บทที่ 390: เมืองหลิงหยวน (ฟรี)

เมืองหลิงหยวน

ในฐานะหนึ่งในห้าเมืองหลักของดินแดนลับแบล็คอบิส แม้ขนาดจะไม่เทียบเท่าเมืองเทียนหยวนในอดีต แต่ก็ไม่เล็กเลย

แต่ปัจจุบันรอบเมืองหลิงหยวนถูกล้อมด้วยพลังบางอย่าง ทำให้สิ่งมีชีวิตสามารถเข้าได้แต่ไม่สามารถออกมาได้

ณ พื้นที่กลางของเมืองหลิงหยวน มีพระราชวังตั้งตระหง่านอยู่

บนบัลลังก์ภายในพระราชวัง ชายผู้หนึ่งมีปีกกระดูกสีดำงอกจากหลัง เขามีเขาคู่บนศีรษะ ดวงตาเปล่งประกายสีแดงเพลิง กำลังเท้าคางด้วยมือข้างหนึ่ง สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ม่านแสงสามสายเบื้องหน้า

เซีย เผ่าปีศาจ เป็นเทพระดับสูงสุด และเมืองหลิงหยวนคือดินแดนเทพที่เขาสร้างขึ้น

"พวกเจ้าทั้งสามคนยังหาวิธีทำลายคำสาปไม่ได้อีกเหรอ?" เซียถาม

ม่านแสงสามสายเบื้องหน้าเขาคือเทพอีกสามคน

"ฮึ! นั่นเป็นวิธีของผู้นั้น แม้จะเป็นเพียงเงา แต่คำสาปที่วางไว้ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะทำลายได้" เสียงแก่ชราดังมาจากม่านแสงตรงกลาง

"พวกเจ้าคิดว่าเขายังมีชีวิตอยู่เหรอ?" เสียงผู้หญิงดังมาจากม่านแสงด้านซ้าย น้ำเสียงนั้นแฝงความกังวล

"ข้าไม่แน่ใจว่ายังอยู่ แม้ผู้นั้นจะเป็นเทพโบราณ แต่หากเขายังมีชีวิต เพียงแค่ความคิดหนึ่งก็สามารถฆ่าพวกเราได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องกักขังพวกเราด้วยคำสาป" เสียงชายที่เต็มไปด้วยความมั่นใจดังมาจากม่านแสงด้านขวา

"ใครจะรู้? บางทีผู้นั้นอาจมีแผนอะไรสักอย่าง"

"แผน? ข้าไม่ได้ดูถูกพวกเรา แต่พวกเราสำคัญขนาดที่ผู้นั้นต้องวางแผนเหรอ?"

เมื่อพูดจบ ทุกคนต่างนิ่งเงียบลง

แม้จะไม่ยอมรับ แต่ที่อีกฝ่ายพูดก็ไม่ผิด พวกเขาแทบคู่ควรจะอยู่ในแผนของผู้นั้นเลย

"เลสเตอร์ตายไปแล้ว พวกเราก็ถูกกักขัง แม้จะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ แต่พวกเราก็ต้องหาทางหนีออกจากคำสาปนี้ก่อน" เซียพูด "หลายปีมานี้ พวกเราพยายามหาทางออกจากโลกนี้มาตลอด ช่วงก่อนหน้าไม่รู้ทำไม กฎของโลกนี้ดูเหมือนจะอ่อนแอลงมาก หากเราสามารถทำลายคำสาปได้ พวกเราจะมีโอกาสหนีออกไป"

อีกสามคนพยักหน้า ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ กฎในดินแดนลับแบล็คอบิสได้อ่อนแอลง แต่พวกเขาก็ยังไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง

แต่นั่นไม่สำคัญ ขอเพียงสามารถหนีออกจากโลกนี้ได้ อาจจะยังมีโอกาสมีชีวิตรอด

ทั้งสี่คนพูดคุยกันอีกประโยคสองประโยค ม่านแสงก็หายไป

"ไม่รู้ว่าไอ้สามคนนั้นพูดความจริงหรือโกหก"

