บทที่ 36: การเข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ชูซีและหลิวชางเหอตื่นแต่เช้า กินอาหารเช้าและเดินไปโรงเรียน

วันนี้เป็นวันที่นักเรียนมัธยมปลายในต้าเซียสอบเข้ามหาวิทยาลัย

เมื่อทั้งสองมาถึงโรงเรียน นักเรียนหลายคนมาถึงแล้ว และมีผู้ปกครองจำนวนมากที่ประตูโรงเรียน ทุกคนมาส่งลูกๆ ของพวกเขา

ทั้งสองมาถึงประตูโรงเรียนและยืนยันตัวตนก่อนเข้าโรงเรียน

เมื่อทั้งสองเข้าโรงเรียน มีสองร่างนอกโรงเรียนกำลังมองหลังของพวกเขา

"ฉันว่าพวกเขาคงไม่พลาดการสอบเข้ามหาวิทยาลัยหรอก"

"คุณไม่กังวลเหรอ? ได้มาดูสักหน่อยก็ยังดี ตอนนี้พวกเขาเข้าไปแล้ว กลับบ้านกันเถอะ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะใช้เวลานาน เรากลับไปทำอาหารอร่อยๆ ให้พวกเขาดีกว่า"

"ได้ ฉันไม่ได้ทำอาหารมานาน ให้เด็กดื้อสองคนนี้ได้ลิ้มรสฝีมือของฉันหน่อย"

ชายและหญิงคนหนึ่งจากไปขณะพูด พวกเขาคือพ่อและแม่ของหลิวชางเหอ

ชูซีและหลิวชางเหอเดินมาถึงห้องเรียน มีนักเรียนกว่า 30 คนในห้องจาก 50 คน และที่เหลือก็กำลังทยอยมาถึง

"พวกนายอยู่เลเวลไหนกันแล้ว? ฉันถึงเลเวล 12 แล้ว มหาวิทยาลัยชิงหลงคงหมดหวัง แต่น่าจะไม่มีปัญหาที่จะเข้ามหาวิทยาลัยอื่น"

"ฉันโชคดี เพิ่งถึงเลเวล 13 เมื่อวานนี้เอง"

"ฉันได้ยินว่ามีสองคนในโรงเรียนเราถึงเลเวล 15 แล้ว ถ้าพวกเขาทำได้ดี มีโอกาสสูงที่จะเข้ามหาวิทยาลัยชิงหลง"

"..."

ทุกคนในห้องเรียนคุยกัน และบางคนถามเกี่ยวกับเลเวลของชูซีและหลิวชางเหอ แต่ทั้งสองแค่ยิ้มและบอกว่าพวกเขาสามารถเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้ และไม่ได้พูดถึงเลเวลของตัวเอง

"เฮ้ย โจวหมิงเป็นอะไรไป?" หลิวชางเหอพูดขึ้น

ชูซีก็มองไปด้วย และเห็นโจวหมิงก้มหน้า มีสีหน้าค่อนข้างหม่นหมอง

"พวกนายไม่รู้ใช่ไหม? โจวหมิงจับทีมกับคนอื่นๆ เพื่อเคลียร์ดันเจี้ยน ผลคือเพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งเกือบตายเพราะเขาใจร้อนเกินไป ฉันเดาว่าตอนนี้เขายังโทษตัวเองอยู่" เพื่อนร่วมชั้นที่นั่งหน้าชูซีและหลิวชางเหออธิบาย

ชูซีและหลิวชางเหอเข้าใจทันที การที่เกือบทำให้คนอื่นตายแบบนี้ ถ้าเกิดกับพวกเขาก็คงรู้สึกไม่ดีเช่นกัน

"ปีนี้ในเมืองหลินไม่มีอุบัติเหตุกับนักเรียนใช่ไหม?" หลิวชางเหอถาม

"ไม่มีใครตาย แต่มีคนบาดเจ็บสาหัสหลายคน รวมถึงสองคนในโรงเรียนของเรา"

การบาดเจ็บสาหัสที่ว่าคือแขนขาดหรือขาหัก การบาดเจ็บแบบนี้ไม่สามารถรักษาได้ด้วยการฟื้นฟูค่าพลังชีวิต

แม้ว่าจะสามารถรักษาได้ แต่พวกเขาก็จะไม่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยปีนี้ได้แน่นอน และไม่มีโอกาสสอบซ่อม ซึ่งหมายความว่าคนเหล่านี้สูญเสียโอกาสในการเข้ามหาวิทยาลัย

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน นักเรียนทุกคนในห้องก็มาถึงแล้ว ครูหลี่หยุนก็เดินเข้ามาจากข้างนอก และห้องเรียนก็เงียบลงทันที

