บทที่ 410: ความคลั่งไคล้ของเผ่าปีศาจดาบ (ฟรี)

ภายในห้อง

ชูซีนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ ทั้งจิบชาทั้งสังเกตสามคนตรงหน้า

แม้ทั้งสามคนนี้จะเป็นเผ่าปีศาจดาบ แต่รูปลักษณ์ภายนอกกลับเป็นมนุษย์ครึ่งสัตว์

ในนั้น เฟยหยางมีลักษณะเป็นมนุษย์หมาป่า ไป่ลั่วเป็นมนุษย์ครึ่งวัวร่างกายกำยำแข็งแรง ส่วนเสี่ยวหลิงมีลักษณะเป็นผู้หญิง แต่เป็นสาวครึ่งงู

ชูซีไม่แปลกใจ เขารู้อยู่แล้วว่าเผ่าปีศาจดาบแม้จะเป็นดาบ แต่มีความสามารถแปลงร่างเป็นสิ่งมีชีวิตนานาชนิด

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่หลายเผ่าไม่ไว้ใจเผ่าปีศาจดาบ เพราะพวกเขามีความสามารถแปลงร่างที่เหมาะจะเป็นสายลับเหลือเกิน

ใครจะรับประกันได้ว่าอัจฉริยะในเผ่าตัวเองที่ฝึกฝนมาอย่างดี จะไม่ใช่เผ่าปีศาจดาบแปลงร่างมา?

"บอกหน่อยสิ พวกคุณทั้งสามถูกวานอูเซียนจับได้ยังไง? แล้วทำไมเขาถึงจับพวกคุณ?" ชูซีวางถ้วยชาลงแล้วถาม

ทั้งสามคนสบตากัน สุดท้ายไป่ลั่วก็ลุกขึ้นมา "รายงานเจ้าแห่งดาบ พวกเรา......"

หลังจากฟังคำบรรยายของไป่ลั่ว ชูซีก็พอรู้เรื่องราวของทั้งสามคน

ทั้งสามมีพลังไม่ธรรมดา ทุกคนเป็นเทพระดับต่ำ

ถ้าเจอเทพระดับกลาง แม้สู้ไม่ได้แต่ยังหนีได้ แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้เจอแค่วานอูเซียนที่เป็นเทพระดับกลางคนเดียว แต่ยังมีเทพระดับสูงสุดห้าคนที่เป็นผู้ติดตามด้วย อยากหนีก็หนีไม่ได้

"วิธีที่เผ่าหมื่นวิญญาณใช้เพิ่มความแข็งแกร่งคือการแปลงวิญญาณใช่ไหม?" ชูซีถาม

"ใช่ครับ นั่นเป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการเพิ่มพลังของเผ่าหมื่นวิญญาณ พวกเขาสามารถแปลงวิญญาณเป็นสิ่งต่างๆ หรือดูดซับมาใช้"

"และถ้าพวกเขาแปลงวิญญาณพวกเรา พวกเราจะถูกลบความทรงจำ กลายเป็นอาวุธในมือพวกเขา"

"สิ่งที่พิเศษที่สุดของเผ่าปีศาจดาบคือสามารถเพิ่มพลังได้เรื่อยๆ ซึ่งน่าสนใจมากสำหรับเผ่าหมื่นวิญญาณ ทำให้พวกเราถูกล่า"

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของไป่ลั่ว ชูซีก็เข้าใจแล้ว

วิธีการแปลงวิญญาณเผ่าหมื่นวิญญาณนั้นทรงพลังมาก ไม่เพียงมีความสามารถในการกลืนกิน แต่ยังมีพลังในการบังคับผู้อื่นให้ยอมรับการเป็นเจ้านาย และอาจมีประโยชน์อื่นๆ อีกด้วย

"ทำไมพวกคุณเรียกผมว่าเจ้าแห่งดาบ?" ชูซีถามต่อ

"เจ้าแห่งดาบ ในเผ่าปีศาจดาบของเรามีตำนานว่าเมื่อเผ่าปีศาจดาบตกต่ำถึงที่สุด จะมีเจ้าแห่งดาบปรากฏตัวและนำพาเผ่าปีศาจดาบกลับสู่ความรุ่งเรือง"

