บทที่ 540: ทะเลดาบนับพันล้าน! (ฟรี)

ทันทีที่แสงดาบวาบขึ้น ท้องฟ้าสีครามเหนือโอเอซิสก็ปั่นป่วน รุ้งสีเลือดพาดผ่านกลางฟ้าอย่างน่าสะพรึง

ในชั่วพริบตา โอเอซิสที่เคยสงบกลับกลายเป็นวุ่นวาย

“ใครกัน!!!”

เสียงตะโกนดังกึกก้องออกมาจากวิหารศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับคลื่นพลังของเทพระดับสูงสุดที่ระเบิดออกมาทั่วทั้งโอเอซิส

ชูซีหรี่ตาลงเล็กน้อย ดวงตาของเขาสะท้อนแววประหลาดใจ “พวกเขามีอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบถึงสามชิ้นเลยเหรอ? เผ่าเทียนมู่มั่งคั่งจริงๆ”

เผ่าหมื่นวิญญาณซึ่งเป็นเผ่าเทพชั้นนำเช่นกัน ยังมีเพียงอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบเพียงหนึ่งชิ้น แถมยังไม่สมบูรณ์ด้วย

การมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบถึงสามชิ้นในเผ่าเทพนั้นไม่ธรรมดาเลย

เมื่อครู่ ตอนที่แสงดาบฟันลงมา อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบในตัวของ มู่เจ้า, มู่เฉียนจู และ มู่กุ้ยฮวา ได้เปิดใช้งานขึ้นมาโดยอัตโนมัติเพื่อปกป้องเจ้าของ ทำให้พวกเขารอดจากความตายทันที

แต่สำหรับเทพระดับสูงสุดอีกสามคน มู่หมี่ฮวน, มู่จูซิน, และ มู่ซีซิน พวกเขาไม่มีโชคเช่นนั้น จึงถูกฆ่าตายภายใต้ดาบของชูซีในทันที

ด้วยความเสียหายของเขาในตอนนี้ การฆ่าเทพระดับสูงสุดไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป แค่ไม่กี่วินาทีก็เพียงพอ

และไม่ได้มีเพียงแค่เทพระดับสูงสุดเหล่านั้น

เทพมากกว่าหนึ่งร้อยคนที่อยู่นอกวิหาร ถูกดาบของเขาฆ่าในพริบตาเดียวเช่นกัน

แม้ว่ายังมีเทพบางส่วนของเผ่าเทียนมู่เหลือรอด บ้างก็อาศัยไพ่ตายเอาตัวรอดไว้ได้ บ้างก็เพราะชูซียังไม่พบตัว แต่โดยรวมแล้ว จากเทพเกือบสองร้อยคนของเผ่าเทียนมู่ ตอนนี้อาจเหลือไม่ถึงยี่สิบคน

ทันใดนั้น

“เผ่ามนุษย์!”

เสียงต่ำที่อัดแน่นด้วยความเคียดแค้นดังออกมาจากมู่เจ้า ผู้นำเผ่าเทียนมู่ ผู้ที่ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่เพราะลูกปัดหยกศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองอยู่

เมื่อเห็นร่างของชูซีชัดเจน ความโกรธแค้นในดวงตาของเขาก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

ใช่แล้ว เขาจำได้

เพราะจักรพรรดิองค์แรกแห่งเผ่ามนุษย์ เคยตัดต้นไผ่โบราณเจี้ยนมูในอดีต ทำให้เผ่าเทียนมู่ตกต่ำ และนับแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาก็ถือว่าเผ่ามนุษย์คือศัตรู

แม้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งสองเผ่าจะไม่ได้ข้องเกี่ยวกันอีก เพราะเผ่าเทียนมู่มัวแต่มุ่งฟื้นฟูต้นไผ่โบราณเจี้ยนมู

แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าก่อนที่เผ่าเทียนมู่จะได้แก้แค้น เผ่ามนุษย์จะมาถล่มพวกเขาก่อน

แถมยังฆ่าเทพระดับสูงสุดของพวกเขาไปถึงสามคนในคราวเดียว

“เป็นไปได้ยังไง? มนุษย์คนนี้เป็นเทพระดับกลางงั้นเหรอ?” มู่เฉียนจู มองชูซีด้วยความตกใจเต็มสองตา

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น มู่เจ้า ผู้นำเผ่าเองก็อึ้งเช่นกัน

แม้เขาจะเกลียดเผ่ามนุษย์เข้ากระดูกดำ แต่ในฐานะผู้นำเผ่า เขาย่อมมีข้อมูลเกี่ยวกับศัตรูอยู่บ้าง และเขาก็รู้ดีว่าเผ่าทั้งหลายเคยร่วมมือกันปิดกั้นเส้นทางสู่เทพของเผ่ามนุษย์

ดังนั้น โดยหลักการแล้ว มนุษย์ไม่ควรจะกลายเป็นเทพได้เลยด้วยซ้ำ

แล้วทำไมเทพระดับกลางจากเผ่ามนุษย์ถึงมายืนอยู่ตรงหน้าเขา?

