บทที่ 160: ผู้ใดรุกรานดินแดนของเรา จะต้องถูกฆ่าทั้งเผ่าพันธุ์ (ฟรี)

[คุณได้ใช้พรสวรรค์ [เซ่นสุรา] กำลังใช้เหล้าระดับเซียนสองไหเพื่อเชื่อมต่อกับแม่น้ำประวัติศาสตร์ พรสวรรค์ถูกกระตุ้นสำเร็จ บรรพบุรุษ หนึ่ง......ห้า......เจ็ดสิบแปด......]

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนนั้น ชูชีก็ชะงักไปชั่วขณะ เขาไม่คิดว่าเหล้าระดับเซียนสองไหจะดึงดูดความสนใจของบรรพบุรุษมากมายขนาดนี้

พวกบรรพบุรุษเหล่านี้คงไม่ได้ลงมาต่อสู้เพื่อฉวยโอกาสยึดร่างของฉันใช่ไหม?

ชูชีส่ายหัว ไล่ความคิดนั้นออกไป คิดว่า...คงไม่มีทางหรอก

ในขณะที่กำลังคิด ข้อความแจ้งเตือนปรากฏ

[บรรพบุรุษท่านหนึ่งได้รับอิทธิพลจากกองทัพวิญญาณทหารนับล้าน กำลังมองมาที่คุณ และส่งเงาลงมา]

ชูชีเงยหน้าขึ้น อยากรู้ว่าบรรพบุรุษท่านไหนที่ส่งเงาลงมา

แต่เขารออยู่หลายวินาที กลับไม่เห็นเงาปรากฏ

ในขณะเดียวกัน บนสนามรบ

เมื่อแสงดาบสีเลือดมากมายจางหายไป กำแพงป้องกันที่กองทัพวิญญาณทหารล้านนายรักษาไว้ก็แตกสลาย

แม้ว่ากองทัพวิญญาณทหารล้านนายจะไม่สูญเสียแม้แต่คนเดียว แต่ตอนนี้ร่างของพวกเขาดูโปร่งใสจนแทบมองไม่เห็น มองเพียงคนเดียวในกลุ่มนั้นก็ยังมองให้ชัดได้ยาก

ชายหนุ่มผู้เป็นแม่ทัพรู้ว่าพวกเขาสู้ไม่ได้ สิ่งถัดไปที่พวกเขาจะเผชิญคือความดับสูญ

แต่แล้วยังไง? พวกเขาล้วนเคยตายในสนามรบมาแล้ว ตอนนี้เพียงแค่ตายอีกครั้ง

"ฆ่า!"

น้ำเสียงของชายหนุ่มแฝงไปด้วยความตัดสินใจเด็ดขาด ความอาลัยต่อผืนแผ่นดินนี้ แต่ไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย

"ฆ่า!"

กองทัพวิญญาณทหารล้านนายก็คำรามตอบ นี่เป็นเสียงสุดท้ายที่พวกเขาจะเปล่งออกมาในโลกนี้ พวกเขาทุ่มเทสุดกำลัง ราวกับกำลังระบายความโกรธในใจ ราวกับกำลังกล่าวคำอำลา แต่อาวุธในมือกลับไม่มีความลังเล พุ่งเข้าหาเลสเตอร์อย่างไม่หยุดยั้ง

"ถึงเวลาจบเรื่องนี้แล้ว!" เลสเตอร์แสยะยิ้มเย็นชา เงาดาบสีเลือดตกลงมา กวาดกองทัพวิญญาณทหารล้านนายให้สิ้นซาก

แต่ในวินาทีสุดท้ายที่ทั้งสองฝ่ายจะปะทะกัน ฟ้าดินพลันสงบลง

เวลาและพื้นที่หยุดนิ่ง

ตึก ตึก ตึก......

เสียงกีบม้าดังขึ้นเป็นชุด เสียงไม่ดัง แต่กลับแทรกเข้าสู่หูทุกคน เสียงย่ำของม้าแต่ละตัวเหมือนเหยียบลงกลางใจของทุกคน

"นั่นคือ......" ชูชีมองตามเสียงไป เห็นรถม้าคันหนึ่ง เป็นรถม้าที่ลากด้วยม้าหกตัว

ม้าหกตัว?

ชูชีรู้สึกสะท้านในใจ บรรพบุรุษคนไหนที่มาเยือน?

