บทที่ 320: เริ่มการเก็บเกี่ยว (ฟรี)

ในถ้ำมืด ชูซีค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ตั้งแต่เมื่อสามวันก่อน เมื่อเผ่าต่างๆ จากทะเลเมฆหมอกมาถึงเกาะไข่มุกเลือด เขาก็รู้แล้ว

แต่เขาก็ไม่ได้รีบลงมือ เขาอยากดูว่าจะมีเผ่าพันธุ์อื่นมาเพิ่มอีกไหม

รอผ่านไปสามวัน ระหว่างนั้นก็มีเผ่าพันธุ์อื่นมาเพิ่มไม่น้อย

"ตอนนี้คงมาครบกันแล้ว แม้จะยังมีเผ่าพันธุ์อื่นอีกบางส่วนที่อยู่ระหว่างทาง แต่ก็คงไม่มากนัก" ชูซีมองไปยังสิบกึ่งเทพที่เข้ามาในเกาะไข่มุกเลือด

เขาไม่รีบลงมือกับสามคนเหล่านี้ เพราะรู้ว่าพวกเผ่าพันธุ์อื่นพวกนี้จะไม่หนีไปไหนแน่

ศพเทพอยู่ตรงหน้า พวกเผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้จะยอมปล่อยไปได้ยังไง

หากไม่ใช่เพราะกลัวเทพที่มีชีวิตอยู่ พวกเผ่าพันธุ์อื่นคงบุกเข้าหุบเขากลางของเกาะไข่มุกเลือดเพื่อชิงศพเทพไปนานแล้ว

"ถึงเวลาแล้ว ไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไป" ชูซีจะไม่รอให้พวกเผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้ต่อสู้กันเอง ฆ่าฟันกันตาย ซึ่งจะทำให้เขาเสียค่าประสบการณ์ไปด้วย

ในขณะนั้น สิบกึ่งเทพได้เข้ามาในเกาะไข่มุกเลือดและมาถึงบริเวณนอกหุบเขากลางแล้ว

"ตอนนี้พวกเราเหมือนอยู่บนเรือลำเดียวกัน ถ้าเห็นศพเทพ ผมหวังว่าทุกคนจะไม่รีบแย่งกัน เราสามารถแบ่งกันได้" เบลีย์จากเผ่าแมลงวันสีม่วงพูดขึ้นก่อน "ทุกก็รู้ดีว่ามีกึ่งเทพมากแค่ไหนอยู่ข้างนอก ถ้าเราไม่ร่วมมือกัน สุดท้ายจะไม่มีใครรอดชีวิตกลับไป"

เมื่อได้ยินคำพูดของเบลีย์ กึ่งเทพอีกเก้าคนที่เดิมทีคิดจะแย่งศพเทพ ก็เลิกล้มความคิดนั้น

ที่เบลีย์พูดไม่ผิด ถึงพวกเขาจะฆ่าอีกเก้าคนทิ้ง ก็ไม่มีทางชิงศพเทพได้สำเร็จ

อยากแย่งเหรอ? เห็นกึ่งเทพมากมายข้างนอกไหมล่ะ?

"ที่เบลีย์พูดถูกแล้ว พวกเราล้วนเป็นเผ่าเล็ก พวกเผ่าใหญ่แค่ให้เราสำรวจทางเพื่อเอาชีวิตไปทิ้ง พวกเราต้องร่วมมือกันเท่านั้นถึงจะรอด"

"พวกเผ่าใหญ่พวกนั้นวางท่าสูงส่ง มองพวกเราเป็นแค่เหยื่อสังเวย แต่ถ้าพวกเราสามารถรอดออกไปพร้อมศพเทพ ตอนนั้นพวกเราก็จะมีโอกาสแก้แค้นเผ่าใหญ่เหล่านั้น"

"มาร่วมมือกันเถอะ เมื่อทุกคนมาถึงที่นี่ ย่อมมีไพ่ตายติดตัวอยู่บ้าง พวกเราช่วยกันคิดหาทางรอดชีวิตออกไปกันดีกว่า"

แม้ว่าก่อนเข้ามาพวกเขาจะถูกค้นตัวกันมา แต่ทุกคนล้วนเป็นกึ่งเทพ ใครจะไม่มีไพ่เด็ดที่คนนอกตรวจไม่พบบ้าง

