บทที่ 275: เขากำลังคุยกับเผ่ามังกร (ฟรี)

บนแท่นสูงที่ด่านเยี่ยนเหมิน

ร่างต่างๆ ปรากฏขึ้นทีละคน ชาวต้าเซียที่เข้าร่วมสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ครั้งนี้รวมทั้งหมด 50,000 คน แต่ตอนนี้เหลือรอดกลับมาเพียง 30,000 กว่าคนเท่านั้น

"ปีนี้มีคนรอดกลับมามากกว่าปีก่อนครึ่งหนึ่ง" กู่เพียวซึ่งมารออยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกพูดขึ้น

ในปีก่อนๆ เมื่อเข้าร่วมสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ จาก 50,000 คนมักมีเพียง 10,000 คนเท่านั้นที่รอดชีวิตกลับมา

สาเหตุก็ไม่ซับซ้อน

หลายปีมานี้เผ่าพันธุ์ต่างๆ จากเขตนอกพยายามโจมตีกำแพงเมืองของมนุษย์ แต่เผ่าพันธุ์ต่างๆ ก็สูญเสียอย่างหนัก ในขณะที่มนุษย์ได้เปรียบเพราะกำแพงเมือง

แต่ในสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ มนุษย์ไม่มีข้อได้เปรียบจากกำแพงเมือง อีกทั้งยังถูกเผ่าพันธุ์ต่างๆ มุ่งเป้าโจมตี เพียงพบเจอก็จะถูกฆ่าทันที

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จึงทำให้มนุษย์รอดชีวิตกลับมาน้อยมาก

แม้ว่าปีนี้มีหลิวชางเหอและชูซีเข้าร่วม แต่มนุษย์ส่วนใหญ่อยู่แค่ในเขตที่หนึ่งและสอง หลิวชางเหอและชูซีที่อยู่ในเขตที่สามและสี่นั้นไม่สามารถให้ความช่วยเหลือได้มากนัก

แต่ก็ต้องขอบคุณที่ชูซีเมื่อไปถึงแต่ละชั้นล้วนฆ่าเผ่าอื่นครั้งละมากๆ ทำให้จำนวนคนที่รอดชีวิตกลับมาปีนี้เพิ่มขึ้นครึ่งหนึ่ง

ในเวลานี้เอง แสงวาบขึ้น ร่างของหลิวชางเหอก็ปรากฏ ตามด้วยหลี่เทียนเต้าและคนอื่นๆ

"หืม? รุ่นน้องชูซีล่ะ? ทำไมยังไม่ออกมา?" หลี่เทียนเต้ามองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นชูซี

"เขายังมีธุระนิดหน่อย เดี๋ยวก็ออกมา" หลิวชางเหอตอบ เขาเห็นกู่เพียวและเฉินปิ่งเหอกำลังโบกมือเรียกตัวเอง "รุ่นพี่ครับ ผมขอตัวก่อน"

หลี่เทียนเต้าพยักหน้า เขาก็เห็นเฉินปิ่งเหอและกู่เพียว แม้เขาจะไม่รู้จักเฉินปิ่งเหอ แต่รู้จักกู่เพียวซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพดี

ไม่แปลกที่พลังของรุ่นน้องจะได้รับความสนใจจากผู้บัญชาการกองทัพ

อาจเป็นไปได้ว่าเขาเป็นอัจฉริยะที่กองทัพฝึกฝน

"ไปกันเถอะ พวกเราก็ควรกลับแล้ว ครั้งนี้เผ่ามนุษย์เราทำผลงานได้ดีมาก กลับไปแล้วควรจะฉลองกันสักหน่อย" หลี่เทียนเต้ายิ้ม

คนอื่นๆ ก็ยิ้ม จากนั้นจึงเริ่มทยอยกันออกไป ไม่นานคนบนแท่นสูงก็เหลือน้อยลงเรื่อยๆ

"นี่คือผู้บัญชาการกองทัพเขตนอก กู่เพียว ส่วนนี่คือหลิวชางเหอ" เฉินปิ่งเหอแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน

แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะพบกันเป็นครั้งแรก แต่ต่างก็เคยได้ยินชื่อกันมาก่อน

"ดีมากๆ ต้าเซียของเรามีอัจฉริยะเพิ่มอีกคนแล้ว" กู่เพียวมองดูหลิวชางเหอพลางยิ้มและพูด

ในฐานะผู้บัญชาการกองทัพ เขาย่อมรู้ถึงเรื่องของหลิวชางเหอ

อาชีพคู่!

