บทที่ 31: แอนนี่และแองจี้

ต่อมา หลินยี่ไปที่ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์

เขาเทยาเร่งการเจริญเติบโตของสัตว์จากขวดทั้งหมดลงในทะเลสาบแซฟไฟร์แล้ว แต่ตอนนี้เต็มอีกครั้งและสามารถใช้ต่อไปได้

ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์มีหมาป่าทะเลทรายเกือบแปดร้อยตัวและกวางมูสมากกว่าหกร้อยตัว

ด้วยความช่วยเหลือของยาเร่งการเจริญเติบโตของสัตว์ ทั้งกวางและหมาป่าทะเลทรายผ่านการเปลี่ยนแปลงที่มหัศจรรย์มาก

ประการแรก ขนาดร่างกายของพวกมันขยายตัวอย่างรวดเร็ว

กวางหนุ่มและหมาป่าหนุ่มหลายตัวเติบโตเป็นผู้ใหญ่อย่างรวดเร็ว

หมาป่าเมียและกวางเมียบางตัวท้องโตขึ้น

พวกมันตั้งท้องอย่างชัดเจน

ประการที่สอง ในแง่ของระดับ หมาป่าทะเลทรายส่วนใหญ่ที่โตเต็มวัยทะลุระดับ เลื่อนไปประมาณระดับ 3 และหมาป่าจ่าฝูงเจ็ดตัวถึงระดับ 5

ความเร็วนี้เร็วกว่าการล่ามอนสเตอร์มาก

สำหรับกวาง ระดับของพวกมันไม่เพิ่มขึ้น

นี่เป็นเพราะกวางเป็นสัตว์ธรรมดา ในขณะที่หมาป่าทะเลทรายเป็นสัตว์วิเศษ

"การตั้งท้องเองโดยธรรมชาติ การเติบโตระดับพุ่งขึ้นมาก"

"นี่น่าทึ่งจริงๆ!"

"หากเขาได้อาคารกองทัพสำหรับสัตว์วิเศษแบบสุ่มในอนาคต บางทีเขาอาจใส่พวกมันลงในทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์เพื่อการเพาะเลี้ยงขั้นที่สอง..."

ทันทีที่ความคิดนี้เกิดขึ้น คำแจ้งจากระบบลอร์ดปรากฏในใจของหลินยี่: "กองทัพที่เรียกมาไม่สามารถเลี้ยงในทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ได้ เลี้ยงได้เฉพาะสัตว์วิเศษหรือสัตว์พื้นเมืองของทวีปศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น"

"..."

หลินยี่ลูบตา

การตอบสนองที่รวดเร็วบ่งบอกชัดเจนว่าไม่อยากให้เขาใช้ช่องโหว่

แต่ไม่เป็นไร

เขาแค่จับสัตว์วิเศษพื้นเมืองมากขึ้นในอนาคต

โดยเฉพาะป่าแห่งชีวิตที่อยู่ติดกัน ซึ่งเป็นสวรรค์สำหรับสัตว์วิเศษ มีทุกชนิด

ว่ากันว่าแม้แต่มังกรก็มีอยู่ที่นั่น

เขาสามารถหาโอกาสจับกลุ่มสัตว์วิเศษที่มีสายเลือดบริสุทธิ์และศักยภาพการเจริญเติบโตสูงเพื่อการเพาะเลี้ยงที่เข้มข้น เมื่อนั้นเขาก็จะยังคงมีกองทัพสัตว์วิเศษขนาดใหญ่

สำหรับความภักดีของสัตว์วิเศษ ไม่ต้องกังวล

ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์สามารถแก้ปัญหานี้ได้เป็นอย่างดี

ตัวอย่างเช่น หมาป่าทะเลทรายเหล่านั้นตอนนี้ปฏิบัติต่อเขาเหมือนพ่อของพวกมัน เชื่อฟังอย่างไม่น่าเชื่อ

...