เมื่อรถม้าถึงสนามรบ มันก็หยุดลง

เสียงม้าร้องดังขึ้น กองทัพวิญญาณทหารล้านนายและท่าทีของเลสเตอร์ก็หายวับไป ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวลาและพื้นที่ในสนามรบกลับคืนสู่ปกติ

"ใครกัน?" เลสเตอร์ตอบสนองออกมาเป็นคนแรก ใบหน้าซีดเผือด มองไปที่รถม้าอย่างหวาดระแวง

เขาคือเทพ และยังเป็นเทพระดับสูงสุด แต่กลับถูกทำให้หยุดนิ่งทั้งเวลาและพื้นที่

เห็นได้ชัดว่าพลังของผู้มาเยือนแข็งแกร่งเพียงใด หากอีกฝ่ายต้องการฆ่าเขา ตอนนี้เขาคงตายไปแล้ว

กองทัพวิญญาณทหารล้านนายก็ตะลึง พวกเขาต่างมองไปที่รถม้า ร่างกายสั่นสะท้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

แม่ทัพหนุ่มยิ่งตัวสั่น พยายามจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พบว่าลำคอของตนราวกับถูกอะไรบางอย่างอุดไว้ ดวงตาเบิกกว้างค่อยๆ เปลี่ยนเป็นชื้นแฉะ

ชูชีก็เห็นเช่นกัน เขาเห็นชายหนุ่มยืนอยู่บนรถม้าคันนั้น

ชายหนุ่ม สวมมงกุฎที่มีสายหยกขาวสิบสองเส้น สวมเสื้อคลุมสีฟ้า ที่ปักลวดลายดวงจันทร์ ดวงดาว ภูเขาและมังกร ลายดอกไม้บานและเปลวเพลิง ลวดลายละเอียดสิบสองแบบ ที่เอวด้านซ้ายเหน็บจี้หยก อีกด้านมีดาบยาวอีกเล่ม

เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น กลิ่นอายแห่งความเกรียงไกรก็แผ่ซ่านมา

ขณะที่ชูชีกำลังคิดว่านี่คือบรรพบุรุษคนใด เขาก็เห็นกองทัพวิญญาณทหารล้านนายพากันคุกเข่าถวายคำนับภายใต้คำสั่งของชายหนุ่ม

"ข้า ผู้รับใช้ที่ต่ำต้อย มาที่นี่พร้อมกับกองทัพใหม่ของข้าเพื่อต้อนรับฝ่าบาท!"

"ฝ่าบาท ยินดีต้อนรับ!"

กองทัพวิญญาณทหารล้านนายกราบคำนับอย่างนอบน้อม

กองทัพวิญญาณทหารล้านนายที่ร่างเคยจางหายใกล้ดับสูญ ตอนนี้กลับสว่างสดใสขึ้นราวกับถูกแสงสะท้อน ร่างกระจ่างชัดขึ้น

ทุกคนจ้องมองร่างบนรถม้า ในดวงตามีทั้งความตื่นเต้น และความเศร้าโศก

พวกเขาตื่นเต้นเพราะฝ่าบาทมาถึงในที่สุด

เศร้าโศกที่ไม่สามารถรักษาผืนแผ่นดินไว้ได้ จนถูกยึดครองโดยเผ่าพันธุ์อื่น

"ทหารพลีชีพเพื่อแผ่นดินและปกป้องดินแดนด้วยเจตจำนงที่ไม่อาจทำลายได้ จะมีความผิดได้ยังไง" ชายหนุ่มเอ่ยปาก เสียงไม่ดัง แต่คำพูดเต็มไปด้วยความยิ่งใหญ่ "เป็นข้าเองที่มาช้า"

ได้ยินคำพูดนี้ กองทัพวิญญาณทหารล้านนายที่ไม่หวั่นไหวในยามสู้ตาย ไม่หวั่นในยามถูกผนึกในทะเลเลือด แต่ตอนนี้พวกเขาก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไปและระเบิดออกมา

"จะ… เจ้าคือใคร?" ในขณะนี้เลสเตอร์เอ่ยปาก สีหน้าแสดงความหวาดระแวง แม้ในใจจะมีการคาดเดา แต่เขาก็ยังไม่อยากเชื่อ

เขาไม่เคยเห็นชายผู้นี้มาก่อน และไม่มีคุณสมบัติพอที่จะได้เห็น

แต่เลสเตอร์รู้ว่าหากพบว่าแผ่นดินของตนถูกยึดครอง คนผู้นี้ย่อมไม่อยู่เฉย

หากคนผู้นี้ยังอยู่ คงไม่มีทางปล่อยให้มันเป็นแบบนี้มาหลายปี

เมื่อได้ยินคำพูดของเลสเตอร์ ชายหนุ่มขมวดคิ้ว "หุบปาก!"

ตู้ม......

