บทที่ 620: ค่ายคุกมังกรเก้าสวรรค์ (ฟรี)

"ท่านชางหมิงออกจากการปลีกวิเวกแล้วเหรอ?" เทพโบราณเผ่ามังกรคนหนึ่งถาม

ชางหมิง เทพโบราณแห่งเผ่ามังกรสีคราม และยังเป็นผู้อาวุโสลำดับที่สามของเผ่ามังกร

เผ่ามังกรสีคราม มีสถานะเทียบเท่ากับเผ่ามังกรทองห้าเล็บในเผ่ามังกร

"อืม มนุษย์คนนั้นเป็นเพียงเทพโบราณ แม้ว่าพลังต่อสู้ของเขาจะแข็งแกร่ง แต่ไม่ได้ถึงขั้นไร้เทียมทาน พวกเจ้าถืออาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบไว้ แล้วสังเวยให้กับค่ายคุกมังกรเก้าสวรรค์ ข้าจะเป็นแกนกลางของการจัดรูปแบบ ซึ่งเพียงพอที่จะจัดการมนุษย์คนนี้ได้" ชางหมิงพูดขึ้น

เทพโบราณคนอื่นๆ ของเผ่ามังกรพยักหน้าเห็นด้วย ค่ายคุกมังกรเก้าสวรรค์เป็นหนึ่งในค่ายกลที่โด่งดังของเผ่ามังกร

ค่ายกลนี้มีทั้งพลังในการโจมตีและป้องกัน แต่จุดเด่นที่สุดคือความสามารถในการกักขังศัตรู

พวกเขาเคยทดสอบมาก่อน และเมื่อใช้งานจริง ต่อให้มีลูกแก้วจูหลงก็หนีไม่พ้น

ที่สำคัญ พวกเขาใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบในการสร้างค่ายกลนี้ จึงไม่มีใครสามารถทำลายมันได้ เว้นแต่จะมีเทพบรรพกาลลงมือ

"ดูเหมือนว่าเผ่ามังกรกำลังจะลงมือกับฉันแล้ว"

ชูซีที่ซ่อนตัวอยู่ในความว่างเปล่า เขารู้ดีว่าสมบัติของเผ่ามังกรไม่ได้มีเพียงร่างของบรรพบุรุษมังกร และพวกเขาคงไม่ใช้ของล้ำค่าเช่นนั้นทุกครั้งที่เจอกับภัยคุกคาม

"แต่ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก" ชูซีมองร่างเงาดาบที่กำลังฆ่าศัตรูด้วยรอยยิ้ม

ตั้งแต่เข้าสู่ดินแดนมังกร ร่างจริงของเขาไม่เคยเผยตัวเลย เขาใช้พลังพิเศษร่างไร้เงาอยู่ตลอดเวลา

แม้แต่บรรพบุรุษมังกรก็ไม่สามารถมองทะลุพลังนี้ได้ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมองเห็นเขา

"ได้โอกาสแล้ว ไปดูผาเอวิลหน่อยดีกว่า" ชูซีรีบติดต่อชิวเหมิงเพื่อสอบถามตำแหน่งของผาเอวิล แล้วบินตรงไปในทิศทางนั้น

ไม่นานหลังจากชูซีจากไป เสียงคำรามของมังกรก็ดังมาจากทุกทิศทาง ในพริบตา เทพโบราณของเผ่ามังกรหลายสิบคนก็ล้อมร่างเงาดาบของชูซีไว้

"เริ่มได้!"

ชางหมิงพูดเสียงเข้ม เทพโบราณเผ่ามังกรทั้งหมดจึงสังเวยอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบของตัวเอง อักขระนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นทันที ก่อนที่กรงขนาดมหึมาจะก่อตัวขึ้น

"เผ่ามังกรแข็งแกร่งจริงๆ มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบมากมายขนาดนี้" ชูซีรู้สึกประหลาดใจ และเขาแน่ใจว่าสิ่งที่เห็นยังไม่ใช่ทั้งหมด

"หากมีโอกาส ฉันน่าจะไปดูคลังสมบัติของเผ่ามังกรสักหน่อย ผลตอบแทนคงคุ้มค่าแน่"

