บทที่ 295: หัวปลาตัวที่สอง (ฟรี)

"นั่นใคร?" เมื่อมองคนที่อยู่ด้านบน ฉลามดำตัวที่สองตกตะลึงชั่วขณะ

เขาคิดว่าจะเจอน้องสาม ไม่คิดว่าจะเป็นคนจากเผ่าพันธุ์อื่น

แม้น้องสามจะไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งห้า แต่ก็เป็นกึ่งเทพ

แต่เผ่าพันธุ์อื่นตรงหน้านี้ไม่ได้เป็นผู้ทรงพลังระดับเซียนด้วยซ้ำ ไม่มีทางสู้น้องสามได้

"นายกำลังหาเขาอยู่เหรอ?" จิตใจของชูซีเคลื่อนไหว ทันใดนั้นหัวปลาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกาย เป็นหัวปลาของน้องสาม

"แกฆ่าน้องสาม?" ฉลามดำที่ชื่อน้องสอง มองหัวของน้องสามด้วยความโกรธ

"ตายซะ!"

ตู้ม......

น้องสองตะโกนเสียงดัง ร่างกายขนาดมหึมาสั่นสะเทือน ทันใดนั้นคลื่นในทะเลก็ปั่นป่วน เสาน้ำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางร้อยเมตรพุ่งขึ้นมา กลายเป็นฉลามยักษ์พุ่งเข้าใส่ชูซี

"นายก็ไม่มีมารยาทเหมือนกัน" ชูซียักไหล่ เก็บหัวปลาขึ้นมา

หลังจากนั้นก็ชักดาบออกมา พลังดาบพุ่งออกไป ทำลายฉลามน้ำนั้นจนแตกกระจาย

พลังดาบยังไม่จางหาย พุ่งตรงไปที่ฉลามดำตัวที่สอง

"อะไรกัน?" น้องสองตกใจ ตัวเองเป็นถึงกึ่งเทพ และการโจมตีที่เขาเพิ่งใช้นั้นเต็มไปด้วยความโกรธ ซึ่งแข็งแกร่งกว่าปกติ 30%

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ถูกกำจัดไปง่ายๆ

ฉันเอาชนะเขาไม่ได้!

น้องสองคิดในใจ

ตนเองเป็นกึ่งเทพที่แข็งแกร่ง แต่กลับไม่สามารถเอาชนะเผ่าพันธุ์อื่นที่เป็นแค่ผู้ทรงพลังระดับตำนาน

"ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ" น้องสองทิ้งคำพูดสุดท้าย แล้วดำดิ่งลงทะเลไป

ที่นี่คือทะเลกว้าง เป็นเหมือนสนามหญ้าหน้าบ้านของเขา เพียงแค่ดำลงไปในน้ำ อีกฝ่ายก็อย่าหวังจะไล่ตามทัน

แต่ความคิดนี้อยู่ได้เพียงพริบตาเดียว

ในทันใดนั้น เขาสังเกตว่าผิวกายถูกเคลือบด้วยชั้นหินแข็ง

กลายเป็นหิน!

น้องสองรีบใช้สกิลเพื่อกำจัดเอฟเฟกต์สถานะเชิงลบนี้ แต่สุดท้ายก็ไร้ประโยชน์

แย่แล้ว!

ในเวลาเดียวกัน แสงสีแดงเจิดจ้าของดาบพุ่งเข้าสู่น้ำทะเล

ไม่!

น้องสองกรีดร้องในใจ ในวินาทีถัดมา เขารู้สึกว่าร่างกายที่ถูกดาบทะลุผ่าน ภาพตรงหน้าก็ดับวูบไป

"หัวปลาตัวที่สอง" ชูซีมองร่างที่ลอยขึ้นมา ตัดหัวมันแล้วเก็บไว้กับหัวปลาอีกหัว

เมื่อเสร็จสิ้นเรื่องนี้ สายตาของชูซีมองไปไกล

แม้เวลาจะผ่านไปไม่ถึงหนึ่งนาที แต่ไม่ว่าจะเป็นฉลามดำหรือสาวเผ่าเงือกต่างก็เป็นกึ่งเทพ ความเร็วของพวกเขาจึงเร็วมาก

"วิ่งเร็วขนาดนี้ ฉันคงตามไม่ทันแล้วสิ" ชูซีพูดพลางปลดปล่อยพลังดาบออกมา

"ชอบวิ่งหรอ งั้นก็จับไว้ซะ"

ในเวลาเดียวกัน เจ้าหญิงเผ่าเงือกที่กำลังหนีตายก็เริ่มมีประกายความหวังขึ้นในดวงตา แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ฉลามดำที่ไล่ตามเธอมาเหลือเพียงสามจากห้าตัว

ยิ่งไปกว่านั้น ฉลามดำที่เหลืออีกสามตัวดูเหมือนจะช้าลงด้วยเหตุผลบางอย่าง ทำให้เธอสามารถสร้างระยะห่างจากพวกเขาได้มากขึ้นเรื่อยๆ

จากระยะห่างก่อนหน้านี้สามหรือสี่ร้อยเมตร ระยะห่างตอนนี้คือมากกว่าเจ็ดร้อยเมตร

หากเธอสามารถรักษาระยะห่างเพิ่มได้อีก 300 เมตร ก็จะอาศัยสภาพแวดล้อมพิเศษของทะเลเมฆหมอกได้ โอกาสที่จะรอดชีวิตก็จะสูงขึ้น

เมื่อคิดแบบนี้ เบลล่าก็พยายามหนีให้เร็วขึ้น

แต่เมื่อเธอเริ่มรู้สึกมีความหวัง เธอก็รู้สึกมึนงงกะทันหันและร่างกายของเธอก็ลอยไปข้างหน้าเนื่องจากแรงเฉื่อย

มึนงง!