"ต้องมีคนอดทนไม่ไหวที่จะทำลายคำสาปแน่ และเมื่อถึงเวลานั้นเราก็จะรอดูว่าหลังจากหลุดพ้นจากคำสาปแล้วจะมีอันตรายอื่นใดหรือไม่"

เซียมองไปยังคำสาปที่ล้อมรอบเมืองหลิงหยวน

หนึ่งปีก่อน พวกเขาสังเกตเห็นว่าเลสเตอร์มีความเคลื่อนไหวกะทันหัน พวกเขาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงขั้นคาดเดาว่าเลสเตอร์อาจพบวิธีหลบหนีออกจากโลกนี้

สุดท้ายพวกเขาก็พบว่า เลสเตอร์กำลังต่อสู้กับชายหนุ่มจากเผ่าพันธุ์มนุษย์

ในขณะที่พวกเขาจับตาดูเหตุการณ์ พวกเขาก็ไม่คาดคิดว่าเงาของจักรพรรดิองค์แรกจะปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

ไม่เพียงแค่ทำลายเลสเตอร์และเมืองเทียนหยวน แต่ยังกักขังพวกเขาด้วยคำสาปด้วย

ตลอดปีที่ผ่านมาพวกเขากังวลว่าจักรพรรดิองค์แรกจะปรากฏตัวและทำลายพวกเขา

แต่กังวลอยู่นานก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซึ่งทำให้พวกเขาเห็นความหวัง

พวกเขาจึงเริ่มหาทางทำลายคำสาป เพื่อหาวิธีหนีออกจากโลกนี้

แต่คำสาปนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะทำลายได้ง่ายๆ แม้จะเป็นเพียงเงาของจักรพรรดิองค์แรก ก็ไม่ใช่สิ่งที่เทพระดับสูงสุดจะต่อต้านได้

"เอาเถอะ คิดหาวิธีทำลายคำสาปกันต่อดีกว่า" เซียถอนหายใจพูด

ในเวลาเดียวกัน ด้านนอกเมืองหลิงหยวน ชูซีได้มาถึงแล้ว

"อืม เหมาะกับเป็นดินแดนเทพ แม้จะเป็นเมือง แต่เรียกว่าทวีปยังได้เลย" ชูซีมองเมืองหลิงหยวนเบื้องหน้า

"นี่น่าจะเป็นคำสาปที่บรรพบุรุษทิ้งไว้สินะ"

ชูซีสังเกตเห็นม่านฟ้าที่ปิดกั้นเมืองหลิงหยวน ดูเป็นเพียงชั้นบางๆ แต่เขารู้ว่าแม้แต่เทพโบราณก็ยังทำลายมันได้ยาก

"สำหรับการจัดการกับเทพที่อาศัยพลังจากดินแดนเทพ วิธีที่ดีที่สุดไม่ใช่การต่อสู้กับเทพ แต่เป็นการทำลายดินแดนเทพต่างหาก"

"พลังของเทพเหล่านี้มาจากดินแดนเทพ เมื่อดินแดนเทพถูกทำลาย พลังของพวกเขาก็จะลดลงอย่างมาก"

"แม้ว่าจะฆ่าเทพได้ พวกเขาก็จะฟื้นคืนชีพในดินแดนเทพอีกครั้ง"

ชูซีมองดูเมืองหลิงหยวนเบื้องหน้า เขาตัดสินใจแล้ว

"เอาล่ะ เริ่มเลย"

คิดแล้ว ดาบนับไม่ถ้วนพุ่งออกมา ทะลุผ่านม่านฟ้าเข้าไปในเมืองหลิงหยวน

"เอ๊ะ? นั่นอะไร?"

