บทที่ 535: ต่อสู้กันอยู่ แต่จู่ๆ ขโมยขึ้นบ้าน? (ฟรี)

"นั่นมันอะไรกัน?" หยวนอันถึงกับตกใจเมื่อเห็นวิญญาณของบรรพบุรุษเผ่าซูซาคุปรากฏขึ้น เขาแสดงอาการสับสนอย่างชัดเจน

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้คิดอะไรต่อ วิญญาณนับไม่ถ้วนเหล่านั้นก็รวมตัวกัน กลายเป็น "ร่างอวตารซูซาคุ" ขนาดมหึมา สูงถึงสามแสนฟุต

ฟีนิกซ์ทองที่แปลงร่างมาจากลูกแก้วฟีนิกซ์ แม้จะสูงถึงหนึ่งหมื่นฟุต แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าร่างอวตารซูซาคุก็กลับดูเล็กจนน่าเวทนา

ร่างอวตารซูซาคุโฉบเข้าหาแล้วใช้จงอยจิกใส่ร่างฟีนิกซ์ทองตรงหน้า ร่างฟีนิกซ์ทองสั่นสะท้าน ก่อนจะสลายหายไปในทันใด

จากนั้น ร่างอวตารซูซาคุก็อ้าปากกลืนลูกแก้วฟีนิกซ์เข้าไป

แต่มันยังไม่จบเพียงเท่านั้น

แววตาอันดุดันของร่างอวตารซูซาคุหันตรงไปยังทิศทางของเผ่าฟีนิกซ์ แล้วกระพือปีกพุ่งทะยาน มุ่งหน้าไปยังต้นอู่ถงโบราณ

ในตอนนั้น หยวนอันเข้าใจทันทีว่าร่างอวตารซูซาคุต้องการทำอะไร

"ไม่ได้! หยุดมันไว้เดี๋ยวนี้!" เขาตะโกนลั่นด้วยความโกรธ และรีบพุ่งเข้าโจมตีร่างอวตารซูซาคุโดยไม่ลังเล

แม้เหล่าเทพโบราณที่ยืนอยู่บนต้นอู่ถงโบราณจะตื่นตระหนกกับพลังมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างอวตารซูซาคุ แต่ในยามนี้ไม่มีใครเลือกจะถอย พวกเขาร่วมกันปลดปล่อยการโจมตีทั้งหมดที่มี

แต่ร่างอวตารซูซาคุกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย มันฟาดกรงเล็บลงบนต้นอู่ถงโบราณโดยตรง ก่อนจะกระพือปีกเต็มแรง พยายามถอนรากถอนรากถอนโคนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าฟีนิกซ์

ต้นอู่ถงโบราณเองก็รับรู้ถึงอันตราย และมันจะไม่ยอมถูกทำลายเฉยๆ รากขนาดมหึมา ราวกับภูเขานับไม่ถ้วน พุ่งออกมาโต้กลับ พันรัดกรงเล็บของร่างอวตารซูซาคุเอาไว้แน่น

รากเหล่านั้นไต่ขึ้นเรื่อยๆ ตามแนวกรงเล็บ พยายามจะมัดร่างอวตารซูซาคุไว้

ในขณะเดียวกัน ซูซาคุตัวจริงซึ่งอยู่ในกลุ่มดาวเจ็ดดวงทางใต้ มองเห็นภาพนี้ชัดเจน ดวงตาของเขาเผยความผิดหวังเล็กน้อย

"ข้าดูถูกต้นอู่ถงโบราณเกินไป..."

แม้จะไม่อาจถอนทั้งต้นได้ แต่แค่ทำลายหรือดึงบางส่วนไป ก็เพียงพอจะทำให้เผ่าฟีนิกซ์สูญเสียอย่างหนักแล้ว

เมื่อนึกได้เช่นนั้น เพลิงแท้แห่งซูซาคุบนร่างอวตารซูซาคุก็ลุกโชนขึ้นอย่างรุนแรง พลังทั้งหมดถูกรวบรวมไว้ที่จงอยของมัน ก่อนจะพุ่งลงจิกใส่ต้นอู่ถงโบราณอย่างรุนแรงโดยไม่ลังเล

แคร้ก...

