บทที่ 510: 'วานอูเซียน' ปรากฏตัว

ขณะที่โซ่ที่รวมตัวจากกฎแห่งไฟห่อหุ้มร่างกายของเขา สีหน้าของวานถางเปลี่ยนไปอย่างมาก

"อย่าดิ้นรนเลย หากปล่อยให้เจ้าหนีไป ข้าก็ไม่ควรเป็นผู้นำเผ่าฟีนิกซ์ไฟ"

มองดูวานถางที่ยังคงดิ้นรน หัวเหยินพูดด้วยรอยยิ้ม

เมื่อวานถางได้ยินเช่นนี้ เขาหยุดดิ้นรนและเข้าใจในทันที

อีกฝ่ายเป็นผู้นำเผ่าฟีนิกซ์ไฟ?

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นเพียงผู้นำเผ่าย่อย แต่ก็มาจากเผ่าฟีนิกซ์ ทรัพยากรที่อีกฝ่ายได้ใช้ในแต่ละวันคงมากมายมหาศาล

เขาเองก็เป็นผู้นำเผ่าเช่นกัน แต่ทรัพพยากรที่ได้ใช้ในแต่ละวันไม่สามารถเทียบอีกฝ่ายได้เลย

"เชิญฆ่าข้าเลย" วานถางพูดอย่างสงบ เขาได้เห็นผู้อาวุโสและสมาชิกเผ่าตายไปต่อหน้าคนแล้วคนเล่า หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเศร้า

แต่ในขณะนี้ เขาสงบ เพราะเขาสิ้นหวังแล้ว ในเวลานี้เขายังไม่ตายแต่ก็เหมือนตายไปแล้ว

เขารู้ว่าเผ่าหมื่นวิญญาณจะถูกทำลายในวันนี้ แม้ว่าเผ่าปีศาจที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาจะปรากฏตัว ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ได้

เผ่าปีศาจจะไม่ทำสงครามกับเผ่าฟีนิกซ์เพื่อเผ่าหมื่นวิญญาณแน่นอน

"อยากตาย? ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ข้าสัญญากับผู้นำเผ่าว่าข้าจะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ" หัวเหยินพูด

วานถางหยุดพูดและหลับตาลง เขารู้ว่าเขาเปลี่ยนอะไรไม่ได้ จึงได้แต่ยอมรับ

ดวงตาของหัวเหยินหรี่ลง จากนั้นกฎแห่งไฟรวมตัวกลายเป็นดาบเล่มบาง แล้วฟันลงไปที่วานถาง

ดาบตัดเนื้อบนร่างกายของวานถางได้อย่างง่ายดาย ทิ้งแผลที่ไหม้เกรียมเอาไว้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เลือดหยุดไหล

ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้วานถางหน้าบิดเบี้ยว แต่เขาแค่ครางออกมาเบาๆ เท่านั้น ไม่ได้กรีดร้องออกมา

"เผ่าหมื่นวิญญาณกล้าหาเรื่องเผ่าฟีนิกซ์ เจ้าในฐานะผู้นำเผ่าหมื่นวิญญาสมควรตาย"

"เจ้าไม่คู่ควรให้ผู้นำเผ่าของข้าลงมือ ดังนั้นข้า หัวเหยิน จะสับเจ้าเป็นชิ้นๆ แทนเขาเพื่อกู้คืนศักดิ์ศรีของเผ่าฟีนิกซ์"

"......"

ขณะที่ดาบฟันลงมาเรื่อยๆ หัวเหยินก็พูดต่อไป ราวกับว่าเขากำลังโทษเผ่าหมื่นวิญญาณอย่างชอบธรรม

วานถางอยากจะเปิดปากพูด แต่หัวเหยินป้องกันไว้แล้ว ทำให้เขาไม่สามารถพูดได้

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ร่างกายของวานถางเต็มไปด้วยรอยแผล

หัวเหยินกำลังจะฟันอีกครั้ง แต่จู่ๆ เสียงตะโกนก็ดังขึ้น

"เผ่าฟีนิกซ์ข่มเหงเผ่าหมื่นวิญญาณมากเกินไปแล้ว!"

