บทที่ 110: ใช่! เป็นฝีมือของชาวต้าเซีย (ฟรี)

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีคนออกมาตอนนี้ล่ะ?"

เฉินปิ่งเหอและอีกสองคนสังเกตเห็นร่างหลายร่างที่ลอยออกมา ดวงตาพวกเขาฉายแววสงสัย

แต่พวกเขาก็รีบเปลี่ยนเป็นสายตาตกใจ พวกเขาเห็นสิบคน แต่ทั้งสิบคนนั้นไร้ลมหายใจแล้ว เห็นได้ชัดว่าตายแล้ว

ที่สำคัญที่สุดคือ คนทั้งสิบเป็นคนของประเทศญี่ปุ่น

ซูจิวะ เค็งโงใจหายวาบ รีบมาที่ร่างทั้งสิบ เมื่อมองดูใบหน้าให้ชัดแล้ว สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไป

นั่นคือเคนวะ มิยาโมโตะและคนอื่นๆ

"พวกนี้คนของคุณไม่ใช่เหรอ? ออกมาเร็วมากนะ" เฉินปิ่งเหอกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง

ซูจิวะ เค็งโงจ้องมองเฉินปิ่งเหอ "เป็นฝีมือของพวกคุณใช่ไหม? คนของพวกคุณฆ่าทหารของเรา"

เมื่อกี้นี้เขาสงสัยว่าทำไมเคนวะ มิยาโมโตะและอีกเก้าคนถึงตายอย่างกระทันหัน แต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นร่างของพวกเขา เขาก็เข้าใจแล้ว นี่เป็นฝีมือของชาวต้าเซียแน่นอน

เพราะคนทั้งสิบนี้ถูกส่งไปเพื่อสะกดรอยชาวต้าเซียคนนั้น

ตอนนี้ทั้งสิบคนตายแล้ว และถูกส่งออกมาจากดินแดนลับ มีเพียงคนของต้าเซียเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้

"โอ้? ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็ต้องฉลองกันแล้วสิ เส้นทางแห่งนรกนี่ก็ไม่ได้ยากอย่างที่พวกคุณว่า ยังไม่ทันผ่านไปหนึ่งวันก็เขาก็ผ่านไปได้แล้ว" เฉินปิ่งเหอหัวเราะ

คำพูดนี้ทำให้เฟรดและซูจิวะ เค็งโงอึ้งไป

จริงอยู่ เพิ่งผ่านไปหนึ่งวัน แม้ว่าชาวต้าเซียจะมีเครื่องมือระดับตำนาน ก็ไม่น่าจะผ่านเส้นทางแห่งนรกได้เร็วขนาดนี้

แต่ถ้ายังอยู่ในเส้นทางแห่งนรก ก็ไม่น่าจะเป็นฆาตรกรที่ฆ่าเคนวะ มิยาโมโตะและคนอื่นๆ ได้

"คงไม่ใช่ชาวต้าเซียคนนั้น ดูจากบาดแผลบนศพของทั้งสิบคน พวกเขาน่าจะถูกฆ่าโดยผู้แข็งแกร่งที่ใช้ดาบ เป็นไปได้ไหมว่ามีผู้แข็งแกร่งที่ใช้ดาบปรากฏตัวในหมู่บ้านแห่งความสุข?" เฟรดพูด

"แต่ตามข้อมูลของเรา หมู่บ้านแห่งความสุขมีเพียงพวกมนุษย์ครึ่งสัตว์เท่านั้น ไม่มีนักดาบ" ซูจิวะ เค็งโงกล่าว

"อาจเป็นคนที่เพิ่งปรากฏตัว ถ้าเป็นแบบนั้นก็พอเข้าใจได้ว่าพวกเขาคงทำผิดกฎของนักดาบคนนี้" เฟรดคิดครู่หนึ่งแล้วพูด

ดินแดนลับแบล็คอบิสต้องรอสามปีจึงจะเข้าได้หนึ่งครั้ง แต่ละครั้งที่เข้าไปก็มีการเปลี่ยนแปลง ดังนั้นการที่หมู่บ้านแห่งความสุขมีนักดาบคนใหม่ก็เป็นเรื่องปกติ

และเคนวะ มิยาโมโตะกับคนอื่นๆ ไม่รู้กฎของนักดาบคนนี้ จึงไม่ได้ระวังตัว ทำให้ถูกฆ่า ทุกอย่างอธิบายได้

"ไม่ ทั้งสองท่าน พวกเขาทั้งสิบคนถูกคนฆ่าโดยคนของต้าเซีย เรื่องนี้ต้าเซียจะรับผิดชอบเอง" เฉินปิ่งเหอพูด

"ห๊า? คนๆ เดียวฆ่าทหารของผมสิบคนได้งั้นเหรอ?" ซูจิวะ เค็งโงโต้กลับ

ทั้งสิบคนนี้ตายภายในเวลาไม่ถึงนาที พูดง่ายๆ คือถูกฆ่าอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าชาวต้าเซียจะมีความสามารถไม่เลว แต่ก็ไม่น่าจะแข็งแกร่งขนาดนั้น