หลังจากนั้น ทั้งสิบกึ่งเทพต่างเปิดเผยความสามารถพิเศษของตน เมื่อคำนวณดูแล้ว พวกเขาพบว่ามีโอกาสหนึ่งในหมื่นที่จะรอดชีวิตพร้อมศพเทพ

โอกาสหนึ่งในหมื่นนั้นไม่น้อยแล้ว และยังมีโอกาสนำศพเทพออกไปด้วย

เพราะถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง โอกาสที่พวกเขาจะได้เป็นเทพแทบเป็นศูนย์

"งั้นตามแผนที่วางไว้ เราเข้าไปกันเถอะ" เบลีย์พูด จากนั้นมุ่งหน้าไปยังหุบเขากลาง

กึ่งเทพอีกเก้าคนไม่พูดอะไร พากันตามไป

ทันทีที่เข้าไปในหุบเขากลาง ความกดดันน่าสะพรึงกลัวก็ถาโถมเข้ามา ทำให้สิบกึ่งเทพใจหายวาบ

นี่คือแรงกดดันจากเทพ

"กึ่งเทพแห่งทะเลเมฆหมอกมาขอพบเทพ"

สิบกึ่งเทพต่างก้มตัวคำนับ พวกเขาเกรงว่าแรงกดดันนี้อาจมาจากเทพที่ยังมีชีวิตอยู่

แต่หลังจากรออยู่นาน ก็ไม่พบความเคลื่อนไหวใดๆ พวกเขาจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง

พวกเขาไม่ใช่ครั้งแรกที่มาหุบเขากลาง และก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนักจากครั้งก่อน

สิ่งเดียวที่น่าสนใจคือร่างขนาดมหึมาตรงกลาง

ศพเทพ!

เมื่อเห็นร่างนั้น สิบกึ่งเทพต่างตกตะลึง แท้จริงแล้วแรงกดดันอันน่าเกรงขามเมื่อครู่มาจากศพเทพนี่เอง

"นี่คือศพเทพจริงๆ เทพคนนี้ตายไปแล้วเกือบครึ่งเดือน แต่พลังที่แผ่ออกมายังทำให้พวกเรารู้สึกกดดัน"

เบลีย์พูดพลางมองไปรอบๆ "ส่วนเทพอีกคน ดูเหมือนจะจากไปแล้ว"

"จะมีกับดักหรือเปล่า? นี่มันศพเทพนะ ทำไมเทพจึงปล่อยทิ้งไว้โดยไม่สนใจเลย?" มีกึ่งเทพบางคนยังคงระแวงอยู่

"สำหรับพวกเรา ศพเทพมีค่ามหาศาล แต่สำหรับเทพอาจไม่ได้สำคัญขนาดนั้น"

"จริงด้วย ก็เหมือนศพกึ่งเทพย่อมมีค่าสำหรับพวกเรา แต่ก็ไม่ใช่สมบัติล้ำค่ามากมายอะไร"

"พูดอีกอย่าง ถ้าเทพคนนั้นอยากจัดการพวกเรา ด้วยพลังของเขา แค่ชี้นิ้วก็กวาดล้างทั้งทะเลเมฆหมอกได้แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ กึ่งเทพที่ยังกังวลก็เห็นด้วย กึ่งเทพก็แค่แมลงเล็กๆ ไม่มีค่าพอให้เทพสนใจ

"แล้วตอนนี้ศพเทพอยู่ตรงหน้า พวกเราจะทำยังไง? ได้ยินมาว่าถ้าเข้าใกล้ศพเทพ จะได้รับพลังโจมตีที่ทรงพลัง" กึ่งเทพคนหนึ่งมองไปยังศพเทพของเผ่างูยักษ์แปดเศียรที่อยู่ไกลออกไปหลายหมื่นเมตร ดวงตาเปล่งประกาย

หากไม่ใช่เพราะได้ตกลงกันไว้ก่อนเข้ามา ตอนนี้เขาคงพุ่งเข้าไปชิงศพเทพแล้ว

"พวกที่อยู่ใกล้ศพเทพที่สุดก็แค่ผู้ทรงพลังระดับเซียน ทนไม่ได้ก็ไม่แปลก แต่พวกเราเป็นกึ่งเทพ ร่วมมือกันน่าจะมีโอกาส" เบลีย์คิดสักครู่ แล้วพูดว่า "และพวกเราก็มีไพ่ตาย"

