บทที่ 595: เทพโบราณมาถึง! (3) (ฟรี)

"ฉันขอเลือกหมีภูเขาฟ้า" หลิวชางเหอเป็นคนแรกที่ตัดสินใจเลือกคู่ต่อสู้

"ฉันจะจัดการนกอินทรีสายฟ้าเอง" โจวเส็งกล่าวต่ออย่างมั่นใจ

เสิ่นเจียงหยุนไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาของเขาจับจ้องไปยังกระทิงสามตาที่ยังไม่มีคู่ต่อสู้

แม้ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายจะยังมีอยู่บ้าง แต่เทพโบราณระดับล่างทั้งสามก็ยังได้ยินคำพูดเหล่านั้น

"เผ่ามนุษย์นี่กล้าจริงๆ มีแค่เทพระดับสูงสุด ยังคิดจะเอาชนะเทพโบราณอย่างพวกเรา"

"ฮึ่ม... ทั้งด่านซานไห่กวนมีแค่เทพระดับสูงสุดเพียงสี่คน และนี่ก็เกือบ 80% ของพลังทั้งหมดที่พวกเขามีแล้ว"

"หรือว่านี่คือกลลวง? มนุษย์สามคนนี้โง่ หรือมีไพ่ตายอะไรที่ทำให้มั่นใจว่าจะจัดการพวกเราได้?"

ประสบการณ์เลวร้ายก่อนหน้านี้ที่เขตกั้นก็ยังฝังอยู่ในใจ ทำให้พวกเขาระวังตัวและไม่กล้าประมาทมนุษย์

เทพโบราณจำนวนมากบนเรือมังกรเองก็คิดในแนวทางเดียวกัน พวกเขาไม่เชื่อว่าสามยอดฝีมือของเผ่ามนุษย์จะโง่ขนาดนั้น

ชิวกุ้ยมองตรงไปยังทิศของเผ่ามนุษย์

ก่อนออกเดินทาง ผู้นำเผ่าได้เน้นย้ำไว้โดยเฉพาะว่าแม้เผ่ามนุษย์ในตอนนี้จะไม่มีแม้แต่เทพโบราณ แต่พวกเขาก็ไม่ควรประมาท

ในอดีต สมัยที่เผ่ามนุษย์รุ่งเรืองถึงขีดสุด แม้จะยังห่างไกลจากเผ่ามังกร แต่ก็ถือว่าแข็งแกร่งจนไม่มีใครกล้ายั่วยุ

ในสมัยที่เผ่ามนุษย์เริ่มเสื่อมถอย อาวุธบรรพกาลในตำนานก็หายสาบสูญไป

หากเผ่ามนุษย์ต้องเผชิญกับวิกฤตฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ อาวุธบรรพกาลเหล่านั้นจะปรากฏขึ้นอีกครั้งหรือไม่?

และบรรดาเทพบรรพกาลของเผ่ามนุษย์ล่มสลายไปทั้งหมดแล้วจริงๆ เหรอ?

ตอนที่ที่มือยักษ์ทำลายเขตกั้น มันก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเจ้าของมือยักษ์นั้นไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับเผ่ามนุษย์

แต่ก็แปลก มือยักษ์ทำลายแค่เขตกั้น แต่ไม่ได้โจมตีเผ่ามนุษย์

เป็นเพราะอีกฝ่ายไม่อยากทำ... หรือจริงๆ แล้วไม่สามารถทำได้?

"ไม่ว่าจะเป็นกลยุทธ์แบบไหน เราคงได้รู้คำตอบในไม่ช้า" ชิวกุ้ยพึมพำในใจ

"ไปสู้กันในสนามประลองสิ!"

