บทที่ 290: ผู้รับใช้ดาบคนที่สาม ของขวัญจากชูซี (ฟรี)

เมื่อเห็นเหล่าเผ่าพันธุ์อื่นทั้งหมดกลับไปยังตำแหน่งของตน ชูซีก็ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป

แต่ดาบนับล้านเล่มนั้นยังคงรายล้อมสี่ด้านของสนามประลอง หากมีเผ่าพันธุ์อื่นพยายามหนีไป ดาบเหล่านี้จะฆ่าพวกเขาในทันที

"มนุษย์คนนี้คิดอะไรอยู่? ทำไมไม่ให้พวกเราไปล่ะ?"

"ใช่ ดูเหมือนเขาไม่ได้มีแผนจะฆ่าพวกเรา อยากเจรจากับพวกเราหรือเปล่า?"

"ไม่มีใครรู้หรอก พวกเราควรระวังไว้ก่อน"

"นี่มันน่าอายมาก พวกเรามีเผ่าราชวงศ์มากมายรวมตัวกัน กึ่งเทพก็มีกว่าสิบคน แต่กลับถูกมนุษย์คนเดียวกดดัน"

"......"

ชูซีได้ยินการถกเถียงของเหล่าเผ่าพันธุ์อื่น แต่เขาไม่ได้สนใจ

สาเหตุที่เขาไม่ปล่อยให้พวกเผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้ไป ก็เพราะรอเวลาที่จะฆ่าพวกมันทั้งหมด

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา เพราะเสิ่นเจียงหยุนยังไม่ได้กลายเป็นผู้รับใช้ดาบ

ถ้าฆ่าพวกมันตอนนี้ เสิ่นเจียงหยุนก็จะไม่ได้รับค่าประสบการณ์

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงอย่างรวดเร็ว

เมื่อรังไหมแตกสลาย แสงดาบนับไม่ถ้วนก็หลอมรวมเข้าสู่ร่างของเสิ่นเจียงหยุน ชูซีก็ได้รับการแจ้งเตือน

เสิ่นเจียงหยุนได้กลายเป็นผู้รับใช้ดาบคนที่สามของเขา

"นายดาบ" เสิ่นเจียงหยุนลืมตาขึ้น มองชูซีและพยักหน้า

"เรียกชื่อฉันก็พอ ระหว่างเราไม่ต้องเป็นทางการแบบนั้นหรอก" ชูซียิ้ม แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาพบกับเสิ่นเจียงหยุน แต่เขาก็ถือว่าอีกฝ่ายเป็นพวกพ้องของเขาแล้ว

"นายดาบ ให้ความหวังใหม่และชีวิตใหม่แก่ฉัน ฉัน เสิ่นเจียงหยุน ขอติดตามนายตลอดชีวิต" เสิ่นเจียงหยุนพูดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกระตือรือร้น

เมื่อเขาได้รับอาชีพผู้รับใช้ดาบ เขาถึงรู้ว่านี่เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน

ฉันมีสองอาชีพ!

เขารู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ปลุกอาชีพเกี่ยวกับดาบ แต่ตอนนี้ชูซีได้ทำให้ความเสียดายนั้นหมดไป และเพิ่มพลังให้เขาอย่างมาก

ชูซีไม่ได้สนใจในคำเรียกของอีกฝ่าย "อาชีพผู้รับใช้ดาบเป็นเพียงของขวัญชิ้นแรกให้นาย ส่วนของขวัญชิ้นที่สอง..."

ชูซีพูดพลางหันไปมองเผ่าพันธุ์อื่นนับหมื่นในสนามประลอง "เผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้คือของขวัญชิ้นที่สองของนาย"

พูดจบ ชูซีก็สร้างทีมขึ้นมาทันที แล้วเชิญเสิ่นเจียงหยุน หลิวชางเหอและเฉินปิ่งเหอเข้ามา

"ไอ้ชู ว่าแล้วเชียว นายคงไม่ปล่อยพวกนั้นไปแน่ๆ เก็บไว้เป็นค่าประสบการณ์สินะ" หลิวชางเหอตอบสนองก่อนใคร