"ไปดูให้ใกล้ๆ ก่อน แล้วค่อยหาทางอีกที" เบลีย์พูดจบก็มุ่งหน้าไปยังศพเทพของเผ่างูยักษ์แปดเศียร ด้วยความเร็วที่ไม่เร็วนัก แม้จะมั่นใจ แต่ก็ยังคงระมัดระวัง

ขณะค่อยๆ เคลื่อนที่ไป ไม่นานสิบกึ่งเทพก็อยู่ห่างจากศพเทพของเผ่างูยักษ์แปดเศียรเพียงหนึ่งพันกว่าเมตรเท่านั้น

เมื่อมาถึงจุดนี้ พวกเขารู้สึกถึงแรงกดดันจากเทพที่แรงขึ้น แต่ยังไม่ถึงขั้นส่งผลกระทบต่อพวกเขา

แม้แรงกดดันจะแข็งแกร่ง แต่เทพก็ตายไปแล้ว

"น่าจะต้องหยุดตรงนี้ก่อน ข้างหน้าอาจมีอันตราย" ขณะที่เบย์ลีพูด ปากของเขาก็อ้าออก จากนั้นมีไข่มุกสีม่วงห้าเม็ดบินออกมา เปลี่ยนเป็นแมลงวันสีม่วงสูงเท่าครึ่งคน แล้วบินไปข้างหน้าต่อไป

เมื่อแมลงวันสีม่วงเหล่านี้มาถึงระยะห่างพันเมตรจากศพเทพเผ่างูยักษ์แปดเศียร จู่ๆ ก็เห็นประกายแสงพุ่งผ่าน ในชั่วพริบตา แมลงวันสีม่วงทั้งห้าตัวถูกตัดขาดเป็นสองท่อน ร่วงลงพื้น

เฮือก......

เมื่อเห็นภาพนี้ เบลีย์ใจหายวาบ

อันตราย!

มีอันตรายจริงๆ และอันตรายนี้เกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก

แมลงวันสีม่วงทั้งห้าตัวนั้นเป็นผลจากการบ่มเพาะของเขาหลายปี แม้จะสู้กึ่งเทพไม่ได้ แต่ก็แข็งแกร่งกว่าระดับเซียนหลายเท่า

โดยเฉพาะในด้านการป้องกัน ซึ่งเป็นจุดเด่นของเผ่าเขา

แต่ผลคือแมลงวันสีม่วงทั้งห้าตัวถูกตัดขาดในพริบตา ถ้าเป็นตัวเขาเองที่เข้าไป คงไม่รอดแน่นอน

"พวกคุณ......" เบลีย์หันไปมองกึ่งเทพอีกเก้าคน กำลังจะถามว่าพวกเขามีความสามารถอะไรที่จะรับมือได้บ้าง แต่พบว่าทั้งเก้าคนนั้นกำลังจ้องมองไปข้างหน้าด้วยตาเบิกกว้าง

และในชั่วขณะต่อมา เก้ากึ่งเทพก็ไม่รอช้า หมุนตัววิ่งหนีทันที

เบลีย์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อะไรก็ตามที่ทำให้เก้ากึ่งเทพตกใจขนาดนี้ ต้องเป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก

เขาไม่เสียเวลาหันกลับไปมอง วิ่งหนีตามไปด้วย

แต่ในทันใดนั้น ทั้งสิบกึ่งเทพกลับรู้สึกว่าร่างกายแข็งถือ เอฟเฟกต์ของสถานะเชิงลบถาโถมเข้าใส่ร่างกายพวกเขา

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว......

สิบลำแสงพุ่งผ่าน ทันใดนั้นสิบกึ่งเทพก็รู้สึกว่าพลังชีวิตกำลังจะหมดลงอย่างรวดเร็ว

ในวินาทีสุดท้ายก่อนภาพจะตัดไป พวกเขาเห็นร่างของคนคนหนึ่งเดินผ่านมาจากทางด้านหน้า

.......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]