เมืองหลิงหยวนเองก็มีเผ่าพันธุ์อื่นๆ คอยเฝ้า ทหารเหล่านี้กำลังทำหน้าที่ตามปกติ จู่ๆ ก็เห็นดาบนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามา ทำให้ทุกคนแตกตื่น

ดาบเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

พวกเผ่าพันธุ์อื่นๆ เหล่านี้แข็งแกร่งที่สุดก็แค่ผู้ทรงพลังระดับตำนานเท่านั้น

ในตอนที่พวกเขาเพิ่งสังเกตเห็นดาบเหล่านี้ ดาบก็มาถึงเบื้องหน้าพวกเขาแล้ว

"อ๊าก......"

ก่อนที่เผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้จะตอบสนองได้ทัน แสงดาบนับไม่ถ้วนก็ระเบิดออก ในเสี้ยววินาที เผ่าพันธุ์อื่นจำนวนมากล้มลง

"แย่แล้ว! มีผู้บุกรุก! มีผู้บุกรุก!"

เผ่าพันธุ์อื่นที่มีปฏิกิริยาไว ร้องตะโกนขึ้นทันที แต่ในวินาทีถัดมา เผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้ก็กลายเป็นศพ

แต่เสียงตะโกนก็ได้ทำให้เผ่าพันธุ์ต่างๆ ในเมืองหลิงหยวนรู้ตัว

บึ้มๆๆ......

ในทันใด ลำแสงก็เริ่มพุ่งออกมา มีทั้งผู้ทรงพลังระดับพิเศษ ระดับมหากาพย์ ระดับตำนาน และระดับเซียน

แต่ก่อนที่เผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ดาบนับไม่ถ้วนก็ถาโถมเข้ามาเหมือนฝูงตั๊กแตน

"ใครมันกล้าบุกรุกเมืองหลิงหยวน? ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือไง?"

ในทันใด เสียงตะโกนดังขึ้น มีเงาร่างหนึ่งเปิดรอยแยกมิติออกมา

"ท่านกึ่งเทพ!"

"ท่านกึ่งเทพ ช่วยพวกเราด้วย"

"ท่านกึ่งเทพออกโรงแล้ว พวกเรารอดแล้ว"

เมื่อเห็นเงาร่างนั้น เผ่าพันธุ์อื่นทั้งหลายต่างยินดีและร้องไห้ พวกเขาเชื่อว่าภายใต้พลังของกึ่งเทพผู้นี้ ดาบเหล่านี้จะกลายเป็นผงธุลี

แต่ในขณะที่เผ่าพันธุ์อื่นกำลังยกย่องสรรเสริญ ภาพที่เกิดขึ้นต่อไปกลับทำให้พวกเขาสิ้นหวัง

เมื่อกึ่งเทพผู้นั้นปรากฏตัว แสงดาบหนึ่งก็กำลังจะโจมตีใส่

อีกฝ่ายเปล่งเสียงเย็นชา เหวี่ยงกรงเล็บออกมา ตั้งใจจะทำลายดาบ

แต่กรงเล็บถูกตัดขาดในทันที ในขณะที่กำลังตกใจ ก็พบว่าร่างกายไม่สามารถขยับได้

ฉึก......

ดาบตัดผ่านร่างของเขาอย่างเบาและง่ายดาย แถบพลังชีวิตของเขาก็ว่างเปล่าในทันที

"ทำไม......"

ตกใจและไม่อยากเชื่อ เขาตายไปพร้อมกับความรู้สึกนั้น

ขณะที่เผ่าพันธุ์อื่นก็แข็งค้างอยู่กับที่

กึ่งเทพที่พวกเขาเชื่อว่าแข็งแกร่งมากตายภายในสามวินาที หัวใจของพวกเขาเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

แต่ชูซีเป็นคนใจดีเสมอ

เขาจะไม่ปล่อยให้พวกเขาทุกข์ทรมานนานนัก

จากนั้นแสงดาบก็ส่องสว่างทั่วเมือง

เผ่าพันธุ์อื่นที่กำลังปวดใจเหล่านี้ก็ได้ตายตามกึ่งเทพของพวกเขาไป

.......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]