"เกี่ยวกับข้อมูลของเจ้าแห่งดาบ พวกเราก็ไม่รู้มากนัก แต่เพียงแค่เจ้าแห่งดาบปรากฏตัว เผ่าปีศาจดาบก็จะรับรู้ได้"

เสี่ยวหลิงพูดว่า "และเมื่อคุณปรากฏตัว พวกเราก็รู้ว่าคุณคือเจ้าแห่งดาบของเผ่าปีศาจดาบ โดยเฉพาะดินแดนแห่งดาบนั่น ยิ่งทำให้พวกเรามั่นใจในความคิดนี้"

เฟยหยางและไป่ลั่วพยักหน้า ความรู้สึกแบบนี้พวกเขาก็อธิบายไม่ได้ แต่ทันทีที่พบกับชูซี พวกเขาก็รู้ว่านี่คือเจ้าแห่งดาบที่เผ่าปีศาจดาบรอคอยมานาน

ชูซีเงียบไป มองดูทั้งสาม เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้โกหก อีกฝ่ายรู้จักแม้กระทั่งดินแดนแห่งดาบ

และเผ่าปีศาจดาบมีนิสัยเย่อหยิ่ง ถ้าเขาไม่ใช่เจ้าแห่งดาบที่พวกเขาพูดถึง อีกฝ่ายก็คงไม่ยอมก้มหัวให้เขาง่ายๆ

ที่สำคัญที่สุดคือ เขารู้สึกถึงความคุ้นเคยจากทั้งสามคนนี้

หรือนี่เป็นเผ่าปีศาจดาบที่เซียนดาบแห่งสุราในอดีตทิ้งไว้?

"พวกคุณรู้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเจ้าแห่งดาบและเผ่าปีศาจดาบไหม?" ชูซีถาม

ทั้งสามมองกันแล้วส่ายหน้า "เจ้าแห่งดาบ พวกเราทั้งสามเกิดมาตอนที่เผ่าปีศาจดาบล่มสลายไปแล้ว"

เฟยหยางพูด "บางทีเผ่าผู้อาวุโสของพวกเราอาจรู้ข้อมูลมากกว่านี้"

"ผู้อาวุโส? พวกผู้อาวุโสของเผ่าปีศาจดาบอยู่ที่ไหน?" ชูซีรู้ดีว่าเผ่าปีศาจดาบเคยเป็นเผ่าเทพชั้นสูง การที่จะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

ปัจจุบัน เผ่าปีศาจดาบแทบไม่ปรากฏตัว เป็นไปได้ว่าพวกเขากำลังสะสมพลัง

"เรื่องนี้พวกเราก็ไม่รู้ แต่ตอนที่พวกเราเกิด พวกเราเคยเห็นเงาร่างหนึ่งในความทรงจำ"

"เงาร่างนั้นน่าจะเป็นผู้อาวุโสของเผ่าปีศาจดาบ เงาร่างนั้นเพียงทำให้พวกเราสะสมพลัง แสวงหาเจ้าแห่งดาบ ส่วนเรื่องอื่นๆ ไม่มีแล้ว"

ทั้งสามคนสีหน้าจนปัญญา พวกเขาเกิดมาหลายปีแล้ว และอยู่คนเดียวมาตลอด

หากไม่มีวานอูเซียน พวกเขาคงไม่ได้เจอเพื่อนร่วมเผ่ามากมายขนาดนี้

ชูซีก็พูดไม่ออก ทั้งสามคนนี้แทบไม่รู้อะไรเลย แม้แต่ที่ตั้งของเผ่าปีศาจดาบในปัจจุบันก็ไม่รู้ รู้เพียงว่าเขาคือเจ้าแห่งดาบ

บางทีเผ่าปีศาจดาบอาจไม่มีดินแดนเป็นของตัวเอง แต่มีความสามารถในการแปลงร่าง สามารถซ่อนตัวอยู่ในเผ่าอื่น สร้างความแข็งแกร่งผ่านทรัพยากรของเผ่าอื่น

ยิ่งคิด ชูซีก็ยิ่งมองเห็นความเป็นไปได้นี้

"แล้วพวกคุณมีแผนอะไรต่อไป?" ชูซีถามอีก

"แน่นอนว่าต้องติดตามเจ้าแห่งดาบ"