เดิมทีเขาตั้งใจจะไปคลังสมบัติของเผ่าฟีนิกซ์ เพราะเคยไปมาแล้วและคุ้นเคยกับสถานที่

แต่น่าเสียดายที่อาณาจักรโบราณอู่ถงของเผ่าฟีนิกซ์ปิดอยู่ เขาไม่สามารถเข้าไปได้จึงต้องยอมแพ้

ตอนนี้เขามาถึงเผ่ามังกรแล้ว และแน่นอนว่าเขาจะไม่จากไปง่ายๆ จนกว่าจะได้ผลประโยชน์ที่มากพอ

"มนุษย์ เจ้ากล้าดียังไงถึงบุกรุกดินแดนมังกร แล้วยังกล้าขู่จะทำลายเผ่ามังกรอีก"

ขณะนี้ เมื่อมองไปที่ 'ชูซี' ที่ถูกขังอยู่ ชางหมิงพูด "ตอนนี้เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกไหม?"

"ถ้าคิดจะฆ่าฉัน ก็จัดการเลย จะพูดมากไปทำไม?"

ร่างเงาดาบของชูซีแสดงความดูถูกบนใบหน้า จากนั้นดาบนับร้อยล้านเล่มรวมตัวกลายเป็นดาบยักษ์ แล้วฟันตรงใส่กรงทันที

บึ้ม...

พลังของดาบยักษ์ตัดกรงขาดในทันที แม้แต่อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบยังมีรอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้น

สิ่งนี้ทำให้เหล่าเทพโบราณเผ่ามังกรสีหน้าเปลี่ยนไป แม้แต่ชางหมิงก็ยังตกตะลึง

แม้จะรู้ว่าความเสียหายของมนุษย์คนนี้รุนแรงมาก แต่ก็ไม่คิดว่าจะรุนแรงขนาดนี้

เทพโบราณหลายสิบคนร่วมมือกันใช้งานอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบ รวมถึงค่ายคุกมังกรเก้าสวรรค์ ก็ยังไม่สามารถต้านการโจมตีเพียงครั้งเดียวของอีกฝ่ายได้

"ฮ่าๆ เผ่ามังกรมีแค่นี้เหรอ? วันนี้ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด เอาตรงๆ เลยนะ ฉันยังไม่เคยกินเนื้อเทพโบราณเผ่ามังกรมาก่อนเลย" ร่างเงาดาบของชูซีหัวเราะ พูดยั่วยุ ก่อนจะยกดาบยักษ์ขึ้นอีกครั้ง

"มากเกินแล้ว! เจ้ารู้หรือเปล่าว่าดูถูกเผ่ามังกรแล้วผลลัพธ์จะเป็นยังไง?"

ชางหมิงตะโกนด้วยความโกรธ เขาอ้าปากกว้าง ร่มสีดำอันหนึ่งพุ่งออกมาทันที

เมื่อร่มสีดำนั้นปรากฏ ค่ายคุกมังกรเก้าสวรรค์ที่เสียหายกลับฟื้นตัวกลับมาสมบูรณ์ในทันที

"อาวุธบรรพกาลของผู้นำเผ่าชูร่า?" ร่างเงาดาบของชูซีแสดงความประหลาดใจ

"คิดว่าเผ่ามังกรไม่รู้หรือไงว่าเจ้าจะมาที่นี่?"

"ชิวหยิ่นคิดไว้แล้วว่าอาจไม่สามารถจัดการเจ้าได้เพราะเจ้ามีอาวุธบรรพกาลเช่นกัน"

"เพราะแบบนั้น ชิวหยิ่นจึงมอบร่มชูร่าให้ข้า และให้ข้ารอเจ้าอยู่ที่ดินแดนมังกร"

"เจ้าเคยลอบเข้าเผ่าฟีนิกซ์โดยไม่ถูกจับได้มาก่อน การมาที่นี่อีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก"

ชางหมิงพูดต่อ "ตอนแรกข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะมา... แต่ก็มาจริงๆ"

เหล่าเทพโบราณของเผ่ามังกรทั้งหมดมีท่าทีเข้าใจในทันที เมื่อได้ยินคำพูดของชางหมิง ดูเหมือนทุกอย่างจะถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าโดยชิวหยิ่นและชางหมิง