"ซูจิวะ เค็งโง ชาวต้าเซียของเราสามารถผ่านเส้นทางแห่งนรกได้ภายในหนึ่งวัน แล้วทำไมจะฆ่าพวกเขาทั้งสิบไม่ได้" เฉินปิ่งเหอกล่าวด้วยความไม่พอใจ

"คุณเฉิน คุณไม่ต้องพูดแล้ว เราเชื่อก็ได้" เฟรดพูดอย่างหมดหนทาง

สิ่งที่เขากังวลตอนนี้คือ มีผู้แข็งแกร่งคนใหม่ปรากฏในหมู่บ้านแห่งความสุข นั่นหมายความว่าพื้นที่อื่นๆ ในดินแดนลับแบล็คอบิสอาจมีการเปลี่ยนแปลงแบบนี้เช่นกัน ไม่รู้ว่าคนของประเทศประภาคารจะรอดกลับมาได้มากน้อยแค่ไหน

เฉินปิ่งเหอในใจหัวเราะร่า เขาพูดจริงแท้ๆ สองคนนี้ไม่เชื่อ

เมื่อเห็นบาดแผลจากดาบบนร่างของเคนวะ มิยาโมโตะ เขาก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือของชูซี แต่เขาก็ไม่คิดว่าชูซีจะผ่านเส้นทางแห่งนรกได้ในวันเดียว เด็กคนนั้นเก่งกาจจริงๆ

"ไม่เชื่อเรื่องนี้ก็ไม่เป็นไร หลังจากนี้ก็อย่าพูดถึงมันอีกก็แล้วกัน" เฉินปิ่งเหอแสดงสีหน้าไม่พอใจ กลับมานั่งที่โต๊ะดื่มชาต่อ

เฟรดและซูจิวะ เค็งโงตรวจสอบศพทั้งสิบต่อไป

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากผ่านไปสองชั่วโมงเต็ม ชูซีมาถึงแม่น้ำใหญ่สายหนึ่ง

"นี่คือแม่น้ำไป่ผิง"

ชูซีมาถึงริมฝั่ง ถึงเขาจะบอกว่านี่คือแม่น้ำ แต่ดูคล้ายทะเลมากกว่า มองไม่เห็นฝั่งตรงข้าม

บนผิวน้ำมีพืชสีขาวมากมายลอยอยู่เต็มไปหมด

"ดูเหมือนว่าต้องบินข้ามไป ไม่รู้ว่าจะมีอันตรายหรือเปล่า"

ขณะที่ชูซีกำลังคิด น้ำที่เคยนิ่งสงบก็ปั่นป่วน จากนั้นหัวใหญ่คล้ายหัวแรดก็ปรากฏขึ้น

"คนนอก จะข้ามแม่น้ำไหม? ผมพาคุณข้ามได้ แต่ต้องจ่ายหยกดำร้อยชิ้น" หัวแรดเปิดปากพูด

ชูซีใช้สกิลตรวจสอบ

[เต่ายักษ์แรดขาว] (ระดับมหากาพย์)

[เลเวล] 69

[พลังชีวิต]: 164 ล้าน

[โจมตี]: 25547

[ป้องกันกายภาพ]: 24365

[ป้องกันเวท]: 26458

[สกิล]: เกราะเต่า, ความแข็งแกร่งสูงสุด, กรีดนรก......

การโจมตีของฝ่ายตรงข้ามต่ำกว่าราชามนุษย์ต้นไม้แห่งความมืดระดับตำนานเลเวล 60 ที่ชูซีเคยเจอมาก่อน แต่การป้องกันกลับสูงกว่าราชามนุษย์ต้นไม้แห่งความมืดระดับตำนาน

ชูซีกำลังจะพูด แต่น้ำที่เคยนิ่งสงบก็ปั่นป่วนอีกครั้ง

"คนนอก ให้ผมพาคุณข้ามไปดีกว่า ผมเก่งที่สุด"

"ครั้งที่แล้วนายทำให้คนนอกตกลงไปในแม่น้ำและตายอย่างทรมาน ปล่อยให้ฉันทำดีกว่า"

"ไร้ยางอาย นายพูดโกหก"

"..."

