คน และบรรพบุรุษสามคนคอยหนุนหลัง ความทะเยอทะยานของพวกเขาจึงยิ่งใหญ่

พวกเขาเชื่อว่าเมื่อโลกบรรพกาลเปิดอีกครั้ง จะเป็นช่วงเวลาที่เผ่าโบราณของพวกเขากวาดล้างทวีปหมื่นเผ่า และใช้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเป็นทาส

แต่ความจริงกลับปลุกพวกเขาให้ตื่น ตอนนี้ แค่มีชีวิตอยู่รอดก็ถือว่าดีแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเป็นนายใคร

"เทพบรรพกาลทั้งสามยังคงต่อสู้กับเผ่ามนุษย์อยู่ หากพวกเขาชนะ สถานการณ์จะพลิกเอง"

"ส่วนพวกเรา ไม่สามารถย้อนกลับไปยังโลกบรรพกาลได้แล้ว"

"มนุษย์ต้องรู้ว่าเราจะหาทางกลับไปแน่ พวกเขาคงเตรียมกับดักไว้ ไม่มีทางปล่อยให้เรากลับไปง่ายๆ"

"อย่าลืมผู้ชายที่ชื่อชิวเหมิง ด้วยพลังของเขา แค่เฝ้าทางเข้าโลกบรรพกาล เราทุกคนก็จบสิ้นแล้วถ้าไปเจอเขา"

"ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีพันธมิตรเผ่าศักดิ์สิทธิ์ที่เขตใน พวกเขาไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ"

ตี๋หลี่ครุ่นคิดสักพักแล้วพูดขึ้นว่า "เราจะอยู่เขตนอก รอจนกว่าการต่อสู้ของเทพบรรพกาลจะจบลง"

หลังจากได้ยินการวิเคราะห์จากตี๋หลี่ หยูโปและชูหยูต่างพยักหน้า เพราะตอนนี้อันตรายเกินกว่าจะกลับไปโลกบรรพกาล และไม่มีเหตุผลที่จะเสี่ยง

"เราควรบอกเทพโบราณคนอื่นไหม?" หยูโปถาม

ตี๋หลี่เงียบไปชั่วครู่ ถอนหายใจ ก่อนตอบ "เราจำเป็นต้องมีคนล่อความสนใจของเผ่ามนุษย์"

หยูโปและชูหยูมองหน้ากัน ก่อนพยักหน้าโดยไม่คัดค้าน

ปัจจุบัน เผ่าโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่จริงๆ คือเผ่าราชันย์  เผ่าคุกนรก และเผ่าไท่ชู

เผ่าโบราณอื่นที่เรียกกันอยู่ในตอนนี้เป็นเพียงชื่อเท่านั้น เทพโบราณจากเผ่าต่างๆ ได้รวมตัวภายใต้ชื่อเหล่านี้

ตอนนี้เทพโบราณเหล่านั้นต่างได้รับความสูญเสียอย่างหนัก และคุณค่าก็ลดลง

หากพวกเขาถูกใช้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเผ่ามนุษย์ ก็ถือเป็นการใช้พลังที่เหลืออยู่ให้เกิดประโยชน์

"บอกคนของเราให้รู้ถึงการตัดสินใจนี้" ตี๋หลี่พูด

หยูโปและชูหยูพยักหน้า จากนั้นรีบไปส่งข้อความ

ทันทีที่ข่าวแพร่กระจาย สมาชิกเผ่าราชันย์  เผ่าคุกนรก และเผ่าไท่ชู หยุดหลบหนีไปยังโลกบรรพกาล แต่หันไปหาสถานที่สงบที่เขตนอกเพื่อซ่อนตัวแทน

แม้ว่าเผ่ามนุษย์จะแข็งแกร่งมาก แต่หากเทพโบราณเหล่านี้ซ่อนตัวได้ดี ก็ยากที่พวกเขาจะถูกค้นพบ

ส่วนสมาชิกของเผ่าโบราณที่ไม่ได้รับข่าว ยังคงหนีไปยังโลกบรรพกาลตามสัญชาตญาณ และชะตากรรมของพวกเขาก็ถูกลิขิตไว้แล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป เผ่ามนุษย์เริ่มกวาดล้างเทพโบราณจากเผ่าโบราณในทวีปหมื่นเผ่า

พันธมิตรเผ่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดก็ลงมือทันที เมื่อพบว่าเทพโบราณของเผ่าโบราณหลบหนีกลับมา พวกเขาเริ่มฆ่าล้างบางอย่างไม่ลังเล

