บทที่ 200: น้ำแห่งชีวิต (ฟรี)

[น้ำแห่งชีวิต]: อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งกฎ บรรจุพลังกฎแห่งชีวิตจากต้นไม้โบราณแห่งชีวิต

หลังจากดื่มจะเพิ่มขีดจำกัดสูงสุดของพลังชีวิตขึ้น 50% เป็นเวลา 1 ชั่วโมง

เมื่อพลังชีวิตลดลงเหลือ 10% จะฟื้นฟูพลังชีวิต 50% ในทันที และฟื้นฟูพลังชีวิต 1% ต่อวินาที ต่อเนื่องเป็นเวลา 30 วินาที หากแขนขาหักก็สามารถฟื้นฟูได้

และเพิ่มอายุขัย 50 ปีให้กับสิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่าเทพ

ชูซีตกตะลึง เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งกฎ ในแสงนั้นมีน้ำอยู่ร้อยหยด

อย่าดูแค่ว่าน้ำแห่งชีวิตนี้มีเอฟเฟกต์แค่ฟื้นฟูพลังชีวิต แต่ที่สำคัญคือมันมีผลต่อเทพด้วย

น้ำแห่งชีวิตนี้ยังช่วยให้เทพสามารถฟื้นฟูแขนขาที่หักได้

เทพมีความสามารถในการฟื้นฟูแขนขาที่หักอยู่แล้ว แต่หากไม่สามารถทำได้ หมายความว่าพวกเขาได้รับบาดเจ็บแบบพิเศษ และยากมากที่จะฟื้นฟู

แต่น้ำแห่งชีวิตนี้สามารถแก้ปัญหานี้ได้

หากมีแค่เอฟเฟกต์เหล่านี้ น้ำแห่งชีวิตจะล้ำค่าสำหรับเทพ แต่สำหรับระดับต่ำกว่ากึ่งเทพไม่ถือว่าล้ำค่า อาจไม่ดีเท่ากับยาฟื้นฟูระดับตำนานด้วยซ้ำ

แต่น้ำแห่งชีวิตนี้ยังมีเอฟเฟกต์เพิ่มอายุขัย ซึ่งสำหรับสิ่งมีชีวิตต่ำกว่าเทพนั้นเป็นสิ่งล่อใจมาก

โดยเฉพาะกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ ปกติมนุษย์ทั่วไปมีอายุแค่ร้อยปี แม้จะผู้ทรงพลังระดับพิเศษก็มีอายุขัยแค่สองร้อยปีเท่านั้น

อายุขัยของผู้ทรงพลังระดับมหากาพย์ ตำนาน และเซียนก็จะเพิ่มขึ้นด้วย แต่แม้แต่กึ่งเทพของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้นานที่สุดเพียงพันปี

พันปีฟังดูยาวนาน แต่เมื่อเทียบกับต่างเผ่าพันธุ์ส่วนใหญ่กลับน้อยกว่ามาก

หนึ่งร้อยหยดน้ำแห่งชีวิต เพียงพอที่จะเพิ่มอายุขัยถึงห้าพันปี แม้แต่ต่างเผ่าพันธุ์ที่มีอายุยืนก็ยังรู้สึกตื่นเต้น

แม้ว่าหลังจากใช้หลายครั้ง เอฟเฟกต์เพิ่มอายุขัยอาจลดลง แต่ก็ยังเป็นสมบัติล้ำค่า

"ขอบคุณครับ" ชูซียิ้มเก็บน้ำแห่งชีวิตไว้

น้ำแห่งชีวิตนี้สำหรับเขาในตอนนี้ยังใช้ประโยชน์ไม่ได้ เพราะเขายังหนุ่ม หากได้เป็นเทพในวันหนึ่ง อายุขัยก็จะยืนยาว

แต่คงมีผู้ทรงพลังบางคนในต้าเซียที่ใกล้สิ้นอายุขัย สิ่งนี้จะช่วยให้วีรบุรุษเหล่านั้นยังคงมีลมหายใจอยู่

ไม่แปลกใจเลยที่เทพโบราณเหล่านั้นจะพุ่งเป้าไปที่ต้นไม้โบราณแห่งชีวิต

แค่น้ำแห่งชีวิตที่ผลิตออกมายังมีเอฟเฟกต์เช่นนี้ ถ้าสามารถครอบครองต้นไม้โบราณแห่งชีวิตได้ แก่นของต้นไม้โบราณแห่งชีวิตจะไม่ทำให้เป็นอมตะเลยเหรอ?

