บทที่ 325: ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ (ฟรี)

"ขอบคุณที่ช่วยให้ฉันได้แก้แค้น ทั้งฆ่าเผ่าฉลามดำและเทพคนนั้น"

"จริงๆ แล้วตอนที่นายฆ่าเผ่าฉลามดำ ฉันก็มีความคิดบางอย่าง ถ้านายท่านสามารถสู้กับเทพ บางทีฉันอาจจะมีโอกาสฉวยผลประโยชน์ ถ้าโชคดีฉันก็อาจจะได้กลายเป็นเทพ"

"แต่เมื่อได้เห็นพลังของนาย ฉันจึงรู้ว่าสิ่งที่ฉันคิดมันโง่แค่ไหน"

"ที่จริงฉันตั้งใจจะหนีไป แต่นายบอกว่าต้องการฆ่าผู้ทรงพลังของทุกเผ่าพันธุ์ในทะเลเมฆหมอก ฉันจึงอยู่ต่อ ตั้งแต่ตอนนั้นฉันก็รู้ว่าฉันคงไม่รอด"

"เพราะฉันรู้สึกถึงพลังเลือดในไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังอ่อนลง และรู้ว่านายคงไม่ปล่อยฉันไปแน่นอน"

"แต่ฉันก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไร เผ่าเงือกของฉันถูกทำลายไปหมดแล้ว ฉันก็เหมือนสัตว์ป่าที่เร่ร่อนอยู่ตามลำพังในโลกนี้ แม้ว่าในทะเลอื่นๆ อาจยังมีเผ่าเงือกอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่ใช่คนในเผ่าของฉัน"

"บางทีฉันก็คิดว่าในเมื่อเผ่าเงือกของฉันถูกทำลายไปแล้ว ทำไมเผ่าอื่นๆ ในทะเลเมฆหมอกถึงยังมีชีวิตอยู่ล่ะ?"

เบลล่าก้มหน้า แล้วพูดต่อ "นายจะคิดว่าฉันโหดร้ายเกินไปไหม ที่ฉันอยากให้ทั้งหมดพินาศตามไปด้วย?"

"ไม่หรอก" ชูซีตอบ

แม้ว่าความคิดของเบลล่าจะค่อนข้างสุดโต่ง แต่ถ้าเขาเจอสถานการณ์เดียวกันกับเบลล่า เขาก็คงคิดไม่ต่างกันเท่าไหร่

ต้าเซียคือบ้านของเขา ที่นั่นมีญาติ เพื่อน เพื่อนร่วมรบ เพื่อนร่วมชั้นเรียน และอาจารย์ของเขา

แม้ว่านอกจากต้าเซียจะยังมีเผ่าพันธุ์มนุษย์อื่นๆ แต่สำหรับเขาแล้วก็ไม่มีความหมาย

ไม่มีความรู้สึกผูกพันธ์…

นอกจากต้าเซียแล้ว เขาไม่มีความรู้สึกผูกพันธ์กับเผ่าพันธุ์มนุษย์อื่นๆ เลย

และเบลล่าก็เป็นเช่นเดียวกัน นอกจากเผ่าเงือกในทะเลเมฆหมอกแล้ว เธอไม่มีความรู้สึกผูกพันธ์กับเผ่าพันธุ์เงือกจากที่อื่น

ดังนั้นเขาจึงเข้าใจเบลล่า

ถ้าต้าเซียถูกทำลาย เขาคงจะมีความคิดรุนแรงเช่นเดียวกันกับเบลล่า

เมื่อได้ยินคำตอบของชูซี เบลล่าพยักหน้า

ดวงตาสีฟ้าของเธอยิ่งดูเจิดจ้า

ใบหน้าอันงดงามของเธอส่งรอยยิ้มแห่งความปลาบปลื้มให้ชูซี แม้ว่าใบหน้าของเธอจะซีด แต่ก็ดูสว่างไสวมากภายใต้แสงแดด

เธอมีความสุขเพราะชูซีเข้าใจเธอ

"นายคงยังไม่มีคนที่ชอบใช่ไหม" เบลล่าพูดอีกครั้ง

ครั้งนี้ชูซีไม่ได้ตอบ แต่ตาเขากระตุกเล็กน้อย

เธอ... กำลังล้อเลียนที่ฉันเป็นหนุ่มโสดเหรอ?

"นายชื่ออะไรเหรอ?" เบลล่าเปลี่ยนคำถาม

"ชูซี"

เมื่อได้ยินชื่อนี้ เบลล่าพึมพำอยู่ในปากสองสามครั้ง และรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็เพิ่มความสดใสมากขึ้น

"เป็นชื่อที่ดีจริงๆ"

เบลล่าพยายามจะพูดอะไรต่อ แต่ทันใดนั้นร่างของเธอก็สั่นเทา เอฟเฟกต์ป้องกันความเสียหายของเธอก็หายไป

ดาบที่ปักอยู่ในร่างของเธอก็ทำให้เธอบาดเจ็บอีกครั้ง

ในทันใดนั้น แถบพลังชีวิตของเธอก็ว่างเปล่า

และในช่วงสุดท้ายก่อนตาย เบลล่าเงยหน้ามองชูซี ราวกับจะจดจำชูซีไว้ในใจตลอดไป

"ชูซี ฉัน......" เบลล่าอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่รู้สึกว่าหมดแรง และใบหน้าของชูซีก็เริ่มพร่าเลือน

บนผิวน้ำทะเล ชูซีรู้สึกว่าร่างในอ้อมกอดของเขาสูญเสียชีวิตไปแล้ว

เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตามองไปยังที่ไกล

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ชูซียื่นมือออกไป ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นในมือของเขา