ชูซียิ้ม “ดูเหมือนเผ่าเทียนมู่จะไม่รู้เลยว่าเขตนอกมันเปลี่ยนไปขนาดไหนแล้ว”

“ฮึ่ม! ไม่ต้องพูดให้มากความ!” มู่กุ้ยฮวา แค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ “ถ้าไม่ได้โจมตีแบบไม่ให้ตั้งตัวเมื่อครู่ เขาก็ไม่มีทางฆ่าผู้อาวุโสทั้งสามได้หรอก”

มู่เจ้าเสริม “ใช่ ที่สำคัญเขาใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบด้วย เด็กคนนี้ต้องมีความลับบางอย่างอยู่แน่ ไม่อย่างนั้นต้นไผ่โบราณเจี้ยนมูคงไม่ออกอาการถึงขนาดนี้”

ตอนแรกเขายังสงสัยอยู่ว่าทำไมต้นไผ่โบราณเจี้ยนมูถึงสั่นไม่หยุด แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทุกอย่างมาจากมนุษย์คนนี้

มู่เฉียนจูและมู่กุ้ยฮวาไม่ลังเล พยักหน้าเห็นพ้องทันที แล้วทั้งสามคนก็ระดมพลังใส่อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบที่แต่ละคนครอบครอง

มู่เจ้าเรียกลูกปัดหยกศักดิ์สิทธิ์ออกมา มันแผ่พลังชีวิตอันหนาแน่นราวกับต้นไม้ยักษ์ทั้งป่าอัดแน่นอยู่ภายใน

มู่เฉียนจูถือท่อนไผ่หยกชิ้นหนึ่ง แสงวิญญาณไหลวนบน เปล่งพลังอันลึกล้ำออกมา

มู่กุ้ยฮวาถือระฆังทองเล็กๆ ซึ่งก่อนหน้านี้ก็เป็นสิ่งที่สามารถป้องกันดาบของชูซีได้อย่างสมบูรณ์

สามเทพระดับสูงสุด… สามอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบ… ปะทะเทพระดับกลางที่เป็นมนุษย์เพียงหนึ่งคน

“สามต่อหนึ่ง… ก็ยุติธรรมดี” ชูซีพูดด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย ก่อนจะก้าวออกจากวิหาร บินขึ้นกลางอากาศ

ที่นี่แคบเกินไป

การใช้พลังเต็มที่อาจทำให้ต้นไผ่โบราณเจี้ยนมูเสียหาย และนั่นไม่คุ้มเลย

"จะหนีไปไหน!" มู่เจ้ากับเทพอีกสองคนไล่ตามชูซีออกจากวิหารทันที การที่อีกฝ่ายออกมาข้างนอก ถือเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการอยู่แล้ว

ไม่มีใครอยากทำให้ต้นไผ่โบราณเจี้ยนมูเสียหาย

แม้แต่ศัตรูอย่างชูซี ก็ยังไม่เต็มใจให้สู้ในพื้นที่นั้น

แต่เมื่อทั้งสามทะลุพ้นออกจากวิหาร

สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้พวกเขาชะงักไปชั่วขณะ

"ท่านผู้นำเผ่า! แย่แล้ว! ผู้อาวุโสถูกโจมตี!"

"ป้ายชะตาแตกแล้วครับ กว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้อาวุโส ป้ายชะตาแตกหมด"

เสียงรายงานดังต่อเนื่องเป็นระลอกราวกับพายุคลื่นถาโถม

ท้องฟ้ายังเต็มไปด้วยรุ้งสีเลือด

สีหน้าของมู่เจ้าและพรรคพวกซีดเผือด แล้วเปลวไฟแห่งความโกรธก็มอดไหม้อย่างรุนแรง

พวกเขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่านี่คือฝีมือของมนุษย์ตรงหน้าพวกเขา!

เดิมคิดว่าชูซีแอบลอบฆ่าเพียงแค่ผู้อาวุโสสามคนในวิหาร

ไม่คิดเลยว่าเขาจะอำมหิตถึงเพียงนี้

ฆ่าเทพถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเผ่าเทียนมู่ในชั่วพริบตาเดียว?