ไม่แปลกเลยที่ประตูเข้าสู่ดินแดนมังกรไม่ได้ถูกปิด แบบนี้ก็เหมือนเปิดทางให้เผ่ามนุษย์เดินเข้ามาหาความตาย

ชูซีที่กำลังมุ่งหน้าไปยังผาเอวิลไม่ได้รู้สึกแปลกใจ ตาแก่พวกนี้ผ่านโลกมานาน แน่นอนว่าต้องมีแผนรับมือมากมาย

แม้จะรู้ถึงแผนของเผ่ามังกรอยู่แล้ว เขาก็ยังเลือกที่จะมาที่ดินแดนมังกร

"ฉันไม่ถนัดวางแผน สิ่งที่ทำได้คือทำลายทุกอย่างด้วยพลังของตัวเอง" ชูซียิ้ม ก่อนจะนึกสงสัยว่าชางหมิงจะมีสีหน้ายังไงเมื่อรู้ว่าตัวเขาที่เห็นอยู่นั้นเป็นแค่ร่างเงาดาบ

"มนุษย์ หากเจ้ายอมส่งมอบตราประทับจักรพรรดิกับตะเกียงมา เผ่ามังกรอาจไว้ชีวิตเจ้า" ชางหมิงพูด

"ฝันไปเถอะ!"

"ฉันไม่ให้!"

"อยากได้ก็เข้ามาเลย!"

ร่างเงาดาบของชูซีตะโกน แล้วดาบยักษ์ก็โจมตี

การปะทะระลอกใหม่เกิดขึ้น พลังสองฝ่ายระเบิดออกอีกครั้ง แต่คราวนี้ค่ายคุกมังกรเก้าสวรรค์ไม่ถูกทำลาย

"ไม่มีประโยชน์ ถ้าเจ้าไม่ใช่เทพบรรพกาล ก็ทำลายอาวุธบรรพกาลไม่ได้หรอก" ชางหมิงพูดพลางส่ายหน้า

"แต่การใช้อาวุธบรรพกาลก็สิ้นเปลืองพลังมหาศาล งั้นมาวัดกันเลยว่าใครจะหมดแรงก่อนกัน" พูดจบ ร่างเงาดาบของชูซีสั่งดาบยักษ์เข้าจู่โจมอีกครั้ง

ชางหมิงขมวดคิ้ว แม้อาวุธบรรพกาลจะแข็งแกร่ง แต่ก็จริงอย่างที่อีกฝ่ายว่า มันใช้พลังงานมหาศาล

ที่เขาเปิดใช้งานร่มชูร่าได้ก็เพราะชิวหยิ่นได้อัดพลังจากบรรพบุรุษมังกรไว้บางส่วน

และพลังการต่อสู้ของมนุษย์คนนี้ก็น่ากลัวจริงๆ หากสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ต่อไป พลังของเขาจะถูกใช้เร็วขึ้นเรื่อยๆ

"ถ้ายังดื้อดึงอยู่แบบนี้ งั้นข้าก็จะยึดตราประทับจักรพรรดิกับตะเกียงด้วยกำลัง" ชางหมิงพูด

จากนั้นร่มชูร่าก็กางออก และโซ่สีดำก็พุ่งออกมา พุ่งใส่ร่างเงาดาบของชูซีทันที

เมื่อเห็นโซ่สีดำ และสัมผัสได้ถึงพลังระดับเทพบรรพกาลที่แฝงอยู่ในนั้น ชูซีรู้ว่าร่างเงาดาบของเขาไม่อาจต้านทานได้ จึงเลือกระเบิดตัวเองทันที

บึ้ม...

ร่างเงาดาบระเบิดตัวเอง กลายเป็นแสงดาบ พุ่งเข้าชนโซ่สีดำ

การปะทะรุนแรงเกิดขึ้น แสงดาบเปล่งพลังออกมา แต่ก็อยู่ได้เพียงพริบตาก่อนจะสลายไป

แม้โซ่จะชะงักเล็กน้อย แต่ก็ยังแข็งแกร่ง สมบูรณ์ ไม่แตกสลาย

ตอนนี้สีหน้าชางหมิงดูเคร่งเครียดและตกใจ

เพราะที่ระเบิดไปเป็นเพียงแค่ร่างแยกเท่านั้น!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......