ตั้งแต่โบราณมา เขาไม่รู้ว่ามีไหม แต่อีกฝ่ายเป็นคนเดียวที่เขารู้จักแน่ๆ

แม้ว่าการมีสองอาชีพนี้จะเกี่ยวข้องกับชูซี แต่ยังไงล่ะ?

อีกฝ่ายก็เป็นอัจฉริยะของต้าเซียเช่นกัน สำหรับอัจฉริยะแบบนี้ เขายิ่งอยากให้มีมากเท่าไรยิ่งดี

เมื่อได้ยินคำชมจากกู่เพียว หลิวชางเหอยิ้มอย่างเก้อๆ ดูเหมือนเป็นครั้งแรกที่เผชิญหน้ากับบุคคลระดับนี้ เขายังรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง

"ชูซีจะออกมาตอนไหน?" กู่เพียวถาม เขายังไม่เห็นชูซีออกมาจากสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ จึงกังวลเรื่องความปลอดภัยของอีกฝ่าย

"ยังไม่แน่ใจครับ แค่บอกว่ากำลังคุยเผ่ามังกรคนหนึ่งอยู่" หลิวชางเหอส่ายหัว

เผ่ามังกร? เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่รู้ว่ามังกรเป็นอย่างที่จินตนาการไว้หรือไม่

กู่เพียวและเฉินปิ่งเหอมองหน้ากัน พวกเขาไม่อาจเชื่อว่าชูซีจะไปคุยกับเผ่ามังกรได้จริงๆ

หรือว่าอีกฝ่ายกำลังวางแผนยุยงให้เกิดการกบฏในเผ่ามังกร

ไม่มีทาง นั่นมันเผ่ามังกรนะ เผ่าชั้นยอดในทุกเผ่าพันธุ์ เย่อหยิ่งและมีศักดิ์ศรี จะทรยศเผ่าของตัวเองได้ยังไง?

หากคิดเปรียบเทียบ พวกเขาเชื่อมากกว่าถ้าบอกว่าชูซีกำลังฆ่ามังกรอยู่

แต่ในขณะเดียวกัน ใจของพวกเขาก็สั่นสะท้านเล็กน้อย

เผ่ามังกร... เผ่าศักดิ์สิทธิ์... ปรากฏตัวในสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์

นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

หรืออาจเป็นไปได้ว่าเผ่ามังกรเคยเข้าร่วมสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์มาก่อน แต่เนื่องจากอยู่ในเขตที่สี่ พวกมนุษย์จึงไม่รู้

"โอ้ จริงด้วยครับ สนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ครั้งนี้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ปกติมีแค่เผ่าธรรมดาและราชวงศ์เข้าร่วม แต่ครั้งนี้มีเผ่าเทพจำนวนมากเข้าร่วม แม้แต่เผ่าศักดิ์สิทธิ์ก็มีไม่น้อย" หลิวชางเหอพูด

"อะไรนะ? ทั้งเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์เข้าไปด้วย? ทำไม? พวกเขามีจุดประสงค์อะไร?" กู่เพียวขมวดคิ้ว ข่าวนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่คิดว่าจะได้ยิน

"ชูซีบอกว่าในสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์มีสมบัติล้ำค่าอย่างหนึ่งของเผ่ามนุษย์ พวกเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นเข้าไปเพื่อตามหาสมบัตินี้" หลิวชางเหอตอบ "แต่ผู้บัญชาการกองทัพไม่ต้องกังวลครับ สมบัตินั้นชูซีได้มาแล้ว ครั้งนี้ที่เขาเข้าไปในสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ก็เพื่อสมบัติ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ กู่เพียวก็ถอนหายใจ นึกถึงตอนที่ชูซียืนกรานอย่างแข็งขันว่าจะเข้าสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ ที่แท้ก็เพื่อตามหาของสิ่งหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนเขาจะพบมันแล้ว