กลับที่หอประชุมเมือง

แซลลี่เตรียมอาหารเย็นไว้แล้ว

สิ่งใหม่ที่เพิ่มมา รวมถึงเนื้อกวางและไวน์ผลไม้ ทำให้อุดมสมบูรณ์มาก

ระหว่างทานอาหาร แซลลี่บอกหลินยี่อย่างมีความสุขว่าเธอควบแน่นกระแสน้ำวนเวทมนตร์ภายในร่างกายได้สำเร็จ หมายความว่าเธอกลายเป็นนักสู้อาชีพอย่างเป็นทางการ

นี่เป็นข่าวดีสำหรับหลินยี่

น่าเสียดายที่อัศวินราชวงศ์ของเขายังไม่ได้ดรอปหนังสือทักษะ

ไม่ต้องพูดถึงหนังสือทักษะเวทมนตร์สายฟ้าหรือน้ำแข็ง แม้แต่หนังสือทักษะนักสู้อาชีพเล่มเดียวก็ไม่เคยดรอป

หนังสือทักษะเป็นไอเท็มพิเศษ

อัตราการดรอปต่ำกว่าเหรียญทองลอร์ดนับไม่ถ้วนเท่า

เป็นเรื่องของโชคล้วนๆ

หลินยี่คิดสักครู่ แล้วสื่อสารกับระบบลอร์ดและถาม "มีวิธีอื่นในการหาหนังสือทักษะมั้ย?"

ในไม่ช้า เขาได้รับการตอบกลับ

"ลอร์ดสามารถสร้างอาคารดินแดน—หอนักสู้อาชีพ ผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านสามารถเข้าใจและเรียนรู้ทักษะของอาชีพที่เกี่ยวข้องในหอนักสู้อาชีพ"

"หอนักสู้อาชีพงั่นเหรอ?"

หลินยี่จึงพูดว่า "อย่าแค่พูดเฉยๆ ให้ภารกิจที่รางวัลเป็นแบบแปลนสิ!"

ครั้งนี้ ระบบลอร์ดเงียบไปนาน

จึงตอบกลับหลินยี่

"ตามคำขอของลอร์ด ภารกิจพิเศษที่รางวัลเป็นแบบแปลนอาคารหอนักสู้อาชีพได้เริ่มต้นแล้ว..."

"เนื้อหาภารกิจ: มีผู้ใต้บังคับบัญชา 10,000 คน ไม่รวมกองทัพที่เรียกมา"

"รางวัลภารกิจ: อาคารดินแดนพิเศษหนึ่งแห่ง—แบบแปลนหอนักสู้อาชีพ"

...

"แบบนี้ก็ได้เหรอ?"

หลินยี่แสดงความประหลาดใจ

เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าระบบจะปฏิเสธ

แต่ไม่คาดคิดว่าระบบจะร่วมมือขนาดนี้และเริ่มภารกิจให้เขาจริงๆ

"มีผู้ใต้บังคับบัญชา 10,000 คนงั่นเหรอ?"

"ภารกิจนี้ไม่ยากไม่ง่าย!"

"จะง่ายมากในอาณาจักรมนุษย์ที่มีประชากรหนาแน่น แต่นี่คือทะเลทรายคารัลที่มีประชากรเบาบาง! เขาจะให้อัศวินราชวงศ์ขยายขอบเขตการล่าต่อไปและดูว่าจะเจอฐานของเผ่าทรายอื่นๆได้มั้ย"

หลินยี่ได้ถามหัวหน้าเผ่าทรายทั้งสามคนด้วย

ว่าพวกเขามีข่าวของเผ่าทรายอื่นมั้ย

คำตอบที่ได้รับคือการส่ายหน้าเป็นเอกฉันท์

นับตั้งแต่พวกเขาถูกเผ่าลมดำปกครอง พวกเขาสูญเสียการติดต่อกับฐานเผ่าทรายอื่นในพื้นที่อื่น สิ่งเดียวที่พวกเขารู้คือเมืองวาสเตียน ซึ่งเป็นจุดรวมตัวของเผ่าทรายที่ใหญ่ที่สุดในรัศมีสองร้อยกิโลเมตร

สำหรับว่ามีฐานของเผ่าทรายอื่นรอบๆ โอเอซิสสีทองหรือไม่ พวกเขาบอกว่าไม่แน่ใจ

ดังนั้น หลินยี่จึงวางความหวังไว้ที่อัศวินราชวงศ์ที่ออกไปล่าสัตว์เท่านั้น

หลินยี่พูดกับแซลลี่ว่า "จนกว่าเจ้าจะได้หนังสือทักษะ เจ้าควรอยู่บ้านและนั่งสมาธิต่อไป ดื่มน้ำพุแห่งชีวิตให้มากๆ สิ่งนั้นสามารถเพิ่มพลังเวทมนตร์ในร่างกายของเจ้าได้"

"รับทราบ ท่านลอร์ด!"