จากนั้น เทพโบราณของพันธมิตรเผ่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดก็แยกย้ายกันออกค้นหาเทพโบราณของเผ่าโบราณที่ยังเหลือในทวีปหมื่นเผ่า

ส่วนเผ่าฟีนิกซ์ ภายใต้การนำของหลงถั่ว เทพโบราณในอาณาจักรโบราณอู่ถงถูกฆ่าจนหมด เหลือไว้เพียงผู้ที่ต่ำกว่าเทพโบราณเท่านั้น

เวลาล่วงเลยไปอีกครึ่งเดือน

ในการต่อสู้บนกลุ่มดาว เทพบรรพกาลทั้งสามยังคงปะทะกับจักรพรรดิอย่างดุเดือด

ทั้งสองฝ่ายเปิดฉากโจมตีกัน แม้เทพบรรพกาลทั้งสามจะถูกกดดันอย่างหนัก แต่แววตาของพวกเขายังคงเปล่งประกาย

"พลังของเขาไม่แข็งแกร่งเหมือนเมื่อก่อน" เสวี่ยซูยิ้ม

พวกเขาต่อสู้กันมาตลอดครึ่งเดือน แรกเริ่มฝ่ายพวกเขาเสียเปรียบ แต่ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายสูสีกัน และเริ่มได้เปรียบเล็กน้อย

"เจ้าทำได้ดีมาก แม้จะถูกเทพบรรพกาลสามคนร่วมกันโจมตี ก็สามารถอดทนได้ถึงครึ่งเดือน" เผิงซูพูด

"ใช้พลังทั้งหมดที่เรามี ตอนนี้เราเริ่มได้เปรียบ เขาจะใช้พลังงานมากขึ้น" หมิงซูเสนอ

เสวี่ยซูและเผิงซูพยักหน้า แล้วปลดปล่อยพลังพร้อมกัน พุ่งใส่จักรพรรดิอีกครั้ง

"ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ของข้า เดินทางระหว่างฟ้าและดิน!" หมิงซูมุ่งเป้าหมายไปที่ศูนย์กลาง พลังของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งตกกระทบใส่กลุ่มดาวในทุกทิศทางอย่างรุนแรง

เมื่อเห็นเช่นนั้น จักรพรรดิระดมพลังต้นกำเนิดแห่งดวงดาว กระตุ้นโชคชะตาของเผ่ามนุษย์ เพื่อต้านการโจมตีจากเทพบรรพกาลทั้งสาม

พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออก และคงอยู่นานถึงสิบกว่านาที ก่อนจะค่อยๆ สงบลง

แม้การโจมตีของเทพบรรพกาลจะถูกสกัดไว้ได้ แต่สภาพของจักรพรรดิเริ่มเลือนลางคล้ายภาพลวงตา

เมื่อเห็นเช่นนั้น เทพบรรพกาลทั้งสามก็ยิ่งฮึกเหิมและเดินหน้าจู่โจมต่อ

"ไม่ดีแล้ว หากยังดำเนินต่อไปแบบนี้ เราอาจต้านได้อีกไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ หรืออาจจะน้อยกว่านั้นด้วยซ้ำ" โจวเส็งขมวดคิ้วแน่น

ร่างเทพโบราณนับแสนจากดินแดนลับทั้งสี่ถูกใช้ไปหมดภายในครึ่งเดือนที่ผ่านมา ทำให้จักรพรรดิอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว

แม้หยวนไห่จะนำร่างเทพโบราณจากด่านซานไห่กวนใส่กลับเข้าไปในดินแดนลับ แต่ก็ยังไม่เพียงพอให้ยื้อได้นาน

"เราจะทนให้นานที่สุด แม้ต้องใช้เลือดเนื้อของเราสร้างเป็นกำแพง เพื่อแลกกับเวลาอีกเพียงวินาทีเดียว เราก็ต้องทำ" กู่เพียวพูดอย่างหนักแน่น

เขาไม่แน่ใจว่าชูซีกลายเป็นเทพบรรพกาลได้ทันหรือไม่ แต่หากสามารถยื้อศัตรูได้แม้เพียงวินาทีเดียว ก็จะเป็นประกายแห่งความหวังที่นำทาง และนั่นก็คุ้มค่าแม้ต้องแลกด้วยชีวิต

หลิวชางเหอกับอีกสองคนไม่พูดอะไร ดวงตาของพวกเขากลับแน่วแน่ยิ่งขึ้น

พวกเขาเตรียมใจแล้ว

เวลาค่อยๆ ผ่านไป

หนึ่งวัน…

สองวัน...