แต่ไม่คิดว่าสิ่งนั้นจะดึงดูดทั้งเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์เข้ามาด้วย

"พูดถึงเรื่องที่มีเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์เข้าร่วมสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ การที่พวกเรายังมีคนรอดกลับมาได้มากขนาดนี้ ถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์แล้ว" กู่เพียวเอ่ยอย่างอัศจรรย์ใจ

ก็นั่นเป็นเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์นะ เหนือกว่าพวกเผ่าธรรมดาและราชวงศ์มากมาย

แค่ต่อสู้กับราชวงศ์เลเวลเดียวกัน มนุษย์ก็ลำบากมากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์เลย

"พวกเรามนุษย์มีเลเวลโดยรวมไม่สูงนัก ส่วนใหญ่อยู่แค่เขตที่หนึ่งและเขตที่สอง ส่วนเผ่าเทพในเขตที่สามก็พบได้น้อย ส่วนใหญ่อยู่รวมกันในเขตที่สี่ เผ่าศักดิ์สิทธิ์ก็คงอยู่ที่นั่นเหมือนกัน" หลิวชางเหอส่ายหน้ากล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ กู่เพียวก็ไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง

มนุษย์หลบหนีเผ่าเทพและเผ่าศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นเพราะความอ่อนแอ

ต่อมากู่เพียวถามคำถามอีกหลายข้อ หลิวชางเหอตอบได้ก็ตอบละเอียด ส่วนที่ไม่รู้ก็ต้องรอให้ชูซีออกมา

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ในที่สุด เมื่อใกล้เวลาที่ประตูสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์จะปิด แสงวาบหนึ่งก็ปรากฏ ร่างของชูซีก็ปรากฏขึ้น

"ผมกลับมาแล้วครับ ผู้บัญชาการกู่ ท่านเฉิน" ชูซีเดินมาหาทั้งสามคนพร้อมกับยิ้มทักทาย

"กลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว ดูท่าทางคุณประสบความสำเร็จอย่างงดงาม หลิวชางเหอเล่าให้พวกเราฟังแล้วว่าคุณไม่เพียงได้สมบัติล้ำค่าของเผ่ามนุษย์ แต่ยังทำภารกิจทะลุขีดจำกัดสำเร็จด้วย ถึงเลเวล 70 แล้ว ด้วยความเร็วของคุณ คงไม่นานก็เป็นผู้ทรงพลังระดับตำนานแล้ว" กู่เพียวมองชูซียิ้มกล่าว

"ระดับตำนาน? ใช้เวลาไม่นานหรอกครับ ผมเป็นได้ตลอดเวลา" ชูซียิ้ม

ในตอนที่มนุษย์กลายเป็นจอมเผ่าของหมื่นเผ่านั้น ข้อความแจ้งเตือนว่าภารกิจทะลุขีดจำกัดเลเวล 80 ของเขาสำเร็จก็ปรากฏแล้วเช่นกัน เพียงแต่ยังไม่ได้ยืนยันเท่านั้น

"ห๊า? คุณหมายความว่า..."

ดวงตาของกู่เพียวเบิกกว้าง ชูซีเป็นแค่ผู้ทรงพลังระดับพิเศษตอนเข้าสนามรบแห่งหมื่นเผ่าพันธุ์ สามารถบรรลุถึงผู้ทรงพลังระดับมหากาพย์ได้ก็เก่งมากแล้ว แต่นี่เป็นผู้ทรงพลังระดับตำนานเลยเหรอ?

"ผมขอสถานที่ที่ผมจะทะลุขีดจำกัดหน่อยครับ" ชูซีพูด

"ไม่มีปัญหา ตามผมมา"

กู่เพียวไม่ลังเล เปิดรอยมิติพาทั้งสามคนออกไปจากที่นั่น

.....

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]