น้ำแห่งชีวิตนี้ล้ำค่าแม้แต่กับเผ่าเอลฟ์ แต่เคลิสถึงได้ยอมมอบให้

เธอหวังจะใช้ผลประโยชน์เพื่อได้รับความช่วยเหลือจากเผ่ามนุษย์

เธอเชื่อว่าถ้าเผ่ามนุษย์ต้องการน้ำแห่งชีวิตเพิ่ม พวกเขาก็จะมาช่วยเผ่าเอลฟ์ของเธอ

"เรื่องนี้เสร็จสิ้นแล้ว ฉันจะส่งคุณออกไป รอให้พวกคุณเผ่ามนุษย์ส่งผู้ทรงพลังมาทำลายเผ่าผีให้หมด ตอนนั้นเผ่าเอลฟ์จะตอบแทนด้วยน้ำแห่งชีวิตพันหยด" เคลิสพูดพร้อมรอยยิ้ม

เธอไม่คิดว่าชูซีจะแก้ปัญหาเผ่าผีได้ด้วยตัวคนเดียว แม้เขาจะมีศักยภาพ แต่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกึ่งเทพหกสิบกว่าคน

เธอหวังว่าชูซีจะกลับไปยังเผ่ามนุษย์โดยเร็ว และนำผู้ทรงพลังมา

แม้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะเสื่อมถอย แต่ก็คงไม่ยากที่จะจัดการกับเผ่าผี

"เดี๋ยวก่อนครับ ที่ผมบอกว่าสามารถจัดการกึ่งเทพพวกนี้ได้ ผมไม่ได้พูดเล่น" ชูซีส่ายหน้า

เขาไม่อยากเสียเวลาอีก ถึงเขากลับไปที่เผ่ามนุษย์เขาก็ไม่สามารถนำเทพเข้ามาได้

เคลิสยักไหล่ มีท่าทีไม่พอใจ เธอรู้สึกว่าเขาทะนงตัวเกินไป

เธอไม่สนใจว่าเขาจะตายหรือไม่ เขาเป็นอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ไม่ได้มาจากเผ่าเอลฟ์ของเธอ

แต่เธอกังวลว่าอีกฝ่ายจะทำลายแผนของเธอ ถ้าเธอไม่สามารถจัดการกับเผ่าผีได้ มันจะปลุกความระแวดระวังของอีกฝ่าย ซึ่งจะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับเอลฟ์ที่ยังไม่ได้เติบโต

"หากคุณมั่นใจขนาดนั้น ก็ตามใจคุณ" เคลิสโบกมือขวา ประตูมิติก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า "เข้าไปแล้วคุณจะออกจากดินแดนลับนี้ได้"

คุณอยากตายก็ตามใจ แต่ต้องรอออกจากดินแดนลับก่อนค่อยลงมือ

ถ้าคุณตายจริง เผ่ามนุษย์จะต้องแก้แค้นให้คุณ ส่งผู้ทรงพลังมาทำลายเผ่าผี เป้าหมายของเธอก็จะสำเร็จ

"ราชินีเคลิส เราจะได้พบกันในไม่ช้า" ชูซียิ้ม เขารู้ว่าอีกฝ่ายไม่เชื่อในตัวเขา แต่เขาก็ไม่ใส่ใจ "ส่วนประตูมิตินี้ไม่สำคัญหรอกครับ ผมจะออกไปเองในอีกไม่กี่วัน"

พูดจบ ชูซีก็ออกจากโลกนี้ แน่นอนว่าเขาไม่สามารถออกจากดินแดนลับเร็วขนาดนั้นได้

แม้ว่าตอนนี้จะมีภารกิจพิเศษแล้ว มีน้ำแห่งชีวิตแล้ว แต่น้ำแห่งชีวิตก็เป็นของดี

เขายังมีเวลาเหลืออีกพอสมควร นี่เป็นเวลาที่ดีที่จะไปค้นหา

ปัจจุบันทั้งดินแดนลับมีแค่ชูซีคนเดียว พืชของเผ่าเอลฟ์ไม่ได้ขัดขวางเขา พูดได้ว่าในดินแดนลับนี้เขาสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

"เผ่ามนุษย์ยังคงเป็นพวกโลภมาก" เคลิสกำลังจับตาดูการเคลื่อนไหวของชูซี เมื่อเห็นว่าเขากำลังค้นหาสมบัติในดินแดนลับ เธอก็อดส่ายหัวไม่ได้