ขณะที่เสียงดังขึ้น ก็มีแสงดาบพุ่งมา

สนามรบค่อยๆ เงียบลง ภายใต้การรุกที่แข็งแกร่งของเผ่าฟีนิกซ์

จากเทพหลายร้อยคนของเผ่าหมื่นวิญญาณ ตอนนี้มีเพียงสิบกว่าคนที่เหลืออยู่ และพวกเขาทั้งหมดได้รับบาดเจ็บสาหัส

ตอนแรกเผ่าฟีนิกซ์กำลังสนุกกับการทรมานเทพเหล่านี้ พวกเขาไม่คาดคิดว่ามีเทพจะปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

เมื่อเห็นแสงดาบมา เทพระดับสูงจากเผ่าฟีนิกซ์มืดอมตะหัวเราะเยาะ "ยังมีปลาที่หลุดรอดจากแหอยู่"

ในขณะต่อมา เทพระดับสูงก็พ่นไฟของฟีนิกซ์ออกจากปาก โจมตีใส่แสงดาบ

แต่ในไม่ช้าเขาก็ตกใจที่เห็นว่าแสงดาบที่ดูธรรมดา ตัดผ่านม่านไฟที่ก่อตัวขึ้นโดยไฟของฟีนิกซ์ได้อย่างง่ายดายด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง และยังคงพุ่งมาหาเขาโดยไม่หยุด

"เป็นไปได้ยังไง?"

เมื่อรู้สึกถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่เปล่งออกมาจากแสงดาบ สีหน้าของเทพระดับสูงก็ซีดลง

แต่สัญชาตญาณของเขาในฐานะเทพระดับสูงของเผ่าศักดิ์สิทธิ์ชั้นนำทำให้เขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว เตรียมใช้วิธีป้องกันที่ทรงพลังเพื่อทนต่อการโจมตีที่รุนแรง

น่าเสียดาย…

ขณะที่เขาระดมพลังกฎในร่างกายของเขา แสงดาบก็ฟันลงมาแล้ว

เทพระดับสูงรู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง เขาเบิกตากว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ

แสงดาบทะลุผ่านร่างกายที่ไม่อาจทำลายได้ของเทพระดับสูง เลือดของฟีนิกซ์สาดกระจาย แถบพลังชีวิตว่างเปล่าในทันที

บึ้ม...

รุ้งสีเลือดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้สมาชิกเผ่าฟีนิกซ์ทั้งหมดตกใจ จากนั้นก็แทนที่ด้วยความโกรธ

พวกเขาเห็นการล่มสลายของเทพระดับสูงสุดของเผ่าฟีนิกซ์มืดอมตะ

แม้ว่าบางคนจะได้รับบาดเจ็บตั้งแต่สงครามเริ่มต้น แต่ไม่มีสมาชิกของเผ่าฟีนิกซ์ตายแม้แต่คนเดียว

ตอนนี้มีสมาชิกเผ่าฟีนิกซ์ตายไปหนึ่งคน แม้ว่าพวกเขาจะทำลายล้างเผ่าหมื่นวิญญาณได้สำเร็จ พวกเขาก็ยังจะแพ้ในสงครามนี้

เผ่าหมื่นวิญญาณดีใจมาก เทพกว่าสิบคนที่เหลืออยู่มองไปทางคนที่ลงมือ

เมื่อพวกเขาเห็นใบหน้าของอีกคนอย่างชัดเจน ความดีใจก็หายไป แทนที่ด้วยความตกตะลึง

"คุณชายวานอูเซียน?"

"คุณชาย.. ยังมีชีวิตอยู่?"

"เป็นไปไม่ได้ ป้ายชะตาของคุณชายแตกไปเมื่อสามเดือนที่แล้ว เขาจะ..."