เทพเหล่านั้นคือกระดูกสันหลังของเผ่า

แม้ทั้งเผ่าจะมีเทพเกือบสองร้อยคน แต่ตอนนี้ตายเกือบหมดแล้ว

"ไอ้มนุษย์ชาติชั่ว!!! เจ้าต้องตาย!!!" มู่เจ้าตะโกน ดวงตาแดงก่ำจนมีเส้นเลือดปูด

ลูกปัดหยกศักดิ์สิทธิ์ในมือของเขาพุ่งออกไปข้างหน้า พลังแผ่กระจายออกทั่วท้องฟ้า รุ้งสีเลือดที่ปกคลุมถูกคลื่นพลังกลืนกินจนหายไปหมด

อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบ

พลังที่มันปล่อยออกมานั้นรุนแรงมาก

ตอนนี้เหมือนชูซีกำลังถูกทุ่มลงกลางมหาสมุทรที่กำลังบ้าคลั่ง

ร่างเขาเหมือนผักตบที่ล่องลอยพร้อมจะถูกคลื่นซัดฉีกออกเป็นชิ้น

"จะให้ฉันเผชิญหน้าโดยตรงงั้นเหรอ?" ชูซีหัวเราะเยาะ “ฉันไม่เคยกลัวอยู่แล้ว”

เขายกดาบขึ้นชี้ฟ้า

จากนั้นดาบนับร้อยล้านเล่มปรากฏขึ้นทั่วท้องฟ้า

ทะเลดาบก่อตัวขึ้นพร้อมจะโถมใส่ทุกสิ่ง

พลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกันตรงกลาง

เกิดแสงสว่างจ้า และเสียงระเบิดก็ดังขึ้น

บึ้ม บึ้ม บึ้ม...

ทันใดนั้น ความว่างเปล่าก็แตกสลาย คลื่นพลังอันรุนแรงและไร้ที่สิ้นสุดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง สะเทือนถึงโอเอซิสทั้งหมด

หากมู่กุ้ยฮวาและมู่เฉียนจูไม่ได้ใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบของตัวเองเพื่อป้องกัน ผลจากการปะทะของทั้งสองฝ่ายเพียงอย่างเดียว ก็เพียงพอที่จะทำลายโอเอซิสทั้งหมด

แม้จะมีการป้องกันไว้แล้ว แต่พลังที่แผ่ออกมายังคงรุนแรงเกินต้านทาน เหล่าผู้ทรงพลังระดับตำนาน และผู้ทรงพลังระดับเซียนบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์เริ่มมีเลือดไหลจากทวารทั้งเจ็ด และแถบพลังชีวิตของพวกเขาลดลงไปกว่าครึ่ง

"เป็นไปได้ยังไงกัน!"

มู่เจ้า ซึ่งมั่นใจว่าตัวเองจะสามารถปราบชูซีได้อย่างง่ายดายด้วยการเปิดใช้งานอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบ ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความตกใจ

ไม่เพียงเขาปราบชูซีไม่ได้ แต่กลับกลายเป็นตัวเขาเองที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

"ไม่เลวเลย นายคงบำรุงเลี้ยงอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบนี้มาเป็นเวลาหลายปี ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถปลดปล่อยพลังได้รุนแรงขนาดนี้" ชูซีพูด

อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบสามารถปลดปล่อยพลังเต็มที่ได้ก็ต่อเมื่ออยู่ในมือของเทพโบราณเท่านั้น หากผู้ใช้งานไม่ใช่เทพโบราณ ย่อมต้องแลกด้วยบางอย่างในการเปิดใช้งาน

ก่อนหน้านี้ ผู้อาวุโสแห่งเผ่าหมื่นวิญญาณเคยเปิดใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบที่ยังไม่สมบูรณ์ และผลที่ตามมาก็คือเขาถูกลดระดับลงในทันที

แต่สิ่งที่น่าทึ่งก็คือมู่เจ้าไม่มีแม้แต่การเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย นั่นหมายความว่าเขาต้องบำรุงดูแลอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งระเบียบนี้มาอย่างยาวนาน จึงสามารถใช้งานมันได้โดยไม่ต้องแลกด้วยอะไรที่หนักหนา

แม้ว่าวิธีนี้จะไม่ทำร้ายผู้ใช้ แต่ก็ใช้เวลานานและเป็นวิธีแบบใช้ครั้งเดียว เมื่อใช้แล้ว จะต้องลงทุนทั้งเวลาและทรัพยากรอีกมากในการบำรุงใหม่

"ฉันจะฆ่านายก่อนก็แล้วกัน"

เสียงพึมพำดังขึ้นจากชูซี ก่อนที่ดาบนับพันล้านเล่มจะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งตรงเข้าจู่โจมมู่เจ้าอย่างดุเดือด

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......