ภายในไม่กี่วินาที มีเต่ายักษ์แรดขาวเกือบร้อยตัวในแม่น้ำ และทั้งหมดต่างต้องการพาชูซีข้ามแม่น้ำ จนเกิดการทะเลาะกันขึ้น

"เอ่อ ทุกคน แม่น้ำไป่ผิงนี้บินข้ามไปไม่ได้เหรอ?" ชูซีถาม

"ได้ครับ แต่ถ้าคุณบินข้ามไป คุณจะถูกโจมตีจากพืชไป่ผิงในแม่น้ำ" เต่ายักษ์แรดขาวตัวหนึ่งรีบตอบ "ดังนั้นให้ผมพาคุณข้ามไปดีกว่า ผมเก่งและถูกกว่า คิดแค่ 99 หยกดำเท่านั้น"

ชูซีไม่เชื่อ จึงใช้สกิลตรวจสอบพืชไป่ผิงในแม่น้ำ

[ไป่ผิง]: ระดับมหากาพย์ พืชที่เติบโตในน้ำ

ชูซีส่ายหัว สกิลตรวจสอบกำลังกลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์มากขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้นเขาก็นำเหล้าออกมาและดื่มมัน เขาต้องลองหลายครั้งกว่าจะกระตุ้นเอฟเฟกต์พรสวรรค์ [ผู้รู้รสเหล้า]

[ไป่ผิง]: ระดับมหากาพย์ พืชที่เติบโตในน้ำ จะโจมตีสิ่งมีชีวิตที่บินผ่าน ระยะโจมตีถึงหลายพันเมตร

ชูซีมองไปที่ด้านบนของแม่น้ำไป่ผิง และพบว่าอากาศเหนือน้ำสูงหลายร้อยเมตรถูกปกคลุมด้วยหมอกดำทะมึน อย่าว่าแต่พันเมตรเลย แม้แต่สิบเมตรก็บินไม่ถึง

และสิ่งที่มีมากที่สุดในแม่น้ำไป่ผิงนี้คือพืชไป่ผิง หนาแน่นมาก มีจำนวนหลายสิบล้านไม่ก็หลายร้อยล้าน

เขามองแล้วรู้สึกเวียนหัว

"ทุกคน ช่วยบอกกฎของแม่น้ำไป่ผิงนี้ให้ผมทราบได้ไหม? ไม่อย่างนั้นผมจะไม่ยอมให้พวกคุณพาผมข้ามไป" ชูซีถาม

"กฎของที่นี่ง่ายมาก คุณแค่จ่ายหยกดำให้พวกเรา พวกเราก็จะพาคุณข้ามแม่น้ำ พวกเราจะไม่ทำร้ายคุณ ยกเว้นคุณโจมตีพวกเราก่อน" เต่ายักษ์แรดขาวตัวหนึ่งตอบ

ชูซีเลิกคิ้ว ง่ายขนาดนั้นเลย?

เขารู้สึกไม่ค่อยเชื่อเท่าไร

ที่นี่ไม่เหมือนคาสิโน เขาก็ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายกำลังโกหกเขาหรือไม่

"แล้วแม่น้ำไป่ผิงนี้กว้างแค่ไหน?" ชูซีถาม

"ไม่ยาวหรอก แค่ร้อยกิโลเมตรเท่านั้น พื้นผิวน้ำทั้งหมดเต็มไปด้วยพืชไป่ผิง มีเพียงพวกเราเท่านั้นที่พาคุณข้ามไปได้" เต่ายักษ์แรดขาวกล่าวว่า "พวกเราอาศัยอยู่ในแม่น้ำไป่ผิงมาตลอด พืชไป่ผิงเหล่านี้คุ้นเคยกับกลิ่นของพวกเรา พวกมันจะไม่โจมตีพวกเรา"

ร้อยกิโลเมตร ถือว่ากว้างมากสำหรับแม่น้ำ

แต่…

ร้อยกิโลเมตรก็คือหนึ่งแสนเมตร และระยะโจมตีปัจจุบันของเขาหนึ่งแสนเมตรพอดี

นั่นหมายความว่าถึงแม้จะไม่ให้เต่ายักษ์แรดขาวพาข้าม เขาก็สามารถใช้ [แฟลชดาบ] ข้ามแม่น้ำได้

เมื่อในใจมีความมั่นใจ ชูซีจึงยิ้มออกมา เขาอยากดูว่าเต่ายักษ์แรดขาวเหล่านี้ตั้งใจจะทำอะไร และมีแผนหลอกเขาหรือไม่

"ถ้าเช่นนั้น ขอเชิญคนที่เสนอราคา 99 หยกดำช่วยพาผมข้ามแม่น้ำด้วย" ชูซีพูด

"ผมเอง! คนนอกตาถึงมาก เฮ่ๆ ผมรับรองว่าจะพาคุณข้ามแม่น้ำอย่างปลอดภัย" เต่ายักษ์แรดขาวตัวหนึ่งหัวเราะพลางพูด

"ขอหยกดำผมก่อน" เต่ายักษ์แรดขาวพูดพร้อมรอยยิ้ม

ชูซีพยักหน้า ยื่นหยกดำ 99 ชิ้นให้อีกฝ่าย แล้วขึ้นไปบนกระดองของเต่ายักษ์แรดขาวตัวนั้น

"จับให้ดี พวกเราจะออกเดินทางแล้ว"

เต่ายักษ์แรดขาวเปิดปาก มันก็แบกชูซีบนหลังของมันและแหวกว่ายในแม่น้ำไป่ผิง มุ่งสู่อีกฝั่งหนึ่ง

.......

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]