ในทันใด พลังอันน่าสะพรึงตกลงมา เลสเตอร์กระอักเลือด เขาสีแดงเขาเดียวที่เหลืออยู่ก็แตกสลาย ร่างกายถูกตรึงแน่นกับพื้น

"เจ้า… เจ้าจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง นี่มันแค่เงาของเจ้า ข้าไม่เชื่อ อ๊ากกก!!!" เลสเตอร์คำราม พยายามระดมพลังทั้งหมดเพื่อต่อต้าน แต่ก็พบว่าไร้ประโยชน์

"ความแค้นของทหารของข้า… ข้าจะใช้หัวเจ้าแทน" ชายหนุ่มกล่าวเรียบๆ

"ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าแข็งแกร่งจริงๆ แต่จะทำอะไรได้? นี่แค่เงาของเจ้า ฆ่าข้าไม่ได้หรอก ตราบใดที่แดนเทพยังอยู่ ข้าก็จะมีชีวิตอยู่ตลอดไป!"

เมื่อรู้ว่าต้านทานไม่ได้ เลสเตอร์จึงยอมแพ้ แล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "แต่ทหารของเจ้าตายหมดแล้ว ข้าฆ่าพวกเขา แม้แต่เจตจำนงที่เหลืออยู่ก็จะตายวันนี้"

"แดนเทพ?"

ชายหนุ่มพูดจบ เขาก็ตบมือหนึ่งครั้ง ทันใดนั้นมิติโดยรอบก็บิดเบี้ยว วินาทีต่อมาเมืองหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

นั่นคือเมืองเทียนหยวน

ตอนนี้ในเมืองเทียนหยวนมีมนุษย์ครึ่งสัตว์นับสิบล้านมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความหวาดกลัว พวกเขาเห็นเพียงดวงตาเย็นชาคู่หนึ่ง

ผู้ทรงพลังระดับเซียนและระดับตำนานหลายคนเข้าโจมตี แต่ไร้ประโยชน์

"สถานที่เล็กๆ นิดเดียว" ชายหนุ่มพูดจบ กำมือแน่น แล้วเมืองเทียนหยวนก็กลายเป็นผุยผงในพริบตา มนุษย์ครึ่งสัตว์นับสิบล้านในนั้นตายทันที

ในขณะเดียวกัน ร่างของเลสเตอร์ที่ถูกตรึงก็กระตุก พลังของเทพระดับสูงสุดก็ดับวูบลง

"ไม่ ไม่มีทาง เจ้าทำลายแดนเทพของข้า! เจ้าจะทำลายแดนเทพของข้าได้ยังไง!" เลสเตอร์สีหน้าซีดขาวเหมือนกระดาษ คร่ำครวญเหมือนคนบ้า

การที่เทพมีแดนเทพแล้วจะไม่มีข้อจำกัดเรื่องอายุขัย พวกเขาสามารถสร้างแดนเทพขึ้นมาหล่อเลี้ยงตนเอง ถ้าแดนเทพไม่ถูกทำลาย เทพก็จะไม่ตาย

ในขณะเดียวกัน แดนเทพยังจะให้พลังมหาศาลแก่เทพ แดนเทพยิ่งแข็งแกร่ง พลังต่อสู้ของเทพก็จะยิ่งแข็งแกร่ง

แต่จุดอ่อนก็คือแดนเทพนี่เอง หากแดนเทพถูกทำลาย เทพก็จะได้รับผลย้อนกลับ พลังจะลดลงมหาศาล

ตอนนี้แดนเทพของเลสเตอร์ถูกทำลาย ความสูญเสียครั้งนี้ถือว่าใหญ่หลวงกว่าตอนที่เขามาที่สนามฝึกทหารในครั้งนั้นซะอีก

ตอนนั้นแม้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในแดนเทพจะถูกฆ่าหรือบาดเจ็บจากการต่อสู้ที่รุนแรง แต่แดนเทพยังคงอยู่ เพียงแค่ต้องการเวลาในการฟื้นฟู

แต่ตอนนี้แดนเทพถูกบดเป็นผงไปแล้ว แม้วันนี้เขาจะโชคดีรอดชีวิต แต่ต่อไปเขาก็จะกลายเป็นเทพที่อ่อนแอที่สุด

"ผู้ใดบังอาจรุกรานแผ่นดินของเรา เผ่าพันธุ์ของมันจะต้องถูกกวาดล้างจนสิ้น!"

ชายหนุ่มมีสีหน้าเย็นชา แม้จะฆ่ามนุษย์ครึ่งสัตว์นับสิบล้านก็ไม่ทำให้เขามีอารมณ์ใดๆ

......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]