ชูซีพยักหน้า จากนั้นก็ชี้นิ้วและดาบนับล้านเล่มที่ล้อมรอบสนามประลองก็เคลื่อนไหว

"ชิบหายแล้ว! มนุษย์คนนั้นลงมือแล้ว"

เผ่าพันธุ์อื่นต่างจับตาดูการเคลื่อนไหวของชูซีอยู่ตลอด เมื่อเห็นดาบเคลื่อนไหว พวกเขาก็รู้ว่าต้องเกิดอะไรขึ้นแน่

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าทำไมชูซีถึงไม่ลงมือมาก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

สิ่งสำคัญที่สุดคือการมีชีวิตรอด

"ฝ่าออกไปด้วยกัน"

ทันใดนั้น เผ่าพันธุ์อื่นทั้งหมดก็โจมตีพร้อมกัน กึ่งเทพกว่าสิบคนต่างใช้ไอเทมระดับเซียนเพื่อหลบหนี

แต่ชูซีได้เตรียมการรับมือกับพวกกึ่งเทพเหล่านี้ไว้แล้ว

มนตร์ดาบ!

เมื่อชูซีใช้สกิลกึ่งเทพเหล่านั้นก็ถูกสถานะเชิงลบถาโถมใส่ทันที

แม้ว่าพวกกึ่งเทพเหล่านี้จะสามารถสัมผัสถึงพลังแห่งกฎได้ แต่ก็ยังถูกมนตร์ดาบควบคุมไว้ชั่วขณะ

และในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีนี้ ดาบก็มาถึง

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว......

แสงสีแดงพุ่งผ่าน ดาบที่แฝงไปด้วยพลังเพลิงแท้แห่งซูซาคุ ก็ฆ่ากึ่งเทพกว่าสิบในทันที ไม่มีโอกาสต่อต้านแม้แต่น้อย

และนอกจากกึ่งเทพเหล่านี้แล้ว เผ่าพันธุ์อื่นที่เหลือก็มีเพียงร่างไร้วิญญาณเท่านั้น

อ๊าก อ๊าก อ๊าก......

เสียงร้องดังขึ้นแล้วก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว

เผ่าพันธุ์อื่น อย่างแย่ที่สุดก็เป็นผู้ทรงพลังระดับตะนานเลเวล 70

และการตายของเผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้ก็นำค่าประสบการณ์มากมายมหาศาลมาให้เสิ่นเจียงหยุน

[เลเวลของคุณอัพขึ้นถึงเลเวล 2]

[เลเวลของคุณอัพขึ้นถึงเลเวล 10]

.......

[เลเวลของคุณอัพขึ้นถึงเลเวล 52]

เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น อาชีพผู้รับใช้ดาบของเสิ่นเจียงหยุนก็อัพจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 52 เพิ่มขึ้นถึง 51 เลเวล

นอกจากเสิ่นเจียงหยุนแล้ว ทุกคนในทีมของชูซีก็เพิ่มขึ้นหนึ่งเลเวล แม้แต่เฉินปิ่งเหอซึ่งเป็นผู้ทรงพลังระดับเซียนแล้วก็ยังเพิ่มขึ้นหนึ่งเลเวล เป็นเลเวล 95

"นี่......" เสิ่นเจียงหยุนมองเลเวลของตัวเองและการแจ้งเตือนที่ดังไม่หยุดด้วยความรู้สึกตกใจ

เร็วเกินไปแล้ว!

และหลังจากที่เพิ่งกลายเป็นผู้รับใช้ดาบ เขายังไม่ได้สังเกตเลยว่าการอัพเลเวลไม่จำเป็นต้องทำภารกิจทะลุขีดจำกัดด้วยซ้ำ

"ก็ไม่เลวนะ เลเวลห้าสิบกว่าแล้ว" ชูซีมองเสิ่นเจียงหยุนและยิ้ม

จากนั้นเขาก็มองไปข้างนอกสนามประลอง "แต่นี่ไม่พอหรอก วันนี้ฉันจะพยายามทำให้นายถึงเลเวล 80"

เหตุผลที่เขาต้องพยายามก็เพราะว่าเมื่อเลเวลของเสิ่นเจียงหยุนเพิ่มขึ้น ค่าประสบการณ์ที่ต้องการก็จะเพิ่มขึ้นมาก