แซลลี่พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

เธอไม่ได้สนใจการออกไปล่าสัตว์จริงๆ

เธอไม่มีความปรารถนาแรงกล้าที่จะยกระดับนักสู้อาชีพด้วยซ้ำ

สิ่งที่เธอชอบทำที่สุดคืออยู่ในดินแดนและดูแลชีวิตประจำวันของท่านลอร์ดของเธอ

...

ดึกมาก

หลินยี่ไม่มีความตั้งใจจะนอน

เขารอให้ถึงเที่ยงคืน

อธิษฐานว่าพรสวรรค์ลอร์ดระดับเทพที่รีเฟรชจะให้กองทัพที่น่าทึ่งยิ่งขึ้นแบบสุ่ม

เขาไม่กล้าฝันถึงกองทัพระดับเทพมากนัก

แต่เขาจะพอใจแล้วหากได้กองทัพระดับมงกุฎ

เวลารอรู้สึกยาวไปหน่อย และแซลลี่ที่สวยงามดูเหมือนจะสังเกตเห็นใจที่กระสับกระส่ายของท่านลอร์ดหนุ่ม จึงไปเดินเล่นริมทะเลสาบแซฟไฟร์กับเขา

แสงจันทร์ส่องลงบนทะเลสาบ เป็นระลอกเป็นชั้นๆ ของเกล็ดทอง

กลุ่มปลาหางเงินว่ายอย่างอิสระในทะเลสาบ ร่างแสงเงินเป็นเส้นๆ

ก้นทะเลสาบดูเหมือนกระจายไข่มุกมากมาย หรืออาจเป็นอัญมณี ระยิบระยับใต้แสงจันทร์...

ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของโอเอซิสสีทองสวยงามยิ่งขึ้น!

แซลลี่ถามทันที "ท่านลอร์ด ท่านยังจำคุณหนูแอนนี่ได้มั้ยคะ?"

หลินยี่พูด "แน่นอนว่าจำได้ แอนนี่เป็นหญิงสาวขุนนางที่ใจดีมาก"

แซลลี่หัวเราะเบาๆ "คุณหนูแอนนี่ชอบท่านลอร์ดจริงๆ! หากไม่ใช่เรื่องครอบครัว ท่านลอร์ดจะอยู่กับคุณหนูแอนนี่แล้วแน่นอนตอนนี้"

"ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น"

หลินยี่ยิ้มพูดว่า "ข้าชอบพี่สาวของแอนนี่มากกว่า คือแองจี้ ในงานเลี้ยงครั้งนั้น เสียงร้องที่สวยงามของคุณหนูแองจี้ทำให้ขุนนางทั้งหมดอ้าปากค้าง"

แซลลี่กลับคัดค้าน "ท่านลอร์ดต้องหลงรูปร่างของคุณหนูแองจี้แน่ หน้าอกที่ใหญ่เกินจริงและรูปร่างเหมือนนางเงือกนั่นเป็นสิ่งที่ผู้ชายทุกคนชอบ!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินยี่หัวเราะออกมาทันที

แองจี้และแอนนี่ คู่พี่น้องฝาแฝดที่สวยงาม เอื้อเฟื้อ และมีความรู้

ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เจอพวกเธออีกในเร็วๆ นี้

...

"ในที่สุดเวลาก็มาถึง!"

หลังเที่ยงคืนเพียงเล็กน้อย พรสวรรค์ลอร์ดระดับเทพของหลินยี่เข้าสู่ช่วงรอเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์อีกครั้ง

เกือบจะในเวลาเดียวกัน คำแจ้งจากระบบลอร์ดปรากฏในใจของเขา

"ขอแสดงความยินดี พรสวรรค์เป็นที่โปรดปรานของทุกเผ่าพันธุ์ของท่านรีเฟรชแล้ว"

"ท่านได้รับอาคารกองทัพ—รังกริฟฟินทอง"

"ท่านต้องการสร้างหรือไม่?"

"ข้อกำหนดการสร้าง: ไม่มี"