บทที่ 645: เทพบรรกาลคือผู้สร้าง… (ฟรี)

เผ่ามังกร

ดินแดนมังกรเงียบสงบอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถูกทำลายด้วยเสียงถอนหายใจยาวๆ

"เฮ้อ... ไม่คิดเลยว่าเขาจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้" ชิวหยิ่นพูดพลางถอนหายใจอีกหลายครั้ง

เดิมคิดว่าเมื่อเผ่าโบราณปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับเทพโบราณ 150,000 คน ก็น่าจะเพียงพอในการกวาดล้างเผ่ามนุษย์จนสิ้นซาก

แต่ผลกลับกลายเป็นตรงกันข้าม ไม่เพียงแค่ไม่สามารถทำลายเผ่ามนุษย์ได้ ยังกลายเป็นตัวช่วยให้เผ่ามนุษย์แข็งแกร่งขึ้นอีกต่างหาก

"เขาทำให้ข้านึกถึงใครคนหนึ่ง" ชางหมิงพูด

"เจ้าหมายถึงจักรพรรดิองค์แรกใช่ไหม?"

"ใช่ แต่ถ้าเทียบกันแล้ว แม้ในอดีตจักรพรรดิองค์แรกจะมีพลังการต่อสู้ส่วนตัวที่สูง แต่ก็ยังไม่ได้น่ากลัวขนาดนี้ จุดแข็งของเขาอยู่ที่การเสริมสร้างพลังโดยรวมของเผ่ามนุษย์มากกว่า"

"แต่ชูซีแตกต่างออกไป พลังส่วนตัวของเขาเหนือกว่าจักรพรรดิองค์แรกมาก ข้าก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ พลังต่อสู้ของเขาช่างน่าสะพรึงกลัว"

ชูซีต่อสู้กับเทพโบราณกว่า 150,000 คนเพียงลำพัง และฆ่าไปเกือบ 100,000 คน ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเอง คงไม่มีใครเชื่อว่ามันเป็นความจริง

"มนุษย์คนนี้ประหลาดเกินไปจริงๆ" ชิวหยิ่นพยักหน้าเห็นด้วย เขารู้มานานแล้วว่าพลังต่อสู้ส่วนตัวของชูซีนั้นร้ายกาจเกินไป และยังมีวิธีการมากมายที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน

"น่าเสียดาย แม้ตอนนี้จะรู้ ก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้อีกแล้ว ตอนนี้เขาเติบโตจนสมบูรณ์เต็มที่"

"หลังจากศึกครั้งนี้ เขาน่าจะกลายเป็นเทพโบราณระดับสูงสุดแล้ว และข้าเกรงว่าเขากำลังเข้าใกล้เทพบรรพกาลเข้าไปทุกที" ชิวหยิ่นพูด "อย่าลืมว่า สิ่งที่พิเศษที่สุดของเผ่ามนุษย์คือแผงอาชีพ หากสามารถทำภารกิจทะลุขีดจำกัดได้สำเร็จ ก็จะกลายเป็นเทพบรรพกาลได้ทันที"

"แต่น่าเสียดายที่เราไม่รู้ว่าภารกิจนั้นคืออะไร ถ้ารู้ เราอาจหาทางแทรกแซงหรือถ่วงเวลาได้บ้าง" ชางหมิงส่ายหัว

"ตอนนี้เราทำได้แค่รอท่านผู้นำเผ่าเท่านั้น หากเขากลายเป็นเทพบรรพกาลได้ เผ่ามังกรของเราก็ยังมีความหวัง"

"แต่ด้วยพลังของชูซี แม้เขากลายเป็นเทพบรรพกาล มันก็ยังไม่ง่ายอยู่ดี"

คำพูดนี้ทำให้ชิวหยิ่นเงียบลง เพราะหากชูซียังรักษาพลังแบบนี้ไว้ได้ต่อไป ก็ไม่มีใครในระดับเดียวกันจะต้านเขาได้

แต่หากผู้นำเผ่าเป็นเทพบรรพกาลก่อน ก็อาจยังพอมีแสงแห่งความหวังอยู่บ้าง

"แล้วเผ่าโบราณจะตอบสนองยังไง?" ชางหมิงเปลี่ยนหัวข้อ

"ไม่ต้องกังวลกับพวกนั้น แม้จะสูญเสียอย่างหนักจากศึกครั้งนี้ แต่เผ่าโบราณก็ไม่ใช่ฝ่ายที่ควรมองข้าม ใครจะรู้ว่าพวกเขายังเก็บซ่อนอะไรไว้อีกบ้าง?"

"สิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือเทพบรรพกาลที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา มือยักษ์ที่ทำลายเขตกั้นครั้งก่อน อาจเป็นของเทพบรรพกาลจากเผ่าโบราณก็ได้"

"สงครามครั้งนี้ แม้พวกเขาจะสูญเสียหนัก แต่เทพบรรพกาลก็ยังไม่ลงมือ มันดูแปลกเกินไป"

"บางทีพวกเขาอยากลงมือ แต่ไม่สามารถทำได้ อย่าลืมว่าจักรพรรดิองค์แรกก็หายไปอย่างกะทันหัน แล้วเผ่าโบราณก็เงียบหายไปพร้อมกัน"

"ช่างมันเถอะ เผ่ามังกรตอนนี้ทำอะไรไม่ได้มาก ตราบใดที่เผ่าโบราณไม่มารุกราน เราก็ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวกับพวกเขา"

"ถูกต้อง ในสถานการณ์นี้ เราควรปิดดินแดนมังกรไว้ เว้นแต่ผู้นำเผ่าจะทะลุขีดจำกัดได้สำเร็จ มิฉะนั้นห้ามใครออกไปโดยเด็ดขาด"

"ข้าก็คิดว่าทางนี้เหมาะสมที่สุด"

"......"

เมื่อสงครามระหว่างเผ่ามนุษย์กับเผ่าโบราณสิ้นสุดลง เหล่าเผ่าศักดิ์สิทธิ์หลักในเขตในก็เริ่มรู้สึกตื่นตระหนก และรีบหาทางออกให้เผ่าของตัวเองอย่างเร่งด่วง

…

อีกด้านหนึ่ง ชูซีได้กลับไปยังด่านซานไห่กวนและเข้าสู่ดินแดนแห่งดาบอีกครั้ง

เบื้องหน้าเขาคือทหารทองคำสิบสองคน

เมื่อมองดูทหารทองคำสิบสองคน ชูซีรู้ทันทีว่าทุกคนบรรจุพลังต้นกำเนิดที่แตกต่างกันออกไป

"ฉันรวบรวมพลังต้นกำเนิดทั้งสิบสองอย่างได้แล้ว แต่เรื่องที่ยากที่สุดก็คือการหลอมรวมทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว"

เทพโบราณโดยทั่วไปควบคุมพลังแห่งระเบียบได้เพียงชนิดเดียว แล้วใช้มันสร้างพลังต้นกำเนิดเพื่อกลายเป็นเทพบรรพกาล

แต่สิ่งที่เขากำลังทำในตอนนี้ คือการรวมพลังต้นกำเนิดสิบสองอย่าง ซึ่งเป็นเรื่องยากอย่างมาก

แต่ละพลังต้นกำเนิดมีพลังมหาศาล และหากเกิดความผิดพลาดในการหลอมรวม พลังที่ระเบิดออกมานั้นจะรุนแรงเกินจะจินตนาการได้

"ทุกท่าน ได้โปรดช่วยผมหลอมรวมพลังต้นกำเนิด" ชูซีพูด

ทันใดนั้น ตะเกียงก็ลอยออกมา แสงของมันเพิ่มความเข้มขึ้นอย่างมาก ส่องสว่างไปทั่วดินแดนแห่งดาบด้วยแสงสีทอง

ทหารทองคำสิบสองคนที่ดูเหมือนสิ่งไร้ชีวิต ก็เริ่มมีความเคลื่อนไหว ลวดลายแปลกตาปรากฏบนร่างพวกเขา พลังลึกลับไหลออกจากแต่ละคน

แต่ละคนมีพลังต้นกำเนิดที่ต่างกัน: ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ ทอง สายฟ้า ฝน เวลา ไฟฟ้า พิษ และอวกาศ