หลังจากทั้งสามเลือกคู่ต่อสู้แล้ว พวกเขาก็ตะโกนเสียงดัง ก่อนพุ่งเข้าสู่สนามประลองในความว่างเปล่า

หมีภูเขาฟ้า, กระทิงสามตา และนกอินทรีสายฟ้าสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะก้าวตามเข้าไป พวกเขาต่างอยากรู้ว่าเผ่ามนุษย์ทั้งสามมีอะไรทำให้มั่นใจขนาดนั้น

"มนุษย์โง่เงา แสดงให้ข้าดูสิว่าเจ้ามีฝีมือแค่ไหน" หมีภูเขาฟ้าจ้องไปยังหลิวชางเหอ

จากนั้นเขาก้าวเท้าไปข้างหน้า ทำให้สนามรบความว่างเปล่าสั่นสะเทือนเหมือนโลกจะถล่ม

เดิมทีร่างของหมีภูเขาฟ้าสูงเพียงหนึ่งร้อยฟุต แต่ในพริบตา ร่างของเขาก็เริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว จนสูงถึงหนึ่งหมื่นฟุต

เมื่อเปรียบเทียบกับร่างของหลิวชางเหอ ซึ่งมีความสูงไม่ถึงสองเมตร ก็ยิ่งดูเหมือนมดตัวเล็กๆ ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าหมีขนาดมหึมานั้น

โฮก!

หมีภูเขาฟ้าคำราม และพลังของเทพโบราณก็ปะทุออกอย่างเต็มที่ ซัดใส่หลิวชางเหอทันที

"งั้นฉันจะแสดงให้แกเห็นเอง"

พูดจบ หลิวชางเหอก็ชูดาบขึ้น ดาบนับไม่ถ้วนพุ่งออกจากร่างเขา ภายในพริบตา ดาบเหล่านั้นก่อตัวรวมกันเป็นแม่น้ำดาบ ซึ่งประกอบด้วยดาบนับแสนล้านเล่ม

เมื่อเห็นแม่น้ำดาบนั้น หมีภูเขาฟ้าถึงกับตกใจเล็กน้อย เขารู้สึกถึงสัญญาณของภัยคุกคามอย่างชัดเจน

แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของความรู้สึก แต่ก็เหลือเชื่อที่เทพระดับสูงสุดจะสามารถสร้างความรู้สึกเช่นนี้แก่เทพโบราณได้

"ฟัน!"

หลิวชางเหอสั่ง ดาบร้อยล้านเล่มจากแม่น้ำดาบรวมตัวกันกลายเป็นดาบยักษ์ยาวหนึ่งหมื่นฟุต ฟันทะลวงความว่างเปล่าอย่างแรง

ดาบนั้นฉีกพลังของหมีภูเขาฟ้าออกเป็นริ้วๆ

"เยี่ยมมาก!"

หมีภูเขาฟ้าพูดด้วยความพอใจ ขณะที่ดาบยักษ์ยังคงฟันลงมา เขาตบอุ้งเท้าออกไปทันที การโจมตีที่ทรงพลังและอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันมหาศาล

บึ้ม!

ฝ่ามือนั้นแม้ดูธรรมดา แต่แฝงไว้ด้วยพลัง

เมื่ออุ้งเท้าหมีปะทะเข้ากับดาบยักษ์ สนามรบในความว่างเปล่าก็สั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง มิติแตกร้าว รอยแตกกระจัดกระจายไปทั่วทิศทาง

แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกวาดผ่านเหมือนพายุรุนแรง ทุกสิ่งที่ขวางหน้าสลายหายไปในทันที

สีหน้าหลิวชางเหอเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขารู้ว่าเขากำลังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในการปะทะครั้งนี้

"สมแล้วที่เป็นเทพโบราณ แข็งแกร่งจริงๆ"

ในขณะที่เขาคิด แม่น้ำดาบรอบตัวหลิวชางเหอเริ่มสั่นสะเทือน ก่อนที่ดาบยักษ์เก้าเล่ม ความยาวแต่ละเล่มหนึ่งหมื่นฟุต จะปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ดาบทั้งเก้าเล่มฟันลงพร้อมกัน และหมีภูเขาฟ้าก็ปลดปลล่อยพลังออกมา พลังกายของเขาพุ่งขึ้นอีกหลายเท่าในทันที

"เป็นแค่เทพระดับสูงอย่าได้ดูถูกเทพโบราณอย่างพวกเรา!"

บึ้ม!