เทพของเผ่าหมื่นวิญญาณมอง 'วานอูเซียน' ที่อยู่ในระยะไกลด้วยความไม่อยากเชื่อ

อีกฝ่ายตายแล้ว คนตายจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

"ลูกชายของข้า?" วานถางที่กำลังรอความตาย ก็เห็น "วานอูเซียน" เช่นกัน เขาตกใจมากกว่าคนอื่นๆ

เขาจ้องมอง 'วานอูเซียน' ไม่วางตา นั่นเป็นกลิ่นอายของลูกชายเขาจริงๆ หมายความว่าลูกของเขายังไม่ตาย?

"ลูกชาย?! เผ่าหมื่นวิญญาณโกหกเผ่าฟีนิกซ์งั้นเหรอ?" หัวเหยินตะโกน แล้วพาวานถางไปหาหัวจินทันที "ท่านหัวจิน ไอ้หมอนั่นน่าจะเป็นลูกชายของวานถาง คุณชายของเผ่าหมื่นวิญญาณ วานอูเซียน"

หัวเหยินพูดอย่างรีบร้อน "แต่ก่อนหน้านี้วานถางบอกว่าลูกชายของเขา วานอูเซียน ตายในเผ่ามนุษย์ ตอนนี้วานอูเซียนปรากฏที่นี่ หมายความว่าวานถางโกหกเรา"

ในเวลานี้ หัวจินยังคงสับสบเล็กน้อยกับการปรากฏตัวของ 'วานอูเซียน'

อีกฝ่ายปรากฏตัวอย่างกะทันหันเกินไป และฆ่าเทพระดับสูงทันทีที่ปรากฏตัว

แม้ว่าคนที่ตายจะไม่ใช่จากเผ่าฟีนิกซ์ขนทอง แต่เขาเป็นกัปตันทีม การที่มีคนในทีมตายเป็นความรับผิดชอบของเขา

เมื่อหัวเหยินพูดเช่นนี้ สายตาหัวจินมองไปที่วานถางทันที

"นั่นคือลูกชายที่ตายแล้วของเจ้าใช่ไหม?" น้ำเสียงของหัวจินเฉยเมย แต่ทุกคนสามารถรู้สึกได้ถึงความโกรธที่ซ่อนอยู่ใต้ความเฉยเมยนี้

วานถางกำลังจะพยักหน้า แต่ทันใดนั้นก็ได้สติ

ไม่… ลูกชายของเขาตายแล้วจริงๆ เขาตรวจสอบป้ายชะตาหลายครั้ง

แล้ว 'วานอูเซียน' ที่ปรากฏตัวตอนนี้คือใคร?

เขาคิดเรื่องโจรที่แอบเข้าไปในเผ่าฟีนิกซ์ ถ้าอีกฝ่ายสามารถแอบเข้าไปในเผ่าฟีนิกซ์ได้โดยไม่ถูกค้นพบ วิธีการของอีกฝ่ายต้องไม่ธรรมดา

แม้ก่อนหน้านี้หัวเหยินจะพูดว่าโจรถูกฆ่าโดยเทพโบราณของเผ่าฟีนิกซ์ แต่ถ้านั่นเป็นเรื่องไม่จริงล่ะ?

ถ้าโจรยังมีชีวิตอยู่ ก็คงไม่ใช่เรื่องยากที่จะมาที่เผ่าหมื่นวิญญาณและแกล้งทำเป็นวานอูเซียน

แม้ว่าการเดาของเขาจะผิด และคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นวานอูเซียนลูกชายของเขาจริงๆ เขาก็จะไม่ยอมรับ

อย่างน้อยเผ่าหมื่นวิญญาณก็ต้องเหลือสายเลือดไว้สืบทอด

เมื่อคิดเช่นนี้ แววตาของวานถางเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น

"ลูกรักของข้า หนีไปซะ!" วานถางตะโกนเสียงดังลั่น จากนั้นสถานะเทพของเขาก็เริ่มแตกสลาย

เขากำลังจะระเบิดตัวเอง!

......