ทหารทองคำสิบสองคนขยับพร้อมกัน ล้อมรอบชูซีไว้ ก่อนจะเริ่มวิวัฒนาการเป็นสิบสองนักษัตร

เมื่อสิบสองนักษัตรวิวัฒนาการสำเร็จ ชูซีนั่งอยู่ตรงกลาง ขณะพลังต้นกำเนิดจากทหารทองคำสิบสองคนเริ่มไหลเข้าสู่ร่างเขา

ทันทีที่พลังพุ่งเข้ามา ร่างของชูซีก็สั่นไหวเล็กน้อย และมีดาวฤกษ์สีน้ำเงินขนาดใหญ่ก็ปรากฏอยู่หลังศีรษะ

ดาวฤกษ์ดวงนี้วิวัฒนาการมาจากสถานะเทพของเขา ตราบใดที่ดาวฤกษ์ยังไม่ล่มสลาย ตัวเขาก็จะไม่มีวันตาย

เหนือดาวฤกษ์สีน้ำเงิน แสงหมุนวนเหมือนพายุ ดูดซับพลังต้นกำเนิดจากทหารทองคำสิบสองคน

ดาวฤกษ์สีน้ำเงินที่ดูดซับพลังเริ่มสั่นอย่างแผ่วเบา ในขณะเดียวกัน ออร่าลึกลับก็แผ่กระจายออกมาจากตัวดาวฤกษ์

"นี่มัน… ชีวิต"

ชูซีรู้สึกตกใจและประหลาดใจพร้อมกัน เขารับรู้ได้ถึงชีวิตที่กำลังก่อร่างสร้างตัวอยู่บนดาวฤกษ์ของตนเอง

แม้ว่าดาวฤกษ์นี้จะวิวัฒนาการมาจากสถานะเทพ แต่เดิมมันก็ยังเป็นเพียงสิ่งที่ไร้ชีวิต ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ได้

แต่ตอนนี้มันเริ่มเปลี่ยนไป แม้จะยังไม่มีสิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นจริง แต่พลังชีวิตก็กำลังก่อตัวอย่างเห็นได้ชัด

"เทพบรรพกาลสามารถสร้างโลกได้จริงๆ สินะ" ชูซีสูดลมหายใจลึก รู้สึกทึ่งและยอมรับในสิ่งที่เห็น

คำว่าเทพบรรพกาล ไม่ได้เป็นเพียงคำเรียกเพื่อยกย่องผู้ทรงพลัง แต่ยังหมายถึงบรรพบุรุษแห่งสิ่งมีชีวิตทั้งปวง

เทพบรรพกาลอยู่เหนือกาลเวลาและประวัติศาสตร์ แม้สวรรค์และผืนแผ่นดินจะสูญสลาย ก็ไม่มีผลกระทบใดต่อพวกเขา

ตราบใดที่เทพบรรพกาลยังอยู่ พวกเขาสามารถสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่ขึ้นมา ให้สิ่งเหล่านั้นขยายเผ่าพันธุ์และดำรงอยู่ไปตลอดกาล

"สุดยอดจริงๆ"

"ฉันนึกว่าการรวมพลังต้นกำเนิดสิบสองอย่างจะยากลำบาก โชคดีที่บรรพบุรุษได้เตรียมการเอาไว้แล้ว"

ชูซีมองทหารทองคำสิบสองคน เขารู้ได้ทันทีว่าบรรพบุรุษของเขาได้จัดเตรียมหนทางสำหรับการหลอมรวมพลังต้นกำเนิดไว้แล้ว และเขาแค่ต้องทำตามขั้นตอน

จากนั้นเขาก็หยุดคิดเรื่องอื่น หลับตา ตั้งสมาธิสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของดาวฤกษ์และความอัศจรรย์ใจต่อสิ่งใหม่ๆ ที่กำลังหลั่งไหลเข้ามา

ระหว่างที่ชูซีกำลังทำความเข้าใจในเทพบรรพกาล

ตอนนี้ภายในดินแดนแห่งดาบ ต้นกล้าของต้นไผ่โบราณเจี้ยนมูที่ตั้งอยู่กลางดินแดนแห่งดาบ ก็เริ่มสั่นไหวเล็กน้อย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......