"ใช่แล้ว พวกเราลำบากมากกว่าจะได้พบเจ้าแห่งดาบ เราต้องติดตามคุณไป"

"และขอให้เจ้าแห่งดาบรับไว้ด้วย"

ทั้งสามพูดจบก็คุกเข่าลงอีกครั้ง

ชูซีนิ่งเงียบ การรับพวกเขาไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เพราะทั้งสามคนนี้เป็นเทพระดับต่ำ ถ้านำมาใช้ประโยชน์จริงๆ ก็อาจจะทำให้มนุษย์ปลอดภัยมากขึ้นในระยะสั้น

แต่เขาเพิ่งรู้จักพวกเขาไม่นาน ในใจยังคงรู้สึกระแวงอยู่บ้าง

ทันใดนั้น ชูซีก็นึกถึงตราประทับเซียนดาบของตัวเอง

ทั้งสามคนนี้ยังไงก็เป็นดาบ จะใช้ตราประทับเซียนดาบกับพวกนี้ได้ไหม?

พอคิดเช่นนั้น จิตใจชูซีก็เคลื่อนไหว ทันใดนั้นตราประทับเซียนดาบก็ปรากฏในมือ

"ตราประทับเซียนดาบ!"

ทั้งสามที่กำลังคุกเข่าสะดุ้งโดยพร้อมกัน มองไปที่ตราประทับเซียนดาบด้วยสายตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

"พวกคุณรู้จักตราประทับเซียนดาบเหรอ?" ชูซีถามอย่างประหลาดใจ

"รู้จักครับ นี่เป็นสิ่งที่เผ่าปีศาจดาบทุกคนรู้ตั้งแต่เกิด"

"มีเพียงเจ้าแห่งดาบเท่านั้นที่จะครอบครองตราประทับเซียนดาบ และการได้รับตราประทับเซียนดาบจากเจ้าแห่งดาบ เป็นการยอมรับจากเจ้าแห่งดาบ และเป็นเป้าหมายที่เผ่าปีศาจดาบทุกคนแสวงหาตลอดชีวิต"

ขณะที่พูด ดวงตาของทั้งสามก็เผยความคาดหวังออกมา หรือว่าเจ้าแห่งดาบจะมอบตราประทับเซียนดาบให้พวกเขา?

แต่พวกเขามีสามคน และตราประทับเซียนดาบมีเพียงหนึ่งเดียว......

ชูซีไม่พูดอะไร เขาไม่นึกว่าตราประทับเซียนดาบจะมีความหมายพิเศษต่อเผ่าปีศาจดาบ

"พวกคุณยินดีรับตราประทับเซียนดาบไหม?" ชูซีถาม

ทั้งสามร่างกายสั่นเทา มองชูซีด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

"เจ้าแห่งดาบ พวกเรา......?"

"อืม เมื่อรับตราประทับเซียนดาบแล้ว ก็จะกลายเป็นดาบในมือผม และมีผมเป็นผู้ควบคุม พวกคุณยินดีไหม?" ชูซีถาม

ทั้งสามไม่ถอยหนี และยิ่งกระตือรือร้นขึ้น

"พวกเรายินดีเป็นดาบในมือของเจ้าแห่งดาบ กรุณาใช้ตราประทับเซียนดาบกับเราด้วย"

เมื่อเห็นการคุกเข่าอีกครั้งและใบหน้าที่ตื่นเต้นของทั้งสาม ชูซีก็รู้ถึงสถานะของตัวเองในเผ่าปีศาจดาบแล้ว

แต่เขาไม่รู้ว่าตราประทับเซียนดาบนี้จะใช้กับทั้งสามคนได้หรือไม่

ชูซีไม่รีรอ เขาปล่อยตราประทับเซียนดาบสามลอยออกไปที่กลางหน้าผากของทั้งสาม

จากนั้นทั้งสามก็กลับเป็นร่างเดิม กลายเป็นดาบสามเล่มลอยอยู่ตรงหน้าชูซี

และบนตัวดาบก็มีตราประทับเซียนดาบปรากฏขึ้นด้วย

ชูซีรู้สึกถึงบางสิ่งในใจของเขา ตอนนี้เขาได้กลายเป็นนายดาบของทั้งสามแล้ว

.......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]