เสียงแตกดังสะท้านไปทั่ว ภายใต้สายตาตกตะลึงของสมาชิกเผ่าฟีนิกซ์ ต้นอู่ถงโบราณก็แตกออก

ก่อนที่ทุกคนจะทันตั้งตัว พวกเขาก็เห็นร่างอวตารซูซาคุขยายขนาดขึ้น หลุดพ้นจากรากของต้นอู่ถงโบราณ

จากนั้น กรงเล็บอันแหลมคมก็ตะปบลงมา หอบเอาต้นอู่ถงโบราณที่ถูกฉีกออกไปส่วนหนึ่ง ก่อนจะบินพุ่งกลับสู่กลุ่มดาวเจ็ดดวงทางใต้ทันที

ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว และเหนือความคาดหมายเกินไป

เมื่อหยวนอันได้สติกลับมา สิ่งเดียวที่เขาเห็นคือแผ่นหลังอันยิ่งใหญ่ของร่างอวตารซูซาคุ ที่กำลังหายลับไป

"ไม่นะ! เอาต้นอู่ถงโบราณของข้าคืนมา!!" หยวนอันตะโกนอย่างเสียสติ ดวงตาเบิกกว้าง เขาไล่ตามร่างอวตารซูซาคุไปอย่างบ้าคลั่ง

ต้นอู่ถงโบราณคือรากฐานแห่งเผ่าฟีนิกซ์ และอนาคตที่เขาจะกลายเป็นเทพบรรพกาล ยังขึ้นอยู่กับมันด้วย

แต่ตอนนี้ หนึ่งในสามของต้นอู่ถงโบราณถูกฉกชิงไปต่อหน้าเขา

เขาจะไม่คลั่งได้ยังไง?

ที่ร้ายกว่านั้นคือร่างอวตารซูซาคุยังฉกเอายอดต้นอู่ถงโบราณไปด้วย

ที่นั่นมันคือบ้านของเขา!

นี่มันบ้าอะไรกัน?

ทำลายอนาคตของข้าแล้วยังขโมยบ้านข้าไปอีก?

ไอ้เด็กเวรนี่!

เหนือฟากฟ้า ร่างอวตารซูซาคุกำลังบินนำหน้า ส่วนหยวนอันไล่ตามอยู่เบื้องหลัง พร้อมด้วยเทพโบราณของเผ่าฟีนิกซ์อีกหลายคน

"ฮ่าฮ่าฮ่า... ต้นอู่ถงโบราณแตกทำให้เผ่าฟีนิกซ์บ้าคลั่งไปแล้ว"

"ไม่แปลกใจที่เจ้าหนูไม่อยากให้พวกเราลงมือ เขาคงเล็งต้นอู่ถงไว้ตั้งแต่แรกแล้ว"

"แค่ตอนนี้เขายังอ่อนเกินไปหน่อย ถ้าเขากลายเป็นเทพโบราณระดับสูงสุด แล้วใช้ท่านี้อีกครั้งละก็ เขาอาจถอนรากถอนโคนต้นอู่ถงได้ทั้งหมดก็เป็นได้!"

...

เผ่าเสวียนอู่ เผ่าชิงหลง และเผ่าไป๋หู่ ต่างพากันหัวเราะ เมื่อเห็นฉากนี้ พวกเขาไม่ค่อยชอบเผ่าฟีนิกซ์เป็นทุนเดิม จึงยินดีที่อีกฝ่ายได้เจอกับความสูญเสีย

"เผ่าฟีนิกซ์เสียหายหนักจริงๆ" ผู้นำเผ่ามังกรพูดพลางส่ายหัว แม้จะแสดงความเห็นใจ แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น เพราะผู้ที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เผ่ามังกร

ตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่างอวตารซูซาคุ

"สี่จตุรเทพมีไพ่ตายแบบนี้ด้วยสินะ" ผู้นำเผ่ามังกรหรี่ตาลง

ตอนแรก เขาคิดว่าการใช้ไพ่ตายของเผ่ามังกรจะทำให้สามารถกลายเป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพได้อย่างไม่ยากเย็น

แต่ตอนนี้ เขาต้องยอมรับว่าเขาประเมินต่ำเกินไป

การจะได้เป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

พลังร่างอวตารซูซาคุที่แสดงออกมาตอนนี้ถูกจำกัดด้วยพลังของลูกซูซาคุ จึงยังไม่สามารถแสดงศักยภาพได้เต็มที่

ถ้าเป็นเผ่าเสวียนอู่ เผ่าไป๋หู่ หรือเผ่าชิงหลงที่ใช้วิธีนี้ อาจไม่มีใครหยุดยั้งได้ นอกจากเทพบรรพกาล

"หากสี่จตุรเทพร่วมมือกัน พวกเขาอาจสามารถสู้กับเทพบรรพกาลได้" ผู้นำเผ่ามังกรมีสีหน้าเคร่งเครียด

เดิมทีเขาคิดว่า หากเผ่าฟีนิกซ์ยึดกลุ่มดาวเจ็ดดวงทางใต้ได้สำเร็จ แล้วกลายเป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพ เผ่ามังกรก็มีโอกาสที่จะขึ้นเป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพเช่นกัน

แต่มาถึงตอนนี้ เขาจึงรู้ว่าจำเป็นต้องปรับแผนใหม่

อย่างน้อย… ตราบใดที่เผ่ามังกรยังไม่มีเทพบรรพกาลคนใหม่ พวกเขาก็ไม่ควรเข้าไปแตะต้องหรือยั่วยุสี่จตุรเทพ

"ต้นอู่ถงโบราณแตกไปแล้วงั้นเหรอ?"