หลังจากนั้นเคลิสก็ไม่คิดมากอีก เมื่อแก่นของต้นไม้โบราณแห่งชีวิตกลับมาแล้ว เธอต้องใช้เวลาผสานกับเทพมารดา ตอนนั้นเทพมารดาจะสามารถฟื้นฟูพลังได้อย่างสมบูรณ์ และเผ่าเอลฟ์ก็จะยืนหยัดในโลกได้อย่างสง่างามอีกครั้ง

เป็นเวลาหลายวันที่ชูซีค้นหาทรัพยากรต่างๆ ในดินแดนลับ

แม้ว่าดินแดนลับจะถูกเผ่าผียึดครองมากว่าพันปี แต่พวกเขาไม่ได้เข้าถึงบริเวณพื้นที่หลัก

นี่ทำให้บริเวณพื้นที่หลักเต็มไปด้วยแร่ธาตุและไอเทมหายากมากมาย ต่ำสุดก็ระดับมหากาพย์ บางชิ้นก็ระดับเซียน

ในเมื่อเผ่ามนุษย์ยากจนมาก แม้แต่เทพก็ไม่มี เขาต้องนำของเหล่านี้ไปให้หมดแล้วนำกลับไปให้เผ่าพันธุ์มนุษย์

เอาเถอะ ในเมื่อมาแล้วก็ต้องเอาไปสิ

ขณะที่ชูซีกำลังค้นหาสมบัติอย่างบ้าคลั่ง ที่เมืองหลินก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

หลังจากมอนสเตอร์โจมตีเมืองสิ้นสุดลง มนุษย์ก็ได้กวาดล้างมอนสเตอร์ที่เหลือรอบเมืองจนหมดสิ้น

มอนสเตอร์โจมตีเมืองแม้จะอันตราย แต่รางวัลก็คุ้มค่า

เพียงแค่สิ่งของที่มอนสเตอร์ทิ้งไว้ หากใช้อย่างชาญฉลาด ก็จะเพียงพอที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของเมืองหลินอย่างมากในสามถึงห้าปีข้างหน้า

หลังจากยืนยันความปลอดภัยของเมืองหลิน มหาวิทยาลัยทั้งหมดก็ถอนตัว เป้าหมายของการพานักศึกษามาฝึกฝนก็สำเร็จแล้ว

ตอนนี้เมืองหลินกำลังฟื้นฟูหลังจากผ่านการโจมตีของมอนสเตอร์

แต่ในเทือกเขาที่ห่างจากเมืองหลินไปร้อยไมล์ มอนสเตอร์จำนวนมากในภูเขาดูกระวนกระวายขึ้น

เมื่อพลบค่ำมาถึง ภายใต้แสงจันทร์ กลุ่มควันดำพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง สุดท้ายไหลเข้าไปในเทือกเขา

เมื่อควันดำผ่านไป สิ่งมีชีวิตในเทือกเขากลายเป็นเถ้าถ่านทันที แม้แต่ดอกไม้และต้นไม้ก็ยังเหี่ยวแห้งและเปลี่ยนเป็นเถ้าถ่าน

ภูเขาเขียวชอุ่ม แต่ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง กลับเหลือเพียงเถ้าถ่าน

มันเกิดขึ้นต่อเนื่องเป็นเวลาสามชั่วโมง

ตอนเช้ามืด พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น พระจันทร์ยังไม่ตก ก็มีเสียงคำรามพร้อมหลุมขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าพันเมตรก็ปรากฏขึ้น

มีการเคลื่อนไหวภายในหลุม

ในพริบตาต่อมา ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากหลุม

นั่นคือโครงกระดูก ถือดาบกระดูกสีขาว ดาบกระดูกสีขาวยิ่งดูขาววิบวับภายใต้แสงจันทร์

ขณะที่โครงกระดูกยืนอยู่ตรงนั้น หลุมก็คล้ายกับน้ำวนที่พ่นโครงกระดูกออกมานับไม่ถ้วน ภายในเวลาไม่กี่วินาที จำนวนโครงกระดูกก็มีมากถึงหลายพันหลายหมื่น ยึดครองทั้งเทือกเขา

โฮกๆๆ......

แต่ยังไม่จบเท่านั้น พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังขึ้นเรื่อยๆ มังกรกระดูก โทรลล์ ผี... ต่างทยอยพุ่งออกมาจากหลุม

ต่างเผ่าพันธุ์เหล่านี้บดบังแสงจันทร์ ทำให้ทั้งเทือกเขาตกอยู่ในความมืด

โฮก!

อีกเสียงคำรามหนึ่งดังขึ้น ดูเหมือนว่าต่างเผ่าพันธุ์ทั้งหมดได้รับคำสั่ง ต่างก็มุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน

และเมืองหลินก็อยู่ในทิศทางนั้น

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]