ก่อนหน้านี้เขารอให้ไข่ซูซาคุดูดพลังเลือดออกจากไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ เผื่อว่าถ้ามันถูกจุดระเบิดโดยเบลล่า อย่างน้อยเขาก็จะรอดชีวิต

ตอนนี้พลังเลือดถูกกำจัดไปจนหมดแล้ว

แต่ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งกฎ ถ้าทำลายมันไปคงน่าเสียดาย

[ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์]: อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งกฎ เคยเป็นคริสตัลใต้รากของต้นไม้โบราณแห่งชีวิต ได้รับการแทรกซึมด้วยกฎแห่งชีวิตของต้นไม้โบราณแห่งชีวิต บรรจุกฎแห่งชีวิตบางส่วน

เมื่อนำมาใช้ จะได้รับโอกาสฟื้นคืนชีพหนึ่งครั้ง ใช้ได้กับสิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าเทพโบราณ

เมื่อเห็นข้อมูลของอัญมณี ชูซีก็ประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าสิ่งนี้จะเกี่ยวข้องกับต้นไม้โบราณแห่งชีวิตด้วย

และเอฟเเฟกต์ของมันก็ไม่ด้อยไปกว่าใบไม้แห่งชีวิตที่ต้นไม้โบราณแห่งชีวิตมอบให้เขาเลย สามารถทำให้สิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าเทพโบราณฟื้นคืนชีพได้หนึ่งครั้ง

แม้จะไม่ได้ใช้ แต่แค่ถือไว้ในมือก็มีเอฟเฟกต์ฟื้นฟูพลังชีวิต

"นี่เป็นของดี"

ไอเทมฟื้นคืนชีพทุกชนิดล้วนมีค่า ชูซีเองก็มีไอเทมฟื้นคืนชีพไม่น้อย เช่น ใบไม้แห่งชีวิต โคมไฟเจ็ดดาว

แต่ไอเทมที่สามารถฟื้นคืนชีพเทพนั้นหายากมาก เพราะพลังชีวิตที่เทพมีอยู่มันมากเกินไป การจะฟื้นคืนชีพพวกเขาจึงยากมาก

ชูซีมีวิธีปกป้องชีวิตมากมาย แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงระดับเซียนเท่านั้น เมื่อเขากลายเป็นเทพ ไอเทมเหล่านี้ก็จะไร้ประโยชน์

ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์นี้ได้มาถูกเวลาพอดี ทำให้เขามีโอกาสฟื้นคืนชีพได้อีกหนึ่งครั้งหลังจากกลายเป็นเทพ

ชูซีเก็บไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ไว้ในคลังอาวุธทหาร

สายตาของเขามองเบลล่าที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง

"ศพกึ่งเทพมีมากพอแล้ว" ชูซีคิดในใจ ตอนนี้เขามีร่างกึ่งเทพมากมาย ไม่จำเป็นต้องเก็บเบลล่าไว้

เขามองไปที่เกาะไข่มุกเลือดที่กำลังจมลง จิตใจของชูซีเคลื่อนไหว ร่างของเบลล่าก็บินไปยังเกาะไข่มุกเลือด

ทันใดนั้น พลังดาบพุ่งออกมา ตัดเกาะไข่มุกเลือดออกเป็นสองส่วน

และร่างของเบลล่าก็ตกลงไปในรอยแยกนั้น ค่อยๆ หายลับไป

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...

หลังจากนั้นดาบนับแสนเล่มพุ่งออกมา โจมตีใส่เกาะไข่มุกเลือด

เกาะไข่มุกเลือดที่เคยสวยงามก็แตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที จมลงสู่ทะเลอย่างรวดเร็ว และหายไปในที่สุด

"ลาก่อน" ชูซียืนอยู่ตรงนั้นสองสามวินาที แล้วชี้นิ้วไปทางหนึ่ง ร่างของเขาก็กลายเป็นลำแสงดาบหายไปจากที่เดิม "เสร็จเรื่องนี้แล้ว ถึงเวลากลับบ้าน"

ไม่นานหลังจากที่เขาจากไป เงาร่างหนึ่งก็บินมาจากที่ไกล

"เอ๊ะ? เกาะไข่มุกเลือดล่ะ?"

เผ่าพันธุ์รูปร่างคล้ายนกมองไปรอบๆ แต่ไม่พบร่องรอยของเกาะไข่มุกเลือดเลย

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกสงสัย เขาหลงทางงั้นเหรอ?

จากนั้นเขาก็ดำลงไปในน้ำทะเล และหลังจากค้นหาอยู่นาน ก็พบซากของเกาะไข่มุกเลือดที่จมอยู่ก้นทะเล

"เวรเอ๊ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน??"

เผ่าพันธุ์รูปร่างคล้ายนกตกใจมาก เขามาที่เกาะไข่มุกเลือดเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ ไม่คิดว่าเกาะไข่มุกเลือดจะหายไปแล้ว

ในไม่ช้า ข่าวการจมหายไปของเกาะไข่มุกเลือดก็แพร่กระจายไปทั่วทะเลเมฆหมอก และเผ่าพันธุ์เล็กๆ หลายเผ่าก็พบว่าเผ่าพันธุ์ใหญ่ๆ ที่เคยมีชื่อเสียงก็หายสาบสูญไปเช่นกัน

มีข่าวลือมากมาย แต่สิ่งเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับชูซีอีกต่อไป

ตอนนี้เขากำลังมุ่งหน้ากลับไปยังเผ่ามนุษย์

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]