และยิ่งเลเวลของอีกฝ่ายสูงเท่าไร สิ่งมีชีวิตที่มีเลเวลต่ำกว่า 5 เลเวลก็จะไม่สามารถให้ค่าประสบการณ์ได้

เช่น ชูซีที่ตอนนี้เลเวล 80 แล้ว มอนสเตอร์เลเวล 75 ก็ไม่สามารถให้ค่าประสบการณ์แก่เขาได้ แม้ว่าจะฆ่าเป็นจำนวนมากก็ตาม

ถึงแม้จะมีเผ่าพันธุ์อื่นหลายร้อยล้านอยู่นอกสนามประลอง แต่ที่มีเลเวล 75 ขึ้นไปก็มีเพียงบางส่วนเท่านั้น

"ไปกันเถอะ เราต้องไปจัดการกับเผ่าพันธุ์อื่นข้างนอกแล้ว" ชูซีโบกมือ เก็บร่างของเผ่าพันธุ์อื่นในสนามประลองทั้งหมด แล้วบินขึ้นไปในอากาศมุ่งหน้าไปนอกสนามประลอง

เสิ่นเจียงหยุนและคนอื่นๆ ก็ไม่ลังเล รีบตามไปอย่างรวดเร็ว

ที่ห่างจากสนามประลองไปสิบไมล์ กองทัพเผ่าพันธุ์อื่นขนาด 500 ล้านรวมตัวกันอยู่ที่นี่

จำนวนที่มากมายขนาดนี้ทำให้กองทัพทอดยาวหลายสิบไมล์ และเนื่องจากบางเผ่าพันธุ์มีร่างกายขนาดใหญ่ มองไปไกลๆ ก็เหมือนกับเทือกเขา

ตอนนี้เผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้กำลังพักผ่อน และในพื้นที่กลางของกองทัพเผ่าพันธุ์อื่น มีเผ่าราชวงศ์ 15 เผ่ารวมตัวกันอยู่บนยอดเขาลูกหนึ่ง

"ไม่รู้ว่าผู้นำเผ่าที่อยู่นั่นเป็นยังไงบ้าง ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว น่าจะรู้ผลแล้วนะ" กึ่งเทพคนหนึ่งพูด

"ไม่ต้องกังวลไป ผู้นำเผ่าไปกับท่านเทพ พวกมนุษย์คงจะตายแน่ๆ" กึ่งเทพอีกคนยิ้มและพูด

ฝั่งมนุษย์ได้รับข่าวว่าเผ่าราชวงศ์ทั้ง 15 เผ่า ส่งกึ่งเทพออกไปเผ่าละ 2 คน

ความจริงแล้วพวกเขาส่งออกไปเผ่าละ 5 คน รวมเป็น 75 คน

ที่พวกเขาส่งกึ่งเทพออกไปมากขนาดนี้ก็เพราะเทพแห่งเผ่างูยักษ์แปดเศียรมาด้วยตัวเอง พวกเผ่าราชวงศ์เหล่านี้ก็ไม่กล้าออมแรง

ผู้นำเผ่าของพวกเขาตามเทพแห่งเผ่างูยักษ์แปดเศียรไปที่สนามประลองนั้น แต่ในกองทัพนี้ยังเหลือกึ่งเทพอีกกว่า 50 คน

ส่วนผู้ทรงพลังระดับเซียนยังมีอีกมากมาย เฉพาะเผ่าราชวงศ์ก็มีกว่าพันคน นอกจากนี้ยังมีผู้ทรงพลังระดับเซียนจากเผ่าธรรมดาอีกหลายร้อยคน

กองทัพของพวกเขาแข็งแกร่งมาก เมื่อรวมกับการมีเทพคุ้มกัน ครั้งนี้พวกเขามั่นใจมากว่าจะเอาชนะมนุษย์ได้

และท่ามกลางเสียงพูดคุยของเหล่ากึ่งเทพ ทันใดนั้น เสียงแตกสลายก็ดังขึ้น

แคร๊ก แคร๊ก แคร๊ก......

เมื่อได้ยินเสียงนี้ เหล่ากึ่งเทพที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานก็สะดุ้งด้วยความตกใจ

.......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]