แย่แล้ว! พวกฉลามดำใช้สกิลควบคุมกับเธอ

เบลล่าร้องด้วยความตกใจ แล้วพยายามใช้สกิลหรือเทคนิคต่างๆ กำจัดเอฟเฟกต์สถานะเชิงลบ

แต่ไม่นานเธอก็สิ้นหวัง เพราะไม่มีวิธีไหนได้ผลเลย

"พวกมันคงวางแผนไว้แล้ว" เบลล่ารู้สึกเศร้า เธอคิดว่าจะมีโอกาสหนีรอด แต่กลับเป็นเพียงความฝัน

ความจริงเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ที่หนีมาได้ถึงขนาดนี้ก็เพราะอาศัยแรงเฮือกสุดท้าย

แต่ตอนนี้เธอหมดแรงแล้ว

ฉลามดำสามตัวที่ไล่ตามเธอมา เห็นเบลล่าล้มลง กัปตันฉลามดำก็ตาเป็นประกาย

"ดูเหมือนเธอจะทนไม่ไหวแล้ว" กัปตันฉลามดำยิ้มออกมา เขารู้ว่าเบลล่าบาดเจ็บสาหัสมาก เดิมทีเขาตั้งใจจะไล่ตามอีกสักวันสองวัน ไม่คิดว่าเบลล่าจะล้มเร็วขนาดนี้

โอกาสมาแล้ว!

ดวงตาของกัปตันฉลามดำเปล่งประกาย ถ้าเขาสามารถนำเบลล่ากลับไปได้ เผ่าฉลามดำของพวกเขาก็จะได้เป็นบริวารของเทพ

"เร็ว จับเธอไว้!" ตอนแรกกัปตันฉลามดำยังสงสัยว่าทำไมน้องสองและน้องสามยังไม่กลับมา แต่ตอนนี้เมื่อเห็นโอกาสอยู่ตรงหน้า เขาก็ลืมมันไปแล้ว

น้องสี่และน้องห้าไม่พูดอะไร พุ่งเข้าไปเพื่อจับเบลล่า

แต่พวกเขายังไม่ทันได้เคลื่อนไหว ก็รู้สึกร่างกายแข็งทื่อ ไม่สามารถขยับได้

"เฮ้ย! ฉันถูกควบคุม" น้องห้าร้องอย่างตกใจ

"ฉันก็โดนควบคุมเหมือนกัน" เสียงของน้องสี่ดังขึ้นตามมา ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง

กัปตันฉลามดำไม่ได้พูดอะไร เขาก็ถูกควบคุมเช่นกัน

พวกเขาใช้เทคนิคกำจัดสถานะเชิงลบหลายอย่าง แต่ทั้งสามคนก็จมดิ่งลงสู่ความสิ้นหวังอย่างรวดเร็ว

ไม่ได้ผล… ไม่ได้ผลเลย

"ต้องเป็นเบลล่าแน่ เธอวางแผนหลอกพวกเรา ที่จู่ๆ หมดแรงไปก็เพราะล่อให้เราตามมา"

"พอเราเข้าใกล้ เธอก็ใช้สถานะเชิงลบกับพวกเรา" กัปตันฉลามดำที่ถูกควบคุมเริ่มเดาสถานการณ์

พร้อมกันนั้นก็รู้สึกสิ้นหวัง

พวกเขาถูกควบคุมแล้ว แม้จะเพียงชั่วพริบตา แต่ก็เพียงพอให้เบลล่าหนีไกลออกไป

หากเธอหนีไปไกลกว่านี้ พวกเขาก็ไม่สามารถตามหาเธอได้ ไม่สามารถนำไข่มุกนั้นกลับไปได้

และเมื่อถึงเวลานั้น เทพจะต้องโกรธแน่ และเผ่าฉลามดำก็จะพินาศ

หนึ่งวินาที สองวินาที......

เวลาผ่านไปทีละนิด ความสิ้นหวังของทั้งสามฉลามดำค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความไม่เชื่อ

หนึ่งนาที

พวกเขาถูกควบคุมไปหนึ่งนาทีเต็มๆ

และในหนึ่งนาทีนี้ เอฟเฟกต์ของสถานะเชิงลบก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ พวกเขาแทบจะได้สัมผัสทุกรูปแบบของสถานะเชิงลบ

นี่มันสกิลอะไร?

ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย

เบลล่าคิดเงียบๆ "นี่ไม่น่าใช่ความสามารถของเผ่าฉลามดำ ถ้ามีสกิลที่ร้ายกาจขนาดนี้ พวกเราเผ่าเงือกคงถูกกำจัดไปนานแล้ว"

เบลล่าสงสัย "หรือว่าเทพที่อยู่เบื้องหลังเผ่าฉลามดำมาถึงแล้ว?"

แต่ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ ถ้าเป็นเทพมา เธอคงหนีไม่ได้นานขนาดนี้

ขณะที่กำลังคิด เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา

"อยู่นี่เองเหรอ?"

......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]