จนกระทั่งเข้าสู่วันที่ห้า

ถึงตอนนี้พวกเขาก็สามารถขัดขวางเทพบรรพกาลทั้งสามมาได้ยี่สิบวันแล้ว

แต่หลังการสู้รบอันดุเดือดตลอดยี่สิบวัน แสงจากเงาจักรพรรดิเริ่มมืดมัว เงาของจักรพรรดิยังคงอยู่ แต่มีรอยแตกร้าวไปทั่ว ราวกับพร้อมจะแตกสลายทุกเมื่อ

ในเวลาเดียวกัน - ดินแดนแห่งความว่างเปล่า

ชูซีลืมตาขึ้น แสงดาบพุ่งจากดวงตา สะเทือนไปทั่วดินแดนแห่งความว่างเปล่า

ในวินาทีถัดมา แม่น้ำยาวสองสายพุ่ผ่านฟ้าและแผ่นดิน

นั่นคือแม่น้ำแห่งกาลเวลา และแม่น้ำแห่งประวัติศาสตร์

เมื่อชูซีจ้องมอง แม่น้ำทั้งสองสั่นไหว ก่อนที่ภาพต่างๆ จะค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละภาพ

และในหนึ่งในนั้น มีร่างของเขา

ร่างนั้นคือวันที่เขาปลุกอาชีพที่โรงเรียนมัธยมเมืองหลินหมายเลข 1

ดื่มเหล้า ปลุกอาชีพเซียนดาบแห่งสุรา จนเกิดปรากฏการณ์แม่น้ำเหนือท้องฟ้า - วิสัยทัศน์แห่งสรวงสวรรค์ "ดาบแห่งแม่น้ำจากฟากฟ้า"

เข้าสู่ดันเจี้ยน ฆ่ามอนสเตอร์เพื่ออัปเลเวลอย่างรวดเร็ว

บุกดินแดนลับแบล็คอบิส ทำลายเมืองร้าง

ครั้งแรกที่เขาเหยียบเขตนอก เขาทำลายเผ่าผี

บนเทือกเขาจีหยวน ดาบของเขาฟาดฟันไม่หยุด

ดินแดนลับซูซาคุ ที่แม่ซูซาคุฝากไข่ซูซาคุให้ดูแล

ในสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ เขาต่อสู้เพื่อขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง

สังหารเทพเผ่างูยักษ์แปดเศียรในทะเลเมฆหมอก

เปิดเส้นทางสู่การเป็นเทพ เพื่อปูทางให้คนรุ่นหลัง

ที่ประตูฝั่งตะวันออกของแคว้นฉิน สุดขอบฟ้า ที่เขตกั้น ทหารทองคำสิบสองคนปรากฏตัว

แอบเข้าไปปล้นคลังสมบัติในอาณาจักรโบราณอู่ถงของเผ่าฟีนิกซ์

ทำภารกิจของคงซวน ฝังกล่องไว้ใต้ต้นโพธิ์โบราณ

นอกกำแพงเมือง เขาสังหารเทพโบราณ

เผ่าต่างๆ ในเขตในถูกเขาทำลาย

เขาไปที่เผ่ามังกร ทำให้เผ่ามังกรสูญเสียอย่างหนัก

โลกบรรพกาลเปิดออก เทพโบราณนับแสนชีวิตถูกสังหาร

ในโลกต้นกำเนิด เขาฆ่าสัตว์ต้นกำเนิด

...

ภาพเหล่านั้นคือร่องรอยทั้งหมดที่ชูซีเคยฝากไว้ในกาลเวลาและประวัติศาสตร์

"ฉันคือเทพบรรพกาล ฉันอยู่เหนือทุกสิ่ง"

ชูซีค่อยๆ อ้าปาก เสียงของเขาแผ่วเบาแต่ทอดยาว เหมือนเสียงสะท้อนที่ประกาศก้องทั่วทั้งสวรรค์และโลก

ทันทีที่เสียงชูซีเริ่มเงียบลง แม่น้ำยาวทั้งสองสายเริ่มสั่นไหว ภาพต่างๆ ค่อยๆ เลือนหาย เหมือนถูกลบออกจากโลกไปทีละนิด

[เลเวลของคุณได้เพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 200]

[คุณได้กลายเป็นเทพบรรพกาล…]

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......