ทันทีที่พูดจบ ดาบยักษ์ทั้งเก้าก็ถูกพลังอันเกรี้ยวกราดของหมีภูเขาฟ้าบดขยี้ลงอย่างรุนแรง

แต่ถึงจะคิดทำลายดาบเหล่านี้ให้สิ้นซาก เขาก็ต้องตกใจ เพราะพลังของเขาที่ระเบิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง กลับไม่สามารถทำลายดาบที่ดูธรรมดาเหล่านี้ได้

ตอนนี้เอง หลิวชางเหอก็เริ่มเข้าใจถึงพลังของเทพโบราณ

"หรือว่า... เจ้าหมีนี่ยังใช้พลังไม่ถึงครึ่ง?" หลิวชางเหอแปลกใจ เขารู้ว่าเทพโบราณแข็งแกร่ง แต่ไม่คิดว่าจะเหนือชั้นถึงขนาดนี้

และนี่เป็นเพียงเทพโบราณระดับล่าง! แล้วเทพโบราณระดับกลาง ระดับสูง หรือระดับสูงสุดจะน่ากลัวขนาดไหน?

นอกซานไห่กวนมีเทพโบราณนับพันคน และแต่ละคนก็ไม่ด้อยไปกว่าหมีภูเขาฟ้า บางคนอาจแข็งแกร่งยิ่งกว่า!

"มนุษย์ตัวน้อย ถ้านี่คือทั้งหมดที่เจ้ามี เจ้าจะต้องตายที่นี่" หมีภูเขาฟ้าพูดด้วยเสียงเยาะเย้ย

แม้จะยอมรับว่าเทพระดับสูงสุดคนนี้มีพลังต่อสู้ที่ไม่ธรรมดา หากอยู่ในระดับเดียวกัน เขาอาจแพ้ไปแล้ว

ถ้าเทียบกับเทพระดับสูงสุดทั่วไป อีกฝ่ายแข็งแกร่งจนแทบไร้เทียมทาน

แต่เทพโบราณคืออีกขั้นหนึ่ง พวกเขาเชี่ยวชาญพลังแห่งระเบียบ แม้ไม่อาจสร้างกฎใหม่ขึ้นมาได้ แต่สามารถเพิกเฉยหรือหักล้างพลังกฎเหล่านั้นได้ง่ายดาย

ตอนนี้ หมีภูเขาฟ้าเพิ่งปลดปล่อยพลังไปเพียง 30% เท่านั้น และยังเป็นแค่พลังทางกายภาพ ยังไม่ใช้พลังแห่งระเบียบ หรืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ใดๆ เลย

เขาระมัดระวังไว้เผื่อเผ่ามนุษย์ใช้ไพ่ตาย

และยิ่งรู้สึกดีใจที่คู่ต่อสู้ของเขาไม่ใช่เทพโบราณ ไม่อย่างนั้นเขาอาจเป็นฝ่ายตาย

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเผ่าอื่นๆ ถึงอยากล้างบางเผ่ามนุษย์ หากปล่อยให้เผ่านี้เติบโตต่อไป ใครจะต้านทานได้?

เมื่อได้ยินคำพูดของหมีภูเขาฟ้า หลิวชางเหอก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายยังไม่ใช้พลังทั้งหมด

"เทพโบราณ ไม่ง่ายที่จะฆ่าเลยนะ"

"แต่ก็ใช่ว่าจะฆ่าไม่ได้"

ขณะความคิดหมุนอยู่ในหัว ดาบยักษ์หนึ่งหมื่นฟุตที่กำลังฟันใส่หมีภูเขาฟ้าก็เริ่มถอยกลับ

ดาบยักษ์ทั้งหมดเริ่มรวมตัวเข้าด้วยกัน

ไม่เพียงเท่านั้น แม่น้ำดาบใต้เท้าหลิวชางเหอก็เริ่มสั่น ดาบทั้งหมดพุ่งไปรวมกับดาบยักษ์นั้นด้วย

"เจ้าจะจริงจังแล้วงั้นเหรอ?"

ดวงตาของหมีภูเขาฟ้าหรี่ลงเล็กน้อย พลังแห่งระเบียบเริ่มปะทุออกมา...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......