เสียงของเทพโบราณจากเผ่าศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ดังขึ้นท่ามกลางความตกตะลึง

ทุกคนต่างรู้ดีว่าต้นอู่ถงโบราณเป็นทั้งแหล่งพลังและรากฐานของเผ่าฟีนิกซ์

และตอนนี้มันเสียหายอย่างหนักไปแล้ว

"ข้าคิดว่าเผ่าฟีนิกซ์จะทำสำเร็จ และกลายเป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพได้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าตำแหน่งสี่จตุรเทพ ไม่ได้แย่งกันได้ง่ายๆ ขนาดนั้น" เทพโบราณคนหนึ่งถอนหายใจยาว

หลายคนพยักหน้าตาม

บางทีต่อให้เผ่าซูซาคุถูกทำลาย เผ่าฟีนิกซ์ก็คงไม่สามารถครอบครองตำแหน่งนั้นได้อยู่ดี

เพราะสิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญ คือพลังไพ่ตายที่เกินความคาดหมาย

เผ่าซูซาคุมีร่างอวตาร

อีกสามเผ่าก็คงจะมีเหมือนกันใช่ไหม?

พอคิดถึงตรงนี้ หลายคนก็ล้มเลิกความคิดที่จะรอให้เผ่าฟีนิกซ์ประสบความสำเร็จ แล้วแทรกตัวเข้าไปแทนที่

แม้ว่า "สี่จตุรเทพ" จะสามารถแย่งชิงได้จริง แต่มันยากเกินไป และสิ่งที่ต้องแลกก็สูงเกินไป

"ผู้นำเผ่าทั้งสาม ช่วยข้าด้วย" เสียงของลูกซูซาคุดังขึ้นทันที

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้ารอคำนี้อยู่"

ผู้นำของเผ่าเสวียนอู่ เผ่าชิงหลง และเผ่าไป๋หู่ หัวเราะพร้อมกัน

และในชั่วพริบตา กลุ่มดาวเจ็ดดวงทางตะวันออก เหนือ และตะวันตกก็ส่องสว่างต่อเนื่อง

ร่างอันมหึมาสามร่าง ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า

"หยวนอัน พอได้แล้ว!" ผู้นำเผ่าชิงหลงพูด

ใบหน้าของหยวนอันบึ้งตึงทันที "ทั้งสามเผ่าจะต่อต้านเผ่าฟีนิกซ์งั้นเหรอ?"

ฟิ้ว!

จู่ๆ รอยข่วนของกรงเล็บก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทำให้หยวนอันต้องถอยร่นโดยสัญชาตญาณ

"หืม?" ผู้นำเผ่าไป๋หู่หัวเราะเหี้ยม "อะไร? ทำไมพูดแบบนั้น? เจ้าทำสงครามกับสี่จตุรเทพงั้นเหรอ?"

"งั้นมาเริ่มกันเลยเป็นไง?"

หยวนอันกัดฟันมองผู้นำเผ่าไป๋หู่

เขาจะกล้าเริ่มสงครามได้ยังไง?

แต่ละเผ่าที่เขาเผชิญอยู่ตอนนี้ ต่างก็เป็นเผ่าศักดิ์สิทธิ์ชั้นนำ แค่จะรับมือเผ่าเดียวก็ยากแล้ว จะให้สู้หนึ่งต่อสามได้ยังไง?

"เอาล่ะๆ เราปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปเถอะ" ผู้นำเผ่าเสวียนอู่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม "เราเสียเวลาไปมากแล้ว เผ่าฟีนิกซ์ควรหยุดได้แล้ว ต้นอู่ถงโบราณหายไปแค่ชิ้นเดียวเอง รากก็ยังอยู่ พวกเจ้ามีสมบัติมากมาย ไม่นานก็ฟื้นกลับมาได้เอง"

คำพูดดูเหมือนจะปลอบใจ แต่ฟังแล้วหยวนอันรู้สึกเจ็บจนจะร้องไห้

ฟื้นกลับมา?

คิดว่าต้นอู่ถงโบราณเป็นดอกหญ้าข้างทางหรือไง?

แม้แต่เผ่าฟีนิกซ์ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ยังต้องใช้เวลาหลายหมื่นปี กว่าต้นอู่ถงโบราณจะเติบโตมาถึงจุดนี้

"ดี..." หยวนอันกัดฟัน "ข้าจะจดจำเรื่องนี้ไว้" หยวนอันกลืนน้ำลายแห่งความโกรธอย่างฝืนๆ แล้วพูด "ข้าหวังว่าในอนาคต พวกเจ้าจะไม่มาขออะไรจากเผ่าฟีนิกซ์อีก"

แม้จะเดือดดาลเพียงใด แต่เขาก็รู้ดีว่าสถานการณ์นี้ พลิกกลับไม่ได้แล้ว

เขาไม่สามารถสู้กับสามในสี่จตุรเทพได้จริงๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

......