"นักเรียนทุกคน ครูเชื่อว่าทุกคนคงได้ยินว่ามีหลายคนไม่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้เพราะบาดเจ็บ ครูทุกคนดีใจมากที่นักเรียนในห้องเราทุกคนอยู่ที่นี่"

"ยังเหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะเริ่ม พวกเธอมีเวลาห้านาทีในการปรับสภาพ ครูจะแจกหินเทเลพอร์ตให้พวกเธอในอีกห้านาที"

"ผ่านหินเทเลพอร์ต พวกเธอจะถูกส่งไปยังห้องสอบจริง ระหว่างการสอบ แม้ว่าชีวิตของพวกเธอจะไม่ตกอยู่ในอันตราย แต่ก็ยังคงได้รับบาดเจ็บได้"

"อย่ามั่นใจในตัวเองมากเกินไป ถ้ารู้สึกว่ามีอันตราย ให้หยุดการสอบทันที ต้องรู้จักประเมินพลังของตัวเอง ถ้าฝืนจนบาดเจ็บก็เป็นการหาเรื่องใส่ตัว ไม่มีใครรับผิดชอบความบ้าบิ่นของตัวเธอเอง"

หลี่หยุนพูดเรื่องนี้อย่างจริงจัง และน้ำเสียงค่อนข้างเย็นชา

ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเมื่อร้อยปีก่อน นักเรียนทั่วต้าเซียตายนับล้าน มีคนตายกว่าห้าแสนคน

ยี่สิบปีก่อน มีการปรับปรุงให้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยมีตัวชี้วัดการตาย

เมื่อเทียบกันแล้ว นักเรียนวันนี้มีความสุขพอ อย่างน้อยก็ไม่ตาย

ทุกคนสงบลงหลังจากได้ยินคำพูดของหลี่หยุนและเริ่มปรับตัวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ห้านาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว และหลี่หยุนก็เริ่มแจกหินเทเลพอร์ตให้ทุกคน

"ยังเหลือเวลาอีกสามนาทีก่อนการสอบอย่างเป็นทางการ อาชีพต่างๆ จะถูกส่งไปยังห้องสอบที่เกี่ยวข้อง"

"จำไว้ ไม่ว่าจะเห็นอะไรหลังจากเข้าห้องสอบ ให้เงียบไว้ ถ้าควบคุมปากไม่ได้ ก็ไม่ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว"

"ตอนนี้พวกเธอสามารถเปิดใช้หินเทเลพอร์ตเพื่อเข้าห้องสอบได้ หลังจากสอบเสร็จ พวกเธอจะถูกเทเลพอร์ตกลับที่เดิม ครูจะอยู่ที่นี่รอพวกเธอกลับมา"

เมื่อคำพูดของครูหลี่หยุนจบลง นักเรียนห้าสิบคนในห้องก็เปิดใช้หินเทเลพอร์ต

ชูซีและหลิวชางเหอให้กำลังใจกันด้วยสายตาและทั้งคู่ก็เปิดใช้หินเทเลพอร์ต

[คุณได้เปิดใช้หินเทเลพอร์ตสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย คุณต้องการเทเลพอร์ตไปยังพื้นที่ประเมินการต่อสู้หลักหรือไม่?]

"ใช่!"

เมื่อชูซียืนยัน พลังพิเศษก็ห่อหุ้มเขาไว้ เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองมาถึงลานขนาดใหญ่

นอกจากเขา ผู้คนก็ปรากฏตัวขึ้นทีละคนผ่านการเทเลพอร์ต ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที มีคนหลายหมื่นคนปรากฏตัวในลานทั้งหมด

เหล่านี้คือนักเรียนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยในมณฑลหยุนจง

ทุกคนมองรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ไม่มีใครพูด พวกเขาล้วนได้รับคำสั่งจากครูของพวกเขา

ในเวลานี้ หน้าจอปรากฏขึ้นเหนือลาน

นับถอยหลังเวลาเริ่มประเมิน: 00:02:12, จำนวนคน: 25,478

ไม่รู้ว่าจะมีคนในมณฑลหยุนจงกี่คนที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีนี้ แต่ตามข้อมูลปีที่แล้ว น่าจะประมาณ 400,000 คน

แต่เพราะนี่เป็นห้องสอบสำหรับอาชีพสายต่อสู้หลัก จำนวนคนจึงไม่มาก

ในห้องสอบอาชีพสายชีวิตประจำวันและอาชีพสายสนับสนุน คาดว่าจะมีคน 200,000 ถึง 300,000 คน

เวลายังคงผ่านไป และจำนวนคนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อเหลือเวลาแค่หนึ่งนาที เสียงอันทรงพลังก็ดังขึ้น

"ถึงเวลาเข้าแล้ว หยุดการเทเลพอร์ต"

เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น ก็ไม่มีนักเรียนเข้ามาอีก

ในขณะเดียวกัน นักเรียนหลายคนในโลกภายนอกที่ยังไม่ทันได้เทเลพอร์ต ก็สีหน้าเปลี่ยนไปเพราะพบว่าหินเทเลพอร์ตไม่ตอบสนอง

ครูของนักเรียนเหล่านี้ก็ดูไร้หนทาง ทุกปีพวกเขาสัญญาว่าจะพานักเรียนเข้าห้องสอบให้เร็วที่สุด แต่ทุกปีก็พลาดไปหลายคนด้วยเหตุผลต่างๆ

ในห้องสอบสายต่อสู้หลัก เมื่อไม่มีใครเข้ามาอีก จำนวนคนจึงอยู่ที่ 31,587 คน

นี่หมายความว่าในจำนวนนักเรียนกว่า 400,000 คนในมณฑลหยุนจงปีนี้ มีกว่า 30,000 คนที่ปลุกพลังอาชีพสายต่อสู้หลัก

ผู้คุมสอบไม่สนใจว่ามีนักเรียนกี่คนที่ไม่ได้เข้ามา จึงพูดต่อในตอนนี้

"ต่อไป เราจะประกาศกฎการประเมินของปีนี้ ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนฟังอย่างตั้งใจ"

"พวกคุณจะเข้าร่วมการประเมินสามรอบ รอบแรกคือการประเมินพื้นฐาน คุณจะเจอมอนสเตอร์สิบคลื่น แต่ละคลื่นมี 5 ตัว ปรากฏทุกห้านาที"

"ทุกครั้งที่คุณฆ่ามอนสเตอร์ คุณจะได้ 1 แต้ม แต้มเหล่านี้จะใช้เป็นอ้างอิงสำหรับการเข้ามหาวิทยาลัยต่างๆ"

"ระหว่างการประเมิน มีวิธีคัดออกสองวิธี วิธีแรกคือผู้เข้าสอบรู้สึกว่าตัวเองไม่แข็งแกร่งพอและยอมแพ้เอง วิธีที่สองคือคุณถูกมอนสเตอร์โจมตีและพลังชีวิตลดลงเหลือ 1 แต้ม คุณจะถูกเทเลพอร์ตออกไป"

"ระหว่างการประเมิน อุปกรณ์ทั้งหมดของคุณสามารถใช้ได้ตามปกติ แม้คุณจะสวมอุปกรณ์ระดับตำนาน ก็ไม่ผิดกฎการสอบ แต่ไม่สามารถใช้ไอเทมได้ ถ้าถูกค้นพบ จะถูกไล่ออกทันทีและผลสอบจะเป็นโมฆะ"

"ยาฟื้นฟูพลังชีวิตและมานาจะแจกฟรี คนละ 3 ขวด นี่คือจำนวนยาที่คุณสามารถใช้ได้ตลอดการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ดังนั้นคุณต้องวางแผนว่าจะใช้เมื่อไหร่"

ผู้คุมสอบอธิบายกฎอย่างละเอียด และทุกคนฟังอย่างตั้งใจเพื่อหลีกเลี่ยงการละเมิดกฎการสอบโดยไม่ตั้งใจ

"ในอีกสิบวินาทีคุณจะถูกส่งไปยังสถานที่ประเมิน เตรียมตัวให้พร้อม"

ในขณะเดียวกัน การนับถอยหลังก็ปรากฏบนหน้าจอในลาน

ไม่มีอะไรให้เตรียมสำหรับคนกว่า 30,000 คน พวกเขาแค่ปรับสภาพจิตใจ

ไม่นานการนับถอยหลังก็สิ้นสุด และทุกคนถูกห่อหุ้มด้วยลำแสงสีทอง แล้วก็หายไป

แต่ชูซีแตกต่าง เพราะเมื่อลำแสงห่อหุ้มเขา อินเตอร์เฟซก็ปรากฏขึ้นทันที

[พื้นที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยกำลังตรวจสอบข้อมูลของคุณและกระตุ้นพรสวรรค์ 'ตกต่ำ' คุณยินยอมหรือไม่?]

ชูซีตะลึงชั่วขณะเมื่อเห็นข้อความนี้ เขาไม่คาดคิดว่าพรสวรรค์ [ตกต่ำ] ของเขาจะมีผลในพื้นที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัย

เมื่อเห็นว่าทุกคนถูกเทเลพอร์ตไปแล้วและเขายังอยู่ที่เดิม ชูซีก็เข้าใจว่าถ้าเขาไม่ยินยอม เขาจะไม่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้

ชูซีเลือกยินยอม และในขณะเดียวกัน ร่างของเขาก็หายไปจากที่นั่น

หลังจากทุกคนหายไป มีร่างกว่าห้าสิบร่างปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือลาน ทั้งหมดลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งหมายความว่าคนเหล่านี้เป็นผู้ทรงพลังพิเศษอย่างน้อยเลเวล 60

...